cf. ԱՄԲԱՐՏԱՒԱՆԻՄ.

Արբենաս, ամբարտաւանանաս, եւ ասես սուրբ լինել. (Ոսկ. ՟ա. կոր.։)

Միթէ ամբարտաւանացա՞ւ (փալկոն) Աստուածն մեր. (Ճ. ՟Բ. (կամ ամբարտաւանեցաւ. Ճ. ՟Ա.։))

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
—անամ, ացայ

Voix Médio-Passive

Indicatif
Présent
ես ամբարտաւանանամ
դու ամբարտաւանանաս
նա ամբարտաւանանայ
մեք ամբարտաւանանամք
դուք ամբարտաւանանայք
նոքա ամբարտաւանանան
Imparfait
ես ամբարտաւանանայի
դու ամբարտաւանանայիր
նա ամբարտաւանանայր
մեք ամբարտաւանանայաք
դուք ամբարտաւանանայիք
նոքա ամբարտաւանանային
Aoriste
ես ամբարտաւանացայ
դու ամբարտաւանացար
նա ամբարտաւանացաւ
մեք ամբարտաւանացաք
դուք ամբարտաւանացայք
նոքա ամբարտաւանացան
Subjonctif
Présent
ես ամբարտաւանանայցեմ
դու ամբարտաւանանայցես
նա ամբարտաւանանայցէ
մեք ամբարտաւանանայցեմք
դուք ամբարտաւանանայցէք
նոքա ամբարտաւանանայցեն
Aoriste
ես ամբարտաւանացայց
դու ամբարտաւանասցիս
նա ամբարտաւանասցի
մեք ամբարտաւանասցուք
դուք ամբարտաւանասջիք
նոքա ամբարտաւանասցին
Formes d'impératif
Prohibitif
դու մի՛ ամբարտաւանանար
դուք մի՛ ամբարտաւանանայք
Impératif
դու ամբարտաւանացի՛ր
դուք ամբարտաւանացարո՛ւք
Exhortatif (thème du passé)
դու ամբարտաւանասջի՛ր
դուք ամբարտաւանասջի՛ք