Definitions containing the research փ : 10000 Results

Կրճատութիւն, ութեան

s. med.

circumcision;
maiming, mutilation;
amputation;
aphasresis;
syncope;
— ձայնաւորի, elision.

NBHL (1)

κατατομή concisio κόλουσις mutilatio. Թլփատութիւն. յապաւումն. խեղութիւն.


Կրճատեալ

adj.

cf. Կրճատական.

NBHL (1)

Որպէս Ներքինացեալ, եւ Թլփատեալ. կտրած. խատիմ.


Կրճեմ, եցի

va.

to gnash, to grind, to grate, to snap, to chatter;
— ատամանց, gnashing, grinding of the teeth;
— զատամունս, to gnash one's teeth.

NBHL (1)

ԿՐՃԵՄ βρύχομαι frendo, strideo. կամ Կրճել՝ իբր անուն, βρυγμός stridor. որ եւ ԿՐՃՏԵԼ. Կը՛րճ կը՛րճ ձայն հանել ատամանց, կամ շօշափել զմիմեանս բաբախմամբ. մանաւանդ յերեսաց սառնամանեաց. կճռտալ, կճռտացընել.


Կրճիւն

s.

gnashing, grinding or chattering of the teeth.

NBHL (1)

Կրճումն ատամանց. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 11։ Եփր. յղ. գող.։ Նար.։ Լմբ. եւ այլն։)


Կրճումն, ման

s.

cf. Կրճիւն.

NBHL (1)

Կրճումն ատամանց. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 11։ Եփր. յղ. գող.։ Նար.։ Լմբ. եւ այլն։)


Կրճտեմ, եցի

va.

cf. Կրճեմ;
— զատամունս ի վերայ ուրուք, to gnash the teeth at, to threaten.

NBHL (2)

կրճել զատամունս, շփել ընդ միմեանս, եւ որպէս թէ սրել ի նշանակ քինու ցասման. ակռա կճռտացընել, սրել, մրմռալ.

Զկաթն ուտէք, զփափուկս ադանիք, զպարարտս կրճտէք, եւ զխաչինս իմ ոչ արածէք. փր. աւետար.) իմա՛ կամ ընթերցիր, կրճատել, իբր զենուլ։


Կրուկ, կրկան, կրկունք

s.

heel;
back, hind part;
ընդ — դառնալ, դարձ ընդ — առնել, to fall or go retreat back, to recede, to go backwards, to retreat;
յետս ընդ — դառնալ, to turn back, to retrace one's steps;
cf. Կորանամ.

NBHL (1)

Ընդ կրունկն (կամ կրուկն) անդրէն զեփրատականն դարձոյց յորձանս. (Սարկ. լուս.։)


Կրունկն, կրնկան

cf. Կրուկ.


Կրպակամուտ

adj.

frequenting shops;
tavern-haunting.

NBHL (1)

Ի բա՛ց փախիջի՛ր յամենայն կրպակամուտ պղծութենէ. (Կոչ. ՟Դ.) յն. καπηλοδυτεῖν cauponas intrare.


Կրպականոց

s.

street of shops.

NBHL (1)

Որքան ծակոտեալ կրպականոցքն բազմանան, փառս շինութեան դնեմք. (Լմբ. պտրգ.) (որով հեգնէ զառանձին մատրունս արծաթասէր քահանայից։)


Կրպակաւոր, աց

cf. Կրպակաւետ.

NBHL (2)

Սա տեղի ճգնողաց է, եւ ոչ է տեղի վաճառոյ կրպակաւորն փերեզակաց. (Վրք. հց. ՟Բ։)

Կրպակաւորք քո խառնեն ջուր ընդ գինի. փր. աւետար.։)


Կրտսերագոյն

adj.

younger;
— յոյժ քան զժամանակս նորա, much prior to his time.

NBHL (1)

Զկրսերագոյն փառսն մովսէսի չկարէիք տեսանել. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)


Կրտսերութիւն, ութեան

s.

minority;
inferiority.

