Definitions containing the research խ : 10000 Results

Երկուորեակ, եկաց

adj. s.

that brings forth, that has twins;
couple, pair;
twin;
—ք, testicles.

NBHL (4)

Կաշառեալք ի չարէն երկուորեակ ամբարհաւաճութեամբ, եւ ի սնոտի կարծեաց խաբեալ. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)

ԵՐԿՈՒՈՐԵԱԿ. իբր Կրկնակ. կրկին. զոյգ. եւ Ամոլք. ջուխտ.

Երկուորեակ բարի միաբանութեամբ օգտակարութեան հաստատի. (Փիլ. նխ. ՟բ.։)

Զերկուորեակս, զոտսն, զծունկսն ջախջախեցին. (Հ=Յ. յունիս. ՟Գ.։)


Երկուորի, րւոյ, րիք, րեաց

cf. Երկուորեակ.

NBHL (1)

Միակի նմանի, ոչ ընդ ումեք բոլորովին խառնեալ այնոցիկ՝ որ ի հասարակութեան միաբանութեան են երկուորւոյն. (Փիլ. ել. ՟Բ. 29։)


Երկուցանեմ, ուցի

va.

cf. Երկեցուցանեմ.

NBHL (2)

Երկուցեր փոքր այս խթանաւ զապարասանին զվիթխարութիւն. (Նար. ՟Ղ՟Բ։)

Այժմ խորտակի գաւազանն՝ որ երկուցանէ զձեզ. (Լմբ. նաւում.։)


Երկոքեան

adj. s.

both.


Երկոքին, կոցունց

cf. Երկոքեան.


Երկչոտ, աց

adj.

timid, fearful, pusill-animous, cowardly.

NBHL (1)

δειλός timidus որ եւ ԵՐԿՆՉՈՏ. Որ դիւրաւ եւ ստէպ երկնչի. վատասիրտ. անարի. վախկոտ


Երկչոտիմ, եցայ

vn.

to feel intimidated, to get frightened.

NBHL (1)

Վատասրտիլ. զանգիտել. վախվըխել.


Երկչոտութիւն, ութեան

s.

timidity, pusillanimity, cowardice.

NBHL (1)

Երկչոտն լինել. վատասրտութիւն. վախկոտութիւն.


Երկպառակ

adj.

divided, discordant.

NBHL (2)

Սխալ եւ երկպառակ է գարւոյն կերակուր». իբր ոչ այնչափ զանգելի. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)

Գիտութիւն չարի եւ բարւոյ խառնակ է եւ երկպառակն. (Վրդն. ծն.։)


Երկպառակութիւն, ութեան

s.

disagreement, variance, discord, dissension, division, disunion, quarrel.

NBHL (2)

Հարկ աշխարհին նուազեաց վասն երկպառակութեանն. (՟Ա. Մակ. ՟Գ. 29։)

Երկպառակութիւն աշխարհի, կամ զօրաց. (Եղիշ. ՟Ե. ՟Ը։)


Երկսայրի

adj.

two edged.

NBHL (1)

Սուր երկսայրի. (Սղ. ՟ճխթ. 6։ Առակ. ՟Ե. 4։ Դտ. ՟Գ. 16։ Եբր. ՟Դ. 12։ Յայտ. ՟Բ. 2։)


Երկվերարկու

adj.

that has two cloaks.

NBHL (1)

Երկվերարկու շնորհազարդ շքով պաճուճեաց. (Նար. խչ.։)


Երկրագործ, աց

adj. s.

agriculturist;
planter, husbandman, labourer.

NBHL (3)

Իբր Երկրագործական, աշխատողական ի վերայ երկրի.

Հարց. Ո՞վ է մակացող առ երկրաւ բաշխել զսերմանիս. Երկրագործն. (Պղատ. մինովս.։)

Մարդկային կեանք առաջին է յորովայնի մօրն ... եւ երկրորդ կեանք երկրագործ, որ յաշխարհիս քաղաքավարի ... իսկ երրորդ՝ կենդանեաց աշխարհն. (Յճխ. ՟Ժ՟Բ։)


Երկրագործեմ, եցի

va.

to till, to cultivate, to plough.

