Definitions containing the research փ : 10000 Results

Գերեզմանասէր

adj.

who diligently visits and ornaments sepulchres.

NBHL (1)

Սիրօղ գերեզմանաց. փոյթ յայց առնել եւ ի զարդարեալ զշիրիմս.


Գերիչ, չի, չաց

cf. Գերեվար.

NBHL (1)

Այս է գերի գերիչ գերեվարաց իւրոց. փր. համաբ.։)


Գերծանեմ, ծի

va.

to shave;
to make bald.

NBHL (2)

ԳԵՐԾԱՆԵՄ ԳԵՐԾԵՄ ԳԵՐԾՈՒՄ. ξυράω, ξυρέω rado, tondeo, glabro Քերել ի բաց. քերծել. յապաւել զհերս. սափրել. փոքրել. կտրել. ածիլել, կամ կերպով մը մազը կտրել.

Գերծցէ (կամ գերծեսցէ) զամենայն զմազ իւր։ Զտեսիլ մօրուաց մի՛ գերծուցուն։ Յաւուրն եօթներորդի գերծցի։ Եգործ զմօրուս նոցա, կամ զնոսա։ Ապա թէ գերծուցում (կր), մեկնեսցի յինէն զօրութիւն իմ։ Եգործ զեօթանասին գիսակս գլխոյ նորա։ Գերծի՛ր, եւ կտրեա՛ ի վերայ փափուկ որդւոցն քոց.եւ այլն։


Գերծեմ, եցի

va.

cf. Գերծանեմ.

NBHL (2)

ԳԵՐԾԱՆԵՄ ԳԵՐԾԵՄ ԳԵՐԾՈՒՄ. ξυράω, ξυρέω rado, tondeo, glabro Քերել ի բաց. քերծել. յապաւել զհերս. սափրել. փոքրել. կտրել. ածիլել, կամ կերպով մը մազը կտրել.

Գերծցէ (կամ գերծեսցէ) զամենայն զմազ իւր։ Զտեսիլ մօրուաց մի՛ գերծուցուն։ Յաւուրն եօթներորդի գերծցի։ Եգործ զմօրուս նոցա, կամ զնոսա։ Ապա թէ գերծուցում (կր), մեկնեսցի յինէն զօրութիւն իմ։ Եգործ զեօթանասին գիսակս գլխոյ նորա։ Գերծի՛ր, եւ կտրեա՛ ի վերայ փափուկ որդւոցն քոց.եւ այլն։


Գերծում, ծի

va.

cf. Գերծանեմ.

NBHL (2)

ԳԵՐԾԱՆԵՄ ԳԵՐԾԵՄ ԳԵՐԾՈՒՄ. ξυράω, ξυρέω rado, tondeo, glabro Քերել ի բաց. քերծել. յապաւել զհերս. սափրել. փոքրել. կտրել. ածիլել, կամ կերպով մը մազը կտրել.

Գերծցէ (կամ գերծեսցէ) զամենայն զմազ իւր։ Զտեսիլ մօրուաց մի՛ գերծուցուն։ Յաւուրն եօթներորդի գերծցի։ Եգործ զմօրուս նոցա, կամ զնոսա։ Ապա թէ գերծուցում (կր), մեկնեսցի յինէն զօրութիւն իմ։ Եգործ զեօթանասին գիսակս գլխոյ նորա։ Գերծի՛ր, եւ կտրեա՛ ի վերայ փափուկ որդւոցն քոց.եւ այլն։


Գերծումն, ման

s.

act of shaving or making bald.

NBHL (1)

ξύρησις rasura, tonsura, calvitium Սափրումն. ցտումն. եւ Կնտութիւն.


Գերմակ, աց

adj.

fine, thin, subtile, delicate;
white;
— ալիւր, fine flour;
— հաց, finest bread.

NBHL (2)

Մանր, մանրեալ. բարակ. որպիսի է ազնիւ ալիւր, որ եւ նաշիհ. արաբ. տէրմէք. եւ Հաց փափուկ.