NBHL (4)

νεότης juventus. Կրտսերն գոլ. փոքրկութիւն քան զաւագն. յետնութիւն. պզտըկութիւն.

Երկմտեալ էր շաւուղ վասն կրսերութեան տոհմին իւրոյ. փր. թագ.։)

Եթէ էր կրսերութիւն հոգւոյն քան զորդի, զիա՞րդ հոգւոյն տուեալ լինէր իշխանութիւն հանելոյ զնա յանապատ. փր. համաբ.։)

Ոչ երեցութիւն եւ կրտսերութիւն, ոչ մեծութիւն եւ փոքրութիւն. (Գր. հր.։)


Կրօն, Կրօնք, նից

s.

religion, faith;
religious order, monastic life;
law, right, custom, usage;
manners conduct, life;
sect;
— աստուածպաշտութեան, the true faith.

NBHL (3)

Եղեւ ի կրօնս ի մէջ իսրայէլի՝ ողբալ զդուստրն յեփիթայեայ։ Ըստ կրօնից ազգացն։ Զկրօնս աստուծոյ երկրին։ Այլոց կրօնից։ Կրօնք նոցա յօտարոտիս համարեցան։ Ըստ ճշմարտագոյն կրօնից օրինաց մերոց կեցեալ եմ փարիսեցի։ Կրօնիւք եւ այլն։ Կրօնք ասի հաւատք, եւ վարք ուղիղ։ Կրօնք՝ վարուցն եւ կարգացն կոչէ. (Խոսր.։)

ՓԲարձրագոյն կրօնիւք լի է թուղթս. (Ոսկ. եփես.։)

Այլ են բազում կրօնք փիլիսոփայից։ Ետ կրօնս պիթագորաս զշնչաւորաց միս չճաշակել. (Եզնիկ.։)


Կրօնակից, կցի, կցաց

s.

coreligionary.

NBHL (1)

այսպիսի հրամանօք վարժեալքս եղբարք. այսչափ զգուշութեամբ խրատեալ կրօնակիրք. (Լմբ. պտրգ.։)


Կրօնաւոր, աց

s.

friar, monk, cenobite;
— նորընծայ, novice;
— ուխտեալ, professed monk;
— լինել, to enter a convent, to take the cowl, to turn monk.

NBHL (1)

θρῆσκος, ἁσκητής, ἑγκρατής religiosus, temperans եւ այլն. Առանձին փութով եւ կարգոյ ճգնօղ ի կատարեալ կրօնս աստուածապաշտութեան հրաժարեալ յաշխարհային կարգաց. վանական. միաձն, միաբանակեաց կամ միայնակեաց. Սօֆի, փարսա, րուհպան, րահիպ, քեշիշ. (իբր կրօղ. ի քեշիտէն, քաշել, կրել. որպէս եւ կրօնաւորն է կրօղ, ժուժկալ, համբերօղ, խաչակիր)


Կրօնաւորութիւն, ութեան

s.

monastic life;
religion, piety;
թողուլ զ—, to throw off the cowl.


Կցակ, ի

s.

sea-bisouit;
account, memorandum.

NBHL (1)

գրտակ հացի. նկանակ կամ պաքսիմատ ի ձեւ բռան կցելոյ, կամ որպէս ափկից մի.


Կցեմ, եցի

va. mus.

to join, to unite, to tie, to bind, to fasten;
to reunite, to tie again, to rejoin;
to insert, to annex, to add;
to proceed, to repeat;
եւ ես կցէի զամէնն, amen I replied;
— զվէրս, to close, to cicatrize;
to accompany.