NBHL (2)

Ումեմն շինելով ինչ՝ մանկական շինուածովքն խաղալ պարտ է, եւ ումեմն երկրագործելով. (Պղատ. օրին. ՟Ա։)

Մի՛ կարծել՝ թէ աստուած երկրագործէ, եւ տնկէ դրախտ. (Փիլ. այլաբ.։)


Երկրագործութիւն, ութեան

s.

agriculture, tillage, culture.

NBHL (1)

Որպէս Աշխարհաշինութիւն.


Երկրագիր

cf. Աշխարհագիր.


Երկրալիր

adj.

that fills the world.

NBHL (1)

Որ ելից կամ լնու զերկիր. աշխարք լեցնօղ.


Երկրածին

adj.

produced by the earth, terrestrial.

NBHL (1)

Երկինք՝ լուսով եւ պսակօք, երկիր՝ երկրածին մարտիրոսօք. (Թէոփիլ. ՟խ. մկ.։)


Երկրածուփ

adj.

that torments, or agitates the world;
tormented or agitated on the earth.

NBHL (1)

Իբրեւ ի գաւիթ գրկաց մի նաւի՝ զերկրածուփ ալիս կոխողի. (Նար. առաք.։)


Երկրակալութիւն, ութեան

s.

cf. Աշխարհակալութիւն.


Երկրական, ի, աց

adj.

terrestrial.

NBHL (3)

γήϊος, γήϊνος, γαιώδης terrenus, terreus Երկրային. երկրաւոր. հողեղէն. աշխարհական.

Ո՞ եհան զայնպիսի երկրական անուանս զգիշակերս եւ զխոտակերս յերկինս». որպէս խոյ, ցուլ, առիւծ. եւ այլն. (Եզնիկ.։)

Եւ ամենայն սրբոց երկրական, որք յերկնային զօրսն խառնեցան. (Գանձ.։)


Երկրակեաց

adj.

that treads, walks on the earth, terrestrial, worldly.

NBHL (1)

Վարուց երկրակեաց կենացս ես ինչ ոչ ցանկացայ։ Յետ վարուց երկրակեացս կենաց (զենովք փոխեցեր). (Ագաթ.։)


Երկրամերձ

s. ast.

perigeum, perigee.

NBHL (1)

Երկրպագութիւն երկրամերձ դիմօք. (Վրդն. լուս.։ եւ Նչ. խնդ.։)


Երկրային

adj.

terrestrial;
worldly.

NBHL (2)

γήϊνος, ἑπίγειος terrenus, terrestris Երկրաւոր. հողեղէն. երկրասէր. աշխարհային.

Որ զերկրայինս եւեթ խորհիս. (Մաշկ.։)


Երկրաչափական, ի, աց

adj.

geometrical;
—ն, geometry.


Երկրաչափութիւն, ութեան

s.

geometry.

NBHL (2)

Ոմանք յարուեստիցն տեսականք են, այլ ոչ գործականք. երկրաչափութիւն, աստեղաբաշխութիւն. (Փիլ. այլաբ.։)

Զաշխարհագրութիւնն ստուգեցին յերկրաչափութենէ. եւ ինքն երկրաչափութիւնն գտաւ յաստեղաբաշխութենէ. (Խոր. աշխարհ.։)


Երկրապատեան վերարկու

s.

sepulchre, tomb.

NBHL (1)

Երկրապատեան վերարկու. (Նար. խչ.։)


Երկրապարփակ

adj.

that surrounds the earth (sea).

NBHL (1)

Երկրապարփակ տիեզերապատ պտուտակացն պիսիդոնի. (Նար. խչ.։)


Երկրապիշ

adj.

worldly-minded.

NBHL (1)

Ժառանգութիւն տեառն կոխեցաւ ի գարշապարաց պղծոց, եւ ի խոզական երկրապիշ անցաւորաց։ Ըստ կարգի պաճարաց եւ անասնոց անմտից երկրապիշք եղեալք. (Յհ. կթ.։)


Երկրասէր

adj.

mundane, worldly;
patriot.

NBHL (3)

Յարեալ ի սէր երկրի եւ երկրաւորաց. աշխարհասէր.

