loving mutually, affectioned one to another.
Ոչ փոքր նշանակ միմեանցասէր բարոյիցն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 9։)
solitary.
Մենաւոր. միայնաւոր. առանձնակեաց. միաւոր.
Մինաւորն՝ որ ի հնձանին սպանաւ. (Ագաթ.։)
Գնաց ի դուռն տեսողի մինաւորի. (եւ ասէ ցնա միայնականն. Ոսկիփոր.։)
Աղօթք ... ի վերայ խաղողին, զոր ասացեալ է ումեմն մինաւորի եւ վարդապետի. (Մաշտ.։)
having but one testicle.
μόνορχις unum testiculum habens. Պակասեալ ի միոյ ի ձուոց արութեան.
Այր ձեռնբեկ, կամ ոտնբեկ ... կամ միորձի. (Ղեւտ. ՟Ի՟Ա. 20։)
rotten at the core;
weak, useless.
Որոյ մէջն կամ միջուկն է խանգարեալ. թոյլ. անպիտան.
(Փայտ որթոյն) ո՛չ զօրէն այլոց կարծր եւ տեւող ունի զտարրն, այլ միջագար եւ վաղափուտ եւ յոյժ տկարագոյն. (Պիտ.։)
midnight, twelve o'clock.
μεσονύκτιον nox media. Մէջ գիշերոյ. կէս կամ հասարակ գիշեր.
Այս ճգնաւորացն բարեպաշտութեան միջագիշերն. (Բրս. թղթ.։)
Զորս ի միջի անդ յիշէ, զմիջագիշերն եւ զհաւախօսն։ Երէկանիրհասէրն զմիջագիշեր հրաւիրէ լինել իւր արթնութեան ժամանակ. (Յհ. իմ. ատ.։)
epenthesis.
middle-aged man.
Միջակ ի ծերութեան հասակի. միջակ ծեր.
Քաջածեր առաքինին ել ասի ... այրն, վասն զի արութեան վարժող է, եւ աթոռակցաց նորա առաքինութեանցն՝ միջածերն արժանապատիւ. (Փիլ. լին. ՟Դ։)
the centre of heaven.
cf. Միջաբեկ.
Ելեալ գնացին սրտաբեկ եւ միջակոտոր. (Հ. յուլ. ՟Ժ՟Ը.։)
the middle or internal part of the thorax.
μέσα στέρνα medium pectus. Միջին վայր կամ ներքին կողմն կրծոց՝ լանջաց.
Լինի ազդումն նոցա ի ներքոյ ըստ միջակրծիցն՝ սրատեսակին անուանեցելոյ ջղուտ մարմնոյն. (Նիւս. բն. ՟Ի։)
to cut in the middle, to divide in two parts;
— լինել, to be halved.
middle, centre;
interval;
cf. Միջավար.
μέση χώρα, τὸ μέσον media regio, medium. Միջին վայր. մէջ. եւ Միջասահման.
Զամենայն միջավայրսն ասեն երկիրն ունի։ Արեգակն եւ լուսին զամենայն վարյս միջավայրաց (կամ միջավայրս վայրացդ) իբրու զմի ինչ ունին միանգամայն. (Վեցօր. ՟Ա. ՟Զ։ եւ Շիր.։)
Տարօքն միջավայր լինի ընդ մանկութիւն եւ ընդ ալեւորութիւն. (Մխ. բժիշկ. (որ է առաւել ռմկ։))
Եկեալ տապանն ի միջավայր արարածոց՝ գնայր եւ գայր՞ Նոյ ետ սեմայ զմիջավայր արարածոց. (Եպիփ. ծն.։)
moderate, temperate.
Բառ ռմկ. որպէս Միջասահման. եւ Գաղջ.
Զհիւանդն ի միջավար բաղանիս տա՛ր, որ ոչ տաք լինի, եւ ոչ հով. (Մխ. բժիշկ.։)
interjection.
that is in the middle of the heavens, medicelestial.
μεσουρανών qui in medio coelo est. Որ ինչ է ի միջավայրս երկնից՝ իբր ի վերայ գագաթան մերոյ.
Ունելով զտաւռոն միջերկնեայ, եւ զբլուդա եւ այլն. ((այս ինքն զցուլն եւ զբոյլս) Խոր. աշխարհ.։)
mediterranean;
— or — ծով, the Mediterranean.
midland;
—ք, the midland provinces.
ՄԻՋԵՐԿՐԱՅ ՄԻՋԵՐԿՐԵԱՅ. cf. ՄԷՋԵՐԿՐԵԱՅ. որ եւ ՄԻՋՆԵՐԿՐԵԱՅ. μεσήγαιος mediterraneus.
Զամենայն միջերկրեայս։ Թագաւոր միջերկրեայցն։ Ամենայն միջերկրեայց. (Խոր. ՟Բ. 24։ ՟Գ. 5։)
Ոմանք ի քաղաքացն միջերկրայք են։ Գերազանցեցին զմիջերկրեայ քաղաքօքն։ Ի լեռնայինս եւ ի միջերկրայս։ Զո՞րս արդեօք ասիցէ բանս՝ միջերկրեայ (ոք), առաջին զծով տեսանելով. (Պիտ.։)
mesenteric.
citadel, tower.
Միջին կամ ներքին բերդ. վերին կամ բարձր բերդ. դղեակ. ամուր. ամրոց. եւ յն. բառիւ՝ Ակառն, կամ միջնաբերդ ակառանց.
Զորահատոյց առնէր ի վերայ միջնաբերդին՝ պաշարել զնա։ Որ ի միջնաբերդին էին արգելեալք։ Պաշարեալ պահեն զմիջնաբերդն երուսաղէմի։ Գնաց յուդա ի միջնաբերդ ամրոցէ անտի։ Որ ի միջնաբերդի անդ էին, եւ որ յամուրս անդ էին։ Ետ ածել զամրապահ միջնաբերդին ակառանց. (՟Ա. Մակ. ՟Դ. 41։ ՟Զ. 18. 26. 32։ ՟Ժ՟Ա. 41։ ՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Ե. 31։)
cloak lined with purple;
laticlavium.
μεσοπόρφυρος vestis clavis purpureis, purpura intertextus. Զգեստ որոյ թելքն խառն են ի ծիրանւոյ, կամ ի մէջն կայ գոյն ծիրանւոյ.
Զեզրածիրանին, եւ զմիջնածիրանին (կամ զմիջածիրանին). (Ես. ՟Գ. 22։)
fighting in the midst.
Մարտիկ կարգեալ ընդ մէջ առաջին եւ վերջին դասուց բանակին.
Յօրինեցին զռազմ հանդիսին երեքկարգեան գնդօք, եւ վերջապահս. (Պտմ. որբել։)
second floor or story.
ՄԻՋՆԱՔԱՐ կամ ՄԻՋՆԱՅԱՐ ՔԱՐ. Քարն՝ որ ի մէջ որմոց.
Որոյ հիմունքն շափիւղայ, անկիւնաքարքն յասպիս, եւ միջնաքարքն (կամ միջնայարքն) վանեայք. (Տաղ. (գրեալ էր՝ միջնայաքըն։))
μέσον medium. Միջին յարկ կամ դստիկոն տան.
Որոց ելանիցենն ի վերնայարկսն, եւ ի միջնայարկացն յերրորդ յարկսն ... ի միջնայարկացն ի գետնոյ կողմանէ. (Եզեկ. ՟Խ՟Ա. 7։ ՟Խ՟Բ. 6։)
centre, interior of a country, midland districts.
Միջավայրն աշխարհի. ներքսակողմն գաւառին. երկրամէջ.
Հասանէր ի միջնաշխարհն հայոց ի վաւառն այրարատու։ Զմիջնաշխարհն քանդեալ բրեալ զօրքն պարսից ապականէին։ Միջնաշխարհն մնացեալքն յերկուացան յարքայէն. (Բուզ. ՟Դ. 23. 24. 50։ ՟Ե. 4։)
partition wall;
rampart.
διατείχισμα maceria, murus intergerinus. Ընդ մէջ անկեալ պարիսպ, ցանկ. միջնացանկ. միջնորմ. խտրոց. անջրպետ.
Օրէնքն իբրեւ միջնապարիսպ իմն ի մէջ աստուծոյ եւ կռոցն. (Ածաբ. ի պասեք. ՟Ա։)
Քերովբէական գումարտակս՝ լինել միջնապարիսպս ի մէջ քո գառանցն եւ գայլոցն. (Նանայ.։)
Մեղքն ասացաւ միջնապարիսպ ի մէջ աստուծոյ եւ մարդկան. (Շ. ՟ա. յհ.։ եւ Վրք. հց. ՟Գ։)
Միջնապարիսպ աստանօր (ի փորոտիս) ի մէջ սոցունց եղեալ. (Պղատ. տիմ.։)
Նովաւ իբր միջնապարսպով բաժանեսցին ի միմեանց. (Դամասկ.։)
water and air.
