Definitions containing the research փ : 10000 Results

Պղծախառն

cf. Պիղծ.

NBHL (2)

Չբերել ընդ մեզ չթիւնաւոր, զմոխրալից, զպղծախառն ցանկութիւնն. (Եպիփ. բարոյ.։)

Յետս դարձուցէք զպղծախառն կերակուրսն. (Հ=Յ. փետր. ՟Ժ՟Է.։)


Պղծամատոյց

adj.

unclean, impure, sacrilegious.

NBHL (1)

Գնաց ի տաճար կռոցն յաւուր տօնի պղծամատոյց զոհիցն. (Տէր Իսրայէլ. փետր. ՟Ը.։)


Պղծիչ, չի, չաց

s.

profaner.

NBHL (1)

Սպանութիւն պղծիչ է սպանողի. փր. ծն.։ 3)


Պղծութիւն, ութեան

s.

contamination, stain, filth, obscenity, lewdness, impurity, debauchery;
profanation, pollution;
abomination, execration;
— կուսի, violation, rape;
ի — մատնել զանձն, to prostitute oneself.


Պղնձագոյն

adj. s.

copper-coloured, bronzed;
calcedony, chalcedony.

NBHL (1)

Շափիղա. պղնձագոյն, զմրուխտ. (Յայտ. ՟Ի՟Ա. 19։)


Պղնձագործ, աց

s. adj.

coppersmith, brass-founder;
brazier, tinker;
copper, bronze.

NBHL (3)

Դարբինն, հիւսնն, արծաթագործ. եւ պղնձագործ, եւ քարակոփ եւ բրուտ. (Եզնիկ.։)

Դուժքն այն ոչ ունելով արհեստ պղնձագործաց, բայց ի փայտ կերպարանեալ (զպ՛ատկեր ձկան՝) կանգնեն առ եզերբ գետոյն. (Մագ. ՟Ծ։)

Հրամայեցեր գարծել զվրանն խորան ժամու՝ ոսկւով պատուականով եւ արծաթով սրբութեամբ, պղնձագործ հնչողութեամբ յանփուտ փայտից. (Մաշտ.։)


Պղնձանամ, ացայ

vn.

to be coppered, changed into bronze.

NBHL (1)

Երկինք պղնձացան, ոչ եթէ զբնութիւն փոխեալ, այլ զներգործութիւն սանձեալ. (Շ. յկ. ՟Կ՟Ը։)


Պղնձապատ

adj.

covered with copper, coppered.

NBHL (1)

Զշառաւիղ արմատոյ դորա թողէք յերկրի երկաթապատ եւ պղնձապատ. (Դան. ՟Դ. 12։ Ի զրահաւոր պատենազէն պղնձապատ վահանացն՝ նշոյլքն զլերամքն փայլատակէին. Խլ. մկ. ղ. 39։ եւ Խոր. ՟Գ. 37։)


Պղնձի, ղնձւոյ, ղնձեաց

adj. s.

copper, made of copper;
—ձիք, copper utensils, cauldron, copper kettle.

NBHL (1)

Առաջի՝ պղնձիս հարկանելով փողս. (Խոր. ՟Բ. 57։)


Պղպջակաձեւ

adj.

bubble-shaped.

NBHL (1)

Պղպջակաձեւ ջուրն ի փայլիւն հրոյ կերպարանէր. (Տէր Իսրայէլ. դեկտ. ՟Ժ՟Թ.։)


Պղպջանամ, ացայ

vn.

cf. Պղպջակեմ.


Պղպջումն, ման

s.

bubbling.


Պղտոր, ոյ

cf. Պղտորական.

NBHL (1)

Ամփոփեաց զսուր բարկութեանն, եւ զբաժակն պղտոր. (Լմբ. ատ.։)


Պղտորեմ, եցի

va. fig.

to muddy, to disturb, to make turbid, to mix, to mingle;
to thicken;
to disturb, to discompose, to cause trouble, to perplex, to confound, to perturb.

NBHL (2)

Օդք ջերմայինք պղտորեալք ժանգահոտութեամբ փչէին. (Խոր. ՟Գ. 8։)

Պղտորեալք վասն չարչարանաց նորա՝ յուսահատեցան վասն փրկչին Իսիւք.։ Խռովեցաւ, (եւ) պղտորեցաւ ի միտս իւր. (Եղիշ. ՟Ը։)


Պղտորութիւն, ութեան

s.

cf. Պղտորումն.


Պղտորումն, ման

s. fig.

turbidness, muddiness;
trouble, broil, agitation, disorder, confusion.