Գերմակ հաց փշրեալ խառնէ եւ ուտէ. (Մխ. բժիշկ.։)


Գերութիւն, ութեան

s.

captivity, slavery, servitude, yoke;
tie;
transmigration;
ի — վարեմ, վարիմ, ի գերութեան վարեմ, cf. Գերեմ, cf. Գերիմ.


Գերունակ

adj.

sublime, eminent, excellent;
գերունակ լինիմ, cf. Գերազանցեմ.

NBHL (2)

Էակն գերունակ (աստուածութիւն). Գերունակ փառք. (Ճշ. վրդվռ.։)

Ամենայն շնորհաց գերունակ է՝ սուրբ երրորդութեանն երկրպագուս եւ փառաբանիչս լինել. (Խոսր.։)


Գերունակութիւն, ութեան

s.

sublimity, preeminence, excellence.

NBHL (1)

Ըստ մի իշխանութեան զօրացեալ, եւ կամ ըստ փարթամութեան գերունակութեան տարբերեալ. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)


Գեւղ

s.

village, country.


Գզեմ, եցի

va.

to card, to comb (wool);
to tear;
ի հուր — եւ ի ջուր աղալ, to make ropes of sand.

NBHL (1)

Ի հուր գզէ, եւ ի ջուր աղայ. փր. պհ.։)


Գէթ

conj.

at least, however;
only, again

NBHL (1)

Վարանականք են, ոյք ակամայ ընտրելի առնեն զերկրորդն. որգոն, գէթ, գոնէ, փարթար. (Թր. քեր. ըստ հյ։)


Գէշագէշ

adv.

in several pieces, by bits, piecemeal.

NBHL (1)

Գէշ գէշ պատառեցան (յն. (լափեցան). Դան. ՟Ժ՟Դ. 41։)


Գէտ, գիտաց, տից

s.

skilful, learned man;
magician, sorcerer, astrologer, prophetic.

NBHL (2)

ի գիտից փիլիսոփայութեան ճշմարտութեան. (Եւս. պտմ. ՟Զ. 13։)

Արար ինձ գէտս մեռանելոյ եւ սատակելոյ որդւոց յետոյ նորա. փր. թագ.։)


Գթած, ի

adj.

clement, compassionate, merciful, humane, benign, mild, charitable, flexible, tender.

NBHL (1)

Ցուցանեն զփտութիւն վիրացն գթածի բժշկին. ոչ կան ի բաց, մինչեւ առնուցուն զնեխուածոցն հաստատուն առողջութիւն. (Սարկ. հանգ.։)


Գթամ, ացայ

vn.

to compassionate, to pity, to be moved to compassion, to pardon, to grow tender.

NBHL (2)

ԳԹԱԼ. իբր Անձկալ. փափաքել. իղձ լինել.

Գթամ յաներեւոյթ փառսդ։ Յորժամ խոկումն մեր հաճի եւ գթայ ի յերկինս. (Լմբ. սղ.։)


Գժդմնութիւն, ութեան

s.

vexation, sulkiness, anger.


Գժտիմ, եցայ

vn.

to differ, to disagree, to quarrel.

NBHL (2)

Ես եւ եղբայր իմ փոքր մի գժտեցաք ընդ միմեանս։ Ոչ կարեմ բնակիլ ընդ եղբարս առանց գժտելոյ. (Վրք. հց. ՟Բ. եւ ՟Ի՟Ե։)

Ասէ, յե՛տս երթ սատանայ. եւ գժտեցաւ նմա. փր. համաբ.։)


Դիւրամոռաց

cf. Մոռացկոտ.

NBHL (1)

ԴԻՒՐԱՄՈՌԱՆԱԼԻ ԴԻՒՐԱՄՈՌԱՑ. Զոր դիւաւ լինի մոռանալ. որ փոյթ մոռացեալ լինի.


Դիւրամուտ

adj.

that enters easily, insinuating;
— լինել, to enter easily.

