cf. Պանդխտիմ.
Երթամմ պանդխտանալ՝ ո՛ւր եւ գտանիցեմ։ Եւ սկսաւ պանդխտանալ առ առնն. (Դատ. ՟Ժ՟Է. 9. եւ 11։)
Գնաց այր ի Բեթղեհեմէ Յուդայ՝ պանդխտանալ յագարակին Մովաբայ. (Հռութ. ՟Ա. 1։)
to emigrate, to leave or quit one's country, to remove from, to be estranged;
to go on a pilgrimage.