the act of conquering or of being conquered;
cf. Պարտութիւն.
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | պարտումն | պարտմունք |
| accusatif | պարտումն | պարտմունս |
| génitif | պարտման | պարտմանց |
| locatif | պարտման | պարտմունս |
| datif | պարտման | պարտմանց |
| ablatif | պարտմանէ | պարտմանց |
| instrumental | պարտմամբ | պարտմամբք |