Your research : 868 Results for ի

Entries' title containing ի : 10000 Results

Եկեղեցպանութիւն (ութեան)

s.

office of church-warden;
office of patron of a church, of a sacrist.


Եկղեսիաստէս

s.

Ecclesiastes or the Preacher;
Eeelesiastieus (book).


Եղանիմ (եղէ, եղեայ)

vn.

to be become, to be created;
to happen;
— ուրեք, to sojourn;
— ընդ կնոջ, to know a woman;
եղիցի լոյս եւ եղեւ լոյս, let there be light! and there was light;
եղիցի եղիցի, amen, so be it, be it so;
մի եղիցի, God forbid!


Եղանութիւն (ութեան)

s.

creation;
being, creature.


Եղբայրագիր (գրի)

s.

adopted brother.


Եղբայրակից

s.

fellow, fellow-member


Եղբայրակցութիւն (ութեան)

s.

fraternity, brotherhood;
fellowship


Եղբայրասպանութիւն (ութեան)

s.

fratricide, murder of a brother.


Եղբայրատեցութիւն (ութեան)

s.

hatred, ill will towards a brother.


Եղբայրութիւն (ութեան)

s.

fraternity;
brotherhood


Եղբայրսիրութիւն (ութեան)

s.

charity, brotherly love.


Եղբօրորդի (որդւոյ, որդւոց, դեաց)

s.

cf. Եղբօրորդեակ.


Եղեգնխռիւ

s.

heap of broken canes.


Եղեգնիկ

adj.

small cane.


Եղելութիւն (ութեան)

s.

cf. Եղանութիւն.


Եղեռնագործութիւն (ութեան)

s.

villany, wick-edness, heinous crime.


Եղեռնային (յնոյ, ոց)

adj.

cf. Եղեռնական.


Եղեռնութիւն (ութեան)

s.

rascality, wickedness.


Եղերերգութիւն (ութեան)

s.

funeral song;
elegy.


Եղեւին (եւնոյ)

s.

pine, fir;
cedar;
mugwort, artemisia;
kidney-bean;
southernwood.


Եղեւնի (նեաց)

cf. Եղեւնափայտեայ.


Եղէգնիկ

cf. Եղեգնիկ.


Եղի (եղւոյ)

s.

green corn;
— խանձեալ;
roasted corn or grain;
cf. Մուրկ.

• «հասնելու մօտ՝ կաթնահամ ցորեն» Նխ. ղևտ. Սմբ. դատ. 61. Բժշ. Տաթև. հարց. 357. որից եղի խանձեալ «աղանձ» Նխ. ղևտ..

• Հիւնք. եղին բառից։

• ԳՒՌ.-Երզ. ըղի, Երև. հէղի, Ղրբ. հէ՛ղէ. Մկ. էղա, Սլմ. յէղա. նուազական մասնիկու Ալշ. Մշ. էղիկ (նոյնը նաև Բլ. Մշկ.)։


Եղիճ (ղճի)

s. bot. bot.

s. bot. nettle;
մշտան —, indigo;
եղճի սերմն, ivy.


*Եղիշոյ

adj.

delicate, tender;
smooth, glossy.

• «փափուկ, ողորկ». անստուռ ռառ մէկ անգամ ունի Նար. տաղ. 465 «Ձեռաղն եղիշոյ կամարակապ կապէր. ատիճաղ պա-տիճաղ, ստղի խտղի երգով». ՆՀԲ չունի այսպէս է մեկնում ՋԲ, որից նաև ԱԲ.


Եղիսական

s.

Elysian fields.


Եղիւսեան դաշտք

s.

cf. Եղիսական.


Եղիցի

cf. Եղանիմ;
— թէ, suppose, supposing that, that being supposed.


Եղծագործիմ (եցայ)

vn.

to fall, to ruin, to decay, to crumble, to be destroyed by time or accident.


Եղծագործութիւն (ութեան)

s.

wicked action, iniquity.


Եղծանելի (լւոյ, լեաց)

cf. Եղծական.


Եղծանիմ (եղծայ)

vn.

to corrupt, to spoil, to destroy;
to disfigure.


Եղծիչ

s.

destroying, destructive;
destroyer.


Եղկելի (լւոյ, լեաց)

adj.

lamentable, deplorable, unfortunate, miserable.


Եղկութիւն (ութեան)

s.

misfortune, misery, disaster, calamity;
lukewarmness.


Եղջերակնճիթ

s.

rhinoceros.


Եղջերենի (նւոյ)

s.

carob-tree;
carob-bean.


Եղջերիկ

s. adj.

cerastes, horned serpent;
cornelian;
brazen-faced, bold, shameless.


Եղջիւր (ջեր, ջերց, ջերաց)

s. bot. fig.

horn;
huntsmans horn, French horn;
vessel or cup made of horn;
salient angle;
power, force;
glory, honour, praise;
* cupping-glass;
carob-bean;
retort;
— խողովակաւոր, tubulated -;
— ածել cf. Եղջերցեմ;
to puff one's self up with pride;
to threaten, to menace;
— ամբառնալ, բարձացուցանել զ—ս, համբառնալ ի բարձունս զ—ս, բարձրանալ եղջեր ամբարտաւանութեան, to lift up the horns, to become insolent, arrogant, proud, tyrannical;
to raise one's crest, to rebel;
փշրել զ—, խորտակել զ— ամբարտաւանութեան, to break the horns, to humble, to humiliate, to break down, to lower the pride;
— փրկութեան իմոյ, horn of my salvation;
reliance, support, strength, prop;
բարձր եղիցի — արդարոյ, the just small shall lift up his head;
the righteous shall be exalted.