NBHL (3)

ἄπτω, συνάπτω apto, necto, adnecto κολλάω, ἑγκολλάω agglutino. կր. adhaereo եւ այլն. Կից առնել զզատուցեալս. զուգել. զօդել. յարել. մերձեցուցանել. հասուցանել. մածուցանել. միաւորել. խառնել. կպցընել, փակցընել. իրարու դպցընել

Կցեսցես զփեղկսն, եւ եղիցին մի։ Կցեսցես զնոսա ընդ միմեանս կապեալ՝ լինել ի գաւազան մի։ Յօդք նորա մի զկնի միոյ կցեալ։ Լեզու իմ ի քիմս իմ կցեցաւ։ Կցեցաւ ոսկր իմ ի մարմին իմ։ Կցեսցին սահմանքն։ Կցեցան յարս անօրէնս։ Ձկունք կցեսցին ի թեւս քո։ Ճանապարհք վատաց կցեալ են (յն. սփռեալ են) փչովք, եւ այլն։

ԿՑԵԼ. որպէս Նուագել. երգել. յարել զեգրս. փոխաձայնել (ուստի Կցորդ)


Կցկցանք, նաց

s.

affectation, fiction, quibblillg, shuffling.

NBHL (1)

Այլ զայնս յարտաքնոցն կցկցանաց գտանեմք (կամ դիտեմք). (Ոսկ. փիլիպ. ՟Ժ՟Է։)


Կցկցոտ

adj.

patched up, botched, adventitious, forged, invented, contrived, fictitious, borrowed.

NBHL (1)

Յայսմ ի կցկցոտ պատութիւն աստ չի՛ք ինչ այն. ո՞րչափ եւսս առաւել յանարատ իսկութեանն յայնմիկ, ուր կցկցոտ ինչ ոչ կայ. տպ. կցկտուր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 10։)


Կցողական, ի, աց

adj.

curing, healing.

NBHL (1)

Որ կարէ կցել, միացուցիչ. փակցնօղ.


Կցորդ, աց

adj. s.

participating, partaking, having part or share in;
party, companion, associate;
partaker, partner, consort;
cf. Կցուրդ;
կենաց —, living together;
consort, husband, wife;
կարեաց —, compassionate;
assisting, helping, relieving;
արեան —, consanguineous, related;
— չարեաց, accomplice, accessory;
— առնել, to impart, to acquaint with, to inform, to oommunicate;
— լինել, cf. Կցորդիմ.

NBHL (2)

Օելոյ ... ո՞չ կցորդի գերութեանս մերոյ, այլ փրկողի. (Աթ. ՟Բ։)

Հոգին սուրբ ընդ հօր, փառացն հաղորդ, եւ տէրութեան կցորդ. (Խոսր.։)


Կցորդակից

cf. Կցորդ.

NBHL (1)

Կցորդակից լինել փառաբանութեան։ Հրեշտականք եւ սուրբք կցորդակից լինին մերոց պաշտամանց. (Խոսր.։)


Կցորդիմ, եցայ

vn. mus.

to partake, to participate, to share in, to have a share or hand in;
to join in, to associate, to be connected with, in communication or connexion with;
to have an understanding together, to agree, to be agreed;
կցորդէին միմեանց ի վտանգ եւ ի փառս, they shared the perils the glory;
to accompany


Կցորդութիւն, ութեան

s. mus.

communication, participation, relations, connexion, association;
accompaniment, concert;
— կենաց, company, society;
— արեան, consanguinity, affinity;
— չարեաց, the being an accomplice;
ճանապարհ կցորդութեան, roads, means of communication;
— ունել ընդ ումեք, to be connected, in communication with, to form a connexion with;
in compliance with.


Կցրեմ, եցի

va.

to be stingy, miserly, covetous;
— զատամունս, to grind the teeth at, to threaten.

NBHL (1)

Սփռեա՛ (զողորմութիւն). մի՛ կցեալ ունիր, այլ հան, զի պահիցես. յն. պինդ ունել. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 3։)


Կքեմ, եցի

va.

to curve, to bend, to bow.

NBHL (1)

Կքեաց աբեններ, եւ հար զսնակուշտն ասայէլի. փր. թագ.։)


Կքեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Կքեմ.

NBHL (1)

Կքեաց աբեններ, եւ հար զսնակուշտն ասայէլի. փր. թագ.։)


Կքիմ, եցայ

vn. fig.

to be bent, folded;
to be humbled, dejected.

