Your research : 290 Results for ե

Entries' title containing ե : 10000 Results

Աղբերաբար

adv.

cf. Աղբիւրաբար.


Աղբերակն (ական, կունք, կանք, անց)

s.

spring of water, source, fountain.


Աղբերահոս

adj.

flowing like a fountain, fluent, streaming;
copious, abundant.


Աղբերանամ (ացայ)

vn.

to flow as a fountain, to stream;
to abound.


Աղբերացուցանեմ (ուցի)

va.

to make to flow as a fountain, to make to flow or gush out;
to pour forth abundantly.


Աղբեւր

s.

cf. Աղբիւր.


Աղբեւք (եւաց)

s. pl.

s. pl. excrement, dung;
muck, manure;
filth;
place for the reception of all filth.


Աղեբեկ

adj.

cf. Աղէբեկ.


Աղեկապ

s.

cf. Աղէկապ.


Աղեկատ

s.

cf. Աղէկատ.

• «մանելու իլ. րոր» Վրք. հց. ա. 304. գրւում է նաև աղէկատ, աղէկանդ Արիստ. աշխ. սրանից աղեկատիկ բոյսը «sphondylium կամ branca ursina» ՀԲուս. § 54։

• = Յն. ἀλεϰατη, աւելի սովորական ձևով ἡλαϰάτή «իլ», որի ծագումը ոմանք դնում են հնդևրոպական նախալեզուից (հմմա-լիթ. lenktis «վիլակ»), ուրիշներ համա-րում են փոքր-ասիական մեռած մի լեզուից փոխառութիւն (տե՛ս Boisacq, էջ 318)։-Հիւբշ. 340։

• Pictet 2, 161 «թուի յունարէն»։ Pic-tetբ տպ. հտ. Բ. 213 թերևս յն. ἡλαϰά́τη հոմանիշից փոխառեալ, որի հետ հմմտ. հյ. եղէգն։ Ուղիղ մեկնեցին Այվազովսքի, Յղ. հնչման էջ 14 և Հիւնք։


Աղեկարծ

adj.

cf. Յեղակարծ.


Աղեկէզ

adj.

cf. Աղէկէզ.


Աղեհամ

adj.

salted, brackish, pungent, sharp.


Աղեղն (ղան, ղանք, ղանց)

s.

bow;
arc of a circle, arch;
երկնից, rainbow;
այր աղեղան, archer.

• , ն հլ. (սեռ. աղեղան) «նետ նե-տելու գործիքը» ՍԳր. Եղիշ. «ծիածան» ՍԳր Ոսկ. «բուրդ կամ բամբակ գզելու գործիք» Վստկ. որից գեղեցկաղեղն Խոր. աղեղնա-ւոր ՍԳր. Եղիշ. աղեղնել «բամբակը գզել» ԱԲ. դիպաղեղն Խոր. քաջաղեղն Խոր. Մագ. հաստաղեղն Խոր. աղեղնակապարճ Ոսկ. Բուզ. աղեղնադրօշ Մեսր. եր. տտաղեղն «մի տեսակ թռչուն» Լաստ. աղեղնաբանել «ընդ-դիմաբանել» Թէոդ. մայր. Գնձ. աղեղնաձև (նոր բառ)։

• Schröder, Thes. 46 արաբ. [arabic word] 'aqn բառից։ Müller SWAW 88, 12 յն. ὥλένη «թև, բազուկ, ձեռք», լտ. arrus «աղեղն»։ Bugge, Btrg. 36 սանս. arāla «ծռած, կորացած» բառին ցեղա-կից, Հիւնք. ուղիղ բառից։ Petersson, Ar. u. Arm. Stud. 101 -եղն համա-րում է մասնիկ, ինչպէս և տառեղն. ասեղն, բաղեղն, պնեղճ բառերի մէջ։

• ԳՒՌ.-Հճ. Մշ. աղեղ, Ակն. Զթ. Խոռ. Կր. Զմ. աղէղ, Ալշ. Ոզմ. Վն. անեղ, Ախց. Մկ. Սեբ. անէղ, Տփ. անէղ, անիղ, Ասլ. աղե՝խ, Ագլ. ա՛նիղ։-Վն. անղան լար (իբր աղեղան լար) կուսական կամարաւոր յօն-քերի համար ասուած։-Բառի զանազան նշանակութիւնները իրարից զանազանելո համար կազմուած են՝ նետ բառի բարդու-թեամբ՝ Սլմ. նետաղեղ, Ակն. նէդ վաղէղ, Մշ. Ջղ. Վն. նետվանեղ, Երև. նէտվա՛նէղ, Ոզմ. նիտանեղ, Տփ. նիտվանիղ, Ասլ. նէդ-վաննէդ, Զթ. նիդբ'աղէղ, լըմբ'աղէղ, բո-լորն էլ առաջին նշանակութեան համար։-Աղեղ «ծիածան» նշանակութեան համար ունինք՝ Ալշ. անէղնագ, Ոզմ. անըղնակ, Վն. անանկ, Ագլ. ըղիյօ՛կըն և Ախց. աղէղնա-վօր։-Երրորդ նշանակութեամբ է Ռ. ան-էղնագ, որից աղնել «աղեղնել, աղեղով գզել», աղնուգ «գզածի թափթփուքը», Ակն. էղնիլ՝ փոխանակ (աղ)եղնել։


Աղեղնաբուն

s.

quiver.


