Your research : 1328 Results for ս

Entries' title containing ս : 8176 Results

Ստունգանող

adj.

indocile, disobedient.


Ստունգանութիւն, ութեան

s.

cf. Ստունգանումն.


Ստունգանումն, ման

s.

contempt, disobedience, indocility.


Ստռոբիլոս

s.

water-sprout;
top, whipping-top, peg-top.

• «հողմ պտուտեալ ներքուստ ի վեր» Արիստ. աշխ. 612 (գրուած ստռօ-բիլոս


Ստրատ

cf. Զօրավար.

• Այսպէս է մեկնում ՆՀԲ.-իսկ Broc-kelmann, Ուս. փոխ. բառից 91 և Հիւբշ. 382 ուրրում են ստրատելատ։


Ստրատելատ

cf. Սպարապետ.

• (ի հլ. ըստ ՆՀԲ, բայց ա-ռանց վկայութեան) «զօրապետ, զօրագլուխ» (իբրև յունական տիտղոս) Բուզ. Խոր. Վկ. գէ. 14 (Ստրատելատք՝ որ կոչին զօրավարք) որ և ստրատեղատ Ճառընտ. որից ստրա-տելատութիւն Վրք. հց. Յալսմ.։

• = Յն. στρατηλάτης «զօրավար». կառմուած է ατοατός «բանակ» և ἐλαύνω «վարել» բա-ռերից. նոյնից է նաև վրաց. სტრატილატი ստրատիլատի։-Հիւբշ. 382։

• Ուղիղ մեկնեցին ՀՀԲ, Ինճիճ. Հնա-խօս. բ. 277 և ՆՀԲ։


Ստրատիգին

cf. Ստրատիգիոն.

• «զօրա-պետի օթևանը». մէկ անգամ ունի Խոր. բ. 85, իբր օտար բառ. «Շինեաց յիշատակ իւր զասացեալն ստրատիգին, քանցի ի նմա զպատերազմականսն յօրինեաց կազմու-թիւն»։

• -Յն, στρατήγιον կամ στρατηγεῖον «զօրա-պետի վրանը. 2. Աթէնքի մէջ այն ժողովա-րանը, ուր ռազմագէտները նիստ էին գու-մարում»։


Ստրատիգիոն

s.

general's tent, habitation, or quarters, head-quarters.

• «զօրա-պետի օթևանը». մէկ անգամ ունի Խոր. բ. 85, իբր օտար բառ. «Շինեաց յիշատակ իւր զասացեալն ստրատիգին, քանցի ի նմա զպատերազմականսն յօրինեաց կազմու-թիւն»։

• -Յն, στρατήγιον կամ στρατηγεῖον «զօրա-պետի վրանը. 2. Աթէնքի մէջ այն ժողովա-րանը, ուր ռազմագէտները նիստ էին գու-մարում»։


Ստրկածին

adj.

born of a slave.


Ստրկամեծար

adj.

honouring slaves.


Ստրկային, այնոյ, ոց

adj.

slavish, servile.


Ստրկանամ, ացայ

vn.

to be or become a slave, a servant.


Ստրկապէս

adv.

like a slave, slavishly, servilely.


Ստրկացուցանեմ, ուցի

va.

to reduce to slavery, to enslave, to enthrall.


Ստրկեմ

vn.

to become a slave.


Ստրկից

s.

fellow-slave.


Ստրկութիւն, ութեան

s.

slavery, bondage, yoke, servitude, subjection.


Ստրոբողոն

cf. Սոճի.


Ստրոմ

s.

strombus, turbinite, (a testaceous univalve).

• «պտուտկած ձևով մի խեցե-մորթ». մէկ անգամ ունի Վեցօր. էջ 140. «կոնքն և կտինքն և կոքղիք և ստրոմք»։


Ստրուկ, տրկաց

s.

slave;
vassal, subject, serf;
servant;
— ընդոծին, slave born in the house.

