Definitions containing the research ահա : 5654 Results

Գերակայ, ից

adj.

eminent, pre-eminent, supreme.

NBHL (1)

Վայելչաբար մեկուսեալ եւ ի գերակայ մասին եդեալ զընտրեալսն ի քահանայագործութիւն. (Մեկն. ղեւտ.։)


Դառնաբեր

adj.

that produces bitterness.

NBHL (1)

Դառնաբեր քինահանութիւն. (Արծր. ՟Դ. 11։)


Դառնաթոյն

adj.

that has dangerous venom.

NBHL (1)

Չարահամբաւ եւ դառնաթոյնս անուանեցաւ տեղի. (Պիտ.։)


Դառնամ, դարձայ

vn.

to turn, to turn about, to return, to go or come hack again;
to repair;
to be converted;
— յետս or ընդ կրունկն, to recede;
ընդէմ —, to object, to resist, to oppose;
— ի քրիստինէութիւն, to become a christian;
— առ Տէր, to repent, to reform;
— յաստուծոյ, to rebel against God;
— աւուր, to draw towards night;
ի — տարւոյն, the year after;
ի ղէն —, to arm one's self, to take arms.


Դառնատեսիլ

adj.

of a horrid aspect.

NBHL (1)

Դառն տեսլեամբ. դժնեայ. դժնդակ. քստմնելի. ահագին.


Դառնացող, աց

adj.

vexatious, offensive, irritating, maddening.

NBHL (1)

παραπικραίνων exacerbans, rebellis Դառնացեալ հոգւով. ժանտ. ստահակ. խեռ. մանաւանդ՝ Դառնացուցիչ աստուծոյ, այսինքն զայրացուցիչ հեստութեամբ.


Դառնացուցանեմ, ուցի

va.

to imbitter;
to sour, to irritate, to offend, to tire, to displease.

NBHL (1)

Դառնացուցանէին զիսահակ եւ զռեբեկա. Փորձեցին դառնացուցին զաստուած բարձրեալ։ Դառնացուցանել զիս գործովք ձեռաց իւրոց։ Դառնացուցեր զբանն տեառն (այսինքն հեստեցեր ի բանէն). եւ այլն։


Դառնորակ

cf. Դառնահամ.


Դասակցութիւն, ութեան

s.

admission, company.

NBHL (1)

Յուսահատեալք են ի դասակցութեանց նոցա (հրեշտակաց). (Բրսղ. մրկ.։)


Դասապետ, աց

s.

the first of an order or class;
chorister, precentor, master of the choir.

NBHL (1)

Տէրունեան դասուն դասապետ (քահանայապետն). (Փիլ. քհ.։)


Դասապետութիւն, ութեան

s.

office of a master of the choir;
hierarchy.

NBHL (1)

ταξιαρχία ordinis, vel cohortis praefectura Կարգապետութիւն. դասակարգութիւն. կարգաւորութիւն ըստ աշտիճանաց. դաս կամ քահանայապետութիւն երկնային զօրաց.


Դասաւորեմ, եցի

va.

cf. Դասեմ.

NBHL (1)

Ըստ որում մարգարէն դասաւորէ՝ ասելով. ժողովեցարո՛ւք ի լեառն սիոն քահանայք եւ ծերք. (Յհ. կթ.։)


Դասաւորութիւն, ութեան

s.

order, ordonnance, arrangement;
system;
— բառից, syntax.

NBHL (1)

Նահանջել զդասաւորութիւն դիտաւորութեանն. (Մագ. ՟Կ՟Դ։)


Դաստիարակ, աց

s.

preceptor, tutor, pedagogue.

NBHL (1)

Զտղայս դաստիարակն հրահանգէ ի բաց կալ ի վնասակարաց։ Հեզութիւն դաստիարակ է մանկութեան. (Յճխ. ՟Թ. ՟Ժ՟Ա։)


Դաստիարակեմ, եցի

vn.

to bring up, to educate, to instruct, to train up, to discipline.