μέσον τοιχεῖον medium elementus. Միջին տարր. օդ եւ ջուր՝ թնդ մէջ հրոյ եւ հողոյ իբրու ծայրից.
Միջնատարերց՝ ջրոյ եւ օդոյ. (Լծ. ածաբ.։)
Զմիջնատարերքս զօդ եւ զջուր. (Տօնակ.։)
Առեալ յերկաքանչիւրիցն ծայրիցն որակութիւնս. եւ այսպէս միջնատարերցն լինել. (Նիւս. բն. ՟Ե։)
Զերկիր, եւ զմիջնատարերս։ Բնախօսեն վասն օդոյդ. որ ի միջնատարերարցդ է. (Վանակ. յոբ.։)
diaphragm.
mediator;
intermedium, agent, go-between;
negotiator;
medium;
— վաճառաց, broker;
— հաշտութեան, reconciler, conciliator, intermediator, intercessor.
μεσίτης mediator, medians μέσον medium μέσος medius եւ այլն. Որ մտանէ ի մէջ երկուց կողմանց. հաշտարար. բարեխօս. միջին գործադիր. գործի.
Կարգեալ հրեշտակօք ի ձեռն միջնորդի. իսկ միջնորդ միոյ ուրուք ոչ է։ Մի է աստուած, եւ մի միջնորդ աստուծոյ եւ մարդկան՝ մարդ յիսուս քրիստոս։ Լաւագոյն եւս ուխտի, կամ նորոյ ուխտիս է միջնորդ։ Ի նորոց կտակարանաց միջնորդն յիսուս. եւ այլն։
Ի ձեռն միջնորդի ուրումն մարդիկ հաշտեցուցանեն զաստուած. (Փիլ. քհ. ՟Ժ՟Ա։)
Զմիջնորդն ամենայն աշխարհի զսրբուհի կոյսն տիրածին. (Գանձ.։)
Յիշեա՛ զտօնողքս քո՝ ո՛վ համարձակ միջնորդ (յհ. մկ). (Տաղ.։)
Միջնորդ օրինաց եւ շնորհաց։ Միջնորդք մահու եւ յարութեան. (Շար.։)
Առանց իրիք մարմնական միջնորդի առ զմարմին յանփորձ կուսէն. (Եղիշ. ՟Բ։)
Առ զգայարանս միաւորի ի ձեռն շնչոյ՝ միջնորդի անձին (այս ինքն ո՛չ ի միոյ, այլ) ի հօրէ եւ ի մօրէ. (Սեբեր. ՟Ա։)
ՄԻՋՆՈՐԴԱՒ կամ իւ. իբր Միջնորդութեամբ. ի ձեռն.
Միջնորդաւ մտօք միաւորեցաւ ընդ մարմին. (Առ որս. ՟Գ։)
Միջնորդաւ անձինն (կամ հոգւոյ) ընդ հողոյ միաւորեցաւ։ Ընկալցի այսու միջնորդիւ (ի ձեռն աղօթից) ձեռն քո զնա. (Նար. կուս. եւ ՟Գ։)
Միջնորդաւ օդոյն։ Միջնորդովք առաքելովքն. (Սարգ. յկ. ՟Ա։)
Խնդրեմ յաստուծոյ միջնորդիւ կենսակիր սրբոցս. (Կիր. պտմ.։)
ՄԻՋՆՈՐԴ Է. որ եւ ՄԻՋՆՈՐԴԷ. Ընդ մէջ անկանի որպէս սահմանագլուխ.
Քանզի երուսաղէմ միջնորդ է (կամ միջնորմ է) սահմանաց. (Եփր. օրին.։)
cf. Միջնորդիմ.
cf. Միջնորդիմ.
ՄԻՋՆՈՐԴԵՄ ՄԻՋՆՈՐԴԻՄ. μεσιτεύω medio, intercedo πραξεύω procuro. Ի մէջ արկանել կամ անկանիլ. ընդ մէջ մտանել՝ առթել. լինել որպէս միջնորդ, պայման, սատար. եւ այլն.
Միջնորդեաց երդմամբ. (Եբր. ՟Զ. 17.) այսինքն ի մէջ արկ զհաստատութիւն երդմամբ։
Յեղելոցս ոչ ինչ է, զոր կամելն աստուծոյ ոչ միջնորդեաց. (Կիւրղ. գանձ.։)
Պիտոյ է ժամանակօք միջնորդել. (Կոչ. ՟Ժ՟Ա։)
Ամենայն ուղղութեամբ միջնորդեսցեն (քահանայք ընդ աստուած եւ ընդ մարդիկ). (Խոսր.։)
Զնոր ժողովուրդս ուխտիւ միջնորդեալ. (Նար. գանձ խչ.։)
Համբարձմամբ ձեռաց առ քեզ միջնորդել (կամ միջնորդիլ). այսինքն միջնորդ լինել, կամ ընծայիլ. (Շար.։)
Ուր ոչ յաւիտեան, եւ ոչ ժամանակ միջնորդեաց. (Բրս. ծն. քրիստոսի. յն. ի մէջ եմուտ։)
Շինութիւն միջնորդի յիրսդ (այսինքն ի մէջ ընդ մէջ մտանէ). (Կանոն.։)
Տեսանե՞ս կերակուր, որ զմահ միջնորդեաց։ Զքիրտն երեսաց (դո՛ւ եւայ) միջնորդեցեր ինձ յանմտութենէ. (Ոսկ. ծն. յն. առթել։)
Եւ նա միջնորդեցաւ, եւ եկաց դատաւոր երկոցունց կողմանցն. (Եղիշ. խաչել.։)
Միջնորդին պարտ է առ երկոսինն միջնորդիլ, եւ ածել ի խաղաղութիւն. (Սանահն.։)
ՄԻՋՆՈՐԴԵԼ որպէս Բարեխօսել ըստ ոճոյ յետին դարուց.
Զի միջնորդես ընդ մեր աղօթով՝ առ բանն աստուած ծնեալըն մարմնով ... առ միածինն քո միջնորդեալ. (Գանձ.։)
Կամ որպէս Միջնորդ եւ բարեխօս ունել.
Առ նա չիմէ, յուսով հայցէ, զխոտաճարակսն միջնորդէ. (Գանձ.։)
to mediate, to procure, to intercede, to interpose, to go between, to negotiate;
to intervene;
—եաց երդմամբ, he confirmed it by an oath.
intercession, mediation, interposition, intermeddling, intervention;
negotiation, medium;
— վաճառաց, brokerage, brokage, agent's commission;
միջնորդութեամբ, mediately, through the medium of.
μεσότης, μεσιτεία medietas, intercessio կամ διά mediante, opera, per. Միջնորդ կամ միջին գոլն, ո՛ր եւ է օրինակաւ. միջոց. սատար. ձեռնտուութիւն.
Առանց ի՛րիք պատճառաց եւ միջնորդութեան (որդին աստուծոյ է ծնունդ հօր). (Եզնիկ.։)
Խաղաղութիւն արար յիսուս իւրով միջնորդութեամբն. (Իգն.։)
Որում զհրեշտակութիւն միջնորդութեան հաւատայ. (Խոսր.։)
Զդեռեւս տկարագոյնսն՝ իւրեանց միջնորդութեամբն յառաջ ածել պարտին ի քրիստոսի նմանութիւնն. (Բրս. հց.։)
Հե՛զ դու ակնարկեա՛ ի մեզ գթութեամբ (սուրբ կոյս), կարօտ եմք յաւէտ քում միջնորդութեան. (Սարկ. աղ. կուս.։)
Բնաւորեցան հարթքն ի միոջէ ի միջնորդութենէ շարակայիլ, այսինքն ի համեմատութենէ. իսկ հաստատութիւնքն յերկուց միջնորդութեանց. (Նիւս. բն. ՟Ե։)
party wall, partition.
μεσήτειχος, -ον paries medius, vel intermedius, intergerinus. Միջին որմ. միջնապարիսպ. խտրոց.
Զմիջնորմ (կամ զմիջնորմն) ցանկոյն քակեաց. (Եփես. ՟Բ. 14։)
Մերձեալ է վախճան քո. եւ զի դեռեւս միջնորմն կայ քո եւ աստուծոյ. (Վրք. հց. ՟Դ։)
Կամ իբր ա. Եղեալն որպէս միջնորմ.
Սակս ծառայական միջնորմ օրինին. (Նար. մծբ.։)
cf. Միջօրեայ;
զմիջաւուրբ, at midday, about noon, to wards midday.
ՄԻՋՕՐ կամ ՄԷՋ ՕՐ. յորմէ ԶՄԻՋԱՒՈՒՐԲ. Օր հասարակ. զհասարակ աւուրբ. ի միջօրօի. կէս օրը, կէս օրուան ատենը. ...
