extremities or flat sides of a bridge.
cf. Տափք. տափարակ վայրք.
Գետնոյ բարձրագոյն կողերն, եւ մատերն, եւ տափերն. (Վստկ. ՟Մ՟Ձ՟Է։)
Տափարակ մասն կամրջաց ի մուտս եւ յելս, ուր միջավայրն է բարձր.
Ի մէջ արարեալ զնոսա տափերական կամրջացն՝ գետավէժս առնէին. (Ագաթ. (յն. ի մէջ կամրջացն աստի եւ անտի)։)