saw-dust.
Առ կուենոյ փայտի կամ մախի սղոցուք։ Սղոցուք ի նոյն անուշահոտ փայտից ի սնակի յատակն լից։ Առ կաղնի փայտի սղոցուք. (Վստկ. ՟Ժ՟Գ. ՟Ճ՟Հ՟Դ։)
"cf. Սմբակակոխ առնեմ."
Հինիւ սմբակակոխ արարեալ զսահմանս հայոց։ Բազում արեան ճապաղիս ի նոցանէ հեղուին՝ սմբակակոխ արարեալ. (Խոր. ՟Ա. 12։ Յհ. կթ.։)
to trample down with cavalry.
Հինիւ սմբակակոխ արարեալ զսահմանս հայոց։ Բազում արեան ճապաղիս ի նոցանէ հեղուին՝ սմբակակոխ արարեալ. (Խոր. ՟Ա. 12։ Յհ. կթ.։)
cf. Սնապարծիկ.
Սնապարծ յուսահատ. (Նար. ՟Ծ՟Զ։)
vanity, vaunting, boasting, rodomontade, ostentation, conceit, ambition.
Անձնահաճ սնապարծութեամբ մատուցեալ յայլոց ական զշիւղ կրկտեն. (Փարպ.։)
cf. Սնարք.
Եդ ի սնարս իւր։ Եւ ահա ի սնարից նորա նկանակ հաճարոյ եւ կուժ ջրոյ։ Մատեաւ առ քանուն գահոյիցն, որ էր ընդ սնարսն հողոփեռնեայ։ Մի ի սնարից, եւ մի յանոտից։ Առ զգեղարդդ ի սնարից դորա։ Եդին ընդ սնարս դարեհի։ Գահաւորակ արար, եւ զսնարսն ոսկեղէնս.եւ այլն։
Կանգնի ընդ սնարիւք ննջեցելոյն։ Գայ առ սնարիցն ննջեցելոյն. (Մաշտ. ջահկ.։)
side of the head, head;
pillow, bolster;
ի —ս լերին, on the mountain-top;
ընդ —ս, ի —ից, at the side of;
ի —ս նորա, at his pillow;
ընդ —ս գահոյիցն, at the bed's head.
greedy of glory, fond of vain glory, full of vanity, ambitious.
Եթէ որկրամոլութեամբ ոչ ձգել, եւ սնափառ պահօք ձգէ զհոգին. (Վրք. հց. ՟Ը. ձ.) (տպ. ի սնափառն)։
mercury, quick-silver.
Սնտիկդ (կամ սնդիկդ) ի մանր մանր գնդակս ոլոռնացեալ, առ ոչինչ յայնոսիկ որպատահեցին նմա՝ խառնեալ. (Նիւս. կազմ.։)
nursed, bred or brought up together, coetaneous;
familiar, friend, comrade, fellow.
Աղքատն՝ տնակից զպահսն եւ սննդակից կալեալ. (Բրս. պհ. ՟Բ։)
chrytomancy, divining by means of barley;
—ս արկանել, to divine by -.
Ի սննիկոնս, յուռութս։ Պահարան եւ սիբնկոն. (Մանդ. ՟Ի՟Զ. եւ ՟Թ։)
useless, vain, futile, frivolous, worthless;
chimerical, idle.
Ցանկացան իբրեւ գարեղէն նկանակի՝ աստուծոց օտարաց սնոտւոց։ Յուսացեալ են ի սնոտիս, եւ խօսին զունայնութիւն։ Անձինք մեր տաղտկացեալ են ի սնոտի հացէս։ Սպասեցի ամսոց սնոտեաց։ Սնոտիք պատահեսցեն նմա։ Սնոտիս զսնոտւովք պատէք։ Ի վերայ սնոտի յուսոյն նոցա։ Մի՛ յուսալ ի մեծութիւն սնոտի.եւ այլն։
Սերմանիջիք ի սնոտիս զսերմանիս ձեր։ Որ պահեն զերկիւղ ի սնոտիս։ Ժողովուրդք խորհեցան ի սնոտիս (կամ սնոտիս). (Ղեւտ. ՟Ի՟Զ. 16։ Սղ. ՟Լ. 7։ եւ ՟Բ. 1։)
to nourish, to feed, to maintain;
to foster, to instruct, to breed, to bring up.
