hy    |   fr

Փսիաթին

s.

small mat;
tissue of rushes.

cf. ՓՍԻԱԹ. որպէս յն. փսիա՛թիօն. խըսրիկ.

Տո՛ւր ինձ փսիաթին մի. (Վրք. հց. ձ։)

• «փոքր խսիր» Վրք. հց. բ. 455։ = Յն. φιαϑιον որ նախորդի նուազականն է։-Հիւբշ. 387։

• Ուղիղ մեկնեցին ՀՀԲ և ՆՀԲ։