NBHL (1)

Յորժամ բարձրանան մոլարքն ի վերին անշարժութիւն մերձ, առնին պղտորումք եւ կայծակունք. (Ոսկիփոր.։)


*Պճկեմ

va.

to pull out or to pieces hairs, feathers, flowers and similar;
cf. Փեճեկեմ.


Պճղնաւոր

adj. s.

descending to the heels;
toga, long gown or robe.

NBHL (2)

Ականս գրոյ ի գործ վակասին եւ զպճղնաւորն։ Արասցես վտաւակս պճղնաւորս համակ կապուտակ։ Այր մի զգեցեալ պճղնաւոր։ Ագուցէք դմա պճղնաւոր եւ այլն։ Գայ ոչ պճեղնաւորին վայելչութեամբ շքեղացեալ, այլ հայրենի փառօք վայելչացեալ. (Արիստակ. ի մկրտ.։)

Իսկ յասելն (Ոսկիփոր. եւ Յայսմաւ.)


Պճնաւոր

adj.

bedecked, adorned.

NBHL (1)

Փողփողելով ի վերջաւոր՝ պայծառազգեստ եւ պճնաւոր. (Շ. եդես.։)


Պճնեմ, եցի

va.

to embellish, to bedeck, to adorn, to beautify, to set off, to trim studiously, to bedizen, to trick out.

NBHL (1)

Որպէս զի զանջատեալն ի փառաց՝ զարդափայլ պճնեսցէ գերահրաշ պատմուճանաւն. (Զքր. կթ.։)


Պճնիմ, եցայ

vn.

to bedizen oneself with coquetry and too great attention to effect, with studied neatness.

NBHL (1)

Ընդ անզարդութեան երկաթոյս սեւութեան գունոյս, պղինձ պճնելի՝ ցոյցք առաքինութեան՝ հրաշեկ լիբանանու , իմա պղինձ փայլուն. որ եւ Ծխեալ ասի. ըստ յն. լիբանանապղինձ, կամ կնդրկապղինձ։


Պճնութիւն, ութեան

s.

cf. Պճնումն.

NBHL (1)

Զայն ձեւն փոխեցին ի պճնումն աբեղայից. (Վանակ. հց.։)


Պճնումն, ման

s.

ornament, dress, embellishment;
cf. Պճնանք.

NBHL (1)

Զայն ձեւն փոխեցին ի պճնումն աբեղայից. (Վանակ. հց.։)


Պնակ, աց

s.

dish;
bowl, porringer, wooden bowl;
մխել զձեռն ի — ընդ ումեք, to eat together, at the same table, to be a table-companion.

NBHL (1)

Նոյն եւ յն. բինաքս. πίναξ, πανάκιον catinus, catilus. իտ. piatto, catino, scudella. Սկուտեղ, սկաւառակ. ամենայն անօթ կերակրոյ ի սեղանի՝ տափարակ, եւ փոքր մի խոր, թեփսի, սահան. ...


Պնակաձեւ

adj.

dish-shaped.

NBHL (1)

Քարինս կոփել չորեքկուսի, եւ պնակաձեւ փոսել զմէջսն, ծածկելով յերկրի. (Խոր. ՟Բ. 53։)


Պնդագոյն

adv.

firmly, tightly, strongly;
steadily, steadfastly;
constantly, earnestly, diligently;
— չարախօսէին զինէն, they stood and vehemently accused me.

NBHL (2)

εὑτονός, εὑτονώτερος intensus, -sior;
vehemens, -tior;
σύντονος intentus եւ σπουδαιότερος , studiosior. Յոյժ պինդ, հաստատուն եւ ուժգին. եւ Կարի փոյթ.

Կամ մ. εὑτόνως, γενναίως, σπουδαιότερον intensius, vehementius, generose, studiose. պնդութեամբ. մեծաւ փութով.


Պնդակազմ

adj.

strong, robust;
brave, daring, gallant, courageous, manful;
hard, firm, solid, steady.

NBHL (4)

Զիա՞րդ կարասցուք մեք սակաւաձեռն՝ մարտնչել ընդ այնչափ պնդակազմ գնդի. (՟Ա. Մակ. ՟Գ. 17։)

Զպնդակազմսն եւ զպատերազմողսն չարչարեցին (հալացիչք). փր. վկ. արեւ.։)

Զմուռն պնդակազմ առնէ. (Եպիփ. թղմ.։)

Որ ժամանեալ պնդակազմ մարտիւն առին զառաւել յաղթութիւնն յաւիտենական. փր. վկ. արեւ.։)


Պնդակազմութիւն, ութեան

s.

robustness, stoutness, vigour;
consistence, density, solidity, hardness.


Պնդապէս

adv.

cf. Պնդագոյն.

NBHL (1)

Պինդ օրինակաւ. պնդութեամբ. պնդագոյնս. սերտիւ. ուժգին. եւ Արիաբար. փութով պնդութեան.