Զմիջաւուրբն ի ճանապարհի տեսի. (Գծ. ՟Ի՟Բ. 6։ ՟Ի՟Զ. 13։)
noon, noon-tide, midday;
the south;
meridian;
southern, meridional;
half, semi;
— ջերմն, intermittent fever.
Յայս միջօրեայ տուընջեան ժամուս. (Շար.։)
Այլոց միջօրէ լոյս, եւ նոցա խաւար. (Մխ. երեմ.։)
Կոչէ միջօրեայ հողմն զջերմն։ Որք լուսաւոր միջօրէիւն այնուիկ հողմով շնչեալք. (Նիւս. երգ.։)
ՄԻՋՕՐԵԱՅ ՄԻՋՕՐԷ. μεσημβρινός meridianus, -nalis. որ եւ ՄԻՋՕՐԷԱԿԱՆ. որպէս Հասարակօրեայ, եւ Հարաւային.
Ի միջօրէ (կամ միջօրեայ) կողմանէ դէպ ուղիղ առ երկին հայելով. (Խոր. ՟Ա. 15։)
Շիջուցից զարեգակն ի միջօրէի ժամանակի. (Մծբ.։)
Ձանձրութեան դեւն՝ որ եւ միջօրեայն կոչի, քան զամենայն դեւս է նա ծանրագոյն. (Եւագր. ՟Դ։)
ՄԻՋՕՐԵԱՅ ՄԻՋՕՐԷ. գ. μεσημβρία meridies. Կէս կամ հասարակ օր. ճաշաժամ. եւ Հարաւ. զի յայն կողմն լինի արեգակն զմիջաւուրբ.
Ընդ իս ուտելոց են ի միջօրէի։ Մինչ չեւ եկեալ էր յովսէփ ի միջօրէին։ Ննջեաց մինչեւ ցմիջօրեայ։ Ի միջօրէի իբրեւ ի խաւարի խարխափեսցէ։ Խաւարն քո իբրեւ զմիջօրեայ.եւ այլն։
Գրեթէ յորմէ հետէ յաղագս օրինացն սկսաք ասել ի վաղորդայնէ, միջօրեայ իսկ եղեւ. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)
Ընդ առաւօտս, ի տուէ, եւ ի միջօրէի. (Իսիւք.։)
Միջօրէն՝ լոյս եւ արեւն անստուեր է. վասն այնորիկ ասէ ի միջօրէի. (Նար. երգ.։)
Ի միջօրէոջ. (Փիլ.։ եւ Առ որս.։)
Լո՛յս կարծէի՝ խաւարեցայ, եւ միջօրեայ (կամ միջօրէ՝) նըսեմացայ. (Յիսուս որդի.։)
Յառաջ քան զմիջօրեայ հասեալ ի դաստակերտն երուանդայ. (Խոր. ՟Բ. 43։)
Թեման միջօրեայ կարդացեալ, որ ըստ եբրայականին հարաւ համբաւեալ. (Նար. խչ.։)
Յարեւելս եւ յարեւմուտս, եւ ի սայլ, եւ ի միջօրեայ. (Փիլ. իմաստն.։)
ՄԻՋՕՐԵԱՅ ա. որպէս ռմկ. միջօրէ. այսինքն Կէս. միջին. մէջ.
(Գիշերոյն) սկսան ելանել ի պատերազմ, զի լուսինն միջօրեայ էր. (Զենոբ.։)
Յայնմ տեղի գերեզմանին, որ էր միջօրեայ. (Բրսղ. մրկ.։)
Թեման թարգմանի միջօրեյ, վասն տեղեացն հրէաստանի, որ առնէ զփրկութիւն ի մէջ երկրի. (Ճ. ՟Ժ.։)
ՄԻՋՕՐԵԱՅ (ջերմն). ἁμφημερικός quotidianus. Տենդ օր ընդ մէջ.
Եւ այս բաւական է ստածումն միջօրեայ ջերմանն). (Մխ. բժիշկ.։)
Ջերմութիւնք միջօրեայ, եւ երեքօրեայ. (Պղատ. տիմ.։)
ՄԻՋՕՐԵԱՅ Որպէս Կէս աւուր. կէս օրուան.
Հեռի եղեն ի քաղաքէն որպէս միջօրեայ ճանապարհաւ. (Եպիփ. ծն.։)
cf. Միջօրեայ;
զ—իւ, ի — ի, at noon.
of noon, meridian;
— or — շրջանակ, meridian;
— գիծ, meridian line.
μεσημβρίνις meridianus, -nalis. Միջօրային. միջօրեայ. հասարակ աւուր, եւ հարաւային. միջօրական.
Ընկալցուք զպահապանն ի միջօրէական դիւէն՝ որ շրջին ի խաւարի, զլոյսն կենաց. (Միսայէլ խչ.։)
Ի միջօրէական տապոյ փորձութեանցն. (Նար. ՟Ը՟Զ։)
Միջօրէական գիծ, կամ շրջանակ։ Ընդ հարաւակողմն միջօրէական գծին։ Յայրեցեալ գօտւոյն, զոր կոչեն միջօրէական գիծ. (Խոր. աշխարհ.։)
fruit;
cf. Պտուղ.
• , ո հլ. (յետնաբար նաև ի, ի-ա հլ.) «պտուղ» Երեմ. խ. 12, 20. խը. 32. Կոչ. որից մրգապահ «պարտէզի պահապան» ՍԳր. մրգաբեր ՍԳր. Ագաթ. մրգիկ Ոսկ. մ. գ. 16. մրգաւէտ Ագաթ. մրգաթափ Եղիշ. չրչր. 277. Վրդն. սղ. հաւամրգի Մխ. առակ. Գաղիան. մաշկամիրգ Խոր. աշխ. նոր բա-ռեր են մրգավաճառ, մրգավաճառանոց, մըր-գաստան, մրգասիսեռ «բոված սիսեռ, լաբ-լաբու, լէպլէպի» (որ և ոմանք գրում են-մրկասիսեռ. առաջինը իբր միրգ-սիսեռ, երկ-րորդը իբր մրկած սիսեռ)։
• Տէրվ. Altarm. 58 կցում է հյ. ամո-քել, մաքուր, սանս. marǰ «քերթել. փրցնել, մաքրել», յն. αμέλγω, լտ. mul-geo, գերմ. melke «կթել», Milch «կաթ» ևն բառերի հետ։
• ԳՒՌ-Երև. Հմշ. Տփ. միրք, որից մրգե-ղէն, մրգաջուր (>Զթ. մարքաջ'ուր).-Հմշ. մաշմուրք «շագանակ» ներկայացնում է հնե-րի մաշկամիրգ բառը. -ըստ ՀԲուս. § 3276 խտջ. կայ ամրկենի թուփը՝ որից ցախաւել են շինում և այս է հների հաւամրգի բառը՝ ըստ Նորայր ՀԱ 1921, 615։
ὁπώρα fructus arboris, poma. Պտուղ. բերք ծառոց եւ տնկոց.
Ժողովեցէ՛ք զգինի եւ զմիրգ։ Ժողովեցէ՛ք գինի եւ միրգ բազում յոյժ. (Երեմ. խ. 20. 1։)
Ի վերայ մրգոց (կամ մրգաց) քոց, եւ ի վերայ կթոց քոց. (անդ. ՟Խ՟Ը. 2։)
Մրգաց հաղորդութիւն պարտ է առնել ամենեցուն։ Արդ եղիցի յաղագս մրգաց այս ինչ օրէն կարգեալ։ Յայլոց մրգիցն ճաշակել ... որպէս եւ մրգոցն եւ այլն. (Պղատ. օրին. ՟Ը։)
Եթէ ի դրախտ մի լի մրգով մտանեմք, թէ զամենայն միրգն ուտել ոչ կարեմք, կամի՞ս թէ քաղցեալ եւս գնացից ի նմանէն. (Կոչ. ՟Զ։)
Ի պտղոց երախայրիս, եւ ի մրգոց կողովով։ Հուսկ յետոյ մրգոցն ի ներքս մուծեալ (յընթրիսն). (Փիլ. ել. եւ Փիլ. լիւս.։)
Ամենայն ազգ մրգաց։ Յամենայն մրգաց բերէ՛ք ինձ։ (Վրք.հց. ՟Դ. ՟Է։)
Ձիթենւոյն միրգն. (Նիւս. երգ.։ եւ Պիտ.։)
Կերակրեցի զքեզ նախ պտղովք դրախտին, փոխանակ մրգոցն քոց՝ որովք դու զմեզ. (Արշ.։)
Զդրախտն՝ ի հատանել մրգին՝ անխնամ թողուն. (Վրդն. սղ.։)
ՄՐԳԵՐ կամ ՄՐԳԱՆՔ. Որպէս Միրգք։ Վստկ. ՟Ծ՟Գ. եւ այլն։
myrica, tamarisk;
genista.
