cf. Ազգակցութիւն.
cf. ԱԶԳԱԿՑՈՒԹԻՒՆ. յն. ազգային տոհմակցութիւն.
Ո՛չ վասն ազգատոհմակցութեանն վերացուցանէ զնոցայն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 32։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | ազգատոհմակցութիւն | ազգատոհմակցութիւնք |
| accusatif | ազգատոհմակցութիւն | ազգատոհմակցութիւնս |
| génitif | ազգատոհմակցութեան | ազգատոհմակցութեանց |
| locatif | ազգատոհմակցութեան | ազգատոհմակցութիւնս |
| datif | ազգատոհմակցութեան | ազգատոհմակցութեանց |
| ablatif | ազգատոհմակցութենէ | ազգատոհմակցութեանց |
| instrumental | ազգատոհմակցութեամբ | ազգատոհմակցութեամբք |