Մազ (ոց)

s.

cheveu;
poil, crin;
cf. Հեր;
*—ը կտրել, couper les cheveux;
*ցաւէն ou յուսահատութենէն մազերը փրցնել՝ փետել, s'arracher les cheveux de douleur, de désespoir;
*մէկը մազերէն քաշել, tirer quelqu'un par les cheveux;
*իրարու մազերը քաշել, se tirer les cheveux;
*մազերը կճերմկնան, ses cheveux blanchissent, commencent à grisonner;
*մազերը ներկել, teindre les cheveux;
*— մազի գալ, se prendre aux cheveux;
գեղեցիկ՝ երկայն՝ կարճ՝ տափակ՝ գանգուր՝ դիզացեալ՝ խառնափնդոր՝ սեաւ՝ խարտեաշ՝ շագանակագոյն, աղեբէկ՝ սպիտակ՝ բարակ՝ կակուղ՝ եղոտ՝ կարծր —, de beaux, de grands ou de longs cheveux, cheveux longs, — courts, — plats, — frisés, — hérissés, — épars, — noirs, — blonds, — châtains, — gris, — blancs, — fins, — doux, — gras, — rudes.