Բառ յն. միռիգի՛. որ եւ ՄԻՒՌԻԿԻՆԱ. cf. ՄՈՇԱ, կամ ՄՈՇԻ.
Նայեաց դարձեալ եւ ընդ միւս եւս ծառ, որ կոչի միւրիկէ, որ ջրարբին է, եւ (որ) ոստին է. (Վեցօր. ՟Ե։)
of a day, ephemeral, lasting only a day;
a day only;
— ջերմն, ephemera, ephemeral fever;
— ճանճ, ephemera, ephemeral fly;
— ճճի, ephemeron-worm;
— գեղ, fleeting beauty.
ՄԻՕՐԵԱՅ կամ ՄԻՐՕՐԷ. μονημέριος diarius, unius diei. Որոյ տեւողութիւնն է զմի օր. միոյ աւուր. առօրեայ. մէկ օրուան, օրական.
Կարիցէ կեալ միօրեայ ժամանակաւ, կամ միօրեայ ժամանակի. (Կոչ. ՟Ժ։)
Յաղագս սերմանելոյն եւ բուսանելոյն միօրեայ հսկայիցն (ըստ առասպելաց). (Նոննոս.։)
Ի միօրեայ պողոտային սամարացւոց վաստակեալ հանգչի. (Թէոդոր. մայրագ.։)
ՄԻՕՐԵԱՅ. ἑγήμερος diurnus. Շարունակ. օրըստօրական.
Էփիմեռոս, հիւմմայի եաւմիայ, որ թարգմանի միօրեայ ջերմ. իբր օր օր ըստ օրեայ. (Մխ. բժիշկ.։)
ՄԻՕՐԵԱՅ. Ծնեալն առ օրին. որպէս լուսին նոր.
Ասէ երմոգինէս այսպէս, թէ միօրեայ ստեղծաւ լուսին. (Շիր. զատիկ.։)
ՄԻՕՐԵԱՅ. մ. μονήμερον unico die αὑθήμερον uno eodemque die. Ընդ մի օր. զմի օր.
Տոկալ միօրեայ՝ ահագին վտանգի։ Կալ միօրեայ ի խոր վիրապի. (Ագաթ.։)
Տաճար՝ միօրեայ քակեալ, եւ երեքօրեայ յարուցեալ, եւ մնացեալ յաւիտեանս. (Ածաբ. նոր կիր.։)
Ոմանք միօրեայ (կամ միօրէ), ոմանք երկպահք, ոմանք երեքօրեայ՝ պարկեշտութեամբ կատարեն. (Մանդ. կամ Եփր. պհ.։)
uniform, equal;
monotonous;
uniformly, equally;
— ձեւ, uniformity.
μονότροπος unius modi ὀμοίως pari modo, similiter τοῦτων συμφώνως huius consonanter Միակերպ. նման, եւ նմանապէս.
Ի դրախտին՝ միօրինակ ոմն գոլով. (Աթ. ՟Դ։)
Սմին բանիս միօրինակ (յն. համաձայնապէս) ասէ եւ տէր մեր յաւետարանն. (Կոչ. ՟Բ։)
Ի խաւարին գիշերի փայտն եւ քարն առ հասարակ մի ինչ օրինակ թուին. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 6։)
Զփոքր եւ զմեծ ինքն արար, եւ զմիօրինակ խնամ ունի ամենեցուն. յն. նմանապէս նախախնամէ. (Իմ. ՟Զ. 8։)
cf. Մռայլ.
Հայեցայ ի խոնարհ երկիր, եւ տեսի լոյս, եւ մլար, եւ խաւար. (Ճ. ՟Ը.։)
Մլարն հերձուածողական տեղի ետ, եւ ուղղափառութիւնն իբրեւ զարեգակն համատարած սփռեցաւ. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Դ։)
Երբ լինի լուսին երեքօրեայ, եւ ի ծայրոյն ի վերայ զերդ մլար լինի, անձրեւոյ նշան է. (Վստկ. ՟Ժ՟Դ։)
circular;
periodical;
— աստեղք, periodical stars.
periodicity.
revolution, circulation, turn;
period.
որ եւ ՊԱՐԱԲԵՐՈՒԹԻՒՆ. շրջաբերութիւն շրջան.
Երկուտասանից ծառայելով պարբերութեամբ կենդանակերպիցդ. (կամ երկոտասանամեայ ծառայելով պարբերութեա կենդանակերպիցս) յորոց ամք գոյանան. (Երզն. մտթ.։ 9)
gift, present;
donation, favour, grace, gratification, munificence, liberality;
premium, remuneration, recompense;
salary, pension;
ի —, ի —ի, ի —ի մասին, as a gift, as a present;
—աւ առնել զոք, to lavish gifts or benefits on, to gift;
cf. Լնում;
cf. Ճոխացուցանեմ.
• , ի-ա հլ. «մեծից տրուած նուէր, ինծայ» ՍԳր. Եւս. քր. Ոսկ. ես. Եզն. 38 (Որ պարգև ի տեսանէ կամ ձիր ի բարեկամէ առնուցու). «ռոճիկ, թոշակ, ուտելեղէն» Ծն-խէ. 22. Ա. մկ. գ. 28. «մրցանակ» Ա. եզր. գ. 5. որից պարգևել ՍԳր. Եզն. Եփր. աւետ պարգևաբաշխ Ագաթ. պարգևական Ագաթ. պարգևապետ Երեմ. ծա. 59. պարգևատու Գ. մկ. ե. 6. Եբր. ժա. 6. պարգևիչ Ոսկ. Կողոս. աստուածապարգև Կորիւն. Ագաթ. նորա-պարգև Ագաթ. բարեպարգև Ոսկ. յհ. ա. 41. երախտապարգև Բուզ. մեծապարգև ՍԳր. Բուզ. Սեբեր. վերնապարգև Կորիւն. պարգե-ւամտիկ «հարուստ, մեծատուն» Ոսկ. ճառք, էջ 109 ևն։
• ՆՀԲ լծ. յն. παρέχω «հայթայթել, շնոր-հել»։ Հիւնք. թրք. վէրկիւ «տուրք» բառի հէտ։ Müller WZKM 11, 206 իրանեան պար մասնիկով գև «տալ» ենթադրեալ ռառից, որի հետ հմմտ. գոթ. giba (ghebh) =գերմ. geben «տուրք, տալ»։
• ԳՒՌ.-Ջղ. պարգ'եվ, Կր. Ախց. պարքէվ, Տփ. պա՛րքիվ (փխբ. Ակն. «ընտիր»)։
մանաւանդ Պարգեւք, ւաց. s. δόμα, δωρεά, δώρημα , δόσις, ξένιον donum, munus ἑποχορηγία suppeditatio, munificentia χορηγία munus choragi, erogatio, largitio. Բարիք իմն առատաձեռնեալ. տուրք ձրի. որ եւ ՇՆՈՐՀՔ ասի կամ փոխարէնն վաստակոց՝ լիաձեռն առաւելութեամբ, եղեալն ի մեծէ առ փոքր.
Որդւոց հարճիցն իւոց ետ պարգեւ Աստուծոյ է։ Ամենակերպիչ պարգեւիդ քում։ Բաշխեաց պարգեւս։ Պարգեւք քո քեզ լիցին։ Պարգեւք ելցեն նոցա։ Ել զկնի նորա պարգեւ ի ձեռանէ արքայի։ Գիտէք զպարգեւս բարիս տալ որդւոց ձերոց։ Զպարգեւսն Աստուծոյ համարեցար ընչիւք ստանալ։ Ճաշակեցին յերկնաւոր պարգեւացն։ Զհասարակացն պարգեւն ետ աստուած՝ նոցա, եւ մեզ։ ի ձերոց խնդրուածոց, եւ իպարգեւաց հոգւոյն յիսոս քրիստոսի։ Ամենայն տուրք բարիք, եւ ամենայն պարգեւք կատարեալք. (Եւն։)
Պարգեւ ընդ պարգեւատուին կռուիս. (Ոսկ. ես.։)
Եկեղեցիք ոչ են պարգեւք թագաւորաց։ Ի պատուոյն վերայ եւ այլ ես պարգեւս մեծամեծս ի նմանէ գտանէր. (Եղիշ. ՟Բ. ՟Ը։)
Տալով տայր պարգեւս փրմացն փարաւոն. եւ ուտէին զպարգեւսն՝ զոր տայր նոցա փարաւոն։ Պարգեւս բաշխէր զորացն. (Ծն. ՟Խ՟Է. 22։ ՟Ա. Մակ. ՟Գ. 28։)
ՊԱՐԳԵՒ. ἑπινεικία praemium. Մրցանակ վարձ քաջութեան.
