Your research : 505 Results for ո

Entries' title containing ո : 10000 Results

Ապականագործ

adj.

that corrupts, corrupter, destructive.


Ապականացու (աց)

adj.

corruptible.


Ապականութիւն (ութեան)

s.

corruption;
destruction, ruin;
contamination, infection;
depravity, perversion, degeneration;
putrefaction, rottenness, sourness, staleness, rancidity;
— կուսի, defloration, debauchment;
տեղի՝ դուբ ապականութեան, sepulchre, tomb;
— բարուց, corruption, depravation of morals or manners;
յ— դնել՝ դարձուցանել, կարգել, հասուցանել, cf. Ապականեմ;
յ— դառնալ, լինել, անցեալ գնալ, cf. Ապականիմ;
ձմեռն ապականութեան, the winter destroyer or spoiler.


Ապահարկութիւն (ութեան)

s.

exemption, freedom from taxes, franchise, immunity.


Ապահով

adj. adv.

sure, safe, assured;
յ—ս, assuredly;
յ—ս լինել, to be sure, to be certain.

• «հանգիստ, վախից՝ երկիւղից ա-զատ» (անհոլով). սովորաբար գործածւում է յնախդիրով. ինչ. ապահով կամ յապահով «հեռու ընկած, զատուած, առանձնացած» Եզեկ. լզ. 11(յն. ի բաց ընկեցիկ). յա-պահով լինել, յապահովս առնել «ապա-հովիլ, ապահովացնել, Ոսկ. մտթ. յետ-նաբար ունինք յապահով (իբր ած.) Փիլ. Վրք. հց. Գէ. ես. յապահովանալ Պիտ. Փիլ. Արծր. Յհ. կաթ. յապահովանք Պիտ. յապա-հովացուցանել Յհ. իմ. Գնձ. յապահովութիւն Պիտ. Փիլ. նոր գրականում ընդունուած է ան-նախդիր ապահով ձևը, որիզ կառմուած են ապահովել, ապահովագրել, ապահովագրա-կան, ապահովագրութիւն, ապահովաբար, ա-պահովապէս, անապահով, անապահովու-թիւն ևն։

• ՆՀԲ «ապ, այսինքն հեռի՝ յանէ կամ ի հովէ՝ այսինքն ի հողմոյ»։ ՓԲ յռջ. է» բ ապ «ոչ»+ահ «երկիւղ»+ով գործիա-կանի մասնիկը։ Տէրվ. Մասիս 1882 օ-գոստ՛՛ 18, ապա մասնիկ է։ Հիւնք. յն. απոφν (այսպէս1)։ Մէնէվիշեան ՀԱ 1930, 731 ծան. մեկնում է ապ-ահ-ով «անվախ» (գրծ. մասնիկով)


Ապահովանամ (ացայ)

vn.

to be sure, to be assured.


Ապահովիմ (եցայ)

vn.

cf. Ապահովանամ.


Ապահովացուցանեմ (ուցի)

va.

to make sure, to assure;
to give security for.


Ապահովեմ (եցի)

va.

cf. Ապահովացուցանեմ.


Ապահովութիւն (ութեան)

s.

surety, security.


Ապաշխարող (աց)

s.

penitent.


Ապաշխարողահայր

s.

penitentiary.


Ապաշխարութիւն (ութեան)

s.

repentance, penitence;
mortification.


Ապաշնորհ (աց)

adj.

ungrateful;
vain;
vile, disagreeable.


Ապաշնորհութիւն (ութեան)

s.

ingratitude.


Ապաշուք

adj.

vile, base, abject.


Ապա ուրեմն

conj. adv.

then, therefore;
finally, at last.


Ապառաժուտ

adj.

rugged, rough, stony, rocky.


Ապառում

adj. adv.

insolent, pert, bold, audacious;
—ս, insolently, pertly.

• (անհոլով) «խիստ, անսանձ, վայրագ, յանդուգն, բիրտ, անգութ» Մծբ. 268. Ոսկ. յհ. ա. 36, բ. 19, 17. Իգնատ. ղկ. 334. Սարգ. յկ. «կարգէ դուրս, խիսա շատ» Եղիշ. Պիտ. որից ապառումս «յանդըգ, նաբար» Նար. 163. Լմբ. ատեն.։

• ՆՀԲ ապ և առ (չառօղ զխրատ) կամ ապ և թրք. ar «ամօթ» (իբր անառաև. ա-նամօթ)։ Պատկ. Maтepiалы I. 7 պհլ. arārūn «անմաքուր, անկարգ, անբնա-ևան, կեղծ, սխալ, չար» բառի հետ, որ մերժում է Հիւբշ. 104։ Փորթուգալ փա-շա, Եղիշե 235 պազենդ. [arabic word] avarun, որ նախորդի հետ նոյն էս


Ապաստանութիւն (ութեան)

s.

refuge, trust, confidence.


Ապատոհմ

adj.

ignoble, obscure, low, plebeian.


Ապատոհմիկ

cf. Ապատոհմ.


Ապարահանոց

s.

privy.


Ապարասանութիւն (ութեան)

s.

insolence, effrontery, impudence, licentiousness.


Ապարում

s.

border or edge of a tent or pavilion, fringe.

• (լգ. ուղ.-րումք, հյց. -րումս. ուրիշ հոլով չունի) կամ ապարումն (որ են-թադրւում է յգ. սեռ. ապարմանցն ձևից) «վրանի ծայրերը, ծոպ կամ չուան» ՍԳր. Ոսկ. ես և մ. գ. էջ 66։

• Պատահական նմանութիւն ունի վրաց ააური ապաուրի կամ აბეური ապեու-րի «կապ, սամեթել»։


Ապացոյց (ցուցից)

s.

index, sign, mark;
example, model;
proof, argument, reason, evidence, testimony;
demonstration;
յայտնի —, evident proof.


Ապացուցական (ի, աց)

adj.

demonstrative.


Ապացուցանեմ (ուցի)

va.

to demonstrate.


Ապաւինեցուցանեմ (ուցի)

va.

cf. Ապաւինեմ.


Ապաւինութիւն (ութեան)

s.

refuge, resource;
confidence, security.


Ապաքինացուցանեմ (ուցի)

va.

to cure, to restore to health;
to take away, to cause to cease.


Ապերախտութիւն (ութեան)

s.

ingratitude.


Ապերասանութիւն (ութեան)

s.

cf. Ապարասանութիւն.


Ապիկարութիւն (ութեան)

s.

impotence, feebleness.


Ապիրատութիւն (ութեան)

s.

wickedness, iniquity, malice, flagitiousness, villainy.


Անսպառութիւն (ութեան)

s.

inexhaustible state.


Անստացուած (ից)

adj.

without means, without property, poor.


Անստացութիւն (ութեան)

s.

want of means, poverty.


Անստոյգ

adj.

uncertain.


Անստուգութիւն (ութեան)

s.

incertitude.


Անստուեր (աց)

adj.

unshadowed, unclouded, clear, light.


Անստուերագիծ

adj.

evident manifest;
indelible.


Անստուերագիր

cf. Անստուերագիծ.


Անստուերափայլ

adj.

glittering, luminous, brilliant, bright.


Անստութիւն (ութեան)

s.

veracity, without falsehood.


Անսրբութիւն (ութեան)

s.

uncleanness, impurity.


Անսրտնութիւն (ութեան)

s.

good-humour, mildness.


Անսփոփ

adj.

inconsolable.


Անսփոփելի

cf. Անսփոփ.


Անվայելուչ

cf. Անվայել.


Definitions containing the research ո : 3483 Results