τρέφω, διατρέφω, τροφεύω nutrio, alo θηλάζω lacto διατηρέω servo θάλπω foveo τροφοφορέω nutritionis molestias fero. Որպէս զսան կամ զզաւակ բուծանել. դիեցուցանել. պահել. իբրեւ սանտու եւ դայեակ եւ ծնօղ դարմանել. տացել. կերակրել. պարարել. դաստիարակել.
Այն որ սողայ մըման օձին, ահեղ գոչէ ըստ առիւծին. (Յս. որդի.։)
to creep, to crawl on the belly, to wriggle;
— ընդ երկիր, to crawl along on the ground;
to drag or draw oneself along.
ἔρπω, διέρπω repo, repo, repto ἁπολισθαίνω delabor, defluor σύρομαι trahor. Սողոլ. զեռալ. սահիլ՝ քարշիլ՝ խաղալ ընդ երկիր կամ մօտ ի գետին ըստ օրինակի անոտն կամ կարճոտն զեռնոց. եւ Լուղիչ թռչնոց յօդս, կայառիլ լողակաց ի ջուրս, եւ այլն. եւ Սպրդիլ, սողոսկիլ ի բարձրութենէ ի վայր.
քահանայքն անկանէին սողէին. (յն. մի բառ προπίπτω procido ) աղաչէին զաստուած. (՟Գ. Մակ. ՟Ա. 10։)
reptile;
bolt;
slide, slide-valve.
Միտքն՝ որ ի գլուխ առակեալ է (որպէս ադամ), հնազանդ եղեւ խրատու օձաճաշակ սողնակին, որով զմահ ընկալաւ. (Վանակ. յոբ.։)
cf. Սողոսկումն.
Սպրդեալ սողոսկանօք սողեցաւ օձն մահաթոյն. (Անան. եկեղ։)
to crawl often, to creep, to meander, to wind, to go trailing along;
to be introduced or brought in;
cf. Սողմիմ.
ὁλισθέω, ἁπολισθέω, ὁλισθαίνω , ἁπολισθαίνω labor, delabor, defluor, lapso, labefio, cado. Չարաչար սողիլ. սողոպիլ. լպրծիլ. սայթաքել. գայթել. անկանել. եւ Սպրդիլ, միջամուխ լինել. սըլխտիլ, սկրտիլ, սահիլ, խօթուիլ.
Ի վայր սողոսկեալ անկաւ։ Առ մահն սողոսկեալ անկաք. (Յհ. իմ. երեւ. եւ Յհ. իմ. ատ.։)
Սողոսկեալք յաստուծոյ գիտութենէ դաշնաւորեացն ընդ սատանայի։ Առ սակաւ սակաւ ի հեշտութիւն սողոսկելովն։ Ի հեղդութենէ եւ յինքնահաճութենէ սողոսկի յանհանճարութիւն եւ յախտս. (Լմբ. իմ. եւ Լմբ. յանառակն եւ Լմբ. առակ.։)
slippery, failing, fleeting, perilous, deceitful.
ՍՈՂՈՍԿՈՒՏ որ եւ ՍՈՂՈՍԿՈՏ. Սայթաք, գայթոտ, դիւրագայթ. դիւրասահ.
flooded, swolen, inundated.
Սահեալ ի վերայ օդավար ջրակուտակ յուզակ ալեացն։ Գետն երասխ յարուցեալ գայր ջրակուտակ բազմութեամբ. (Ագաթ.։)
reservoir, tank, cistern.
Որոց ոչ բաւէին աւազանք, եւ ոչ ջրամբարք կիստեռանցն ի մկրտել. (Ճ. ՟Բ. եւ Շիր. յայտն.։ եւ Սանահն.։)
cf. Ջրշեղջ.
