hy    |   fr

Անդատաւոր

adj.

sans juge.

adj.

Ուր չգուցէ դատաւոր.

Ի դիպող ժամուն, զի անդատաւոր էր քաղաքն. քարկոծեցին զստեփաննոս նախավկայն. (Պիտառ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif անդատաւոր անդատաւորք
accusatif անդատաւոր անդատաւորս
génitif անդատաւորի անդատաւորաց
locatif անդատաւորի անդատաւորս
datif անդատաւորի անդատաւորաց
ablatif անդատաւորէ անդատաւորաց
instrumental անդատաւորաւ անդատաւորաւք