hy    |   fr

Ախտաժետութիւն (ութեան)

s.

maladie, infirmité.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif ախտաժետութիւն ախտաժետութիւնք
accusatif ախտաժետութիւն ախտաժետութիւնս
génitif ախտաժետութեան ախտաժետութեանց
locatif ախտաժետութեան ախտաժետութիւնս
datif ախտաժետութեան ախտաժետութեանց
ablatif ախտաժետութենէ ախտաժետութեանց
instrumental ախտաժետութեամբ ախտաժետութեամբք