ԵՐԿՐԱՍԷՐ. Սիրով խնամածու երկրի տէրութեան իւրոյ, հայրենասէր. աշխարհաշէն.

Զիշխանս խրատեմք երկրասէր լինել եւ ողորմած. (Պտմ. աղեքս.։)


Երկրասնունդ

adj.

maintained on earth, terrestrial.

NBHL (1)

Յերկրի սնեալ ըստ աշխարհի.


Երկրասոյզ

adj.

rooted in the earth.

NBHL (1)

Եւ զոմն երկրասոյզ վախճանաւ կենդանւոյն կորուսանէր. (Պիտ.։)


Երկրաստեղծ

adj.

that has created the world;
created of earth, terrestrial.

NBHL (1)

Ներգործաբար՝ Ստեղծօղ երկրի, աշխարհի.


Երկրաւոր, աց

cf. Երկրային.

NBHL (3)

ἑπίγειος, γεϊνός, γεώδης terrenus, terrestris κοσμικός mundanus Երկրային. երկրական. հողեղէն. աշխարհային. աշխարհական. որ է յերկրի կամ յերկրէ, կամ կապեալ ընդ երկիր.

Զերկրաւոր ասացի ձեզ։ Մարմինք երկրաւորք։ Ա՛յլ փառք երկրաւորաց։ Երկրաւոր տաճար շինուածոյս մերոյ։ Երկրնաւորաց, եւ երկրաւորաց։ Որք զերկրաւորս եւեթ խորհին։ Երկրաւոր, շնչաւոր, եւ դիւական.եւ այլն։

Նաեւ ո՛չ զերկրաւոր վաստակս ուրուք յիշէր». այսինքն զըստ աշխարհի. (Եղիշ. ՟Բ։)


Երկրաւորութիւն, ութեան

s.

worldly vanities.

NBHL (2)

Երկրաւորն գոլ. աշխարհասիրութիւն.

Չուել ասէ անտի որդւոցն իսրայէլի, յերկրաւորութենէս, եւ ի պանդխտութենէն. (Արշ.։)


Երկրաքարշ, ից

adj.

worldly;
cf. Գետնաքարշ;
այր —, carnal-minded, lustful.

NBHL (4)

Յերկրաքարշ պատաղելոցն։ Գետնանախանձ եւ երկրաքարշ զօրէն սեղխենւոյ. (Պիտ.։)

ԵՐԿՐԱՔԱՐՇ. Երկրական. երկրասէր, աշխարհային.

Երկրաքարշ հեշտութիւն, վարք, կամ վարուք. միտք, հոգի, յորձանք խորհրդոց, ալիք. (Վրդն.։ Լմբ.։ Սարգ.։)

ԵՐԿՐԱՔԱՐՇ ԼԻՆԵԼ. Քարշիլ ընդ երկիր, եւ կոխոտիլ.


Երկրաքարշութիւն, ութեան

s.

worldliness;
sensuality.

NBHL (1)

Բազմածուփ խորհրդոց յուզմանց երկրաքարշութեանց. (Նար. ՟Է։)


Երկրմայր

s.

earth-worm.

NBHL (1)

Երկրմայր՝ խոտ է երկու ազգ. միոյն ծաղիկն կարմիր, եւ միւսոյն ծիրանի զետ կապոյտ»։


Երկրորդ, աց

adj. adv.

second;
secondary, accessory;
secondly, in the second place;
— օրէնք, Deuteronomy;
—ք, bigamists;
— անգամ, once again, once more, a second time.

NBHL (6)

Օր երկրորդ։ Անուն գետոյն երկրորդի գեհովն։ Յերկրորդ ամին։ Յերկրորդում աւուր։ Երկրորդի խառնուածոյն։ Հանդերձ երիտասարդաւն երկրորդաւ։ Երկրորդք չուեսցեն». այսինքն յերկրորդ կարգի, եւ այլն։

Զիա՞րդ երկրորդ համարեալ զանունն քրիստոսի ... նախնեօք հեթանոսօքն պարծիք. (Լմբ. ատ.։)

Երկրորդաց սա հասցէ. բայց սակայն երկրորդքն եւ նոքա մեծամեծք են։ Անձին իւրում ետ զնախնեացն պտուղս, եւ զաստուած ամբարշտաբար երկրորդաց արժանի արար։ Որք ոչ կարեն զառաջինսն նահատակութեանցն առնուլ, երկրորդիցն արժանի լինին։ Առաջնոցն ախտք՝ երկրորդիցն են պարկեշտ ողջամտութեան պահպանութիւնք. (Փիլ.։)

ԵՐԿՐՈՐԴ. որպէս Փոխանորդ.