Պնդեմ, եցի

va.

to affirm, to fortify, to consolidate, to confirm, to strengthen;
to tighten, to strain, to restrain, to draw closer, to bind faster, to tie tight;
to constrain, to enforce, to press;
to invigorate, to corroborate, to encourage, to inspirit, to remove one's fear;
to persist, to insist, to urge, to be bent upon, to pretend, to maintain;
— զմէջ or գօտի ընդ մէջ, to gird up one's loins;
to arm or prepare oneself;
— զանձն, to refrain oneself, to keep with in bounds, cf. Ժուժկալեմ;
— զանձն ընդդէմ, to provide against;
— զհաւատս, to confirm the faith.

NBHL (2)

ՊՆԴԵԼ. ամփոփել ծրարել.

Պնդեցին զնա, թէ պատրաստ տար զյուս՝ որ չբեկի. (Ոսկիփոր.։)


Պնդիմ, եցայ

vn.

to harden, to grow tough;
to insist, to sustain, to be obstinate;
to pretend;
to run, to go quick;
cf. Զկնի;
cf. Զհետ;
ի պահս —, to be rigorous in fasting.

NBHL (1)

ՊՆԴԻԼ. ԶՀԵՏ ՊՆԴԻԼ. διατρέχω discurro, percurro σπεύδω festino ἑπιπίπτω irruo διώκω, καταδιώκω insector, persequor. Ուժգին եւ փութով պնդութեան ընթանալ. յարձակիլ. վազել.


Պնչախոտ, ոյ

s.

snuff;
տուփ —ոյ, snuff-box.


Պնչատ, աց

adj.

flat-nosed or snub-nosed;
noseless.

NBHL (3)

σιμός simus. Որոյ հատեալ են պինչք, այսինքն, ունչք, կամ պակասին իւիք ի ծնէ. որպէս տափակաքիթն.

Արծռունկն կամ պնչատն գոլ՝ ըստ պատահման եւ ոչ ըստ ինքեան. (Պորփ.։)

Անանջատական, որպէս արծըռունկն, պնչատ. (Անյաղթ պորփ.։)


Պնչատեմ, եցի

vn.

to cut off the nose.

NBHL (1)

Զայրագնեալ դիւացն՝ դիմեալ ի վերայ՝ խեղէին, ծռէին, պնչատէին զպաշտոնեայս իւրեանց. (Խոր. պտմ. հռիփս.։)


Պշնեմ, եցի

vn.

cf. Պշնեմ.

NBHL (1)

Կասկածանօք կարծեաց պշնեալ, ընդ աղօտ պշնելով՝ փանաքիմաց խուզմամբ՝ սուղ հասեալ (ի վերայ մտաց գրոյդ). (Մագ. ՟Հ՟Է։)


Պշնում, եայ

vn.

to gaze, to stare, to look at fixedly, to fasten or fix one's eyes upon, to look upon attentively, to consider, to observe, to contemplate;
cf. Հայիմ.

NBHL (2)

ՊՇՆՈՒՄ ἁτενίζω, ἁτενῶς ἁναβλέπω , κατανοέω, προσνοέω intentis oculis prospicio, contueor, adverto. որ եւ ՊՇՆԵԼ. (իբր ուշ ունել՝ դիտել որպէս պուշ կամ ապուշ). Յառիլ. ձկտել զաչս. անթարթափ աչօք ակնարկել. ակնակառոյց լինել սքանչանալով կամ պակչելով. ձիգ ձիգ նայիլ, պաղած նայիլ.

Եթէ ի ճառագայթս արեգականն ոք պշնուցու, ոչ միայն չհասանէ նայել հաւաստեաւ, այլ եւ վրիպի՝ եւ կարի իսկ վնասի. որչափ եւս առաւել որ ընդ անմատոյց լոյսն կամիցի պշնուլ մտացն աչօք. (Ոսկ. ՟բ. տիմ. ՟Բ։)


Պոզան

s. pl.

horns.


Համատարած, ի

adj.

spread throughout, very extended, universal, general;
— ծով, the Ocean;
— օդ, atmosphere.

NBHL (3)

(իբր լտ. ubique extensus, latissimus, vastissimus յն. պէսպէս). Տարածեալ ընդ ամենայն կողմանս. համայնածաւալ. համասփիռ. լայնատարած. լայնածաւալ. ընդհանու.

Իբրեւ ի ծովի համատարածի ծփեալք. (Մագ. լ։)

Համատարած գալոց է ջրհեղեղն։ Ուղղափառութիւնն իբրեւ զարեգակն համատարած սփռեցաւ ի հոգիս հաւատացելոց. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ը։ եւ Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Դ։)


Համարձակ

adj.

frank, free, bold;
plain, sincere, without ceremony;
determined, resolute;
wide, extended;
cf. Համարձակաբար.

