adj.

Ոյր կայցէ կէտ կամ խայթ եւ ճանկ արտաքս ցցուեալ. եւ Որ արտաքս ձգէ ճանկով.

Կէտ կարթիւ արտակիտիւ քեզ աւադիկ ի կախ կորզեալ. (Մագ. ՟Խ՟Ա։)

• , ի հլ. անստոյգ բառ. մէկ ան-գամ ունի խրթնախօսն Մագ. թղ. 133 «Կէտ կարթիւ արտակիտիւ քեզ աւադիկ ի կախ կորզեալ»։ ՆՀԲ մեկնում է «ոյր կայցէ կէտ կամ խայթ և ճանկ արտաքս ցցուեալ. և որ արտաքս ձգէ ճանկով». ԱԲ «ճանկ ունեցող ևամ ճանկով դուրս քաշող, կամ կարմռա-խայտ ձուկը»։ Սրանից արտակիտել «կար-թով բռնել» Մագ. ժբ. լ. լէ. «ցնցել» ԱԲ։