Your research : 405 Results for ու

Entries' title containing ու : 10000 Results

Ազդարարութիւն (ութեան)

s.

advice, admonition, counsel;
warning, summons;
notice, information.


Ազդեցութիւն (ութեան)

s.

notice, warning, admonition;
perception, instinct;
inspiration;
suggestion, instigation;
efficacy, force, power;
emphasis, energy.


Ազդեցուցանեմ (ուցի)

va.

cf. Ազդեմ


Ազդողութիւն (ութեան)

s.

cf. Ազդեցութիւն.


Ազդումն (ման)

s.

cf. Ազդեցութիւն;
ազդմամբ, cf. Իրաւ, cf. Իրօք, cf. Արդարև, cf. Իսկապէս;
— առնուլ, cf. Զգամ.


Ազնուաբար

adv.

genteelly, civilly;
nobly, generously.


Ազնուաբարոյ (ից)

adj.

genteel, civil, well-mannered;
noble, generous.


Ազնուագին

adj.

precious, dear, rare.


Ազնուագութ

adj.

benign, clement, kind, merciful, humane.


Ազնուազարմ

adj.

noble, illustrious, of a noble family.


Ազնուազգի

adj.

of noble nation, race.


Ազնուազգութիւն (ութեան)

s.

nobility of nation, race.


Ազնուախոհ

adj.

who has noble sentiments.


Ազնուական (ի, աց)

adj. s.

civil, genteel, noble, generous;
gentleman.


Ազնուականութիւն (ութեան)

s.

nobility, birth, gentility;
civility, genteelness;
generosity, nobleness.


Ազնուամիտ (մտի, մտաց)

adj.

of good sentiments, noble, generous.


Ազնուամտութիւն (ութեան)

s.

nobility of sentiments.


Ազնուանամ (ացայ)

vn.

to grow better, to mend;
to receive a grant of nobility;
to be ennobled, to become noble.


Ազնուապաշտօն

adj.

pious, religious devout.


Ազնուապետ (աց)

s.

aristocrat.


Ազնուապետական (ի, աց)

adj.

aristocratic.


Ազնուապետութիւն (ութեան)

s.

aristocracy.


Ազնուասիրտ

adj.

who has a noble heart.


Ազնուասրտութիւն (ութեան)

s.

nobility of heart.


Ազնուատոհմ (ի, ից)

adj.

noble, of a noble family.


Ազնուատոհմութիւն (ութեան)

s.

nobility of family, high birth.


Ազնուացուցանեմ (ուցի)

va.

to improve, to civilize;
to refine;
to confer a title, to grant nobility, to ennoble.


Ազնուութիւն (ութեան)

s.

fineness, goodness, costliness, excellence, rarity;
genteelness, civility;
dignity, nobility.


Ազոխաջուր (ջրոյ)

s.

verjuice.


Աթոռակալութիւն (ութեան)

s.

vicarship, vicarage;
possession of a chair, succession to a dignity.


Աթոռակցութիւն (ութեան)

s.

company on the same throne.


Աթութայք (յից)

s. pl.

s. pl. elements, letters, characters, alphabet.


Աթուր

adv.

cf. Առ՞՞՞աթուր.

• «ոտք» Հին բռ. առանձին անգոր-ծածկան է. ոճերով ունինք՝ առաթուր կո-խել «ոտքի տակ առնել» Դ. թագ. թ. 33. Գ. մակ. ե. 23. առաթուր կոխան առնել Եզեկ. լբ. 2. առաթուր հարկանել Գ. մակ. ո. 15 Ա. գաթ. Ոսկ. մ. բ. 25, 26. առաթուր անկեալ Լծ. ածաբ. ընդ աթուր հարկանել «սրով ջար-դել» Յուդ. ժզ. 6. «ոտքի տակ առնել, ընկ-ճել» Փիլ. իմաստն. սրա համեմատ ընթաթ-րել «ընդ ոտն հարկանել» Բուզ. Գ. 15 (տը-պագրում դրուած է ընթադրել, որ իբր յետ-նադարեան ձև չի կարող Ոսկեդարում գոյու-թիւն ունենալ. ուստի Նորայր, Կոր. վրդ. 461 ուղղում է ընթաթրել «ոտքի տակ առնել», որ պէտք է հասկանալ ընդաթրել). առաթուր գնալ «ծնկաչոք՝ չոքէչոք երթալ» Զքր. սարկ, Բ. 36։

• = փոխառեալ է հիւս. կովկասեան լե-զուներից. հմմտ. ուտ. թուր «ոտք», որից թուրքն «հետիոտն», թուրնութ «ոտք չունե-ցող», թուրղա՞յ «բոբիկ»։-Ուղիղ մեկնեց ուտէացի Պատուական Քուշմանեան (անձ-նական)։

• Հիւնք. աթոռ բառից է հանում։ Աթր տե՛ս Արթր։


Ալաւունք

s. pl.

s. pl. cf. Ալաւսունք.

• «բազմաս-տեղք, բոյլք համաստեղութիւնը» Հին բռ. Ճառընտ. Վրք. և վկ. ա. 682. -երկու ձևերից մին սխալ գրչութիւն է։

• Բառ. երեմ. էջ 7 գրում է ալասուն և մեկնում է «բազմատաղ»! Ալիշան, Հին հաւ. էջ 114 մեկնում է «Սայլն» (Մեծ արջ)։


Ալաւսունք

s. pl.

s. pl. the pleiades or pleiads;
cf. Բազմաստեղք.

• «բազմաս-տեղք, բոյլք համաստեղութիւնը» Հին բռ. Ճառընտ. Վրք. և վկ. ա. 682. -երկու ձևերից մին սխալ գրչութիւն է։

• Բառ. երեմ. էջ 7 գրում է ալասուն և մեկնում է «բազմատաղ»! Ալիշան, Հին հաւ. էջ 114 մեկնում է «Սայլն» (Մեծ արջ)։


Ալեւորութիւն (ութեան)

s.

old age, the state of being gray-haired.


Ալէլուիա

s.

hallelujah.


Ալէծուփ (Ալէկոծ)

adj.

subject to tempests, tempest-beaten, floating, agitated, troubled;
— առնեմ cf. Ալէկոծեմ;
— լինիմ, cf. Ալէկոծիմ.


Ալէկոծութիւն (ութեան)

s.

agitation of the sea, storm, tempest;
trouble, agitation.


Ալէկոծումն (ման)

s.

cf. Ալէկոծութիւն.


Ալուց (ալցի)

s. adj.

s. adj. hollow, cavity, inside;
hollow, interior, deep.


Ախմարութիւն (ութեան)

s.

cf. Տխմարութիւն.


Ախորժալուր

adj.

who grants;
accords, listens willingly;
pleasurable to the ear, gratifying.


Ախորժեցուցանեմ (ուցի)

va.

to inspire gratification, taste, pleasure.


Ախորժութիւն (ութեան)

s.

pleasure, taste.


Ախտաբանութիւն (ութեան)

s.

pathology.


Ախտաժէտութիւն (ութեան)

adj.

bad temperature, indisposition, languor, sickness, cacochymia.


Ախտակրութիւն (ութեան)

s.

illness, sickness, distemper;
suffering.


Ախտակցութիւն (ութեան)

s.

compassion, pity;
vice, passion.


Ախտամոլութիւն (ութեան)

s.

concupiscence, luxury.


Definitions containing the research ու : 3548 Results