Տացէ նմա դարեհ թագաւոր պարգեւս մեծամեծս. (՟Ա. Եզր. ՟Գ. 5։)
Զի պարգեւք՝ վաստակոցն են փոխատրութիւնք. իսկ ողորմութիւնք՝ մեղուցելոյս բարերարութիւնք. (Նար. ՟Ծ՟Գ։)
Ի ՊԱՐԳԵՒԻ. Ի ՊԱՐԳԵՒՍ. Ի ՊԱՐԳԵՒԻ ՄԱՍԻՆ. իբր մ. Որպէս պարգեւ. իբրու շնորհ իմն.
Սահակայ առեալ ի պարգեւի զաշխարհն՝ թաղու զորդի իւր զաշոտ զլեռնակողմամբն. (Արծր. ՟Ա. 11։)
Պարգեւատուն ամենեցուն այսօր խնդրի պարգեւս ի պիղատոսէ։ Հաճեցար խնդրիլ ի պարգեւի մասին ի պիղատոսէ։ Ի պարգեւի մասին խնդրէր զգլուխ մարգարէին. (Շար.։)
giving, distributing presents, liberal;
donor.
Բաշխօղ պարգեւաց. շնորհաբաշխ. պարգեւատու. պարգեւ անձիր.
զտէր մեր յիսոս քրիստոս զպարգեւաբաշխն օրհնեցաք։ Պարգեւաբաշխ սուրբ աջովն իւրով. (Ագաթ.։)
Առ ամենեսին՝ պարգեւաբաշխ հոգին զիւրն գտանի կատարեալ խորհուրդ։ Սրբոյ հոգւոյն մատակարարի եւ պարգեւաբաշխի. (Յհ. իմ. պաւլ.։ Սհկ. կթ. արմաւ.։)
Եւ իբր Պարգեւաբաշխական.
Անապականութեմբ պարգեւաբաշխ լրմամբ յուսոյ աւետաբեր սուրբ յարութեան քո. (Մաշտ.։)
Զպարգեւաբաշխ առատատրութիւն ամենիմաստիդ. (Նար. ՟Ղ՟Գ։)
cf. Առատաձեռնեմ.
ՊԱՐԳԵՒԱԲԱՇԽԵԼ. Պարգեւս բաշխել. առատաձեռնել. շնորհել.
Դու թէ ոստիկան խաղաղութեան էիր եկեալ յարքունուստ, զշինութիւն պարգեւաբաշխէիր սոցա, եւ ոչ զաւերս եւ զխռովութիւն. (Արծր. ՟Գ. 9։)
distribution of presents;
of prizes;
liberality, generosity.
բաշխումն պարգեւաց. առատաձեռնութիւն.
Իսկ որք զայս արհամարհիցեն, եւ ոչ գայցեն յայս պարգեւաբաշխութիւն։ Պարգեւաբաշխութիւն նորոգեալ քահանայապետութեանդ ձերոյ նահանգի առ ի մենջ՝ կայցէ անշարժ. (Ագաթ.։)
Շտեմարանելով զբարեացն պարգեւաբաշխութեանց ձերս։ Յաղագս այսքան գերագոյն եւ անճառ պարգեւաբաշխութեանց մեզ առթողի. (Թէոդոր. կուս.։ Անան. եկեղ։)
Մի եւ նոյն գաւազանն էր՝ որ ցուցանէր զտանջողական զօրութիւն առ փարաւոնի, եւ պարգեւաբաշխութիւն առ իսրայէլ. (Սանահն.։)
Յոգնառատ պարգեւաբաշխութեանն. (Մաշկ.։)
bringing presents.
Բերօղ յիւրմէ զպարգեւ՝ իբրեւ պարգեւատու.
Կոչեսցէ զպարգեւաբեր հոգին զմխիթարիչն ամենեցուն. (Պիտառ.։)
Կամ Որ առեալ բերէ առ այլս զպարգեւ մեծին.
Պարգեւաբերքն դառնալով ի պարգեւատուն՝ ասեն (զառողացն) նախ՝ եթէ երկիրպագին եւ գոհացան, եւ ապա զայլ եւս խնդիրսն ասեն. (Խոսր.։)
Եկն եհաս այրն շնորհընկալ եւ պարգեւաբեր. (Նար. խչ.։)
finding favour, favoured.
Գտիչ պարգեւաց. կամ որպէս պարգեւ գտեալ։ (Վրք. հց. ՟Իղ։)
laughing, given to laughter.
γελοιαστής, γέλων facetus, scurra, ridens. Որ դիւրաւ կամ ստէպ ծիծաղի. ծաղրասէր. եւ Ծիծաղեցուցիչ.
Փոխանակ ծիծաղկոտի՝ մտախոհ. (Ածաբ. նոր կիր.։)
Երանի տայ սգաւորաց, եւ եղուկս կոչէ զծիծաղկոտս. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 6։)
Ոչ է պարտ ծիծաղել, եւ ոչ ծիծաղկոտաց յանձին ունել. այսինքն համբերել. (Վրք. հց. ձ։ եւ Բրս. կան.։)
cf. Ծիծառն.
cf. ԾԻԾԱՌՆ. իսկ ռմկ. ծիծեռնիկ կամ ծծռնիկ ասի Անիւ, ընդ որ ձգի լար կամ պարան, զի հանէ զձայն որպէս ծիծառն. մագարա։
nightingale, philomel.
ἁηδών luscinia. Սոխակ, կամ խօսնակ, քաղցրաձայնն ի թռչունս՝ ի չափ ծիծառան, մոխրագոյն կամ թուխ. այեդովն, կամ աիտօն ըստ յն. պլպուլ, պիւլպիւլ.
Նուագաւոր ձայնք ծիծառանց, ծիծառնկաց։ Կեռնեխք եւ տատրակք եւ ծիծառնուկք՝ ոչ միայն երգել բնաւորեալ են. (Փիլ. այլաբ. եւ Փիլ. լիւս.։)
Մերթ նոյն ընդ Ծիծառն. ռմկ. ծծըռնուկ, ծծռնիկ. (Բժշկարան.։ Նիւս. երգ.։)
blade;
stalk, stem.
ԾԻՂ καλάμη stipula. որ եւ ԾԻԼ. ԾԵՂ. ՃԻՒՂ. ԸՆԾԻՒՂ կամ ԸՆՁԻՒՂ. Շառաւիղ բուսոց. եւ Ցօղուն. եղեգն եւ բուն խոտոց. ծղօտ. ծիլ, ծեղ, ճուղ. (վր. ճիլի, պրտու).
Ծղով եւ եղեգամբ պատել, եւ հրոյ ճարակ տալ. (Ասող. ՟Գ. 29։)
Որպէս արս՝ հրեղէնս ի մէջ ծղի անկեալք՝ ոչ չար ինչ կրէին. (Ոսկ. գծ.։)
Ի մրջնառիւծոց՝ ծիլ ոսկեքաղոց՝ բերեալ պտուղ. (Ծիլ ծայր ունէր զուողն) (կամ զունողն) երկնից (խաչն) Տաղ.։
ԾԻԼ գրի ստէպ որպէս ռմկ. ի գիրս (Վստկ.։)
cf. Ընձիւղեմ.
Զքահանային քո ահարոնի զգաւազանն չորացեալ՝ ծըլել եւ ծաղկիլ եւ պտղաբերել արարեր. (Մաշտ. ջահկ.։)
Տալ համարձակ պատասխանի, եւ մի՛ ինչ ծլիլ. իմա՛, զանգիտել, կամ հարթնուլ. Ռմկ. քաշուիլ, կամ վեր վեր ցաթկել. յն. καταπλαγῆναι.
cf. Ընձիւղեմ.
Զքահանային քո ահարոնի զգաւազանն չորացեալ՝ ծըլել եւ ծաղկիլ եւ պտղաբերել արարեր. (Մաշտ. ջահկ.։)
Տալ համարձակ պատասխանի, եւ մի՛ ինչ ծլիլ. իմա՛, զանգիտել, կամ հարթնուլ. Ռմկ. քաշուիլ, կամ վեր վեր ցաթկել. յն. καταπλαγῆναι.
cf. Ընձիւղիմ;
to be intimidated, timorous or fearful.
Զքահանային քո ահարոնի զգաւազանն չորացեալ՝ ծըլել եւ ծաղկիլ եւ պտղաբերել արարեր. (Մաշտ. ջահկ.։)
Տալ համարձակ պատասխանի, եւ մի՛ ինչ ծլիլ. իմա՛, զանգիտել, կամ հարթնուլ.
ԾԼԻՄ 3։ Ռմկ. քաշուիլ, կամ վեր վեր ցաթկել. Ռմկ. քաշուիլ, կամ վեր վեր ցաթկել. յն. καταπλαγῆναι.
