Definitions containing the research ճ : 10000 Results

Ակնածու, ի

adj.

respectful;
careful.

NBHL (2)

Աստուած՝ որ ամենայն նեղելոցն է ակնածու։ Ի բոլորեցունցն ակնածուէ ճողոպրել ոչ կարաց։ Հասանել ակնածուին եւ տածչին ամենեցուն։ Զոր տեսեալ ակնածուն. քանզի միայն պարտ եւ արժան է Աստուծոյ զոգի տեսանել։ Վերակացուին եւ ակնածուին մարդկային դատաստանին։ Ոչ կարծեն վերակացու եւ ակնածու գոլ մարդկային իրաց. (Փիլ.։)

Ի ՎԵՐԱՅ ԱԿՆԱԾՈՒ՝ պիտակ ոճով նոյն ընդ վ. իբր ըստ յն. բարդութեան. կամ վերատեսուչ.


Ակնածութիւն, ութեան

s.

respect, consideration;
fear, constraint, circumspection;
care, superintendence.

NBHL (2)

αἱδώς reverentia verecundia Պատկառանք. ամօթխածութիւն. զգուշութիւն. հիճապ, հիւրմէթ, րիայէթ.

Նախախնամութիւն ակնածութեան։ Որ (ինչ) առանց աստուածային ակնածութեանն է՝ անօգուտ է։ Ոչ առանց աստուածային ակնածութեանն եւ օգնականութեան վճարեցաւ. (Փիլ. ստէպ։)


Ակնապարար

adj.

attractive;
charming;
delightful.

NBHL (1)

Պարարիչ եւ զուարճացուցիչ աչաց. աչք լեցնօղ՝ հեշտացնօղ։


Ակնառու, աց

adj.

that pays respect to persons, partial.

NBHL (1)

προσωπολήπτης qui personas accipit Աչառօղ. խադր սայըճը.


Ակնառութիւն, ութեան

s.

respect of persons, partiality.

NBHL (1)

Մի՛ ոք կարծեսցէ ակնառութեամբ բաշխել զշնորհս։ Եւ ոչ առ մի՛ ոք երբէք ակնառութեամբ գնայ։ Որում ոչ կարեն օգնել ակնառութիւնք կաշառաց. ճխ. ՟Ի՟Ա։ Պիտ.։ Յհ. իմ. ատ.։)


Ակնարկեմ, եցի

vn.

to make signs with the eyes;
to indicate, to show, to mark, to denote, to signify;
to regard, to see, to revise;
to concern, to belong to;
to permit;
— ընդ ակամբ, to scowl.

NBHL (2)

Իբր ակնածել. պատկառիլ. խպնիլ. առ՝ հիճապ եթմէք.

Զճշմարտութիւն աշխատասիրութեանս մերոյ ակնարկէ։ Այսպիսի իմն ակնարկէ վարդապետութիւն հոգւոյն։ Եւ Եսայի ճշմարտապէս զսոյն ակնարկէ. (Խոր. ՟Ա. 18. 31։ Նար. ՟Ղ՟Գ։)


Ակնարկութիւն, ութեան

s.

sign, mark;
meaning, signification;
permission given with a sign.

NBHL (1)

Զակնարկութիւն մերոց պիտոյիցս առնելոյ։ Ըստ այլ տեսութեան մարգարէաճառն ակնարկութեան. (Խոր. ՟Ա. 1։ Նար. խչ.։)


Ակնկալութիւն, ութեան

s.

expectation, hope.


Ակնհար

adj. s.

fascinated, enchanted;
—, առ —, scare-crow, bug-bear.

NBHL (1)

ԱԿՆՀԱՐ կամ ԱՌԱԿՆՀԱՐ. προβασκάνιον praefiscina, amuletum Խրտուիլակ առ ի ահիւ կամ յաչաղութեամբ հարկանել զաչս տեսողաց. գօրգուլուգ, ույուգ, էֆրէնճէ.


Ակութ

s.

hearth, fire side.

NBHL (1)

Կրակետղ, ուր պահի կրակ մասնաւոր յեփել ինչ. օճագ. աթեզթան.


Ակօսաբեկ

adj.

furrowed.

NBHL (1)

Ո՛չ մաճ ի ձեռն առնում, եւ ակօսաբեկ առնեմ. (Ոսկ. խչ.։)


Ակօսաձիգ

adj.

that ploughs.