ՋՐԱՇԵՂՋ կամ ՋՐԱՇԻՂՋ. որ եւ ՋՐՇԵՂՋ, ՋՐՇԻՂՋ. λίμνη palus (paludis) ’λύς limus ῤύαξ rivulus. Շեղջ կամ կուտակ ջրոց. ջրաժողով վայր. ջրամբարք. ճահիճ. լիճ. ծովակ. առու.
dropsy;
— որովայնի, ascites, common dropsy;
— գլխոյ, hydrocephalus;
- աչաց, hydrophthalmia;
— պորաց, hydrophalus;
— սրտակրանաց, hydrocardy;
— փամփշափ, hydrocele;
— կրծից, hydrothorax;
— ականջաց, hydrotite.
Անհնարին ջրգողւթեամբ զգածեալ։ Մահկանացու ջրգողութեամբ անկեալ վախճանեցաւ. (Եւս. քր. ՟Բ։)
to strive, try or assiduously endeavour.
Ագահութեանն ախտիւ վարեցեալք՝ ջրդին կրթել զանհաս արհեստին զեղխ հմտութիւն. (Պիտ.։)
to destroy, to efface;
to cancel, to expiate, to absolve;
to water.
Ջրել զսէր։ Չջրեաց զմեղսն։ Զդեղս մահու ջրեաց։ Արեւամբն իւրով ջրեալ զթոյն օձին։ Առ ի չջրելոյ զուխտն։ Ջրեսցէ զխայթոցս դժոխոց. (Ոսկ. մտթ.։ տիմ։ խչ։ Խոր. հռիփս.։ Եզնիկ.։ Ագաթ.։)
ջրեսցին մեղքն։ Զվճիռ հոգւոյս մահու ջրեսցես կայլակօք արեան որդւոյդ սիրելւոյ։ Մուրհակս ջրեալ։ Զմուրհակս չարեաց ջրէ. (Նար.)
Ոչ ջրեսցէ զուխտն մեր՝ որ ընդ մահուն. (Գէ. ես.։)
water-carrier.
Փայտահարացն եւ ջրկրացն (կամ ջրակրացն) սեղանոյն. (Եփր. յես.։)
well;
cistern;
— արգեղեան, Artesian-well;
— ծծիչ, absorbing or draining well, bog, cesspool.
Ջրհոր ջրոյ կենդանւոյ։ Ի ջրհորոյն յայնմանէ արբուցանէին զխաշինս։ Նստաւ առ ջրհորի միում։ Ջուր ի ջրհորոյն բեթղահեմի։ Ի քոց ջրհորոց։ Ի ջրհորոց ձերոց.եւ այլն։
water-pipe, conduit, aqueduct.
Իբրեւ զջրմուղ ելի ի գետոյ ... եւ ահա եղեւ ինձ ջրմուղ ի գետ. (Սիր. ՟Ի՟Դ. 41. 42։)
cistern, tank;
pond;
broad pool, lake.
Ջրշեղջք բազումք ի ձորս եւ ի հովիտս։ Ճահիճք ջրշեղջք. (Վեցօր. ՟Գ. ՟Դ։)
the twenty eighth letter of the alphabet and the twenty second of the consonants;
thousand, thousandth;
It is sometimes confounded with the letter ր;
When used as an initial it generally indicates foreign words.
ռայն ըռամիկ՝ արանց հանուրց, ոչ նախանձել՝ խրատէ վարուց։ Ռայն՝ ռահիւհանէ զքեզ ի բարձունս գընալ հոգւով ընդ իմաստունս. (Շ. այբուբ.։)
vulgar, low, plebeian, popular, common, vile, trivial;
the vulgar, the common people, lower orders;
տգէտ —ն, the ignorant mob.
Ռահ լուսոյ յերկինս եղեւ մոլորելոց, ռամկաց ազգաց որդւոց մարդկան հեթանոսաց. (Տաղ.։)
vulgar, popular, common, trivial.
Երդմնահար լինել առ զուգահաղուրդութիւնս, եւ առ այլ ըռամկական պատահմունս. (անդ. ՟Ժ՟Բ։)
resin, rosin, cedar-resin, colophony;
— բեւեկն, pine-resin;
— կենաց, balm of life.
