Your research : 1247 Results for ա

Entries' title containing ա : 10000 Results

Կապարոյ ունդ

s. bot.

s. bot. anise-seed.


Կապարան (աց)

s.

detention;
prison;
bond, cord.


Կապարճադարձոյց

adj.

deserting, fugitive;
rebellious.


Կապարճակիր (կրաց)

s.

quiverbearer.


Կապարճաւոր

adj.

furnished with a quiver, (archer).


Կապարճեալ

adj.

cf. Կապարճաւոր


Կապարճք (ճից)

s.

quiver;
կապարճս դարձուցանել, to desert, to rebel;
to retreat, to flee, to throw down one's arms.


Կապելայ

s.

tavern, public-house;
eating-house;
brothel.


Կապելանոց

cf. Կապելայ.


Կապելիոն

cf. Կապելայ.


Կապելապետ (ի)

s.

tavern or eating-house keeper, publican.


Կապեմ (եցի)

va. fig. gr.

to bind, to tie, to fasten;
to bind or tie up;
to bind fast, to pinion;
to cord, to bind with cords;
to bind, to connect or link with;
to chain, to put in irons, to imprison;
to bind by friendship, by contract;
to spell.


Կապիմ (եցայ)

vn. fig.

to be fastened, tied or bound;
to thicken;
to become attached to, to conceive affection for;
— ոգւոյ ընդ ոգւոյ, — ընդ ումեք սիրով, to knit soul to soul, to be linked in the closest bonds of affection.


Կապեալ

adj.

bound;
imprisoned, enchained;
կապեալ ձեռօք եւ կապեալ ոտիւք, bound hand & foot.


Կապերտակ (ի)

s.

piece of tag, shred, strip, scrap, cutting of linen or cloth.


Կապերտիկ (տկի)

cf. Կապերտակ.


Կապէնք (պինաց)

s.

price of prostitution.


Կապիկ (պկաց)

s.

ape;
— փոքր, marmoset;
— մեծ, baboon;
— երկայնաձետ, monkey.


Կապիճ (պճաց)

s.

cab, bin, ephah, bath;
bezel, mounting, setting;
—ք աչաց, socket or orbit of the eye;
—ք կօմկաց, vamp of a shoe;
iron greaves, armor for the legs;
ատամանց, socket, alveolus.


Կապիտոլիոն (ի)

s.

Capitol


Կապծագ

s.

stem of a bunch of grapes.


Կապկեմ (եցի)

vn.

to ape, to mimic.


Կապկութիւն (ութեան)

s.

mimicry.


Կապնդեղ (ոյ)

s. bot.

s. bot. lovage.


Կապոյտ (պուտոյ)

adj. s.

blue, sky-blue, cerulean, aznre;
light blue;
գորշ —, dark blue;
— դաշտ, the liquid plain, the watery way, the main, the sea.

• (յետնաբար ո հլ.) «կապոյտ գոյնը» Ծն. լ. 35=40. Ագաթ. որից կապու-տագոյն Ագաթ. աւելի սովորական է կա-պուտակ «կապոյտ» ՍԳր. «ասր ներկեալ կապուտակաւ և ակն պատուական, յակինթ» ՍԳր. Վեցօր. որից կապուտակագոյն Ագաթ. կապուտակագործ Ոսկ. ես. կապուտակիլ Ել. իե. 5, լե. 7, 22. կապուտակեայ ՍԳր. ևն. Նոր գրականում արմատ ընդունելով կա-պուտ ձևը, շինուած են կապտագոյն, կապ-տականաչ, կապտակարմիր, կապտաներկ, կապտերանգ ևն։ Հներից էլ ունինք առանց սղման կապոյտերանգ Տաղ։