NBHL (2)

παιδαγωγέω, παιδεύω instruo pueros, instituo, eudio, moderor, deduco Կրթել որպէս դաստիարակ. հրահանգել. ուսուցանել. խրատել. առաջնորդել իբր ձեռամբացի. ուղղել. ուսումն եւ մարդավարութիւն սորվեցընել, ճամբա բերել.

Դաստիարակել պարտ է հրահանգիւք զայսպիսիքս. (Պղատ. տիմ.։)


Դաստիարակութիւն, ութեան

s.

education, instruction, discipline;
pedagogy.

NBHL (1)

παιδαγωγία, παίδευσις instituito, disciplina Կրթութիւն. հրահանգութիւն. ուսումն. խրատ.


Դատակնիք, կնքի, կնքաւ

s.

sentence;
condemration, proscription, censure, fulmination.

NBHL (1)

Յապողոնի տաճարն գոլով՝ բերիցեն դատակնիք գաղտնի զօրինապահացն։ Որում յոլովագոյն պատահեսցին դատակնիք, իշխեսցէ ամս հինգ. (Պղատ. օրին. ՟Զ։)


Դատապարտեմ, եցի

va.

to condemn, to damn, to censure, to reprobate;
to sentence, to execute.

NBHL (1)

κατακρίνω, καταδικάζω dmno, condemno Դատաստանաւ պարտաւոր առնել. պատժապարտ կամ մահապարտ վճռել. յանցաւոր ցուցանել կամ համարել. պարտաւորել. դատապրտել, վճիռ տալ՝ որ պատիճը գտնայ.


Դատապարտութիւն, ութեան

s.

condemnation, damnation, perdition.

NBHL (1)

κατάκριμα, κατάκρισις damnatio, condemnatio Դատապարտելն, եւ -իլն. պարտաւորութիւն. պատժապարտութիւն. մահապարտութիւն։ ... (Իմ. ՟Ժ՟Բ. 27։ Հռ. ՟Ե. 16. 18։ ՟Բ. Կոր. ՟Գ. 9։ ՟Է. 3։)


Դատաստան, աց

s.

judgement, discernment, criticism;
sentence, condemnation;
act, arbitration, judgement;
justice;
cause, lawsuit, proceedings;
-աւ, judicially;
կոչել ի —, to summon, to cite before a judge;
— տալ, to be condemned;
— առնել, cf. Դատապարտեմ, cf. Մեղադրեմ.

NBHL (1)

Դատաստան բահաղու. (Դտ. ՟Զ. 32։)


Դատափետեմ, եցի, տի

va.

cf. Դատափետ առնեմ.

NBHL (1)

ԴԱՏԱՓԵՏ ԱՌՆԵԼ ԴԱՏԱՓԵՏԵԼ. ἑνέχω, δικάζω եւ այլն. Հարստահարել. յանիրաւի դատել. ատել.


Դարագլուխ, գլխոյ

s.

completion of a century.

NBHL (1)

Պղծալից մարդիկ ութերորդ դարուն։ Կացին նահապետք արդարք մինչ ի դարն ութերորդ. (Ագաթ.) զի ընդ մէջ ադամայ եւ նոյի են ազգք կամ նահապետք ութ։


Դարահոսեմ, եցի

va.

cf. Դարահոս՞՞՞առնեմ.

NBHL (2)

ԴԱՐԱՀՈՍ ԱՌՆԵԼ. գործել, լինել. ԴԱՐԱՀՈՍԵՄ ԴԱՐԱՀՈՍԻՄ. Հոսել կամ հոսիլ ի դարէ ի վայր. գահավէժ առնել, եւ լինել.

Գահավէժ առնէ, եւ դարահոս գործիցէ. (Երզն. մտթ.։)


Դարձադարձ

s.

return;
relapse;
new fall;
— առնել, to turn or return several times.

NBHL (1)

Կրկին վերստին դարձ. նորոգումն. եւ Յետադարձութիւն. յետս նահանջումն.