Զքահանային քո ահարոնի զգաւազանն չորացեալ՝ ծըլել եւ ծաղկիլ եւ պտղաբերել արարեր. (Մաշտ. ջահկ.։)
full of smoke, smoky.
Լի կամ լցեալ ծխով. եւ նման խանձողի. մխոտ մրոտ.
Ծխալից շարաւ վիշապին. (Նար. խչ.։)
Հալածեցին զձեզ իբրեւ մեղուս ձխալիցս. (Եփր. ել.։)
Ոչ եւս երիցուք ի ծխալից երկուց թագաւորաց։ Թէոդոր. (կուս.։)
mixed with smoke.
Ծխախառն բոց, հուր, շունչ. (Ագաթ.։ Պիտ.։ Նար. ՟Ժ՟Զ։)
cf. Ծխահանք.
Ո. տայր ինձ ասել զծուխ ծխանի, եւ զառաւօտն նաւասարդի. (Մագ. ՟Խ՟Է։)
enveloped in smoke.
Յրուեա՛ զծխամած թանձրութիւն. (Նար. խ.)
Զճենճերս ծխամած միգապատեալս զոհից կռոցն. (Ճ. ՟Ա.։)
perfumes, aromatic or odoriferous drugs, pastils.
θυμίαμα thymiama, suffitus. որ եւ ԾԽԵԼԻՔ. Նիւթ ծխելի. մանաւանդ՝ խունկ.
Գեհոն բերէ անուշահոտ ծխանելիս, եւ բանջարս խոտոյ՝ որ խառնի ընդ մուշկն։ Գնացին ի հնդիկս, եւ առին հարկս՝ մուշկս եւ ամբարս եւ ծխանելիս. (Պտմ. վր.։)
Ա՛ռ մազտաքէ, եւ ծխանելիք, եւ անուշ ջրով եփէ՛. (Մխ. բժիշկ.։)
rectory-house.
Տուն՝ որում հոգաբարձու է ոք յերիցանց.
Յիւրեանց ծխատունսն կատարեսցեն. (Մաշտ. ջահկ.։)
pipe, tobaccopipe;
— արեւելեան, chibook or long oriental pipe;
— Պարսից, narghileh or flexible pipe;
գլուխ, բերան —ի, mouthpiece of -;
վառարան, տաշտակ —ի, pipe-bowl;
կորտ —ի, drainage from -;
աւելուկ —ի, pipe-brush;
— քարչ, smoker.
to burn incense;
to send forth, to emit smoke;
to smoke-dry;
to smoke (tobacco);
— խունկս անուշից, to incense, to offer incense, to burn perfumes;
— ծխելիս, to smoke the chibook or narghileh.
Զգոցա բազմապատիկ առաքինութիւնն ծխեմք քեզ բուրումն հաշտութեան ի յերկինսդ. (Լմբ. պտրգ.։)
θυμιάζω, θυμιάω adoleo, suffitum facio, suffio. Այրելով զխունկս ի ծուխ լուծանել կամ ծխել. խունկ արկանել՝ մատուցանել. խնկել. խունկ ծխել.
Ծխել խունկ. կամ խունկս ի վերայ սեղանոյ. կամ առաջի տեառն. (Ել. լ. 9։ եւ այլն։)
սիրտդ եւ լեարդդ ... զայս արժան է ծխել առաջի առն յորում խունկք ծխեալ են. եւ դիցես, եւ ծխեսցես. (Տոբ. ՟Զ. 8. 18։)
to smoke, to emit smoke.
καπνίζω, καπνίζομαι . Յ fumo, fumigo. այրելն ծուխ հանել, ծուխս արձակել. մուխ հանել, մխել.
Լեառն սինայ ծխէր առ հասարակ։ Մերձի կամ մերձեա՛ ի լերինս, եւ ծխեսցին։ Հնոց կամ լեառնն ծխեալ։ Որ ի վկայութիւն չարութեանն ծխեալ՝ կայ խոպանացեալ։ Յերկուց փայտից խանձողացն ծխելոց.եւ այլն։
Յորժամ տրտմութեան հառաչումն ծխի (ի սրտէ), եւ սուգն պատի անհնարին. (Մաշկ.։)
exhaling.
Ծխօղ զխունկ. բուրիչ. Անուշահոտ խնկոցն ծխիչ. (Գանձ.։)
to be smoked.
Ծխոտ լինել. մրոտիլ. մրճոտիլ. մխոտիլ.
Փոշոտեցան եւ ծխոտեցան սրահակք. (Եղիշ. ՟Ը։ Յհ. կթ.։)
Հեփեստոս էր արուեստիւ դարբին. (վասն որոյ աստուածաբանն) աստուած մրաթաթախ եւ ծխոտեալ կոչէ զնա. (Նոննոս.։)
strangles, quinsy.
τὰ περιίσθμια tonsillae. ի Բժշկարանի ՝ ըստ վերծանելոյ Ստեփ. լեհ. իբր Ուռոյց կոկորդի յարմատն լեզուի ի ջերմութենէ եւ ի ծարաւոյ առթեալ.
to suck, to imbibe;
to suck up, to absorb;
— զօդ, to breathe the air;
թուղթդ ծծէ, this paper blots.
θηλάζω sugo ῤοφέω sorbeo ἑκπίνω ebibo ἑκσιφωνίζω per siphonem exhaurio ἐλκύω traho. Արմատն է Ծուծ. (կամ ռմկ. ծիծ. լծ. թ. սիւզմէք. եւ նոյն ընդ լտ. սու՛կօ). Յինքն ձգել զըմպելին կամ զօդ. քամել լափել զոր ի խորս կայ. դիել. իսպառ ըմպել. ուտել ցյագ. կշտապինդ վայելել.
Սրտմտութիւն նորա ծծէ զարիւն իմ։ Զսրտմտութիւն վիշապաց ծծեսցէ։ Ծծեսցի զօրութիւն նոցա. (Յոբ. ՟Զ. 4։ ՟Ի. 16։ ՟Ե. 5։)
Ցիռք ի դաշտս ծծեցին զօդս իբրեւ զվիշապ. (Երեմ. ՟Ժ՟Դ. 6։)
Զխոնաւ օդ փոխանակ ցամաքի առ ի փրկութիւն ծըծեցի. (Փիլ. յովն.։)
Ջերմութիւնն ծծէ եւ ձգէ զօրութեամբ իւրով։ Ջերմութիւն արեգական ծծեաց։ Պատրոյգք ճրագին ծծեն քամեն զիւղն առ ի կերակուր հրոյ. (Վեցօր. ՟Գ։)
Զօդոյս՝ զոր միշտ ծծեմք, յայտ առնէ. (Եզնիկ.։)
Անարիւն ճիպռանցն նմանեցին, որ կենդանի են միայն զօդն ծծելով. (Եղիշ. ՟Ը։)
Ի պատաւ կալ արքունեացն, եւ ծծել զպարարտութիւն երկրին. (Կաղանկտ.։)
Ըստ սողոմոնեան տզրկին առ սկսաւ՝ զարիւնս նոցա ծծէին։ Զի թերեւս առցեն տիչ ի նմանէն ըստ բարուց տզրկի առ ի ծծել զարիւն նորա (կեղեքելով զինչս). (Յհ. կթ.։)
Կտցաւն իբր դժնիկ փչովք խոնաւութիւն. (Նար. ՟Կ՟Թ։)
Արհամարհեալ (էր հրէայքդ) ի մէջ ազգաց, գործել զանարգանաց արուեստս, արիւնածուծս լինել, զորա ի պարանոցաց մարդկան ծծէք փողովք ապակեղինօք. (Պիտառ.։)
born of sulphur (fire).
Զի մի՛ ի հուր ծըծըմբածին՝ տոչորիցիմ որպէս նոքին. (Յիսուս որդի.։)
to cause to live, to vivify, to give life to, to animate, to prolong life, to bring to life again, to reanimate, to revive, to revivify;
to save;
հաւատք քո կեցուցին զքեզ, thy faith hath saved thee.
ζωοποιέω, ζάω, σώζω , σώω vivifico, salvo, servo. Կենդանի առնել եւ պահել. փրկել. ապրեցուցանել. կենանացուցանել, եւ առողջացուցանել. կեանք տալ, ապրեցուցանել, խալըսել, ողջնցընել, առողջացնել.
