discreet and modest.
Պարկեշտ գեղով. համեստ եւ պատկառելի գեղեցկութեմբ.
Պարկեշտագեղն հռիփսիմէ. (Ագաթ.։)
Տեսանէր զչքնաղ եւ զպարկեշտագեղ հասակի նորա զկերպարանսն։ Իբր զիմաստուն եւ պարկեշտագեղ կին լուր ինձ. (Ճ. ՟Ա.։)
Պարկեշտագեղ ստեղծանէ զպատկերն. (Լմբ. իմ.։)
composed of virtuous persons.
Որոց ժողովն է պարկեշտ. համախմբեալ ի պարկեշտից.
Սուրբն գայիանէ՝ սանականն հռիփսիմեաւ, եւ պարկեշտաժողով ընկերօքն հանդերձ. (Ագաթ.։)
cf. Պարկեշտ.
Պարկեշտ. եւ Սեպհական պարկեշտի եւ պարկեշտութեան.
Զգաստացեալ՝ պարկեշտականս՝ սրբամատոյց կանայս. (Ագաթ.։)
Պահօքն սրբական, գնացիւքն պարկեշտական. (Հ. փետր. ՟Ժ՟Բ.։)
Իսկ դու ռամիկդ, որ ոչ վարս ինչ պարկեշտականս ունիցիս. (Ոսկ. ես.։)
Որ ոք եւ առցէ զայս դեղ մաղթանաց այսր մատենի պարկեշտականի՝ պաղատել սովաւ. (Նար. ՟Կ՟Զ։)
behaving modestly, modest, virtuous, chaste, pure.
Պարկեշտ կրօնիւք։ (Նար. խչ.։)
chaste-minded.
Պարկեշտն մտօք. եւ Որ ինչ պարկեշտութեամբ.
Պարկեշտամիտ սրբութեամբ ճաշակել չափաւոր. (Եփր. պհ.։)
to be modest, to lead a chaste life, to know how to compose one's demeanour;
to be moderate, reserved or circumspect, to abstain, to be sober.
σεμνοῦμαι, ἁποσεμνύνομαι gravitatem super me fero. Պարկեշտ լինել. ժուժկալել. (որպէս եւ պ. պէրքէշտէն ՝ է հրաժարել). եւ պերճալի կամ պատկառելի լինել.
Բայց եթէ կերակրովք իսկ պարկեշտանայցէ, եւ այլովք անդամօքն ոչ պահիցէ. (Մանդ. ՟Գ։)
Որ ի զոհս հնոյն մերձենային՝ որպիսի սրբութեամբ պարկեշտանային. (Լմբ. պտրգ.։)
Ուղիղ հաւատով պարկեշտանայք. (Կիւրղ. գանձ.։)
Մի է հայր մեր աստուած ասէին. յայսմ պարկեշտանային, ի պատուոյ եւ ոչ յուղղութենէ. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 8։)
place of chastity, monastery, holy retreat.
σεμνεῖον semnetum, locus castorum, monasterium. Բնակարան պարկեշտից. ժողովարան հրաժարելոց յաշխարհէ. միայնանոց. վանք.
Տէրունեան տնակ, որ կոչի պարկեշտանոց եւ միայնարան. յորում միայնանալով նոքա՝ զպարկեշտ եւ զնազելի վարուց զխորհուրդսն կատարեն։ Հասարակ պարկեշտանոցս այս՝ յոր յեօթներորդումն գան ժողովին՝ կրկին գաւիթ է. (Փիլ. տեսական.։)
virtuous, modest, pudic.
Սիրօղ պարկեշտութեան.
Երանելին գայիանէ՝ հանդերձ պարկեշտասէր հռիփսիմեաւ. (Ագաթ.։)
Զմաքուր եւ զպարկեշտասէր առագաստ հարսնութեան փեսայացեալ բանին հօր։ Պարկեշտասէր վարուք. (Թէոդոր. կուս.։)
well behaved, brought up in modesty, modest, chaste, virtuous.
ի պարկեշտութեան սնեալ.
Մարիամ սրբուհի, շնորհ աշխարհի՝ պարկեշտասնունդ. (Գանձ.։)
cf. Պարկեշտասնունդ.
giver of chastity.
Պարկեշտացուցիչ. պատճառ պարկեշտութեան.
Առանց ապականութեան ծնաւ պարկեշտն զպարկեշտարարն. (Ճ. ՟Գ.։)
to render wise or modest, continent or abstinent, to give an air of decency.
Տալ պարկեշտանալ. ճնշել. պահել.