Դարձարան

s.

penitentiary.

NBHL (1)

Զապստամբսն եւ զհայհոյիչսն, եւ զմահացուցիչն քո ընդունիս ի դարձարան. (Բենիկ.։)


Դարձեալ

adj. adv.

turned, returned;
converted. again, anew;
moreover, besides, otherwise, even, likewise;
bis;
also.

NBHL (2)

Եւ դարձեալ իսահակ փորեաց զջրհորսն։ Դարձեալ արածեցից։ Եւ դարձեալ ժողովեսցէ։ Դարձեալ ա՛ռ դու այլ քարտէս։ Դարձեալ՝ լուարուք, զի ասացաւ։ Դարձեալ նման է արքայութիւնն երկնից։ Եւ դարձեալ՝ թէ ուրա՛խ եղերուք։ Եւ դարձեալ՝ թէ.եւ այլն։

Դարձեալ կրկնէ։ Վերստին դարձեալ թախանձ արկանեմ։ Դարձեալ անդրէն ի յետս նահանջես։ Յետ նոցա դաւիթ, դարձեալ եւ պետրոս. (Նար.։)


Դարձուած, ոց

s.

circuit, return;
reward, retribution;
answer, report, signification;
— բանից, phrase, sentence, style.

NBHL (1)

Տեսանե՞ս զդարձուածս նոցին ի թերահաւատութենէ ի թերահաւատութիւն. (Լմբ. սղ.։)


Դաւանումն, ման

s.

cf. Դաւանութիւն.

NBHL (1)

Ստոյգ դաւանմամբ։ Դաւանման ճշմարտականի։ Ուղղահամբոյր դաւանմամբ։ Ստայօդն թիւր դաւանման. (Նար.։)


Դաւողութիւն, ութեան

s.

fraud, deception, cheat.

NBHL (1)

Ստահամբաւ դաւողութեամբ զամենեսեան ի մի վայր գումարէին. (Յհ. կթ.։)


Դդըչումն, ման

s.

cf. Դդըչիւն.

NBHL (1)

Ընդ որ անցանէ ահագին դըդընչմամբ գետն որոտան. (Ուռպ.։)


Դըդընչումն, ման

s.

cf. Դդըչիւն.

NBHL (1)

Ընդ որ անցանէ ահագին դըդընչմամբ գետն որոտան. (Ուռպ.։)


Դեղագործ, աց

s.

apothecary;
that prepares tinctures, physic or poison.

NBHL (1)

ԴԵՂԱԳՈՐԾ. Կազմօղ կամ պատրաստօղ զմահադեղ. զէհիր շինօղ


Դեղագործութիւն, ութեան

s.

pharmacy;
art of preparing tinctures or physic;
painting.

NBHL (1)

Իբր Նկարչութիւն. պատկերահանութիւն. յն. կենդանագրութիւն. ζωγραφία pictura


Դեղակուր

adj.

poisoned;
դեղակուր առնեմ, to poison, to give poison, to infect with poisoned;
դեղակուր լինիմ, to be poisoned.

NBHL (1)

ԴԵՂԱԿՈՒՐ ԼԻՆԵԼ. Մահադեղով թունաւորիլ եւ մեռանիլ. զէհիրոտիլ


Դեղառեալ

adj.

poisoned.

NBHL (1)

Որոյ առեալ է զդեղ, մանաւանդ մահաբեր.


Դեղատու, աց

s.

that gives medicaments;
poisoner;
sorcerer, bewitcher.

NBHL (2)

φαρμακεύς confector medicamentorum եւ veneficus, facinator Տուօղ զդեղ, մանաւանդ զմահադեղ, կամ զկախարդական բժժանս. կախարդ. ամոքիչ.

Ո՞վ է թովիչն, կամ ո՞վ է իմաստուն դեղատուն. թովիչ իմաստուն քահանայն է, եւ ճարտար դեղատու՝ աստուած. (Եփր. քրզ.։)


Դեղատուութիւն, ութեան

s.

cf. Դեղատութիւն.