Ջուրք յորդանանու ռետին մեզ փայլեն դեղ անմահութեան։ Ռետին մակաւասար արկեալ (ի վերայ ձկանց ի պէտս համեմից), եւ ոքսեմելի։ Ռետնիւ լնանիմ, եւ ոչ բժշկիմ։ Ռետնիւ քաղցու (կամ ռետիւք քաղցիւք) բժշկական զհիւանդութիւնս ողջացուցէք։ Ռետինըդ քաղցու (կամ ռետինըս քաղցոյ) ռամ հոգւոյս արբո. (Զքր. կթ.։ Մագ. ՟Ժ՟Բ։ Նար. ՟Կ՟Բ։ Շ. տաղ առաք.։ Ժմ.։)
ballista-stone;
ballista, catapult.
Համարի ըռըմբաքար՝ խոտ։ Տաց քարինս ռմբաքարաց ի պահանգս նոցա, եւ կործանեսցին։ Զվէմս ռմբաքարանցն ածից ցասմամբ ի վերայ նորա. (Յոբ. ՟Խ՟Ա։ 19։ Եզեկ. ՟Ժ՟Գ. 11. 13։)
to become griping, sordid.
ՌՇՏԱՆԱԼ. Ռիշտ լինել՝ գտանիլ. ագահել.
penuriousness, niggardness, stinginess, avariciousness.
ՌՇՏՈՒԹԻՒՆ ՌՇԴՈՒԹԻՒՆ, կամ ՌԺԴՈՒԹԻՒՆ. μικρολογία, πλεονεξία tenacitas, avaritia. Ռիշտ կամ ռիշդն լինել. ճշդութիւն. ժլատութիւն, ագահութիւն.
Մերկանամ զռըշտութիւնն։ Յռշտութէան բազում այսպիսի պատահի վնաս. (Մխ. առակ.։)
Կապեալ յըռժդութեան եւ յագահութեան զամենայն աւուրս կենաց իւրոց. (Բուզ. ՟Զ. 10։)
Ագահք, եւ կապեալք ռժդութեամբ. (Սարկ. հանգ.։)
marcasite, iron-pyrites;
matricaria, feverfew, cardiaca, mother-wort.
ի պրս. ռուշէն, այսինքն լուսաւոր. պայծառ). πυρίτις marcassita, marchesita. Քար հրահան որպէս գայլախազ. է եւ անուն խոտոյ.
the twenty ninth letter of the alphabet and the twenty third of the consonants;
two thousand, two thousandth.
Մեր արեգակս (այսինքն արեգակնս)։ Այս իմացումս. զայս իմացումս։ Զի՞նչ էր պատահմունս (այսինքն պատահմունքս)։ Մերձեսցի յունկն քո ջերմագոյն պաղատանս մեր (այսինքն պաղատանքս). (Դիոն. ածայ.։ Լմբ. առակ. եւ հմբ։ Ճ. ՟Գ.։)
Ի սկզբան բառից նախ քան զայլ բաղաձայն՝ հասարակօրէն հնչէ ըս. զոր օրինակ, սագտանել՝ է ըստգտանել. ստանձնել՝ ըստանձնել. սթափ՝ ըսթափ, ստերջ՝ ըստերջ. սկիզբն՝ ըսկիզբն, որ գրի եւ իսկիզբն, եւ այլն։ Բայց ուր բուն բառն իցէ սու կամ սի վանկիւ, յայնժամ յածանցս իւր՝ որպէս եւ ի հոլովս՝ թէ եւ գրեսցի պարզ ս, հնչէ սը. զոր օրինակ սուգ, սգոյ՝ այսինքն սըգոյ, սգալ՝ այսինքն սըգալ. սուտ, ստոյ, ստել. սուր, սրոյ, սրել. սիկ, սըկանալ. սին, սնոտի, սնանալ, եւ այլն։ զբառսդ՝ սպանանել, սպիտակ, սկիհ, սքեմ, սփիւռ, սփռել, եւ այլն. լույս ուղիղ տեսութեան եւ համեմատութեամբ հայկական եւ օտարազգի արմատոց՝ պարտ է արտաբերել՝ ըսպանանել, ըսպիտակ, ըսկիհ, ըսքեմ, ըսփիւռ, ըսփռել. այլ ի տեղիս տեղիս արտաբերին, սըպանանել, սըպիտակ, սըկիհ, սըքեմ, սըփիւռ, սըփռել։ Որպէս եւ բառդ ոպայ՝ որ առ մեօք հնչի ըսպայ, ուստի եւ ըսպարապետ, ըստ այլ լեզուաց է սէպտ, սիբահի։
Չի՛ք ինչ հնարս։ Խորանն եւ սեղանն, պանսն, սպանդսն։ Որոյ ոչ տուն, ոչ հայրենիս, եւ ոչ ժառանգութիւն, ոչ ծառայս, եւ ոչ աղախնայս։ Աղօթք եւ պահս՝ երկնային քաղաքականութիւն. պահս՝ համարձակութիւն առ աստուած. պահք մաքրումն սրտի. (Ոսկ. մտթ. Մագ. ՟Լ՟Թ։ Սկեւռ. ես.։ Մաշկ.։)
this, that;
սոյն սա, this one, he himself;
սա է, it is he, that is to say;
սա աւասիկ, however, yet, still.