Եթէ զլեզուն ոչ պարկեշտացուցանիցէ. (Մանդ. ՟Գ. կամ Եփր. պհ.։)
Զմարմնական զգայութիւնսն պահօք եւ աղօթիւք պարկեշտացուցանէ. (Կաղանկտ.։)
ՊԱՐԿԵՇՏԱՑՈՒՑԱՆԵԼ. ընս յն. ոճոյ. σεμνύνω, κατασεμνύνω, ἁποσεμνύνω gravem ac venerandum reddo, condecoro καταφαιδρύνω orno, exorno κομψεύομαι festive aliquid facio, aut dico. Նազելի ընցայացուցանել. պերճացուցանել. զարդարել. պաճուճել. պճնել. եւ Շուք դնել. փառաւորել. շքեղացուցանել.
Չարն պարկեշտացուցանէ իմն յայնցանէ՝ որ յագահութիւն առաւելաստացութեան ինչ է։ Իշխանք, որոց հոգն է պարկեշտացուցանել եւ հոյակապ առնել զայն ինչ՝ որ շուրջ զմարմնովն է, եւ արտաքոյ բարիք. (Փիլ. լին. ՟Դ. 211. 217։)
զմանուկն ետ մահուան գովէ, եւ բիւր գուութեմբ պարկեշտացուցանէ։ Ճարտասանի ուրուք եւ կամ բանագրի դժնէի յարմարելով զբանն առ ի լսողացն հիացումն՝ ճայթմամբ իւիք պարկեշտացուցանելով. (Բրս. բարկ. եւ Բրս. գորդ.։)
(Քերթողաց է) պարկեշտացուցանել պանծալի տառիւք զանպարկեշտն. (Սարկ. լուս.։)
Թէ նախ ի հրէից էր երկրպագեալ, կարծիս տային արդեօք, որպէս զի զուրեանցն պարկեշտացուցանել զազգակցութիւն. (Բրս. ծն.։)
Աստուած գոլով բնութեմբ, եւ զմարդոյս պարկեշտացուցանէ բնութիւն, հաղորդ ցուցեալ զնա սրբազանից եւ աստուածայնոցն պատուոց։ Պարծանօք առաքելականօք զսուրբս ձեր գլուխդ պարկեշտացուցանէ. (Պրպմ.։)
Ոչինչ պարկեշտացուցանէ զորս զայս, բայց միայն պատուելն Աստուծոյ փառաւոր չարչարանօքն. (Ճ. ՟Գ.։)
modesty, decency, decent bearing, carriage, demeanour or deportment, honesty;
chastity, pudicity, purity, bashfulness;
moderation, temperance, abstinence, frugality, sobriety;
gravity, stateliness, reverend aspect;
պարկեշտութեամբ, cf. Պարկեշտաբար.
σωφροσύνη, εὑσχημοσύνη, τὸ εὕσχημον moderatio, temperantia, modestia, honestas. Պարկեշտն գոլ. ժուժկալութիւն. համեստութիւն. պատկառանք.
Ի սրբութիւն պարկեշտութեան։ Վասն պարկեշտութեան, եւ հպատակութեան տեառն առանց զբաղանաց։ Առաւել եւս պարկեշտութիւն ունին. (՟Ա. Տիմ. ՟Բ. 15։ ՟Ա. Կոր. ՟Է. 35։ ՟Ծ՟Բ. 23։)
հակառակ են պարկեշտութիւն եւ զեղխուղութիւն, եւ արդարութիւն եւ անիրաւութիւն. (Դիոն. ածայ.։ Յովսէփ պարկեշտութեամբն, եւ մովսէս օրէնսդրութեմբն. Յճխ. ՟Ղ։)
Զսարսափելի խորհուրդն անխորհրդական զգեստուք կատարեն, եւ զայն ի պարկեշտութիւն անձանց համարին. (Շ. ընդհանր.։)
Ոմանք միօրէ, ոմանք երկպահք պարկեշտութեամբ կատարեն. (Մանդ. ՟Գ։)
Պարկեշտութիւն պահոց. (Եփր. պհ.։)
Տալ ինձ զպարկեշտութիւն կերակրոյ. (Եփր. աղ.։)
Եթէ զպահոց պարկեշտութենէ (բառն հարցուք). (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ծ։)
ՊԱՐԿԵՇՏՈՒԹԻՒՆ. σεμνότης, τὸ σεμνόν gravitas, majestas, sanctimonia, pudicitia, reverentia κοσμιότης rerum ornatus, munditia. Նազելի պերճութիւն. վայելչութիւն. յարգանք.