NBHL (1)

Եւ որպէս Մահադեղ տալն, եւ Կախարդելն. դեղագիտութիւն. φαρμακεία veneficium


Դեռ, — եւս

adv.

still, yet, to this hour;
newly, recently.


Դեռաբոյս

cf. Դեռաբողբոջ.

NBHL (1)

Նորաբոյս. դեռաբողբոջ. մանկահասակ. նոր բուսած, մատղաշ.


Դեռածաղիկ

adj.

recently blossomed.

NBHL (1)

Այն ինչ ծաղկեալ. ծաղկահասակ.


Դերայ, ի

s.

antichrist;
priest.

NBHL (1)

Փոխանորդ սուտ. որպէս դերաքրիստոս, կամ անարժան քահանայ. (որպէս եւ ռմկ. տէրայ կոչի յոմանց երէցն, զի եւ տէյր, ըստ պրս. է տաճար).


Դզի

s.

courser.

NBHL (1)

Մատաղաձի. խեշակ, դզի, բռչոյ ... Փաղանուն, ձի եւ դզի, բիր եւ մահակ. (Երզն. քեր.։)


Դէմ, դիմի

prep. adv.

cf. Դէմք;
— դնել, to propose, to purpose, to design;
զ— ունել, to oppose, to resist, to face, to endure, to thwart, to cross;
ի դիմի հարկանել, to encounter, to assail, to attack;
to strike, to oppose;
— ընդդէմ, opposite;
directly, diametrically;
— յանդիման, before, opposite, in presence;
publicly, openly, in face;
— ի —, — առ —, face to face, man to man;
ի դիմի, before, opposite to.

NBHL (2)

Մերկանան, ընչաթափ առնեն ի դէմս հարկահանութեան։ Ոչ ուսանել, այլ ի դէմս ուսանելոյ պաղատանս առաջի դնէ. (Ոսկ. ես.։)

ԶԴԷՄ ՈՒՆԵԼ զուրուք. Դիմակաց լինել. հակառակ կալ. յաղթահարել. դէմ դնել .... Տե՛ս (՟դ. թգ. ՟ժը. 24։ ՟Ա. Մակ. ՟Գ. 53։ ՟Ժ. 73։ Ես. ՟Կ՟Գ. 5։ Գծ. ՟Զ. 10։)


Դըդըչիւն

cf. Դդըչիւն.

NBHL (1)

Գետն երասխ անցանէ ընդ խոխոմս ձիգս եւ նեղս, ահագին դընդըչմամբ իջանէ ի դաշտն. (Խոր. ՟Ա. 11։)


Դժխեմ

adj.

obstinate, headstrong, insolent.

NBHL (1)

Իբրու զի ոչ ոք յղեաց զնա, ինքն դժխեմ (կամ դշխեմ) կամօք մատուցեալ առ քահանայապետն, եւ այլն. (Ոսկ. գծ.։)


Դժոխազնեայ

adj.

infernal.

NBHL (1)

Խզեսցե՛ս զերիզապնդեայ մահազդեստս պարփակութիւն դժոխազնեայ կապանացս. (Նար. ՟Ծ՟Ը։)


Դժոխակամութիւն, ութեան

s.

vexation, obstinacy.

NBHL (1)

Դժկամակութիւն կամ չկամութիւն անսալոյ. ստահակութիւն.


Դժոխատիպ

cf. Դժոխատեսիլ.


Դժոխերասան

adj.

unruly, insolent.

NBHL (1)

Իբրեւ զերիվար ոք դժուարահաւան եւ դժոխերասան. (Առ. որս. ՟Դ։)


Դժոխընկալ

adj.

obdurate, disobedient.

NBHL (1)

Խտյտայ տղայն ի նեղահարութեանն, դժոխընկալ է ըստ բնութեանն բանդի. (Մաշկ.։)