Բոցեղէն սուր, կամ սրով։ Եւ գրեթէ բոցեղէն յեղանակեաց ի մարմնի հողեղինի (զտաճարն լուսազարդ). (Նար.։)
Սրբութեանց ինչ սպասաւորութեան անօթս կամ թէ գործոյս. (Իմ. ՟Ժ՟Ե. 7. յն. անօթս գործոց։)
Եթէ իցէ՝ որ եղեգնախառն իցէ գործովք, արգելեալ կայ ի մէջ հրոյն. (Կոչ. ՟Ժ՟Ե։)
ὁνειρόμαντις Որ դիւթէ եւ հմայէ երազովք.
Եթէ զայդ երեքեան կարես առնել։ Նախարարացն երեցուն. (Եղիշ. ՟Է։)
Երկուանօք ասաց, միթէ սա՞ իցէ քրիստոսն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 34։)
Զի թէ եօթն անգամ վրէժք խնդրիցին ի կայենէ, ապա եւ ի զամեքայ եօթանասնեկին եօթն. (Ծն. ՟Դ. 20։)
Ոչ ասեմ քեզ, թէ մինչեւ յեօթն անգամ, այլ մինչեւ յեօթանասնեկին եօթն. (Մտթ. ՟Ժ՟Ը. 22. (որ ի Մծբ. ՟Բ. ի մի ձեռ. գրի, եօթանասնեկից։))
Ակն Աստուծոյ՝ էոցն եւ գոյիցն է, եւ ոչ թէ չէոցն. (Վանակ. յոբ.։ Իսկ Ա. Կոր. Ա. 28. )
Է՜ հողմն կենսաբեր, եթէ երախտաւորիս ինձ, ա՛ռ յինէն զոգի իմ. (Հ. մայ. ԺԱ.։ )
Է՛ն էապէս մեզ քարոզէ, զՈրէնն ուսեալ ի Մովսիսէ, թէ Աստուած էր ի սկըզբանէ, եւ ոչ եղեալ ի յումեքէ. (Շ. այբուբ.։)
Ակն Աստուծոյ՝ էոցն եւ գոյիցն է, եւ ոչ թէ չէոցն. (Վանակ. յոբ.։ Իսկ Ա. Կոր. Ա. 28. )
Է՜ հողմն կենսաբեր, եթէ երախտաւորիս ինձ, ա՛ռ յինէն զոգի իմ. (Հ. մայ. ԺԱ.։ )
Է՛ն էապէս մեզ քարոզէ, զՈրէնն ուսեալ ի Մովսիսէ, թէ Աստուած էր ի սկըզբանէ, եւ ոչ եղեալ ի յումեքէ. (Շ. այբուբ.։)
Եթէ երթալի է ի մեզ անհասութիւն բանիդ, ոչ էր սքանչելի, այլ ըմբռնութեան իրք. այսինքն դիւրըմբռնելի. (Ճ. ՟Գ.։)
Հա՛ն զսուր քո ընդդէմ հալածչաց իմոց։ Ոչ ոք կացցէ ընդդէմ ձեր։ Եթէ բռնասցի մին, երկուքն կայցեն ընդդէմ նորա.եւ այլն։
Եւ անդէն աւետարանական բանիցն ընդդէմ բերեն, թէ ի գիշերի համբարձէ՛ք. (Յհ. իմ. եկեղ.։)
Ընդերկարեալ իմ ի պանդխտութեան անդ։ Շունչ նորա ընդյերկարեաց։ Գրեթէ զամ մի բովանդակ ձգեալ ընդ երկարէր (նեղութիւնն). (Յհ. կթ.։)
Ոչ այլ ինչ գտաւ զելս իրացն, բայց թէ թողուլ զնաւն ըստ հողմոյն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)
Զանօգուտն եթէ թողեալ լինիք, զօգտութիւն գտանէք. (Ագաթ.։)
Եթէ այս ի մտի էր քո, թո՛ղ փրկեալ էր (քո) զնոսա։ Թո՛ղ կերեալ էր ձեր զնա ի տեղւոջ մի սուրբ. (Եփր. ել. եւ Եփր. ղեւտ.։)
Երկինք ոչ են անարատ առաջի նորա, թո՛ղ թէ այր գարշ եւ անսուրբ։ Եթէ մեծ ինչ բան խօսեցեալ էր ընդ քեզ մարգարէին, ո՞չ ապաքէն պարտ էր առնել. թո՛ղ թէ զի ասաց, լուացի՛ր, եւ սրբեսցիս։ Զհրեշտակս դատիմք, թո՛ղ թէ զերկրաւորս. (Յոբ. ՟Ժ՟Ե. 16։ ՟Դ. Թագ. ՟Ե. 13։ ՟Ա. Կոր. ՟Զ. 3։)
Թո՛ղ թէ՝ որ ոք բազում ոգիս հնարի ի մոլորութենէ ի ճանապարհ ածել. (Փարպ.։)
