hy    |   fr

Վրիպումն (ման)

s.

cf. Վրիպանք.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif վրիպումն վրիպմունք
accusatif վրիպումն վրիպմունս
génitif վրիպման վրիպմանց
locatif վրիպման վրիպմունս
datif վրիպման վրիպմանց
ablatif վրիպմանէ վրիպմանց
instrumental վրիպմամբ վրիպմամբք