Ահա

adv.

behold!

NBHL (1)

Ահա ասելն՝ յանկարծութեան նշանակ է։ Ահա ձայնդ առ այնոսիկ պատշաճի՝ որք ակն ունին եւ սպասեն տեսանել զոք. (Գէ. ես.։)


Ահաբեկեմ, եցի

va.

"cf. Ահաբեկ առնել."


Ահագին, գնի, ից

adj.

terrible, alarming, frightful;
horrible, hideous, monstrous.

NBHL (3)

Իբր մեծ եւ երեւելի, ծանր, եւ սաստիկ. բազում. անհնարին. շատ մենծ, չափէ ի դուրս. աճայըպ. հիքմէթլի, մէֆրէթ.

Ահագինս ի դիմի հարկանիլ, կամ հայել, կամ կրճտել զատամունս, կամ բարբառել. (Ագաթ.։ Խոր.։ Յհ. կթ.։ Եղիշ.։)

Ի կերպ վիշապի ... եկն անց ընդ մէջ տաճարին, եւ շնչեաց ահագին. (Պտմ. աղեքս.։)


Ահարկու, ի, աց

adj.

frightful, horrible, awful, terrible.

NBHL (2)

Որ ահ արկանէ. ահաւոր. ահընկէց. պատկառելի. ահիւ լի. գօրգունճ.

Այր հանճարեղ, եւ ահարկու տեսողացն զնա։ Ահարկու զգեստուք. (Յհ. կթ.։)


Ահացուցանեմ, ուցի

va.

to terrify, to intimidate.


Ահաւոր, աց

adj.

frightful, alarming, terrible.

NBHL (2)

Աստուած մեծ եւ հզօր եւ ահաւոր։ Զգեցեալ էր զպատմուճան փառացն իւրոց, եւ էր ահաւոր յոյժ։ Ընդդէմ դարձաւ թագաւորաց ահաւորաց. եւ այլն։

Ահաւոր փառք, կամ իշխանութիւն։ Ահաւոր պակուցումն։ Ահաւոր կրճիմն ի մէջ անկեալ։ Ահաւոր ծանրութեամբ վայրաբերեալ զինուցս. (Պիտ.։)


Ահաւորագոչ

adj.

cf. Ահեղագոչ.


Ահաւորութիւն, ութեան

s.

enormity;
terribleness, frightfulness;
majesty, grandeur.

NBHL (1)

Պատկառանք. երկիւղ. խիպ, վախ, ահուդող. հիճապ. գօրգու.


Ահեկակողմն

s.

left, left side.

NBHL (1)

Յահեկակողմանն դանդաչէ խոտորեալ ճանապարհի. (Յհ. իմ. ատ.։)


Ահեղ, ի, ից

adj.

formidable, terrible.


Ահեղակերպ

adj.

wonderful, prodigious, formidable, awful.

NBHL (1)

Կաճառք հրեղինացն, եւ անճառ բնութիւնք ահեղակերպիցն. (Բենիկ.։)


Ահընկէց

adj.

frightful, horrible, terrible.

NBHL (1)

Որ ահ ընկենու յայլս. ահարկու. վախ ձգօղ. եօրֆլիւ, գօրգունճ.


Աղախնածին

adj.

born of a female slave or maid-servant.


Աղախնութիւն, ութեան

s.

the condition of a female slave or maid-servant, domesticity, menial condition.

NBHL (2)

δουλία servitus Վիճակ եւ գործ աղախնոյ. խալայըգլըգ.

Եթէ վաճառեսցէ ոք զդուստր իւր յաղախնութիւն. յն. յաղախին. (Ել. ՟Ի՟Ա. 7։)


Անձրեւաթաց

adj.

wet with rain.


Անձրեւակ

s.

fine rain.

NBHL (1)

Զծիածանն գիտեմք. յորժամ արեգակն զճառագայթս ընդդէմ անձրեւակի ամպոյն արկանիցէ. (Կիւրղ. ծն.։)


Անձրեւայոյզ

adj.

rainy.

NBHL (1)

Ի պատճառս շոգոյ խոնաւութեան առնին անձրեւայոյզք. (Վեցօր. ՟Զ։) (Շիր.։)


Անձրեւաջուր

s.

rain-water.


Անմահ, ից

adj.

immortal.