Իրզէկ եղեն վասն քո, թէ ապստամբութիւն ուսուցանես։ Զորոց իրազեկնեղեն զքէն, ոչինչ է. (Գծ. ՟Ի՟Ա. 21. 24։)
Որում եթէ իրազեկ լինէր, պահ ունէրժամուն. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Զ։)
Ոչ թէ ի հարկէ, այլ իւրովի բերի յառաքինութիւնս. (Լմբ. սղ.։)
Իւրովի կամաւ իսկ խոյս ի չարէն տուեալ. (Յհ. կթ.։) (որք լինին եւ մակբայ՝ եթէ զատուսցես ի բառէդ կամք՝ բթանշանաւ։
Մի՛ կարծիցես՝ եթէ երուսաղէմ իւրովին ամրութեամբ կարաց ապրել. (Ոսկ. ես.։)
Միթէ զիւրովի՞ն երթայցէ։ Ձգեաց զսուսեր, եւ կամէր երթալ զիւրովին։ Եդ զսուսերն, եւ չոգաւ զիւրովին. (Յհ. ՟Ը. 22։ Գծ. ՟Ժ՟Զ. 27։ ՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Դ. 44։)
Եթէ մխիթարես, ամէնիշխան ես։ Յամէնիշխան հրամանաց։ Ձեռն ամէնիշխան։ Յամէնիշխան շրթանց կամ բերանոյ. (Նար.։)
ԱՅԳՈՐԵՄ որ եւ ԱՅԳԱՒՈՐԵԼ. գրի եւ ՅԱՅԳՈՐԵԼ. ԱԳԵՒՈՐԵԼ. Որպէս թէ այգօրել, բարիլուսի երթալ. (լծ. լտ. աւկու՛րօր բարեմաղթել) Կամ ընդ այգն աւուրն յանդիման լինել մեծի ումեք, եւ ողջունել. գալ յատեան հրաւիրանաւ. կոչիլ եւ մտանել ի հրապարակ արքունի. հրաման առնուլ կամ տալ. պուչուշմագ. հուզուրա կեշմէք. Ուստի եւ ԱՅԳՈՐԵԼԻ ՏԵՂԻ՝ է դահլիճ. դէհլիզ. տիվանխանէ. տիվանի փատիշանի.
ԱՅԳՈՒՑ ՅԱՅԳՈՒՑ. πρωί, πρωία, αὕριον. mane Առաւօտուց. այգուն. յայգուէ. յառաւօտուց. ընդ առաւօտն, ի վաղիւ անդր. առւըտանց, էգուց, յէգուց, գա՛լ առտու, մէկալ առտուն. սապահլայըն. էրթէսի՝ եարըն սապահ.
Մա՛րթ է այսօր ինչ եթէ դէպ լինի գիտել ումեք, եւ այգուցն մոռանալ. (Սհմ. ՟Ժ։)
Ի ժամանակն հայել եւ ի դէմսն այլագունակս։ Մի կամք էին երկոցունցն (Յիսուսի եւ Յհ. Մկրտչի), թէպէտ եւ վարքն այլագունակք։ Ո՛չ կռուոյ ինչ են բանք, այլ՝ այլագունակ պատմութեան. (Ոսկ. մտթ.։)
Որպէս թէ ոչինչ անապատութեամբս օգտեցաք. (Բրս. թղթ.։)
Յանդուգն եւ անգով են առ ի վնաս խորհուրդք, թէպէտեւ արդարք իցեն. (Փիլ. նխ. ՟ա.։)
Յանդուգն եւ անգով են առ ի վնաս խորհուրդք, թէպէտեւ արդարք իցեն. (Փիլ. նխ. ՟ա.։)
Եթէ պատահիցի լեալ միականի եւ կամ անդամահատ ինչ. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։)
Եթէ անդատաստան է, զերկիրն աւերէ. (Ոսկիփոր.։)
Զանդրիանդս՝ որ ի դելփն էր. ասի՝ թէ մեծագոյն է անդրիանդն. (Նոննոս.։)
Վասն ձեր ասէ հայհոյիմ, եթէ տկար եւ անզօրական ինչ իցէ, կամ անողորմ եւ անագորոյն. (Ոսկ. ես.։)
ԱՆԽՈՒԼ որ եւ ԶԱՆԽՈՒԼ. Որպէս թէ նմանութեամբ խուլ բոլորովին. անլուր. հեռի յաղմկէ. առանձին. անյայտ. ծածուկ. գաղտնի. անմարդաձայն. բանուկ չեղած. կիզլի, սէնտասըզ. սազըր եէր. ըստ յն. նեղ, անգործ.
