dispersing, ruining or leaving one's flock a prey to wolves.
Զի՞նչ զսոսա անուանեցից, հովի՞ւս հօտավատնիչս, եթէ գազանս կեղեքիչս խաշանց. (Յհ. իմ. ատ.։)
spendthrift, prodigal.
dissolute, debauched, libertine, licentious, wanton, lewd;
prodigal, profuse.
( ի հյ. առակ. եւ թ. առ, ըրզ) անամօթ. անպատկառ. անարգել. վատնիչ ընչից. զեղխ եւ շռայլ. առսըզ. էտէպսիզ. եօսմա. շէհվէթլի. միւսրիֆ. ἁκόλαστος, luxuriosus.
twice condemned.
cf. Մեցոտ.
Մէցն՝ գիջութեան է անուն ... իսկ ամէսն թուի թէ իբրեւ յօդ իմն ըստ պատշաճի անուանցդ, որպէս յիմովսանն եւ յիւրեանցայոցն ... իսկ ուտիճն (որ եւ ցեց) կերիչ է եւ վատնիչ, թերեւս զգէճսն եւ զցամաքս, զոր կարծեմ միանգամայն խառնելով՝ ցեց մեցամէս կոչէ, յայտնելով զչոր եւ զդալար, որպէս թէ զոսկր եւ զմարմին։
very bad, cruel, intolerable, insufferable;
balefully;
— ցանկութիւնք, evil, bad passions.
Որպէս թէ Չարաչար կրիւք վատթարացուցիչ կամ վատնիչ. դժնդակ. թշուառ. անտանելի.
exterminating.
Ծախիչ եւ վատնիչ բազմութեան՝ անխնայ.
eating one's own children.
Զմանկակերն զեկոյց պղծութիւն. (Նիւս. կազմ.։ (Ըստ յն. է եւ մակդիր կռոնոսի, այսինքն ժամանակի՝ որ է վատնիչ ամենայն ժամանակաւորաց։))
gaining.
Վաճառական վատնիչ, շահարար շուայտեալ. (Նար. ՟Ծ՟Զ։)
spendthrift;
prodigal, lavish, wasteful, extravagant, profuse;
licentious, lewd, dissolute;
—ք, licentiousness, lewdness, debauch.
ἁκόλαστος, ἁκράσιος intemperans, incontinens, lascivus, impudicus. իբր Շռայլեալ. զեղխ. վատնիչ. շւայտոտ. անառակ. անժուժկալ. մսխօղ, ցոփ
sent as a colony, dispersed, scattered;
vagabond, wandering;
colonist, planter.
Կամ որպէս Վարատիչ. վայրավատնիչ. ցրուիչ.
Որ զամենայն ինչ սպառէ. վատնիչ եւ ծախիչ հասարակաց. զամմէնը հատցնօղ՝ ջնջօղ.