Տէր մեռուցանէ, եւ կեցուցանէ։ Խօսեցաւ եղիսէէ ընդ կնոջն, զորոյ կեցոյց զորդին։ Ի Ճանապարհս քո, կամ յարդարութեան, կամ յանուան քում կեցո՛ զիս։ Կեցո՛ զիս աջով քով։ Կեցոյց զնոսա ի ձեռաց ատելեաց նոցա։ Հաւատք քո կեցուցին զքեզ։ Կեցո՛ զմեզ տէր, եւ կեցցուք.եւ այլն։
Կեցուսջի՛ր զմեռեալս նոցա. (Եզնիկ.։)
Բազում ծառայք կեցուցին զտեարսն, եւ զստացուածսն եւ զբոլոր բնակութիւնսն սոցա. (Պղատ. օրին. ՟Զ։)
Աղարտել եւ հայհոյել եւ չարցարել զկեցուցանողն աշխարհի. (Պիտառ.։)
Աղաչել զկեցուցանողն երես. (Պիտ.։)
Ապաքէն կեցուցանօղ զօրութեամբ տեառն փրկեալք լինէաք. (Յհ. կթ.։)
Կեցուցանօղ կաթուած, կամ օրհնութիւնք։ Ոտիզդ կեցուցանողաց. (Նար.։)
giving life;
saviour, deliverer.
σωτήρ salvator, servator. Կեցուցանօղ. փրկիչ. փրկագործ. կենարար. ազատարար. փրկական.
Արարիչ եւ կեցուցիչ։ Կեանք եւ կեցուցիչ. (Ագաթ.։ Յճխ.։)
Ի խնամակալութենէ կամաց կեցուցչիդ։ Կենդանի եւ կեցուցիչ կամաց։ Զաջդ կեցուցիչ. Ի մասանցդ քո կեցուցչաց. (Նար.։)
Կեանք ի կանաց յայտնեցաւ մեզ՝ կեցուցիչ եւ փրկիչ. (Շ. տաղ.։)
Մեծամեծ եւ կեցուցիչ բարութիւնք. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 2։)
Կեցուցիչն խոնարհութիւն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Զ։)
chin-bandage;
chin-strap;
— լինել, to hold one's tongue, to be silent, speechless.
ԿԶԱԿԱԿԱՊ ԼԻՆԵԼ. Կապիլ կզակաց. ափիբերան լինել. լռել. բերանը կղպուիլ.
Կարկեսցեն թագաւորք զբերանս իւրեանց ... Կամ կզակակապ լիցին ի քննութենէ այնր՝ որ ինչ քննի. (Գէ. ես.։)
milch
կենդանի, յորմէ կթի կաթն. կաթնաբեր անասուն.
Ո՛չ եզինք՝ որովք վարէին, եւ ոչ բեռնաբարձ անասունք, եւ ոչ այծք կըթանք, եւ ոչ կտուրք հօտից. (Իսիւք.։)
Տանիմ զգայլն ի տուն, որ կթեն. ասեն. դա զամէն աշխարհիս կթան է հատուցեալ. զայ դ որպէս կթա՞ն տանիս. (Ոսկիփոր.։)
milk-diet.
Կթեալ բերք կենդանեաց. կիթ, զոր օրինակ՝ ձու, կաթն, կոգի. հաւկիթ, հաւկթեղէն, կաթնեղէն, կարագ.
Քան զկթեղէն կերակուրս։ Ի կթեղէն կերակրոց եւ ի ձկանց ի բաց կամ. (Շ. թղթ.։)
production, produce.
իրք՝ որ կթին եւ քաղին. կութք եւ կիթք. բերք տնկոց եւ կենդանեաց.
tottering;
staggering;
lingering, languishing, languid, feeble, weak.
παραλελυμμένος dissolutus. Իբր Գթոտ, որ ստէպ գթէ. գայթ. դիւրագլոր. տկար. թոյլ. լուծեալ. լքեալ. կթուցեալ. կթատեալ.
Զձեռս լքեալս, եւ զծունկս կթոտս հաստատեցէք. (Եբր. ՟Ժ՟Բ. 12։)
Զօրացարուք ձեռք լքեալք, եւ ծունկք կթոտք. (եւս. Պտմ. ՟Ժ։)
to totter, to languish, to grow weak;
կթոտէին բարձք նորա, he could hardly keep on his legs;
կթոտէին դողդոջուն ծունկք նորա, his trembling knees sank beneath him, or failed under him.
fruit-basket.
Աման՝ յոր ժողովեն զկութս այգեաց. կողով կթելոյ զխաղաղ եւ զպտուղս. (Վստկ.։)
Լի ողկուզօք էր կթոց երկրագործին. (Վանակ. յոբ.։)
Պարունակ, (որպէս) կթոցն զընդունելութիւն պտղոյն. (Երզն. քեր.։)
Որպէս ի կթոցէ թափէին սեաւքն զմեղս կնոջն ի տումարէն. (Վրք. հց. ՟Դ։)
cf. Կթոտ;
— ծունկք, feeble, tottering knees.
cf. ԿԹՈՏ, եւ ԿԹԱՏԵԱԼ. παραλελυμμένος, ἁδυνατῶν dissolutus, impotens. (եբր. քաշալ. impingo. գթել, գայթել).
Ի ծարաւս իւրեանց կթուցեալք սատակէին. (Յհ. կթ.։)
burning, caustic.
Ունօղ զզօրութիւն կիզանելոյ. կիզանողական. կիզիչ. եւ Վառեալ. բորբոքեալ. էրօղ, եւ վառած.
Զեթերն ոմանք վասն հրատեսակ լինելոյն կիզական գոլ զնա ասացին. (Արիստ. աշխ.։)
Յարփիափայլ եւ ի կիզական գոլ զնա ասացին. (Արիստ. աշխ.։)
Յարփիափայլ եւ ի կիզական ճառագայթից նորա. (Զքր. կթ.։)
Կիզական հուր, կամ հրատ. (Երզն. ոտ. երկն. Գանձ.։)
to burn;
cf. Կիզում.
Բոց կամ ճաճանչ կիզանօղ. (Ճ. ՟Ա.։ Նար. ՟Ժ՟Զ։)
Ոչ իշխեմ հայել ի հրացայտ աթոռդ քո, զի մի՛ կիզանիցիմ անարժանութեամբս. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ե։)
Աղի ցօղով արտասուացս այրիմ, եւ երիկամանցս ազդմամբ կիզանիմ. ((ռմկ. կէրիմ կըտոչորիմ) Նար. ՟Ժ՟Զ։)
Կիզանէին ցաւակցութեամբ յառ նա խօսելն. այսինքն մորմոքէին. (Վրք. հց. ՟Դ։)
cf. Կիզողութիւն.
Հուր կիզանողութեամբն, եւ ջուր առագելովն. (Լմբ. իմ.։)
combustible, fit or liable to burn.
Կիզելի ըստ ինքեան. Դիւրաւ այրելի.
Անբովանդակելի եւ կիզելի հրովն ոչ այրիմք կիզանուտ մարմնովք. (Նար. երգ.։)
burning, scorching;
cf. Կիզանուտ.
φλεγόμενος cremandus. Իբր Կիզելի, այրելի.
Մի՛ կարծեսցի, թէ ընդ կիզելի գործոցն՝ եւ գոծծօղն ծախեալ յոչէութիւն դառնայ. (Գր. հր.։)
ԿԻԶԵԼԻ. φλέγων cremans, flammans, flagrans. Կիզիչ. կիզական. տոչորիչ. բոցակիզօղ. հրաբորբոք. հրափայլ.
Այրումն կիզելի սգոյ. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 15։)
Աստուած հոգի կենդանի է, հուր կիզելոյ. (Ագաթ.։)
Ո արար զպաշտօնեայս իւր ի հուր կիզելոյ (կամ կիզելոյ). (Սղ. ՟Ճ՟Գ. 4։)
Անբովանդակելի եւ կիզելի հրովն ոչ այրիմք. (Նար. երգ.։)
cf. Կիզում.
ԿԻԶԵՄ որ եւ ԿԻԶԱՆԵԼ, ԿԻԶՈՒԼ. Տոչորել. չարաչար այրել. ծախել. էրել մրկել. եագմագ.
Կիզէ զմարմին իմ, կամ զիս. (Վրք. հց. ՟Զ։ Ճ. ՟Բ.։)
Կիզաց զթշնամիս տան հօր իւրմոյ։ Կիզելով զթշնամին ի վերայ երկրի. (Արծր. ՟Ե. 2։ Շար.։)
Զի մի՛ հուր աստուարութեանն կիզեսցէ զերկիր. (Տօնակ.։)
Զմթերս աներկիւղութեան յարգին արծարծեալ կիզէ։ Քչոցն ճարճատելոյն ի մէջ հրոյն. Զի այս նիւթ ի կիզելն (իլն) ձայն հանէ. (Լմբ. սղ. եւ Լմբ. ժղ.։)
Նա էր կիզօղն (տաճարին). (Նիւս. թէոդոր.։)
Իբր յապականօղ կիզորէ. (Պիտ.։)
Բայց ես մեղօքս այժմուս կիզիմ. (Յիսուս որդի.։)
Ծարաւով տոչորման մեղացն կիզեսցուք. (Խոսր.։)
Խահրեալ եւ կիզեալ է յերամակէ խոզիցն։ Կիզիմ յահէ քումմէ. (Վրք. հց. ՟Դ. ՟Զ։)
cf. Կիզում.