NBHL (1)

Կքեաց աբեններ, եւ հար զսնակուշտն ասայէլի. փր. թագ.։)


Կօշկակար, աց

s.

boot-maker, cord-wainer, boot & shoe-maker.

NBHL (1)

ὐποδηματορράφων, σκυτοτόμος sutor, coriarius. Արհեստաւոր՝ որ կարէ զկօշիկ. կարուակ ասի ըստ յն. ոճոյ՝ եւ փոկաձեւ (այսինքն ձեւիչ փոկոյ). Կօշկար. փապուճճի, չիզմեճի.


Հագածիմ, եցայ

vn.

to become addicted, to give oneself up, to yield;
to cram oneself, to feed well, to feast.

NBHL (3)

Զգածիլ. համակիլ. շաղիլ. ամոքիլ. եւ անյագաբար ուտել՝ լափել, շուայտիլ. λεμαργέω ingurgito.

Խանծեալք եւ հագածեալք. այսինքն մոլեալք եւ կատաղեալք։ Հագածելի՝ այսինքն ցնորելի գործեն զբարւոք ուսումն. (Լծ. փիլ. (որ են ընդարձակ բացատրութիւնք)։)

Յաղագս որովայնամոլութեան հագածեալք ի փափուկ կերակուրս. (Սարկ. հանգ.։)


Հագանիմ, հագայ

vn.

cf. Ագանիմ;
cf. Զգենում.

NBHL (1)

Իբրեւ հագաւ զհողաթափ իւր, ետես զայլ եղբայր՝ որ հագաւ զսանդալ իւր. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Բ։)


Հագներգաբար

adv.

rhapsodically.


Հագներգութիւն, ութեան

s.

rhapsody;
passage or extract from, part of a poem, canto;
book, chapter.

NBHL (3)

Հագներգութիւն ըստ հոռոմին լսի գաւազաներգութիւն. կամ ի հագնելոյ կարկատուն սանս. կամ է հագներգութիւն՝ ելք շնչոյ հագագին, զոր երաժշտականութեամբ նուագեն ի տաղս պարանցիկ երգոցն. կամ ի հագուցանելոյ ընդ միմեանս, եւ կարկատելով բանս՝ յիրեարս յեռել. կամ հագնին փայտ է անուշահոտ, որպէս սարդենին՝ որով երգէին. (Երզն. քեր. (ի զանազանից յայլ եւ այլ օրինակս)։)

ՀԱԳՆԵՐԳՈՒԹԻՒՆ. որպէս Մասնաւոր քերթուած հոմերոսի, չափաւոր, ո՛չ կարճ, եւ ո՛չ լի տողիւք.

Հոմերականաց հագներգութեանցն. (Անյաղթ պորփ.։)


Հազամ, ացի

vn.

to cough;
անդադար —, to do nothing but cough;
հազաց զգիշերն ողջոյն, he coughed all night.

NBHL (1)

ՀԱԶԱՄ կամ ՀԱԶԵՄ. βήττω, χελόττω tussis. Գրգռիլ փողոյ կամ թոքոց, եւ ի դուրս տալ թնդմամբ զշունչ կամ զխուխ.


Հազարամեայ, մէից, եայց

adj.

cf. Հազարամեան.

NBHL (2)

Հազարամեայ աղճատանքն ի դրախտին փափկութեան։ Օտարոտեացն եւ հերձուապետացն հազարամեայ առասպելք. (Առ որս. ՟Ժ։ Միսայէլ խչ.։)

Ընդ լուծանել փոքր կապանաց հազարամէից. (Նար. ՟Կ՟Զ։)


Հազարամեան, ենից

adj.

of a thousand years;
մեայ ժամանակ, millennium.

NBHL (2)

Հազարամեայ աղճատանքն ի դրախտին փափկութեան։ Օտարոտեացն եւ հերձուապետացն հազարամեայ առասպելք. (Առ որս. ՟Ժ։ Միսայէլ խչ.։)

Ընդ լուծանել փոքր կապանաց հազարամէից. (Նար. ՟Կ՟Զ։)


Հազարապատիկ

adv.

a thousand-fold, a thousand times as much.