Որ ինչ պարկեշտութեամբ, որ ինչ արդարութեամբ։ Ի հնազանդութեան կայցեն ամենայն պարկեշտութեամբ։ Վարդապետութեամբ զանկեղծութիւն ունիլ, զսրբութիւն, զպարկեշտութիւն. (Փիլիպ. ՟Դ. 8։ ՟Ա. Տիմ. ՟Բ. 4։ Տիտ. ՟Բ. 7։)
Այնոցիկ՝ որ տաճարին էին սպասաւորք, շնորհիլ (զերեխայրիս) հանդերձ պարկեշտութեամբ եւ ամենայն պատուով. (Փիլ. քհ. ՟Ծ՟Բ։)
Հետեւեալ լինի ողջախոհութեան՝ բարեկարգութիւն, պարկեշտութիւն, պատկառումն. (Արիստ. առաք.։)
Աստ յուդա սաստէ (մարեմայ) ի դեմս պարկեշտութեան . իմա՛ ըստ յն. բարեպաշտութիւն. Որպէս թէ բարի առնել աղքատաց։
ՊՆՐԿԵՇՏՈՒԹԵԱՄԲ իբր մ. Պարկեշտաբար. εὑσχημόνως modeste.
ամենայն ինչ ձեր պարկեշտութեամբ առ արտաքինսն. (՟Ա. Կոր. ՟Ծ՟Դ. 40։ ՟Ա. Թես. ՟Դ. 11։)
Մի՛ ագահութեամբ եւ որկորստութեամբ վարիցիք (ի կերակուրս եւ յըմպելիս), այլ պարկեշտութեամբ եւ օրինաւոր ըստ կարգի կրօնաւորաց։ Պատուէր տամք եւ կանանց ազգի՝ պարեշտութեամբ եւ բարեձեւութեամբ լինել յամենայնի. (Շ. ընդհանր.։)
cf. Պարկեշտ.
Կոյս կամ կին պարկեշտ.
Ուրախացիր պարկեշտուհի մարիան, դուստր աբրահամեան աւետեացն. (Թէոդոր. կուս.։)
cf. Պահեմ.
Տ. պահել (ըստ ամենայն նշ).
Ոչ պարհեցին զպատուէր արարչին իւրեանց. (Յճխ. ՟Թ։)
Որ զօրէնսն պարհեն. (Եփր. հռ.։ Որպէս եւ ՟Բ. Մակ. ՟Գ. 1.) գրի յօրինակս ինչ՝Պարհեցելոց։ Եւ Յոբ. ՟Ի՟Դ. 15. Պարհեսցեն։ Նոյնպէս եւ յայլ եւս մատեանս՝ ըստ պէսպիսութեան գրչաց։
to try, to experience.
պ. պէրմասիտէն կամ պէրմէճիտէն. Զննել. շոշափել. զփորձ առնուլ.
Եթէ տգիտաբար մոլորեալ են ... յանձանց պարմային զվնասն իւրեանց. դուք եւս ընդէ՞ր զհետ նոցա մոլորութեանն ցնորիք. (Եղիշ. ՟Բ։)
to collect, to gather.
ՊԱՐՈՒԹԵԼ. Որպէս Ժողովել։ (Հին բռ.։)
spherical, round.
to surround, to encompass, to encircle;
to comprehend, to contain, to enclose, to embrace.
ՊԱՐՈՒՆԱԿԵԼ. Պարաւանդել. պարապնդել, շուրջանակի կապել.
περιέχω contineo, comprehendo, complector, circumdo, cingo. Շուրջանակի ի մէջ առեալ ունել. պարագրել. բովանդակել. ընդ իւրեւ փակել. ամփոփել.
