Your research : 43 Results for ւ

Entries' title containing ւ : 10000 Results

Ապաբանութիւն (ութեան)

s.

eulogy, praise.


Ապագովութիւն (ութեան)

s.

cf. Ապագովանք.


Ապախուրեմ (եցի)

va.

to take off one's hat.


Ապախտաւոր (աց)

adj.

ungrateful.


Ապախտաւորութիւն (ութեան)

s.

ingratitude.


Ապակագործութիւն (ութեան)

s.

art of making glass;
glass-house, glass-works, glass-trade;
glazing, glazier's work.


Ապականացու (աց)

adj.

corruptible.


Ապականութիւն (ութեան)

s.

corruption;
destruction, ruin;
contamination, infection;
depravity, perversion, degeneration;
putrefaction, rottenness, sourness, staleness, rancidity;
— կուսի, defloration, debauchment;
տեղի՝ դուբ ապականութեան, sepulchre, tomb;
— բարուց, corruption, depravation of morals or manners;
յ— դնել՝ դարձուցանել, կարգել, հասուցանել, cf. Ապականեմ;
յ— դառնալ, լինել, անցեալ գնալ, cf. Ապականիմ;
ձմեռն ապականութեան, the winter destroyer or spoiler.


Ապահարկութիւն (ութեան)

s.

exemption, freedom from taxes, franchise, immunity.


Ապահովացուցանեմ (ուցի)

va.

to make sure, to assure;
to give security for.


Ապահովութիւն (ութեան)

s.

surety, security.


Ապաշաւ

s.

repentance, regret;
remorse;
penitence, compunction, contrition;
— առնուլ, զեղջ եւ — լինել, to repent, to feel regret, cf. Ապաշաւեմ.

• (Ի. ի-ա հլ. ըստ ՆՀԲ) «զղջում. յանցանքի համար զգացած ցաւը» Նար. Լմբ. սղ. Սարկ. քհ. «զղջացած» Եփր. բ. կոր. «թշուառ, եղկելի» Յհ. կթ. յիշատ. որից ա-պաշաւել «զղջալ» ՍԳր. «խնայել, մեղքնալ, վրան ցաւիլ» Ա. մկ. ժգ. 5. Արծր. Մծբ. ա-նապաշաւ Կոչ. ապաշաւութիւն Փարպ. ևն։ (Ապաշաւել և ապաշխարել բառերի տարբե-րութեան վրայ խօսում է Տաթև. ամ. 302)։

• = Պհլ. *apašav, որ հաստատում է զնդ. apašav-«յետ շարժուիլ, յետ դառնալ, հե-ռանալ». կազմուած է apa-«յետ» նախդի-րով՝ զնդ. šav, šуav, հպրս. šiyāv, պրս. [arabic word] «շարժուիլ, ճամբայ ելնել, երթալ» բա-յից, որի վրայ ընդարձակ տե՛ս չու. ըստ այսմ ապաշաւ բուն նշանակում է «յետ դառնալ արածից, հեռանալ», որի յիշողու-թիւնը պահում է թերևս Գծ. ը. 22 «Ապաշա-ւեա՛ դու ի չարեացդ քոց» (բզռ. փոխանաև ի վերայկամ զ-)։ Բառիս կազմութեան հա-մար հմմտ. արշաւ, իմաստի զարգառման համար՝ փաշաման։-Աճ.

• ՆՀԲ ապա ցաւ կամ ապ փոշիման։ Հիւնք. յն. ἀπό+ պրս. աշամ «ըմպելի» կամ աշ «կերակուր» և աւ կամ ատ «ըմ-պելի», այսինքն «ուտել-խմելուց հրա-ժարիլ»։ Թիրեաքեան, Արիահայ բռ. 5։ զնդ. apaša «յետս» բառից։


Ապաշաւանք

s.

cf. Ապաշաւ.


Ապաշաւեմ (եցի)

va.

to regret, to repent of, to lament.


Ապաշխարութիւն (ութեան)

s.

repentance, penitence;
mortification.


Ապաշնորհութիւն (ութեան)

s.

ingratitude.


Ապաշուք

adj.

vile, base, abject.


Ապա ուրեմն

conj. adv.

then, therefore;
finally, at last.


Ապառաժուտ

adj.

rugged, rough, stony, rocky.


Ապառում

adj. adv.

insolent, pert, bold, audacious;
—ս, insolently, pertly.

• (անհոլով) «խիստ, անսանձ, վայրագ, յանդուգն, բիրտ, անգութ» Մծբ. 268. Ոսկ. յհ. ա. 36, բ. 19, 17. Իգնատ. ղկ. 334. Սարգ. յկ. «կարգէ դուրս, խիսա շատ» Եղիշ. Պիտ. որից ապառումս «յանդըգ, նաբար» Նար. 163. Լմբ. ատեն.։

• ՆՀԲ ապ և առ (չառօղ զխրատ) կամ ապ և թրք. ar «ամօթ» (իբր անառաև. ա-նամօթ)։ Պատկ. Maтepiалы I. 7 պհլ. arārūn «անմաքուր, անկարգ, անբնա-ևան, կեղծ, սխալ, չար» բառի հետ, որ մերժում է Հիւբշ. 104։ Փորթուգալ փա-շա, Եղիշե 235 պազենդ. [arabic word] avarun, որ նախորդի հետ նոյն էս


Ապաստանութիւն (ութեան)

s.

refuge, trust, confidence.


Ապարասանութիւն (ութեան)

s.

insolence, effrontery, impudence, licentiousness.


Ապարում

s.

border or edge of a tent or pavilion, fringe.

