equally decorous;
enjoying together.
cf. ՎԱՅԵԼՉԱԲԱՐ.
Որում հատուցեալք վայելչակի (ըստ երախտեաց)՝ զբարեսիրութեան ժառանգեսցուք անուն. (Պիտ.։)
συμπρέπων mutuum decorem vel ornamentum afferens. համանման վայելչութեամբ. եւ Կցորդ վայելից.
Հայր բարեմիտ, եւ որդի դիւրահաւան՝ առ իրեարս ի միասին նստին, եւ վայելչակիցք են. (Առ որս. ՟Ժ՟Դ։)
Միշտ վայելչակից ինձ եղեալ գտանիցիք. (Պիտ.։)