Աղեղնակապարճ

s.

quiver.


Աղեղնաձեւ

adj.

arched, bent in form of a bow.


Աղեղնաւոր (աց)

s.

archer;
Sagittarius.


Աղեղնաւորութիւն (ութեան)

s.

archery.


Աղեմ (եցի)

va.

cf. Յաղեմ.


Աղետաբեր (ի, աց)

adj.

cf. Աղէտաբեր.


Աղետալի

adj.

cf. Աղէտալի.


Աղետական (ի, աց)

adj.

cf. Աղէտակոծ.


Աղետակոծ

adj.

cf. Աղէտական.


Աղետաւոր (ի, աց)

adj.

cf. Աղէտաւոր.


Աղերս (ի, ոյ, ից)

s.

supplication, petition, deprecation, entreaty;
— արկանել, — մատուցանել, յ— մատչել, to supplicate, to implore, to pray, to request.

• , ո և ի հլ. «աղաչանք, պաղա-տանօ» ՍԳր. Ոսկ. ես. «գութ, ողորմութիւն» Սեբեր. (յաղերս ածիլ կամ խոնարհեցուցա-նել «աղաչելով ողոքել» ոճի մէջ), «չքմե-ղութիւն, ջատագովութիւն» ՍԳր. Ոսկ. «մէ-կի սիրտը շահելու համար տրուած ընծայ, նուէր» Խոր. Նար. «յարաբերութիւն» Ոսկ-Եբր. Հռութ. «աղաչական, մեղմ (ձայն)» Եփր. ել. Եղիշ. որից աղերսել ՍԳր. աղեր-սալից Եզն. աղերսական Ոսկ. ես. աղերսանք Ոսկ. ոճով ասւում է յաղերս անկանիլ, յաղերս մատչիլ, աղերս լինել, աղերս արկանել «ա-ղաչել»։ Նոր բառեր են աղերսագին, աղեր-սագիր, աղերսախառն ևն։

• ՆՀԲ աղէտ, աղիք բառերից? Bugge. վերին։ Հիւնք. յն. ἔλεγχος «պաա-ճառ, ապացոյց» բառից։ Հալաճեան, Արևելք 1893 նոյ" 10 առու երևս-Pedersen, Հայ. դր. լեզ. 91 ժողովրդա-կան ստուգաբանութեամբ կազմւած աղաչել բայից։

• ԳՒՌ.-Մշ. աղըրսալ, աղըրսանք «աղա-չել, աղաչանք»։

• ՓՈԽ.-Վրաց. ալերսի «գգուանք, սէր», ալերսիանի «գգուող, սիրող, քաղաքավար», ալերսիանոբա «քաղաքավարութիւն», ալեր-սոբա «գգուել, շողոմել»։

• Աղևաղել տե՛ս Աղաւաղ։


Աղերսաբան

s.

suppliant;
flattering, adulator.


Աղերսաբանեմ (եցի)

va.

to supplicate, top pray.


Աղերսաբանութիւն (ութեան)

s.

supplication, entreaty, instance.


Աղերսագիր (գրոյ, գրով)

s.

written entreaty, petition, memorial.


Աղերսալի

adj.

cf. Աղերսալից.


Աղերսալից

adj.

full of supplication, suppliant.


Աղերսանք (նաց)

s. pl.

s. pl. supplication, petition;
գիր աղեբսանաց cf. Աղերսագիր.


Աղերսարկու (աց)

adj.

suppliant.


Աղերսարկութիւն (ութեան)

s.

cf. Աղերսանք.


Աղերսեմ (եցի)

va.

to supplicate, to implore, to entreat, to petition.


Աղէբեկ

adj.

grey-haired;
cf. Աղէթափ.


Աղէկեր

adj.

eating bowels, that eats its young;
cruel, barbarous, inhuman, devoid of pity.


Աղէտաբեր (ի, աց)

adj.

cf. Աղէտաւոր.


Աղիւսեայ

adj.

made of brick, brick.


Աղիւսեմ (եցի)

va.

to floor with tiles;
to imitate brick.


Աղխաղխեմ (եցի)

va.

to join together, to chain, to fasten, to buckle;
to button;
to lock.


Աղխամաղխեայ

s.

moveables, goods, effects, commodities.


Աղխեմ (եցի)

va.

to lock, to fasten, to enclose, to shut up;
to stop or close up;
to button.


Աղծեալ

adj.

salted.


Աղկեր

s. icht.

s. icht. sardel, sardine.


Աղճատաբանեմ (եցի)

va.

to talk extravagantly, to chatter, to prattle, to be tedious in conversation.


Աղմկեմ (եցի)

va.

to trouble, to disquiet;
to alarm;
to put into disorder, to jumble, to mix, to confound.


Աղուեսաբարոյ

adj.

cunning, artful, crafty.


Աղուեսացաւ

s.

alopecia, fox-evil.


Definitions containing the research ե : 4575 Results