se conduire mal, agir méchamment, être injuste, se rendre coupable.
cf. ԱՊԻՐԱՏԱՆԱՄ.
Որ անցանէ ընդ այնոսիկ (օրէնս՝) որ եդեալքն են, տանջեսցի առ դրողէն՝ իբրու ապիրատեալ. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)
Որդիքն ահարոնի՝ զի ապիրատեցան, անարգեցան ի քահանայութենէ անտի. (Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)