NBHL (2)

Եթէ բարեգործաց չէ՛ համարձակ զայլս դատել, ո՛րչափ եւս առաւել յանցաւորաց. (Ոսկ. մտթ. 11։)

ՀԱՄԱՐՁԱԿ. մ. παρρησίᾳ cum fiducia, fidenter, libere, palam Արձակաբար. ազատաբար. աներկեղաբար. անխափան. վստահութեամբ. յայտնապէս. բաց.


Համարձակաբար

adv.

frankly, freely, boldly, plainly;
resolutely, firmly;
clearly, openly, ingenuously;
կարի իմն —, too free, bold, rash, audacious, too daring.

NBHL (1)

Համարձակաբար արշաւել, փայլել կամ պայծառանալ, վայելել, ծիծաղիլ. (եւ այլն. Խոր. ՟Բ. 73։ Յհ. իմ. երեւ.։ Լմբ. պտրգ. եւ Լմբ. սղ.։)


Համարձակագոյն

adj. adv.

more openly;
—, —ս, cf. Համարձակ.

NBHL (1)

Համարձակագոյնս առնէ զմե պօղոս։ Փափագն համարձակագոյնս գործէ. (Մագ. ՟Ի՟Թ։ Երզն. լս.։)


Համարձակաձայն

adj.

speaking frankly, freely;
— բարբառով, aloud, openly, publicly.


Համարձակատես

cf. Համարձակահայեաց.

NBHL (1)

Համարձակատես լինել փառաց մեծին աստուծոյ. (Ոսկ. յհ. յիշատ.։)


Համարձակեցուցանեմ, ուցի

va.

to embolden, to make bold or courageous, to reassure;
to permit, to allow;
to render impertinent.


Համարձակիմ, եցայ

vn.

to grow bold, to have the boldness to, to take the liberty of, to allow oneself, to have the courage, to be daring, to dare, to venture;
կարի իմն —, to presume, to take liberties.

NBHL (1)

Համարձակեցաւ առ նա՝ փորձել զնա. (Բրսղ. մրկ.։)


Համարձակութիւն, ութեան

s.

frankness, hardihood, licence, courage, liberty;
boldness, forwardness;
կարի իմն —, audacity, temerity, venturesomeness;
— առնուլ, to take the liberty to, to permit or allow oneself to;
կարի իմն — տալ, to render impertinent, impudent;
պարտ է համարձակութեամբ ասել, it must be acknowledged;
համարձակութեամբ, cf. Համարձակ.

NBHL (2)

Համարձակութիւն շնորհին։ Համարձակութեանն վստահութիւն այսքանեաց փառաց. (եւ այլն. Նար.։)

Ոչ ի գլխոյ նորա առ զնա (զեւայ), զի գուցէ համարձակութիւն ինչ լինիցի նմա։ Ո՛րչափ ծառոյ համարձակութիւն տուեալ էր նոցա՝ բանսարկուն էր գիտակ. փր. ծն.։)


Համարող, աց

s.

reckoner, arithmetician.

NBHL (2)

Արար զնոսա երկրաչափս, երաժիշտս, համարողս. (Լմբ. պտրգ.։)

Գոյր այր փառաւոր եւ համարող յաշխարհին չորրորդ հայոց քրիստոսատուր անուն. (Շիր. յղ. կենաց իւրոց.։)


Համարողական, ի, աց

adj.

arithmetical.

NBHL (3)

Համարողական արուեստ, որ է թուաբանութիւին. (Ոսկիփոր.։)

Երկրաչափութիւնն, եւ համարողութեանն ճշմարտութիւն զկայանս աստեղացն նշմարէ. (Վեցօր. ՟Ա։)

Ի բացէ եղեւ (աբրահամ) թուոցն, եւ ի համարողութենէ անհաս. վասն այնորիկ եւ փոխանակ յոգունցն թուոց՝ զբազմորդութիւնն ընկալաւ հաւատոց. (Մագ. ՟Ե։)


Համարողութիւն, ութեան

s.

arithmetic, ciphering.

NBHL (2)

Երկրաչափութիւնն, եւ համարողութեանն ճշմարտութիւն զկայանս աստեղացն նշմարէ. (Վեցօր. ՟Ա։)

Ի բացէ եղեւ (աբրահամ) թուոցն, եւ ի համարողութենէ անհաս. վասն այնորիկ եւ փոխանակ յոգունցն թուոց՝ զբազմորդութիւնն ընկալաւ հաւատոց. (Մագ. ՟Ե։)


Համբակաբար

adv.

like a child, childishly.