adj.

quite false, untrue, lying.

adj.

Յայանի սուտ. (որպէս յ. սաֆա՛, յայտնի. եւ փսեւտի՛ս, սուտ).

Քաւդեայքն պնդեալ էին, թէ մեռանի թագաւորն. եւ նա ոչ մեռաւ. զի յամօթ լիցի սափասուտ արուեստագիտութիւնն. (Եզնիկ.։)

• «բոլորովին սուտ». մէկ անգամ ունի Եզն. 156։

• = Կազմուած է սուտ բառից՝ սափ սասա-կականով, որ յարմարեալ է սուտ բառից. հմմտ. կամակոր, ծամածուռ, և գւռ. ճեսլ-ճերմակ, նոփ-նոր ևն..

• ՆՀԲ յն. σάφα «յայտնի, ակներև հաստատ» և φενδ կς «սուտ» բառերից է դնում, Տէրվ. Altarm. 6 և Նախալ. էջ 115 սուտ բառի *սփուտ նախաձևի հետ կրկնուած։ Հիւբշ. 377 կասկածով դնում է յն. σάϰα, σαφως և հյ. սուտ բառերից բարդուած։ Ուղիղ մեկնեց նախ Այտնե-ան, Քնն. քեր. էջ 310, որից անկախա-բար Աճառ. (անտիպ)։