NBHL (1)

Զի տուընջեանն դիւրամուտ առ ի յիւրմէ փորձութիւքն լինիցին. (Խոսր.։)


Դիւրայեղ

adj.

mutable, changeable, easily changed.

NBHL (1)

Դիւրաւ յեղլի. դիւրաշրջիկ. յեղյեղուկ. դիւրափոփոխ.


Դիւրայրեաց

cf. Դիւրակէզ.

NBHL (1)

Դիւրայրելի ցօղուն, կամ նիւթ հրոյ, փայտ, մարմին. (Սարգ.։ Գէ. ես.։ Մխ. ապար.։ Տօնակ.։)


Դիւրայրելի

cf. Դիւրակէզ.

NBHL (1)

Դիւրայրելի ցօղուն, կամ նիւթ հրոյ, փայտ, մարմին. (Սարգ.։ Գէ. ես.։ Մխ. ապար.։ Տօնակ.։)


Դիւրանամ, ացայ

vn.

to make one's self easy;
to accomodate one's self;
to be at one's ease, to make one's self at home.

NBHL (2)

Գտանել զդիւրութիւն, զհանգիստ. սփոփիլ.

Դիւրանան չարչարեալքն ի փորձանաց. (Վրդն. սղ.։)


Դիւրանցուկ

cf. Դիւրանց.

NBHL (1)

Փափուկս եւ դիւրանցուկս եւ արագամաշս լինել մեզ առ ի գնացս՝ թաթիցն. յն. εὑπαθής իբր դիւրակիր։


Դիւրաշահ

adj.

easy to be gained.


Դիւրաշահութիւն, ութեան

s.

great gain or business;
opulence, wealth.


Դիւրաշարժ

adj.

nimble, moveable, light, lithe, active, free.

NBHL (3)

εὑκίνητος mobilis, agilis, pronus, expeditus Որ դիւրաւ շարժի, բերի, փոփոխի. շարժուն.

Տրամադրութիւնք ասին, որ են դիւրաշարժք եւ արագափոխք. հիկէն, ջերմութիւն եւ ցրտութիւն. (Արիստ. որակ.։)

Ցուցցի դիւրաշարժ առաջարկութիւն ձեր. այսինքն անհաստատ, փուտ. (Կիւրղ. գանձ.։)


Դիւրաշարժութիւն, ութեան

s.

agility, pliableness, mobility, versatility, fickleness

NBHL (1)

εὑκινησία, τὸ εὑκίνητον mobilitas Դիւրաշարժութիւն. փոփոխականութիւն.


Դիւրասնունդ

adj.

delicate, brought up delicately.

NBHL (2)

Սնեալ ի դիւրութիւնս. փափկասուն. գիրդ.

Փափկակեաց, բարեկեցիկ, դիւրասնունդ. (Վեցօր. ՟Ե։)


Դիւրաստաց

adj.

easy to gain, to acquire.

NBHL (1)

Զհարկաւորսն մեզ դիւրաստացս արար. իսկ զդժուարաստացսն ո՛չ հարկաւոր. (Ոսկիփոր.։)


Դիւրավնաս

adj.

delicate, sinsible.

NBHL (1)

ԴԻՒՐԱՎՆԱՍ ԴԻՒՐԱՎՆԱՍԵԼԻ. Որ դիւրաւ կամ փութով մարթի վնասիլ. եղծանելի. դիւրագլոր.


Դիւրարհամարհ

adj.

very vile, very despicable.

NBHL (1)

Կարի յոյժ փոքր, եւ դիւրարհամարհ լինի. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 43։)


Դիւրացուցանեմ, ուցի

va.

to facilitate;
to lighten, to relieve;
to give repose;
to soften, to alleviate.

NBHL (1)

ἑξευμαρίζω facile reddo Դիւրին եւ հեշտին կացուցանել. հեշտալի առնել. մեղմել. դիւրել. դիւրութիւն տալ. սփոփել. թեթեւացուցանել. քաղցրացուցանել.


