Your research : 1247 Results for ա

Entries' title containing ա : 10000 Results

Հանապազահոս

adj.

running or flowing continually.


Հանապազամեռ

adj.

daily mortifying.


Հանապազաջան

adj.

always endeavouring, always careful, industrious, active, assiduous.


Հանապազասուտ

adj.

always lying, mendacious.


Հանապազատարած

adj.

always extended.


Հանապազատես

adj.

always visible.


Հանապազափակ

adj.

always shut.


Հանապազափոխ

adj.

continually changing, inconstant.


Կորովաբան (ից)

adj.

eloquent, fluent.


Կորովախօս

adj.

cf. Կորովաբան.


Կորովաբիբ

adj.

keen-eyed, keen, acute, piercing.


Կորովակի

adv. adj.

stoutly, vigorously, valiantly;
dexterously, cleverly;
valiant, able, skilful, clever.


Կորովաձիգ

adj.

expert at drawing the bow, skilled in arehery;
well-bent (bow).


Կորովամիտ

adj.

keen-witted, subtle, penetrating, ingenious, perspicacious, sagacious, acute;
shrewd, crafty, cunning.


Կորովամտութիւն (ութեան)

s.

sagacity, ability, perspicacity, acuteness, wit.


Կորովանամ (ացայ)

vn. fig.

to recover one's strength, to take courage;
to tax one's ingenuity, to set ones wits to...


Կորուսանեմ (ուսի, րո)

va.

to lose;
to miss, to mislay, to be without;
to ruin, to undo, to destroy;
to put to death, to kill;
to exterminate, to annihilate;
— զճանապարհն, to lose one's way, to be lost, to stray;
— զհամբաւ, to lose one's reputation or good name, to be defamed, disgraced;
— զթել բանին, to lose the clew or the thread of one's speech;
— յաչաց, to lose sight of;
— զպատեհն, to lose or let slip an opportunity;
— զգրաւն՝ զխաղն՝ զդատն, to lose a wager;
to lose the game;
to be cast.


Կորուսանող

s. adj.

loser;
losing.


Կորստական (ի, աց)

adj.

loseable, perishable, transient, transitory;
fleeting, vain;
admissible.


Կորստականութիւն (ութեան)

s.

unstable nature, inconstancy;
admissibility.


Կորսատապատիր

adj.

causing loss;
deeitful, delusive.


Կորստասէր

adj.

contriving or scheming the perdition of.


Կուլակ (ի)

s.

tonsure, shaven crown.

• «քունքի վրայ կախուած մազի փունջը» Քուչ. 45 (Թուխ աչք ու թուխ ունք ունիս, թուխ մազեր, կուլակդ ի հոգիս). «2. գլխի մազը» Առաք. պտմ. 274. կենդանի և արդի բարբառներում. այսպէս՝ Բբ. Սեբ. գուլագ, Ակն. գուլիգ (<կուլակ, կուլիկ)։ Նոյն բառն է անշուշտ կուլակ «կաթոլիկ կրօ-նաւորների գագաթի վրայ ածիլուած տեղը», որ ունին միայն ՀՀԲ և ՋԲ իբր գաւառական բառ, Նորայր Բառ. ֆրանս 313բ՝ իբր մի-ջին հյ. բառ։

• = Պրս. [arabic word] kila «հիւսուած մազ, ձայն»։-Աճ.

• Պատահական նմանութիւն ունի պրս. [arabic word] kulāk «պարապ, դատարկ», որ պատշաճում է ՀՀԲ-ի և ՋԲ-ի տուած նշանակութեան։

• ԳՒՌ.-Բացի վերոյիշեալներից նկատելի է Մշ. գուլագ «գլխին թողած փնջաձև մազ»։ (Նկատելի է գ փխ. կ)։ Բլ. գուլանգ «տղա-ների քունքերն ի վար թողած մազի փունջը» (հաղորդեց Ս. Մովսիսեան, նամակ 1933 մարտ)։


Կուլիբայ

s.

colyba, colyva, boiled grain.

• (գրուած նաև կոլիվայ, եու լիպայ, կուլիփայ, կոլիբայ, կոլըմբայ, քու-լիպա, քուլըմբայ) «հատիկ, շաքարի փո-շիով խառն խաշած ցորեն, որ յոյները ռաանում են հարևաններին իբրև հոգու հաց» Յայսմ. նոյ. 13 (Մեղրով կուլիփայ եկեր, այս է հատիկ). Երզն. մտթ. 447. Գնձ. «խաած ցորեն» Յայսմ. փետ. 17. (Ասէ սուրբն. կուլիփա կերիցեն... Զի՞նչ է կուլիփայն։ Ասէ սուրբն. եփած ցորեն, զի մեք յԵւխա-յիտայ՝ եփած ցորենոյն կուլիփա ասեմք)։