NBHL (1)

Կենացն անմահից։ Բարեօք անմահիւք։ (Անմահ տանջանօք. Յճխ.։)


Անմահացուցանեմ, ուցի

va.

to immortalize, to eternize.


Անմահութիւն, ութեան

s.

immortality.

NBHL (1)

Մարմինք ի յարութեան անդ յանմահութիւն անդր փոխին. ճխ. ՟Բ։)


Անմայր

adj.

motherless.


Անմասն

adj.

without share or portion, that does not participate;
bereft, destitute;
— լինել, to be destitute, to be bereft;
— առնել, to deprive.

NBHL (1)

Անմասն ի դժնդակութենէ, կամ ի պատշաճագունէն։ Անմասն յայսպիսի շքեղ տեսլենէ, կամ ի հրահանգից կրթութենէ. (Պիտ.։)


Անմարդագոյն

adj.

more or very inhuman, — fierce, — unkind.

NBHL (1)

Այս վաճառ անմարդագոյն գոլ թուի ինձ քան զյուդային. (Լաստ. ՟Ժ։)


Անմարդի

adj.

inhuman;
unkind, uncivil, brutal;
desert, uninhabited;
— կացուցանել, յ— դնել, to unman, to divest of humanity;
to depopulate.

NBHL (2)

Կամ դատաւոր անմարդի, կամ դահիճ անհրաժարելի. (Ածաբ. մկրտ.։)

Ոչ իբրեւ զանմարդիս հատանէին զվճիռ մահուն. (Անան. ի յովնան.։)


Անմարդութիւն, ութեան

s.

depopulation;
inhumanity, barbarity;
incivility, brutality.


Անմարթ

adj.

impossible;
very difficult;
indecent, unseemly;
— է, it is not fit;
it is impossible.

NBHL (1)

եւ դիմազ. ἁθέιτον nefas Անպատեհ. եւ Անհնարին. չէ՛ օրէն. չէ մարթ. ճայիզսիզ. գապիլսիզ.


Անմարմին, մնոց

adj.

incorporeal, immaterial.

NBHL (1)

ἁσώματος, ἅσωμος. incorporeus, ἅσαρκος, carnis expers. Որ չունի զմարմին, զմիս, եւ զնիւթ. հոգեղէն. աննիւթ. իմանալի. թէնսիզ, պիլա ճէսէտ.


Անմարմնական, ի, աց

cf. Անմարմին.

NBHL (1)

ἁσώματος. incorporeus, incorporalis. Անմարմին, եւ անմարմնոց պատշաճեալ. աննիւթական. հոգեղէն.


Անմարմնութիւն, ութեան

s.

incorporality.

NBHL (1)

Երկակն եւ եռակ աճեցեալ (են քան) զըստ միոյն անմարմնութիւն. (Փիլ. այլաբ.։)


Անմարտ

adj.

impregnable, invincible

NBHL (1)

ԱՆՄԱՐՏ ԱՆՄԱՐՏԱԿԱՆ. ἅμαχος. inexpugnabilis. Ուր չկայցէ մարտ. ճէնկսիզ. եւ որում չկարէ մարտն ստնանել. անմարտնչելի. անյաղթելի. անպարտելի. գարշը գօնմազ, ալթ օլմազ.


Անմարտնչելի, լւոյ, լեաց

cf. Անմարտ.


Անմաքուր

adj.

impure, filthy, indecent, obscene, vile.


Անմաքրապէս

adv.

impurely, indecently.


Անմաքրութիւն, ութեան

s.

impurity, uncleanness, filthiness, indecency.

NBHL (1)

Զսրբութիւնն մատնել յանմաքրութիւն. ճխ. ՟Ը։)


Անմեղ, աց

adj.

impeccable;
innocent;
harmless, silly;
— կացուցանել, to acquit.

NBHL (1)

Նենգաւորութեամբ վաճառել անմեղ գնողաց. (Շ. ընդհանր.։)


Անմեղադիր

adj.

that excuses, pardons;
— առնել, to excuse, to pardon;
— զանձն, to excuse one's self, to justify himself.


Անմեղադրելի, լւոյ, լեաց

adj.

excusable, pardonable

NBHL (1)

ἁνυπαίτιος. inculpatus, inculpabilis. Որ չէ արժանի մեղադրութեան. անստգտանելի. անպարտ. անանգոսնելի. անպարսաւ. մազուր օլաճագ.