Դիւրաւ

adv.

easily, with facility, at pleasure;
pliantly;
currently.

NBHL (1)

Զկնի դժուարագունին զդիւրաւն յարմարեաց. (Եպիփ. յար. մեռ.։)


Դիւրաքակ

adj.

very dissoluble.

NBHL (1)

Դիւրաքակելի փառք. (Մաշկ.։)


Դիւրեաւ

cf. Դիւրաւ.


Դիւրըմբռնելի, լւոյ, լեաց

adj.

easy to take;
easy to understand.

NBHL (1)

Ձագու փոքու դիւրըմբռնելւոյ. (Նար. առաք.։)


Դիւրընթաց

cf. Դիւրաքայլ.

NBHL (1)

Աստեղբ դիւրընթացիւ պատմի. ա՛յլ ձ. աստեղատիւ ընթացիւք. (Պրոկղ. ի ստեփ.։)


Դիւրընկալ

adj.

susceptible, sensible, easy to understand, acceptable.

NBHL (1)

Մոմ դիւրընկալ (կնքոյ)։ Դիւրընկալ լսելիք։ Դիւրընկալ եղեն բանին։ Յամլութենէ մտաց առ դիւրընկալ փոփոխելով։ Այնու զնոսա դիւրընկալս առնիցէ։ Օդ դիւրընկալ բնութեամբն, եւ զամենեսեան պարունակելովն. (Բրս. հց.։ Դիոն.։ Շ. բարձր.։ Փիլ.։ Նանայ.։ Ի գիրս խոսր.։)


Դիւրին, րնոց

adj.

easy, light, gentle, commodious;
flat.

NBHL (4)

ἑχερής, ῤᾴδιος, εὕκολος, κοῦφος facilis, levis եւ այլն. Ուր գոյ դիւրութիւն, կամ չիք դժուարութիւն. դիւր. անաշխատ. անարգել. անխափան. հեշտ. հեշտին. թեթեւ.

Լաւ իցէ այս, այսինքն թեթեւ եւ դիւրին. փր. ՟ա. կոր.։)

Ոչ առնել պահանջէ զփոքրն եւ զդիւրինն մարմնոյ. (Մխ. երեմ.։)

Վարդապետութիւն նորա ականջաց դիւրին էր. փր. համաբ.։)


Դիւրութիւն, ութեան

s.

facility, means;
ease, comfort, convenience, well-being, leisure, utterance, liberty;
alleviation, relief.

NBHL (2)

Ետես փարաւոն, թէ եղեւ դիւրութիւն։ Եթէ զանձն դիւրութեան տացես. (Ել. ՟Ը. 15։ Առակ. ՟Լ. 32։)

Վասն դիւրութեանս՝ զոր դու հրամայեցեր մեզ առնել։ Որչափ ի ձեռս իւրեանց էր, դիւրութիւն առնէին նոցա. (Եղիշ. ՟Ը։)


Դիւցազնաբար

adv.

heroically


Դիւցազնային

adj.

that is become a hero, heroic.


Դիւցազնացեալ

adj.

cf. Դիւցազնային.


Դիւցազնեալ

adj.

cf. Դիւցազնային.


Դիւցընկէց՞՞՞բարձունք

s.

Olympus.

NBHL (1)

Մակդիր լերին, ուր հսկայք դիւցազունք դնելով լերինս ի վերայ լերանց՝ կամէին ընկենուլ յերկնից ի վայր զդիոս, այն է անցք աշտարակաշինութեան. կամ ուր զաւակք դիւցազանց փախստեայ անկան ի կոտորածէ տիտանեանց.


Դիք, դից

s. pl.

divinity, false god;
idol;
կարգել ընդ դիս, to deify, to place in the number of gods;
գաշտային —, the rural gods.

NBHL (1)

Զդիս դիակունս։ Դից դիականց. (Մծբ.։ եւ Եփր.։)


Դլբին

cf. Դելփին.