• -άն մἰνβα ϰόὶβα ϰόλβια, ϰὸλλνβα նոյն նշ. (Sophocles 675, որ ասում է թէ Փոքր Ասիոյ մէջ Euchaita բարբառում գոր-ծածական էր ϰόλβα, ϰόλβια ձևով). բառս գործածական է մինչև այժմ նոր յունարէ-նում, որից էլ փոխառեալ են թրք. օ❇ qoliva և Պօլսահայ ժողովրդական բարբա-ռով՝ գօլիվա (goliva), երկուսն էլ միայն յոյների համար գործածուած։ Յունարէնից են փոխառեալ նաև հսլ. kolivo, ռուս. кбли-вo, բուլգար. kolivo՝ նոյն նշ. (Berneker 547)։-Հիւբշ. 360։

• Ուռիղ մեկնեցին նախ ՀՀԲ և ՆՀԲ.

• ԳՒՌ.-Նոյն բառերն են կուլիբա Մշկ. «թարխանա», կովլա Կիւր. «խաշած ցորեն, հյրիե»։


Կուլիվայ

cf. Կուլիբայ.


Կուպպայ

s.

carter's smock, gabardine.

• «կապայ, պարեգօտ, վերար կու» Վրք. հց. Բ. 411. սր և կուբայ «վերար-կու» Միխ. աս. էջ 379։ Ուրիշ օրինակ չկայ։

• = Արաբ. [arabic word] ǰubba (եգիպտական արտասանութեամբ gubba) «լայն վերարկու որ գրեթէ մինչև ոտքերն է իջնում». սրանից է փոխառեալ նաև թրք. jubbe հոմանիշը։-Հիւբշ. էջ 516։

• ՀՀԲ մեկնում է «բաժակ, ըմպանակ» (այլազգական բառ), որ վերինից բո-լորովին տարբեր է. հմմտ. գւռ. կուպ-պայ Զն. «ջուր խմելու յատուկ հողէ բաժակ»=իտալ. coppa։ ՆՀԲ «կապայ, արաբ. ճիւպպէ, իտալ. giubba»։


Կուսաղանցութիւն (ութեան)

s.

deflouring, violation, rape, ravishment.


Կուսածաղիկ (ղկան)

s. bot.

s. bot. pervinca, periwinkle.


Կուսածին (ծնի)

adj. s.

born of a virgin;
Holy Virgin.


Կուսակալ (աց)

s.

governor, prefect, pacha;
փոխանորդ —ի, lieutenant governor, sub-prefect.


Կուսակալեմ (եցի)

vn.

to govern a province;
to be governor of a -.


Կուսակալութիւն (ութեան)

s.

government of a province or department, prefecture.


Կուսական (ի, աց)

adj.

virginal, maiden, maidenly.


Կուսակից

s.

partisan, abettor, adherent, follower;
— լինել, to espouse a party, to adhere, to favour, to support;
— լինել ումեք, to side with one, to follow one's party, to be of the party of, to take one's part, to undertake his defence, to be wedded to ones own opinion;
եւ ոչ միումն լինել ou ոչ միում եւ ոչ միսում կողման լինել —, to rest or remain neuter;
cf. Կողմն.


Կուսակրօն (ից)

adj.

living in celibacy, virgin, single, unmarried man or woman.


Կուսակրօնութիւն (ութեան)

s.

unmarried state, single life, celibacy;
bachelorhood;
spinsterhood;
կեալ կուսակրօնութեամբ, to live single.


Կուսակցիմ

sv.

cf. Կուսակից լինիմ.


Կուսակցութիւն (ութեան)

s.

party, partiality, favour;
ոգի կուսակցութեան, party-spirit;
թողուլ զ—, to give up, to desert one's party.


Կուսամայր (մօր)

s.

Virgin-Mother.


Կուսան (աց)

s.

virgin;
maid;
nun;
— լինել, to go into a nunnery, to take the veil.


Կուսանակ (ի)

s. ast.

s. ast. Virgo.


Կուսանամ (ացայ)

vn.

to be pure as a virgin;
to lead a life of chastity, to keep one's maidenhood;
to take the veil.


Կուսանանամ (ացայ)

vn.

cf. Կուսանամ.


Կուսանոց

s.

maiden's apartment;
gynecasum;
girls boarding-school;
nunnery, convent.


Կուսաստան (աց)

cf. Կուսանոց.


Կուսատած

s.

instructress in a nunnery.


Կուտակ (աց)

s.

heap, pile, accumulation, mass;
vault, roof;
swelling;
wave, surge;
globe, globule.


Կուտակադէզ

adj.

piled one upon another, heaped up, accumulated.


Կուտակական (ի, աց)

adj.

cumulative;
— բանք, exaggeration.


Կուտակեմ (եցի)

va.

to heap, to pile, to amass, to accumulate;
to swell, to heave, to upheave;
to exaggerate.


Definitions containing the research ա : 2000 Results