Ամենայն էքս ի բարւոյ են, եւ յամենայն էս է, եւ զամենայն պարունակէ բարին. (Դիոն. ածայ.։)
Սաստէր այնոցիկ՝ որ զպարունակօղսն անպատուեալ զտաճարն եւ զսեղանն, պատուեցին յատուկ զպարունակեալսն առ ի նոցանէ զպատաագն եւ զոսկին. (Յհ. իմ. պաւլ.։)
Զանհասն հրեղինաց ի հողեղէն յարկն պարունակեաց։ Ի վիմի փակեցաւ պարունակողն երկնից. (Նար. կուս. եւ Նար. յովէդ.։)
Ոչ պարունակեալ ես ընդ կանոնաւ ... ոչ պարադրեալ ընդ փոքրկութեամբ. (Նար. ՟Խ՟Գ։)
Հաղորդ լեալ ճշմարիտ կենդանութեան, որ եւ ոչ միով մահու պարումակի. (Առ որս. ՟Բ։)
Խաչ աստեղեայ յերկնից՝ պարունակեալ գրով. ասէ, այսու յաղթեա՛. (Խոր. ՟Բ. 80։)
Արուեստն պարունակէ զգործ արուեստաւորին. (Եւագր. ՟Ի՟Թ։)
Յայտնագոյն բարեպաշտութեանն ապացոյցք են, զորս պարունակենն տէրունական գիրքն. (Փիլ. իմաստն.։)
Պարունակի անհատն ի տեսակէն, եւ տեսակն ի սեռէն. պարունակէ եւ տարբերութիւն զտեսակն, եւ այլն. (Պորփ. ստէպ։)
Եթէ սուզ իցէ (բանն), իբրու ոչ պարունակօղ զիմաստս ... պարսաւեալ լինին. (Իգն.։)
Ո՞ր բան կարէ զայսր կեղոյ չարի ընդարձակութիւն պարունակել. (Լմբ. ատեն.։)
ՊԱՐՈՒՆԱԿԵԼ. Շրջապատել իբրու սահմանաւ, եւ Պատել ո՛ր եւ է օրինակաւ.
Եւ ոչ՝ որպէս ոմանք ասացին՝ եթէ ովկանոսի պարունակեալ է զամենայն. (Խոր. աշխարհ.։)
(Ծով) ոչ ի լերանց պարունակի սահմանաւ, եւ ոչ մի ինչ ցամաքային էութեամբ. (Պիտ.։)
Պարթեւք կոչեցան՝ պարունակեալք ի չորից ազգաց. (Վրդն. պտմ.։)
Պարունակեալ պահէին զճանապարհ ծառոյն կենաց։ Սերովբէն բոցեզէն հրանիւթ պարունակէր։ Հեզաբար թեւապարեալ՝ պարունակեալ ծածկեն զգէմս յահէ փառաց քոց (հրեշտակք). (Շար.։)
Հնարաւորեալ իւրեանց փայտս իբրեւ զանուրս՝ չուանօք պարունակեալ շուրջ զոտամբ՝ դիւրաւ ընթանան ի վերայ ձեանն. (Արծր. ՟Բ. 7։)
ՊԱՐՈՒՆԱԿԵԼ. որպէս Ի բաց պարուրել. թօթափել.
Ամենայաղթ զօրութիւն կենդանարմատ քո փայտին յառաջագոյն երեւեալ ի բաբելովն ի հնոցին քառակերպեան նշանիւ պարունակէր զբոց հնոցին ի սուրբ ի մանկանցն. (Հարցնափառ.։)
to break the membrane.
Որոյ պարուտակն կամ թաղանթն՝ պարունակն կամ եզրն իցէ հատեալ.
Զնոյն ծածկեալ խաղաղեալ մոմակերտ ծեփօքն, ճեփին (մեղուք) անշարժ զշինուածն հաստատել ... զի մի՛ ծանրաբեռն ծանրութիւն մեղերն պարուտակատ լասակոտոր զգուրս մաղոցն առնիցէ. (Վեցօր. ՟Ը։)
helicoidal, screwshaped, spiral, helical;
screw, helix;
— աջադարձ, right spired screw;
— ձախադարձ, left spired screw.
surround;
to envelop, to cover, to conceal, to enclose, to shut up;
— or ի բաց —, to strike out, to eliminate, to take away, to retrench, to trim round.
Հրեայքն յամենայն վարսն ջանային հատուցանել պարուրս ի բանս կամ ի գործս. (Վանակ. յոբ.։)
περιλαμβάνω, περιγράφω complector, circumscribo ἑμφιλοχωρέω adhaereo. (Արմատն է պարոյր. կամ Պար, որպէս շուրջ. եւ ուր). Պարունակել. պարագրել. պարփակել. բովանդակել. շուրջ պատել. յարիլ.
Զիա՞րդ ովկիանոս արտաքուստ զերկիր զօրէն պարսպի շուրջ առեալ փակեաց ... եւ պարունակելով եզերք ծովուն զհիւղէն. (Փիլ. յովն.։)
Սիւն լուսոյ ըստ օրինակի ծիածանի իջեալ յերկնից՝ շուրջ պարուրեալ զնահատակաց զմարմինս ծրափակէր. (Փարպ.։)
Զթաքծանս զամենայն ի բաց ընկեցեալ, եւ զքաղցունսն զամենայնսն պարուրէ պատմութեամբն. (Նիւս. երգ.։)
Զայլոց թուղթս ՟Ը սակաւ թուով պարուրեաց. իսկ պօղոսի՝ որ յառաջն հալածիչ էր, չորեքտասան թուղթս միանգամայն գրեալ շնորհեաց. (Կոչ. ՟Ծ։)
Եղիցի եւ շնորհիւն Աստուծոյ զասացեալս ձեզ յիշողութեամբ պարուրել. (Ճ. ՟Գ.)
