hy    |   fr

Ակնհատութիւն, ութեան

s.

effraction, infraction;
— ամուսնութեան, infraction, infidélité aux lois du mariage.

s.

փոխանակ գրելոյ՝ ԱԿԱՆՀԱՏՈՒԹԻՒՆ, կամ ԱԿԱՆԱՀԱՏՈՒԹԻՒՆ։ Գողութիւն. դաւաճանութիւն. խորելը.

Ոչ ընդ յափշտակութիւն իրացն զչարիմք, որպէս ընդ ամուսնութեան ակնհատութիւն. (Ոսկ. ՟ա. թես.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif ակնհատութիւն ակնհատութիւնք
accusatif ակնհատութիւն ակնհատութիւնս
génitif ակնհատութեան ակնհատութեանց
locatif ակնհատութեան ակնհատութիւնս
datif ակնհատութեան ակնհատութեանց
ablatif ակնհատութենէ ակնհատութեանց
instrumental ակնհատութեամբ ակնհատութեամբք