• = Պհլ. kapōt «կապոյտ», պաղենդ. ka-poδ, պրս. [arabic word] kabūd, քրդ. kew, գիլանի kebūd, մազանդարանի kāu, gav, garu «կապոյտ», նորագիւտ պարսկական բևեռա. գրերից հպրս. kapautaka «մի տեսակ կա-պոյտ ազնիւ քար», որից տառադարձուած է ե-լամ. qabau... կիսատ գրուած բառը (BSL, հտ. 30, N 89, էջ 61)։-Կապուտակ ծագում է պհլ. *kapōtāk «կապուտակ» բառից, որ հաստատում է պրս. [arabic word] kabūda «կա-պուտակ»։ Այս բոլորի հետ հմմտ. սանս. kāpota-կամ kāpōta-«գորշ, դորշակա-պոյտ, կապտագորշ, աղաւնեգոյն և աղաւնի թռչունը», որի համեմատ էլ պհլ. kapōtar. պրս. [arabic word] kabūtar «աղաւնի» (Horn § 842)։-Հիւբշ. 166.

• Ուղիղ մեկնեց նախ Klaproth, Asia pol. 99 որ դնում է պրս. kabūd։ Նոյնը և ԳԴ ՆՀԲ լծ. թրք! քէպուտ, քեապու-տի։ Gosche 36 պրս. և քրդ. ձևերը։ Սը. րանց պէս նաև միւսները։ Մառ, Яd. cбop. 2, 142 յաբեթական kam «եր-կինք» արմատից, որից նաև կամար. վրաց. ցա «երկինք» ևն։

• ԳՒՌ.-Ախց. Կր. Մկ. Մրղ. Ոզմ. Ջղ. Սլմ. Տփ. կապուտ, Ալշ. Մշ. կաբուդ, Ակն. Ննխ. Պլ. Ռ. Սեբ. Սչ. գաբուդ, Վն. կապոտ, Խրբ. գաբօղ, Ագլ. Գոր. Ղրբ. կ'm'պիւտ, Շմ. կmպիւտ, Հւր. կmպիտ, Երև. կապիտ, Տիգ. գmբուդ, Ասլ. գաբիւդ, գաբիւ՝, Հճ. գաբիդ, Սվեդ. գաբբէդ։ Նոր բառեր են կապոյտկեկ, կապուտիկ, կապուտկենի, կապուտկիլ, կապուտւոր, կապուտքար «դժոխաքար», կապտագլուխ, կապտաժեռ, կապտակոխ, կապտախոտ, կապտիլ։

• ՓՈԽ.-Վրաց. კაάოეტი կապոետի «մի տեսակ քար. 2. մի տեսակ բոյս. 3. մի տե-սակ ձուկ. 4. միամեայ թռչուն», კამიტო կապիտո «մի տեսակ խաղող», კამოეტობა կապռետոբա «թռչունների փետրաւորումը», კვაკაძოეტი քվաապոետի «զմրուխտ». վրացին փոխառեալ է հայերէնից, ինչպէս ցոյց է տալիս ե ձայնը՝ որ մեր յ ձայնն է փոխանակում։ Նշանակութեանց կողմից էլ հմմտ. կապուտակ «յակինթ», գւռ. կապտաար, կապոյտ «մի տեսակ ձուկ», կապոյտ կռիկ «ներկարար թռչունը», կապտախոտ, կապուտկենի «մի տեսակ խաղող» ևն։


Կապութիւն (ութեան)

s.

sourness, acritude, tartness.


Կապումն (ման)

s.

tie, ligament.


Կապուտ

s. adj.

spoils, booty, plunder, loot;
despoiled, stripped;
առնել՝ թողուլ, to despoil, to plunder;
ժողովել զկապուտ կողոպուտ անկելոց, to gather the spoils.