ԿԻԶԵՑՈՒՑԱՆԵԼ. Կիզել, եւ տալ կիզել կամ կիզիլ. էրել լափել.
Զծով մեղացն ցամաքեցուցանէ, եւ զգետն անօրէնութեան կիզեցուսցէ. (Ագաթ.։)
combustive;
canstic;
incendiary
ἑμπρηστής, ἑμπρηστήρ qui incendit. կիզօղ. կիզանօղ. այրիչ. տոչորիչ. լուցիչ. բորբոքիչ. ծախիչ. էրօղ, վառօղ, բռնկցընօղ.
Սերովբէս՝ կիզիչս՝ կիզիչս գոլ յայտնէ ի մանկութենէն. (Դիոն. երկն.։)
Սրովբէից կիզիչ կենդանեացն. (Շար.։)
(Փայլակն) պրեստեր կոչի, որ ասի կիզիչ. (Արիստ. աշխ.։)
Զնետս մուխս չարին հրեղէնս, այսինքն զխորհուրդս կիզիչս. (Եփր. եփես.։)
Ոչ հուր կիզիչ, եւ ոչջուր ողողիչ. (Ճ. ՟Գ.։)
Չարափառութեանն կիզիչ, եւ հատանօղ տապար. (Մագ. ՟Ի՟Թ։)
Ճրագ լուսատու է աչաց, եւ կիզիչ սողնոց. սոյնպէս եղիա լուսատու արդարոց, եւ կիզիչ մեղաւորաց. (Անան. ի յհ. մկ.։)
incentive;
caustic.
Ունօղ զզօրութիւն կիզելոյ. կիզիչ. որ եւ ԿԻԶԱՆՈՂԱԿԱՆ. ԿԻԶԱԿԱՆ.
Կիզողական հուր, կամ զօրութիւն, կամ փորձութիւն. (Շ. եդես.։ Գր. հր.։ Լմբ. պտրգ.։ Զքր. կթ.։)
causticity;
ignition;
combustion;
burning;
conflagration.
καῦσις, κατάκαυσις ustio, combustio եւ այլն. Կիզուլն, մանաւանդ կիզանիլն. այրումն. տոչորումն.
Ըզճարպ հրոյն կիզման. (՟Ա. Եզր. ՟Ա. 14։)
Անքուն որդանցն, եւ կիզման հրոյն. (Յճխ. ՟Ի։)
Մատնեցի զմարմինս իմ ի կիզումն տանջանացն. (Ագաթ.։)
Կորստեան կիզմամբն։ Անզովանալի կիզումն։ Զտաճարին կիզումն։ Կիզմամբ ախտից։ Ի խորովակսկիծ կիզմանէ. Կամ Յարեգակնայինն տապացաւ կիցմանէ. (Յհ. կթ.։ Նար. ՟Ժ՟Թ։ Մխ. երեմ. Յիսուս որդի.։ Արծր. ՟Դ. 12։)
Ոչ զգայր զկիզումն մատանցն՝ ի կիզմանէ ցանկութեան սրտին. (Վրք. հց. ՟Զ։)
ԿԻԶՈՒՄՆ. որպէս Հրային երեւոյթ յօդս. cf. ՊՌԵՍՏԵՐ. πρηστήρ.
Որոտմունք եւ փայլատակմունք, կիզմունք, եւ ամպահարութիւնք. (Արիստ. աշխ.։)
cf. Կիզումն.
πρηστήριον incendium. Կիզիչն գոլ. կիզողական զօրութիւն. որ եւ ԿԻԶԱՆՈՂՈՒԹԻՒՆ.
Սերովբէին համանունութեամբ կոչելն՝ յաղագս կիզողութեանն ասացելոց՝ ի մեղացն ջնջումն. (Դիոն. երկն.։)
Զի արգելցէ զկիզողութիւն հրեղէն երկնից։ Ի բնութենէ չունին կիզողութիւն, այլ հրամանաւ աստուծոյ. (Վրդն. պտմ. եւ Վրդն. սղ.։)
divided in halves;
ԿԻՍԱԲԱԺ ԿԻՍԱԲԱԺԻՆ. Կիսամասնեայ. կիսակատար. թերակատար. Կիսաբաժ, եւ ո՛չ կատարեալ զմերս ասացինբնութիւն առեալ բանին ի կուսէն. (Յհ. իմ. երեւ.։)
Չորրորդն յոստոց որպէս կիսաբաժին եւ նուազապտուղ. (Փարպ. կամ ըստ ՃՃ. կիսաբաժ։)
ԿԻՍԱԲԱԺ. որպէս Բաժանեալ ի կէս, եւ կամ բաժանօղ ի կէս.
Արեգակն՝ ի ստուերս միջօրէի կիսաբաժին աւուրն ողջունի. (Գիւտ թղթ. առ վաչէ։)
ԿԻՍԱԲԱԺ ԿԻՍԱԲԱԺԻՆ. Կիսամասնեայ. կիսակատար. թերակատար. Կիսաբաժ, եւ ո՛չ կատարեալ զմերս ասացինբնութիւն առեալ բանին ի կուսէն. (Յհ. իմ. երեւ.։)
Չորրորդն յոստոց որպէս կիսաբաժին եւ նուազապտուղ. (Փարպ. կամ ըստ ՃՃ. կիսաբաժ։)
ԿԻՍԱԲԱԺ. որպէս Բաժանեալ ի կէս, եւ կամ բաժանօղ ի կէս.
Արեգակն՝ ի ստուերս միջօրէի կիսաբաժին աւուրն ողջունի. (Գիւտ թղթ. առ վաչէ։)
half open.
կիսով չափ բացեալ. անկատար բացմամբ.
Թերաքամ եւ կիսաբաց եւեթ արար զլուսաւորութիւնն. (Ոսկ. մտթ.։)
Թերաքամ կիսաբաց զլոյսն փայլեաց. (Վանակ. յուրախացիրն.։)
half-sphere, hemisphere.
ἠμισφαίριον dimidiata sphaera, dimidium globi. որ եւ ԿԻՍԱԳՈՒՆՏ. Կէսն գնտոյ կամ շրջանակի երկնի, երկրի, աշխարհի.
Զերկին ի կիսագունդսերկուս բաժանեալ։ Հա՛րկ է կիսագնդիցն. Ցոյց են կիսագնդացն. (Փիլ. ՟ժ. բան. եւ Փիլ. քհ.։)
Բարձրագոյն քան զերկնից երկինս, եւ խոշորագոյն քան զներքին կիսագունդն. (Գիւտ թղթ. առ վաչէ։)
Ի հարաւային կիսագնդէն. (Խոր. աշխարհ.։)
Ձեւ բոլոր շրջանային բաժակի յերկուս կիսագունդս։ հայեցուածք երկուց կիսագնդիցն. (Շիր.։)
Արեգական (լուսոյն) գիշերաւ ծածկիլ, ի ներքնումն գոլով կիսագնդին. (Սարկ. հանգ.։)
Որչափ արեգակն ի վերին կիսագունդս կայցէ. (Խոսր.։)
Ի վերին կիսագնդին լինին. (Շ. բարձր.։)
Երկնակամար գօտեաւն վերնայարկ կիսագնդիւն շարապնդեալ. (Անան. եկեղ։)
Պաշտեցին՝ կէսք զերկու կիսագունդս երկնից, եւ մանկունս զրուանայ կարդացին. (Տօնակ.։)
Մեղաւորք այլ ոչ եւս ելցեն ի վեր ի կիսագունդս երկրի. (Մխ. ապար.։)
ԿԻՍԱԳՈՒՆԴ. ա. որպէս Կիսաբոլոր. կէս կլոր.
half-withered;
half-paralytic.
Կիսագօս ես առ այժմ, մի՛ բնաւ ապականիր. (Երզն. լս.։)
heretical.
Թերի ի դաւանութեան.
Ապա ոչ ունէր բանական ոգի, որպէս կիսադաւանն ասաց ապողինար. (Թէոդոր. մայրագ.։)
demi-god;
a hero.
ἠμίθεος, ἠμιδαίμων semideus, indiges, heros. Ուրուական աստուածք. կիսաստուածք կամ կիսադեւք.
Որոյ կերպարանք կիսադից դիւցազանցն էին. (Եւս. քր. ՟Ա։)
half an hour.
Կիսաժամու յառաջ մատուցեալ. (Խոր. աշխարհ.։)
Տասներորդ մասն կիսաժամու միոյ. (Նիւս. բն.։)
Որով ցուցեալ լինին ժամք, եւ կիսաժամք, եւ մասունք նոցա. (Սարկ. տոմար.։)
half-luminous
Ըստ կիսոյն լուսաւոր կամ լուսատու.