NBHL (1)

Յաւելցէ ի ձեզ ե՛ւս քան որչափ էքդ՝ հազարապատիկ. (Օր. ՟Ա. 11։)


Հազարապետութիւն, ութեան

s.

command, office or dignity of a chiliarch;
prefecture;
stewardship, intendance, ministry, administration.

NBHL (1)

Ի գործ հազարապետութեան կայսեր ի վերայ փիւնիկեցւոց եւ այլն. (Խոր. ՟Բ. 29։)


Հազարեակ

adj.

cf. Հազար.


Հազիւ, հազիւ թէ, — իմն, հազիւ հազ, — ուրեմն, — ուրեք

adv.

hardly, scarcely, barely.

NBHL (1)

Հազիւ ուրեք միայն զդաստակերտն ... թափէր ի ձեռաց ոստիկանին. (Յհ. կթ.։)


Հազրէվարդ

s.

queen-rose.

NBHL (1)

Որպէս Բազմավարդ փունջ կամ վարդ բազմաթերթ.


Հալ

s.

melting;
smelting;
fusion;
— առնուլ, to melt;
to smelt;
to thaw.

NBHL (1)

Սկսանի յարեգունի տեղսին հալ առնուլ ձիւնն. (Ոսկիփոր.։)


Հալածական, ի, աց

adj.

persecuted, expelled, fugitive;
— առնուլ, տանել, արկանել, to persecute, to pursue, to expel, to chase, to give chase to, to thrust or push back or aside, to scatter, to dislodge, to drive out or away, cf. Հալածեմ, cf. Վարեմ, cf. Քշեմ;
— լինել, երթալ, to be persecuted, driven away, expelled, to flee, to flee away, to take to flight.

NBHL (1)

Զիա՞րդ մարթ էր լինել ի միում բազմականին զօրութիւն հալածիչ, եւ բորոտութիւն հալածական. փր. համաբ.։)


Հալածեմ, եցի

va.

cf. Հալածական առնեմ.

NBHL (1)

διώκω persequor ἁπελαύνω expello ἁποστέλλω demitto, եւ այլն. (ի բայէս Ածել, եւ ի մասնկանէս Համ, որ լինի եւ հան, հազ, հալ) Զհետ պնդելով՝ վարել, վանել. փախստեայ տանել. փարատել. հեռացուցանել. մերժել. անհանգիստ առնել. նեղել. չարչարել. ետեւէն ինկնալով՝ վարել քշել փախցընել, վռնտել, չարչըրկել.


Հալածիչ, չի, չաց

s.

persecutor.

NBHL (2)

Եղէց փոխանակ հալածչի՝ քարոզ. (Պիտ.։)

Զօրութիւն հալածիչ. փր. համաբ.։)


Հալածոյ, ից

adj.

melted, smelted, cast.

NBHL (2)

χυτής fusus, fusilis.Հալեալ եւ ձուլեալ. ձուլածոյ. թափծու.

Արար զծովն հալածոյ ի տասն կանգնոյ զչափն. (՟Բ. Մնաց. ՟Դ. 2։)


Հալածչութիւն, ութեան

s.

state of a persecutor.

NBHL (1)

Զպօղոս ի հալածչութենէ անտի ի քարոզութիւն անդր փոփոխէ. (Կոչ. ՟Է. յն. ի հալածելոյ՝ ի քարոզել։)


Հալական, ի, աց

adj.

apt to be melted, fusible;
dissoluble.

NBHL (3)

Որ ապակւոյն է սեռն ամենայն, եւ որչափ ի քարանցն հալական տեսակք կոչին. (Պղատ. տիմ.։)

Առնել քերածոյս ի փայտից, եւ կոփածոյս ի քարանց, եւ կռածոյս ի հալական նիւթոց, կամ ձուլածոյս. (Անթիպատր։)

Ճեպելով ի ձեռն քնոյն առ ի կերակրումն հալականին զօրութեան. յն. յեփումն սննդական զօրութեան. (Նիւս. կազմ.։)