• (ի հլ. ըստ ԱԲ) «աւար, կողո-պուտ» ՍԳր. «կապտեալ, կողոպտուած» Բ. մակ. թ. 16. Վեցօր. Եւս. քր. Եփր. ծն. որից կապտել «աւարել, կողոպտել» Ես. ը. 3. Պիտ. Խոսր. մեհենակապուտ Գծ. ժթ. 37. տանարակապուտ Բ. մակ. գ. 42. Ոսև. ես դիակապուտ Կոչ. 402. Եղիշ. Խոր. անկա-պուտ Առակ. իբ. 23. եկեղեզակապուտ Ճառընտ. սեղանակապուտ Ոսկ. ես. և յհ. բ. 25. հանդերձակապուտ Բրս. սղ

• ՆՀԲ լծ. լտ. capio, capto «բռնել». թրք. qapmaq «յափշտակել» cəblaq

• «մերկ»։ Մորթման ZDMG 26, 604 բևեռ. kabudi «աւար»։ Տէրվ. տես կապ բառի տակ։ Հիւնք. լտ. čapto։ Bugge KZ 32, 51 և 60 լտ. capin «բռնել», captura «բռնելը կամ բռնա-ծը» բառերին ցեղակից (սրանց վրայ աւելի ընդարձակ տե՛ս կապ բառի տակ)։ Patrubány ՀԱ 1903, 151 հնխ. kapvód նախաձևից է հանում։ Peder-sen, Հայ. դր. լեզ. 219 տ մասնիկով՝ կապել բայից։ Karst, Յուշարձան 420 Աթր. qap, չաղաթ. kapmak, օսմ. qap. maq, ալթայ. qap «բռնի առնել, յա-փըշտակել»։ Թիրեաքեան, Արիահայ բռ. 197 պրս. [arabic word] kapidan «կապտել, խլել, կորզել», որ թէ՛ իմաս-տով և թէ բառի առաջին բաղաձայննե-րով շատ յարմար է մեր բառին, բայց արմատը լինելով kap, մեր բառի -ուտ մասը մնում է դուրս. ըստ այսմ նմա-նութիւնը պատահական և համեմատու-թիւնը մերժելի է։

• ԳՒՌ.-Մշ. կաբուդ-կօղօվուրդ՝ «մեռելի հանգևոձեռենը՝ որ քահանան է տանում» (իբրս կապուտ-կողոպուտ. այլուր ասւում է միայն կողոպուտ)։


Կապուտ կողոպուտ

cf. Կապուտ.


Կապուտագոյն

adj.

blue, azure, cerulean.


Կապուտակ (աց)

adj. s.

bluish, rather blue, sky-blue;
livid;
bluish, light blue;
— կամար, the roof or canopy of heaven, the cerulean vault;
—ն երկնից, sky-blue;
— ծովու, ultra-marine;
բրուսիական —, Prussian blue.


Կապուտակագոյն

adj.

blue, bluish, azure;
livid, blackish.


Կապուտակագործ

adj.

cf. Կապուտակագոյն.


Կապուտակեալ

adj.

cf. Կապուտակագոյն.


Կապուտակեայ

adj.

cf. Կապուտակագոյն.


Կապուտակիմ (եցայ)

vn.

to become bluish or livid, to approach to blue.


Կապուտակութիւն (ութեան)

s.

lividness


Կապպար

s.

cf. Կապար.


Կապրցախ

s.

cf. Կապար.


Կապռաչ

adj.

sky-blue, sky-coloured.


Կապտային

adj. chem.

adj. chem. cyanic.


Կապտափայտ

s.

Brasil-wood.


Կապտեմ (եցի)

va.

to despoil, to depredate;
to plunder, to loot, to collect booty, to rob, to strip, to deprive of, to bereave.


Կապտութիւն (ութեան)

s.

spoiling, stripping, depredation, pillage.


Կապտումն (ման)

s.

cf. Կապտութիւն.


Կառ հարկանեմ

sv.

to fix the regards on, to bend, to rivet on.


Կառաբարձ

adj.

harnessed, put to.


Կառաձիգ

cf. Կառաբարձ.


Կառաբոյս

s.

zoophyte, horses.


Կառագործ (աց)

s.

coach-maker.


Definitions containing the research ա : 2000 Results