Օրըստօրէ

adj.

ՕՐԸՍՏՕՐԵԱՅ կամ ՕՐԸՍՏՕՐԷ. τὸ καθ’ ἠμέρον, ἑφημερίνος diurnus. cf. ՕՐ։ Օրըստօրական. հանապազորդեան. եւ Առօրեայ.

Մաշին մարդկան կենքս օրըստօրէից եւ տարեաց շուր ճանապարհօք (այսինքն պարագայութեամբ). (Ածաբ. ժղ.։)