ՍԱ՛ ԱՒԱՍԻԿ. մ.շ. νῦν δὲ jam vero. Արդ ահաւասիկ. բայց արդ. ապաքէն.
Պատահի արտա՛սայց եւ ըզսոյն ստորուսել եւ բացուսել համանգամայն. (Պերիարմ.։)
goose's foot;
triangular.
Ցուցեալ սագաշէն՝ ցանկ սահակաշէն, ցնծա նորաշէն. (Գանձ.։)
to persuade, to advise, to excite, to suggest, to insinuate, to stir up, to provoke, to induce;
to help, to contribute;
to be the means of, to procure;
to contrive, to invent, to form;
to betray, to give up, to deliver.
Սադրեալ ի կնոջէ իւրմէ (ի մահ որդւոյն). (Եւս. քր. ՟Ա։)
to take refuge, to hide oneself.
Ծածկիլ. թաքչել առ ահի. զօղիլ. թեւասքօղիլ. եւ Ապաստան լինել. դիմել՝ անկանիլ.
Եզեկիէլ պատմէ զքերովբէիցն զթեւսն տարածեալ ի վերայ գլխոց եւ բովանդակ անձանցն. զի որպէս ի սասկիկ յահէ ընդ թեւօք ասէ սալարէին. (Խոսր. պտրգ.։)
cf. Սակառի.
Արկից ի սակառի, եւ պահեաց։ Բեր առաջի զսակառիդ։ Առեալ զսակառն լի ոսկերովքն. (Ճ. ՟Բ.։)
basket, hamper;
cf. Զամբիղ.
Արկից ի սակառի, եւ պահեաց։ Բեր առաջի զսակառիդ։ Առեալ զսակառն լի ոսկերովքն. (Ճ. ՟Բ.։)
concise discourse, brevity of speech, pauciloquy.
Մերթ ըստ հոմաձայնութեան յունին, μικρολογία . Ունելն զբան սակաւուց իսկ՝ այսինքն զհաշիւ դուղնաքեայ իրաց. ագահութիւն. ռշդութիւն. ժլատութիւն.
to lessen, to grow less, to diminish, to decrease, to be reduced.
Նահատակք նոցա զօղեցին, բազմութիւնք նոցա սակաւացան. (Գիւտ թղթ. առ վաչէ։)
Որպիսի վստահութեամբ կարասցուք զայնպիսի քաջ որերոյ ունել զդէմ սակաւացեալքս. (Փարպ.։)
thrifty, frugal, sober, moderate.
ὁλιγοδεής qui paucis eget, paucis contentus, frugi. Որ սակաւ իրաց պէտս կամ կարիս ունի. սակաւակեր. ժուժկալ. պահացող.
of a small flock or herd.
Կենդանիքն բազմահոյլք, եւ սակաւերամք. (Արշ.։)
having but a few.
Բազմահաւաքին ոչինչ առաւելու ի ժամանակին, եւ սակաւունակին ոչինչ պակասէ. (Վրդն. ել.։ 13)
having but few days;
lasting a short time, ephemeral.
Զի երկայնօրեայք լինիցին յերկրին բարութեանցն, որպէս ի դրախտին սակաւօրեայք։ Բազմօրեայք լինիջք յանմահութեան, որ ի դրախտին սակաւօրեայք. (Յհ. իմ. եկեղ.։ Արշ.։)