Եթէ արջ ի գառագղացն զերծանիցի, զտանց դրունս փակեմք, եւ ընդ անխուլ տեղիս ի ներքս աճապարեմք։ Զանխուլ եւ զանհոդ կեանս խնդրեսցէ. (Ոսկ. մտթ. եւ Եփես.։)
Եթէ ի ծուլութենէ անկնուք ոք մեռաւ. (Կամրջ.։ Մաշտ.։)
Թիւ թէպէտ ստորուստ ի վեր, եւ կամ ի վերուստ ի խոնարհ սկսցի, անհակառա՛կ է. (Երզն. քեր.։)
Եթէ յայնչափ ժամանակաց (յետ ազդ առնելոյ) եկեալ առ իւր արարածսն՝ անընկալ եղեւ, ո՞րչափ անազդելոցն եւ անհամբաւելոցն. (Ագաթ։)
Եթէ խուլ իցես եւ համր, անհլու եւ անիմաստ. (Լծ. ածաբ.։)
ἁδάπανος. inconsumptus. Որ ոչն մաշի. անփուտ. անծախ. անվնաս. կարծր. իփրէնմէզ. թէլէֆ օլմազ. աշընմազ.
Անմռունչ աղօթէին ... Բացեալ զդուռն վանիցն անմռունչ։ Բերան քո սաղմոսեսցէ անմռունչս. (Վրք. հց. ՟Թ. եւ ՟Դ։)
Զի՞նչ խօսի, եթէ ոչ զանպարտութիւն եւ զթողութիւն մեղաց դարձելոց ի նա. (Համամ առակ.։)
ԱՊԱԽՏԵԼ Իբր Ապխտել. յն. ταριχέω որպէս թէ՝ Տառեխել.
Եթէ ապրիցե՞մ ես յախտէ աստի. (՟Դ. Թագ. ՟Ա. 2։)
Կարծեցուցանելով, թէ նիւթ ինչ միշտ առընթերակաց կայր աստուծոյ. (Եզնիկ.։)
Իսկ արգելաւորն առաքեաց, եւ ասէ, ո՛չ եթէ անխօս էր եւ այլն։ Եկեսցեն հարսունք ի տեսանել զքեզ, եւ արգելաւորք ի վարդապետութիւն քո. (Վրք. հց. ձ։)
Չէ՛ մարթ իմանալ, թէ միաբար իցէ, եւ կամ թէ բազմաբար, եւ փոխանակ միաւորին զբազմաբարն դնէ. (Կիւրղ. ծն. եւ Կիւրղ. թագ.։)
Ասացաք, թէ խոտելի էր՝ ե՛ւ առանց օրինացն, ե՛ւս եւ օրինօքն՝ կնոջն բազմայրութիւնն. (Լմբ. առակ.։)
Զի՞նչ է բամբասողութիւն. ամենայն բան կամօք անպատուութեամբ ասացեալ՝ բամբասանք են, թէպէտ նոյն ինքն բանն կարծիցի ոչ լինել թշնամանօղ. (Բրս. հց.։)
Եթէ չար է շնութիւն, հաւասար (չար) առնէ եւ բամբասողութիւնն. (Մանդ. ՟Թ։)
Ոչ եթէ զանձն ազատէ ի բամբասութենէ, այլ զնոսա կամի ածել յուղղութիւն. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 17։)
cf. Քերովբիմ.
Եթէ քերովբին, եթէ սերովբին. (Եփր. աւետար.։)
cf. Քերովբիմ.
Եթէ քերովբին, եթէ սերովբին. (Եփր. աւետար.։)