• . ի-ա հլ. «գերի, գնուած ծառայ» ՍԳր. Ոսկ. մ. ա. 21. որից ստրկութիւն ՍԳր. Ագաթ. Կոչ. Եփր. թգ. ստրկանալ Առակ. իէ. 8, ստրկել Ոսկ. հռովմ. 133, ստրկացու-զանել Լմբ. առակ. ստրկագոյն Նիւս. կուս. ստրկածին Նար. խչ. ստրկասէր «ստրուկին կամ ծառային սիրող» (նորագիւտ բառ) Սկևռ. աղ. 51, ստրկական, ստրկահոգի, ստրկամիտ (նոր բառեր) ևն։

• ՆՀԲ ստորին բառից? Lag. Urgesch. 262 uç-մասնիկով tar արմատից. հմ-մտ. վտարանդի։ Müller SWAW 41, 9, 84 (1877), 229 և WZKM 7, 381 սանս.

• çatru «թշնամի» բառի հետ։ Տէրվ. Al-tarm. 44 սանս. star «ցրուել, գետին խփել, գետին նետել» բառի հետ՝ հա-մարելով ստրուկ բուն «գետին զարնւած, տապալուած, գերի»։ Եազրճեան, Արևելք 1884 հոկտ. 17 սանս. sudhra «հնդկա-կան չորրորդ դասակարգը, այն է գերի-ների դասակարգը»։ Հիւնք. յն. ἰστουργος ռոստայնանկ» բառից։ Jensen, Hitt. u. Arm. 96, 170 հատ. str «ծառայ»։-Սրմագաշեան, Արմէնիա ռում. strug «ճախարակ» բառի հետ։ Թիրեաքեան, Արիահայ բռ. 339 պրս. [arabic word] satruk կամ satū̄rk «չարաբարոյ, կռուարար, անինչ, անարգ, անազգի, յոռեմոյն»։ Աբեղեան, Հայոց լեզ. տեսութ. 278 -ուկ մասնիկ է դնում։

• ՓՈԽ.-Վրաց. სტრუკი ստրուկի «ոչնչու-թիւն»։ (Հայերէն ձեռագիրների յիշատակա-րաններում գրիչը յաճախ իրեն կոչում է ստրուկ, ի նշան խոնարհութեան։ Այս ա-ռումն է որ անցել է վրացերէնի)։


Ստրոփեմ

va.

to spin round.


Ստրջանամ, ացայ

vn.

to repent, to regret, to rue, to be seized with repentance, touched with contrition.


Ստրջանք, նաց

s.

cf. Ստրջումն.


Ստրջումն, ման

s.

repentance, regret, concern, sorrow, grief, remorse, compunction.


Ստրջացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to repent.


Սրաբերան

cf. Սայրասուր.


Սրագլուխ, լխի

adj.

long-headed;
sharp-witted;
— լեառն, pinnacled mountain.


Սրազէն

adj.

armed with sharp weapons;
— կառք, chariots armed with scythes.


Սրաթեւ

adj.

acute-winged;
cf. Սրաթռիչ


Սրաթռիչ

adj.

flying swiftly.


Սրախաղ

s.

fencer;
cf. Զինախաղ.


Սրախողխող

adj.

killed, slain with a sword.


Սրածայր

adj.

pointed, sharpened.


Սրածութիւն, ութեան

s.

pestilence, plague, epidemy, contagion, mortality.


Սրակն

adj. fig.

keen-sighted, piercing-eyed;
clear-sighted, perspicacious.


Սրակնութիւն, ութեան

s. fig.

piercing sight;
perspicuity, clear-sightedness.


Սրակոխ առնեմ

sv.

cf. Սրակոտոր առնեմ.


Սրակոտոր առնեմ

sv.

to put to the sword.


Սրակտուց

adj.

sharp-beaked;
— կօշիկ, pointed shoe.


Սրահակ, աց

s.

small hall;
small curtain, hanging, tapestry, arras;
— հարսանց, curtained bed.


Սրահակաձեւ

adj.

curtain-shaped.


Սրահականք

cf. Ստոյիկեան.


Սրահայեաց

adj.

eagle-eyed;
having a penetrating glance.


Սրաձայն

adj.

shrill-voiced.


Սրամ

vn.

to desire earnestly, to long for, to sigh after.


Սրամահ առնեմ

va.

to kill with a sword, to put to the edge of the sword.


Սրամահ լինիմ

vn.

to fall by the sword.


Սրամերկ

cf. Սուսերամերկ.


Սրամէտ

adj.

acuminated, pointed;
very sharp or cold.


Սրամիտ

adj.

acute-minded, sharp-witted, clear-sighted, subtle, penetrating, quick, ingenious.


Definitions containing the research ս : 3092 Results