Նախ զառաքեալս, երկրորդ զմարգարէս. (՟Ա. Կոր. ՟Ժ՟Բ. 28։)

Նախ ... երկրորդ անգամ. (Եզնիկ.։)


Երկրորդաբար

adv.

secondarily, accessorily.

NBHL (1)

Որ միտքն է, նախ իմանայ. իսկ որ միտքն ունի, երկրորդաբար իմանայ. (Մաքս. ի դիոն.։)


Երկրորդական, ի, աց

adj.

secondary, accessory, subaltern.


Երկրորդեմ, եցի

va.

to say again, to repeat, to reiterate;
to repeat often, to resume;
— համառօտիւ, to recapitulate;
— ի միտս, to pass again.


Երկրորդութիւն, ութեան

s.

repetition, resumption, reiteration;
— օրինաց, Deuteronomy.

NBHL (2)

Երկրորդութիւն խոստմանն աստուծոյ առ աբրահամ. (Նախ. ծն.։)

Դարձեալ առ նմին կրկնապատիկ երկրորդութիւն։ Որպէս ո՛չ տեառնագրութեան խաչական փայտի ինչ երկրորդութիւն. (Նար. ՟Հ՟Ե. ՟Ղ՟Գ։)


Երկրպագեմ, եցի

vn.

cf. Երկիր պագանեմ.

NBHL (4)

Երկրպագեն տէրութեանդ քո։ Երկրպագեցէ՛ք պատուանդանի ոտից նորա։ Երկրպագեմք առաջի բեմի քո քրիստոս։ Երկրպագեմք առաջի տեւողական նշխարաց։ Երկրպագեմք քոց նշխարաց. (Շար.։)

Հյց. խնդ.

Զնշան խաչիդ փրկութեան, զոր երկրպագեմ. (Նար. ՟Հ՟Գ։)

Փշովք պսակեսջի՛ր (ընդ քրիստոսի) ... երկրպագեցի՛ր ի խաղ արարողացն զճշմարտութիւնն. (Ածաբ. ծն.։)


Երկրպագու, աց

adj. s.

worshipper.


Երկրպագութիւն, ութեան

s.

adoration, worship;
prostration;
— կռոց, idolatry;
— մատուցանել, to worship.

NBHL (1)

Ի վայր խոնարհեալ ծնրադրական երկրպագութեամբ։ Որում կրկին ծունր երկրպագութեան ամենայն եղելոց։ Քեզ երկրպագութեամբ ունել շնորհ տիրամայր. (Նար.։)


Երկփեղկ

cf. Երկպառակ.

NBHL (1)

Զօրագլխացն եւ մեծամեծացն եղեալ յերկփեղկս. (Ուռհ.։)


Երկփեղկեմ, եցի

va.

to divide in two, to cleave.

NBHL (3)

Իբրու Յերկու փեղկս կամ ի ծուէնս պատառել. զմիութիւնն բաժանել. քակել, խզել.

Զուխտ եկեղեցւոյդ թերեւս կարացից երկփեղկել. (Եղիշ. ՟Գ։)

Երկփեղկեաց ի բաց զդաշինս ուխտին. (Յհ. կթ.։)


Երնջակ

cf. Երնջնակ.

NBHL (1)

ԵՐՆՋՆԱԿԻ ՏԱԿ. γεντιανή gentiana Անուն խոտոյ. ջանդիան։ (Հին բռ.։)


Երնջնակ, աց

s. bot. bot.

thistle (eryngium);
երնջնակի տակ, gentian;
cf. Բոգ.

NBHL (1)

ԵՐՆՋՆԱԿԻ ՏԱԿ. γεντιανή gentiana Անուն խոտոյ. ջանդիան։ (Հին բռ.։)