• (հնագոյն ձևն է ԵՂՋԵՒՐ), բ ջ. (-ջեր, -ջերէ, -ջերով, -ջերաւ, -ջերբ, -ջե-րաց, -ջերց, յետնաբար՝ -ջերիւ, -ջիւրիւ, -ջիւրով ևն) «կոտոշ, պոզ» ՍԳր. Փարպ.. «եղջիւրէ սրուակ, շիշ. 2. մի տեսակ ան-կիւնազարդ, 3. ուժ, զօրութիւն, յանձնապաս-տանութիւն (եբրայական ոճով). 4. այծեղջիւր պտուղը, տճկ. քէչի պույնուզի» ՍԳր., որիզ՝ եղջերու (մասնիկի համար հմմտ. մեղու. կազ-մութեան համար հմմտ. լտ. cervos, հպրուս. cagingis, հբգ. hiruz, գերմ. hirsch ոռռն» բոլոր նշանակում են «եղջերու». ռաւր ստռ. գաբանօրէն «եղջիւրաւոր», համեմատ այն սովորութեան, որով վայրենիները իրենց ա-նառուննեռին բուն անունով չէին կոչում. տռե՛ս MSL, 18, 262) «արու եղն» ՍԳր., եղջե-րաւոր Դան. ը. 6, եղջերեայ ՍԳր., եղջերիկ «պնդերես, եղջիւրի պէս պինդ երեսով» Եզեկ բ. 4, «մի տեսակ օձ» Նչ. եզեկ., եղջերուա-քաղ «քիմեռ, chimaera, եղջերուից և քաղ (այծ) անասունից կազմուած խառնուրդ» Սահմ., եղջերցել «խեթկել, հարու տալ» Փիլ, այլաբ., միեղջերու ՍԳր., բոլորն էլ կազ-մուած են եղջեր-բունով. իսկ եղջիւր ձևը ե-րևան է գալիս միայն բառավերջում. ինչ. մահիկեղջիւր Վեցօր. Շիր. 51, 53, ոնգեղջիւր խոր. աշխ. Վանակ. հց., այծեղջիւր Շիր Փիլ. ել., միեղջիւր Լմբ. պտրգ. բայց լետին հեղինակները շատ անգամ բարդութեանց առաջին մասումն էլ դնում են. ինչ. եղջիւրա-ար, եղջիւրաբոյս, եղջիւրահանդիպեալ ևն որոնք խորթ ձևեր են ոսկեդարեան ճաշակի համար։ Պարզ ձեռագրական սխալ է եղջենի փխ. եղջերենի Եղիշ. երէց, որ յիշում են ՆՀԲ, ՋԲ և ԱԲ,

• Klaproth, Asia polygl. 102 վօթյ. č̌ur, սիրյ. և պերմ. sior, մորդվին. sju-ra և պրս. suru հոմանիշների հետ. Տէրվ. Մասիս, 1881, մայ" 5 բաժանե-լով եղ+ջերու, առաջին մասը համեմա-տում է յն. ἐλαφος «եղջերու» բառի հետ։ Հիւնք. աղբիւր բառից։ Osthof։ Etym. Parerga, 1, 278 և 293 ենթադրում է հնխ. el «եղջիւր» բառը, որից հանում է հայ. եղ-ունգն, եղ-ջիւր, հիսլ. il «ներ-բանը», մբգ. ele, el «ձեռքի կամ ոտքի կոշտ» ևն։ Scheftelovitz, BВ, 29 (1905), 17 -իւր մասնիկով *եղջ արմա-տից, որ դնում է հնխ. roghi ձևից. հմ-մտ. հպրուս. ragis, լիթ. rāgas, հսլ. гogü «եղջիւր»։-Մառ, Cpen. nepen виж. 26 կազմուած եղն=ռուս. олeнь և լտ. -ջերու=լտ. červus «եղջերու» բա-ռերից։

• ԳՒՌ.-Ակն. ախջիր, Խրբ. ախջ'իր, Զթ. ախջ'էր կամ ախջ'էյ «եղջիւր, կոտոշ». իսկ Հճ. էխջ'իյ, Սչ. յէխչիուր «այծեղջիւր պտուղը»։


Եղջիւրաբոյս

adj.

horned, cornigerous.


Եղջիւրիկ

cf. Եղջերիկ.


Ենթադրութիւն (ութեան)

s.

submission, subjectionjsupposition, assertion, demand;
hypothesis.


Ենթակայութիւն (ութեան)

s.

existence;
hypostasis.


Ենթաձգութիւն (ութեան)

s.

subjection, submission.


Եպարքոսութիւն (ութեան)

s.

prefecture;
vice-royalty, vizirate.


Եպերելի (լեաց)

adj.

reprehensible.


Եպերիչ

s.

blamer, contemner.


Եպիկուրեան

s.

epicurean.


Եպիմանիկոս

s.

sacerdotal maniple.


Եպիսկոպոս (աց)

s.

bishop.


Definitions containing the research ի : 2621 Results