cf. Չարախօսեմ.
Չարիս խօսել. չարախօս լինել. գէշ խօսիլ.
Զիա՞րդ վասն սնափառութեան եւ իշխանասիրութեան չարաբանիցեմ զընկերէ. (Խոր. ՟Գ. 64։)
Չարաբանեն զարտաշրէ. (Արծր. ՟Ա. 14։)
Անպարսաւ է աղօթելն քան չարախօսելն վասն նորին։ Ոչ տիրեալ ի խարդաւանաց չարաբանողաց. (Նար. ՟Խ՟Ը. Նար. կ.։)