hy    |   fr

Ջանջիլ

adj. s.

pure, clean, well-bleached;
cambric lawn.

s.

Ազգ մաքուր եւ ազնիւ կտաւոյ.

Զկտաւն յովսէփ գնեաց, որ էր ջանջիլ քթան՝ սաւան մեծ եւ ընդարձակ. (Բրսղ. մրկ.։)

• «մի տեսակ ազնիւ և մաքուր կը-տռաւ» Բոս. մրկ. էջ 381. «բարակ կտաւ՝ գոր-ծածուած իբր քամիչ» Բժշ.։