hy    |   fr

Նորաձայնութիւն (ութեան)

s.

novelty, innovation;
strangeness.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif նորաձայնութիւն նորաձայնութիւնք
accusatif նորաձայնութիւն նորաձայնութիւնս
génitif նորաձայնութեան նորաձայնութեանց
locatif նորաձայնութեան նորաձայնութիւնս
datif նորաձայնութեան նորաձայնութեանց
ablatif նորաձայնութենէ նորաձայնութեանց
instrumental նորաձայնութեամբ նորաձայնութեամբք