• (լգ. ուղ.-րումք, հյց. -րումս. ուրիշ հոլով չունի) կամ ապարումն (որ են-թադրւում է յգ. սեռ. ապարմանցն ձևից) «վրանի ծայրերը, ծոպ կամ չուան» ՍԳր. Ոսկ. ես և մ. գ. էջ 66։

• Պատահական նմանութիւն ունի վրաց ააური ապաուրի կամ აბეური ապեու-րի «կապ, սամեթել»։


Ապացուցական (ի, աց)

adj.

demonstrative.


Ապացուցանեմ (ուցի)

va.

to demonstrate.


Ապաւանդակ (աց)

s.

cord, string, line.


Ապաւառ (աց)

s.

excrement.


Ապաւարտակ

adj.

dirty, unclean.

• , ի-ա հլ. «արգանդ». մէկ անգամ գտնում եմ գործածուած Տիմոթ. կուզ, էջ 160 «Քանզի որպէս ի կուսական ապաւարտակացն յառաջ եկեալ մարդ ոչինչ նհատ Աստուած ի ձեռն ճահագործութեանն ճանաչիւր, այսպէս և մարմնով մեռեալ յարոյց զսա...»։ Տեղից և գործածութիւնից յայտնի է, որ ապաւարտակ «արգանդ» նշա-նակութիւնն ունի. յոգնակի գործածութիւնը համապատասխան է համք հոմանիշին, որ նոյնպէս անեզական է. հմմտ. Փիլ. այլաբ. էջ 108, Տիմոթ. կուզ. էջ 292 ևն։ Նոյն բա-ռը եզակիով ունի Օրբ. հկճռ. գ. էջ 32 և զ. էջ 79 «Նախ մարմինն գոյանալ յապաւարտակի և յետ տեսականալոյ անդամոցն ի կերպս ձևոցն, ապա առնու շունչ և տպաւորի ի նը-մա կենդանութիւնն» (մի քիչ ցած՝ պարտ է գոյանալ մարմնոյն յարգանդի մօրն). «Սերմ առն և արիւն կնոջ ի միասին խառնեալ յա-պաւարտակի՝ լինի մարմին և գոյանայ մա-նուկն»։

• Բառ. երեմ. էջ 27 ունի ապրտաւն «ռ. ոովայն կամ անմաքուր», իսկ էջ 24 ան-պաւատակ «մաքուր», որոնք միևնոյն ռաւռն են։ ՀՀԲ, ՋԲ և ԱԲ գրում են ա-պաւարտակ «անմաքուր, աղտոտ», առ-նելով հին քերականներից, որոնք այս նը-շանակութիւնը յարմարեցրած են տեղին՝ ենթադրելով ապաւառ «թրիք, քակոր» բառից։ ՆՀԲ չի յիշում։ Վերի մեևնու-թիւնը տուաւ Աճառ. Հայ. նոր բառեր Տիմոթ. Կուզի մէջ, էջ 66։ Թիրեաքեան, Արիահայ բռ. 57 առանց ուշադրութիւն դարձնելու՝ դեռ ապաւառ բառից է հա-նում։


Ապաւէն (ւինաց)

s.

asylum, refuge, retreat;
confidence, assurance.

• (սեռ. ի. ըստ ՆՀԲ ի-ա հլ.) «ա-պաստան, օգնական. 2. պատսպարան. ա-պաստանելու տեղ» ՍԳր. Խոր. Լմբ. սղ. Նար. որից ապաւինիլ ՍԳր. ապաւինութիւն ՍԳր. ապաւինել (այսինքն ապաւինեցուցանել) Եփր. բ. թես. անապաւէն «առանց ապաւէնի» Արշ. Նար.։

• Մորթման ZDMG 26, 496 նոյն ընդ ա-պաստան։ Հիւնք. յն. ἀποβένω «ժամա-նել ի նաւահանգիստ»։

• ԳՒՌ.-Սեռ. աբավէն «օրապահիկ, օրուայ հացը», Մկ. հուս-ապավէն «մէկի յոյսն ու ապաւէնը». կայ և Վն. անէծքի մէջ ապաւա-մեռ «յոյսն ու ապաւէնը մեռած»։


Ապաւինեմ (եցի)

va.

to confide, to attract.


Ապաւինեցուցանեմ (ուցի)

va.

cf. Ապաւինեմ.


Ապաւինիմ (եցայ)

vn.

to trust, to confide, to rely;
to take refuge, to take shelter.


Ապաւինութիւն (ութեան)

s.

refuge, resource;
confidence, security.


Ապաքինացուցանեմ (ուցի)

va.

to cure, to restore to health;
to take away, to cause to cease.


Ապերախտութիւն (ութեան)

s.

ingratitude.


Ապերասանութիւն (ութեան)

s.

cf. Ապարասանութիւն.


Ապիկարութիւն (ութեան)

s.

impotence, feebleness.


Ապիրատութիւն (ութեան)

s.

wickedness, iniquity, malice, flagitiousness, villainy.


Անսպառութիւն (ութեան)

s.

inexhaustible state.


Անստացուած (ից)

adj.

without means, without property, poor.


Անստացութիւն (ութեան)

s.

want of means, poverty.


Անստգիւտ

adj. adv.

irreproachable, unblemished, pure, blameless;
irreproachably.


Անստերիւր

adj.

infallible, sure, unerring, without mistake.


Անստուգութիւն (ութեան)

s.

incertitude.


Անստուեր (աց)

adj.

unshadowed, unclouded, clear, light.


Անստուերագիծ

adj.

evident manifest;
indelible.


Անստուերագիր

cf. Անստուերագիծ.


Անստուերափայլ

adj.

glittering, luminous, brilliant, bright.


Անստութիւն (ութեան)

s.

veracity, without falsehood.


Անսրբութիւն (ութեան)

s.

uncleanness, impurity.


Definitions containing the research ւ : 4031 Results