ՊԱՐՈՒՐԵԼ. Պարածածկել. քօղարկել. պատրուակել. թաքուացնել.
Զոր արեգակն քողարկեաց, ստուերաւ ըղլոյսն պարուրեաց. (Սկեւռ. աղ.։)
Պատառեաց զպարուրեալ թակարդն։ Որ ժպրհի անարգել զծնօղս, նախատի, եւ պատկառանօք պարուրի ... Մեղկեալն ախտաւոր ցանկութեամբ՝ պարուրէ թաքուցանէ ի քննողաց զամօթ ի գործսն։ Որք եղիցին յայնժամ պարուրեալ ի թաքստեան. (Լմբ. ստիպ. եւ Լմբ. առակ. եւ յայտ։)
ՊԱՐՈՒՐԵԼ. ἁνασπάω contraho. Շուրջանակի հաւաքել. գումարել. ժողովել. ամփոփել. ժողվրտել. կր. քաշվրտիլ.
Ամփոփեալ պարուրեա՛ զպատուհան տեսութեանց։ Զհօտն ցրուեցից, եւ դարձեալ իսպառ առ իս իսկ պարուրեցից. (Նար. ՟Ծ՟Բ. եւ Նար. խչ.։)
Ոմանք ի հալածանաց առ նա պարուրեցան. զորս՝ իբրեւ զերեւելի այր՝ փրկեաց, եւ հանգուցեալ՝ արձակեաց ի խաղաղութիւն. (Շ. ՟գ. յհ.։)
Ի քո սպառնալեաց ահիդ պակուցման պարուրին պարք լուսակերպիցն. (Նար. ՟Ղ՟Ա։) (որ եւ ասի Պարունակիլ, եւ Գումարիլ)։
Կամ διασπάω distraho, discerpo. Քարշել. ձգձգել. քաշկըրտէլ պատռէլ.
Պարուրեաց զյոյս իմ. (Յոբ. ՟Ծ՟Թ. 10։)
ՊԱՐՈՒՐԵԼ. եւ Ի ԲԱՑ ՊԱՐՈՒՐԵԼ. περικαθαρίζω circumquaque purgo περικόπτω circumcido, exscindo ἑκβάλλω abigo. Շուրջանակի սրբել, մաքրել, յապաւել, հատանել. կարճել. ի բաց բառնալ. հերքել. փարատել.
Պարուրեսցէ տէր զսիրտ քո եւ զսիրտ զաւակի քո՝ սիրել զտէր աստուաց քո. (Օր. ՟Լ. 6։)
Զյաճախութիւն ախտին պարուրեսցուք։ Որ չպարուրէ յիւրմէ զչարսն՝ պիղծ է. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 10։ եւ Ոսկ. տիտ. ՟Ղ։)
Բազում վարձք է մեզ՝ յորժամ ի տեսութենէ իգի զանձինս պարուրեսցուք. (Կլիմաք.։)
Պարուրեաց զախտն ի նմանէ. (Պիտառ.։)
(Ի) պարուրելոյն զթլփատութիւն դաղգաղա կոչէ. եւ անտի եւ անուն տեղւոյն. (Կիւրղ. յես.։)
Պարուրեա՛ զախտն ի բաց. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 5։)
Զկարճամտութիւն ի նոցանէ ի բաց պարուրեաց։ Ի միջոյ ի բաց պարուրէ զերկուց երեսաց զանազանութիւն. (Սարգ. յկ. եւ Սարգ. ՟ա. յհ.։)
to fill to overflowing;
to break, to burst.
ՊԱՐՊԱՏԵՄ ՊԱՐՊԱՏԻՄ. πιπλάω, πίπλαμαι impleo, or ῤήγνυμι , διαρρήγνυμι, -μαι disrumpo, -or. Պարապատել. որպէս շուցրջ պատել լիութեամբ իրաց. առլնուլ իսպառ մօտ ի պատառումն. խճողել, իլ, եւ գրեթէ պայթուցանել, պայթիլ. լեփ լեցուն ընել՝ ըլլալ, տկռիլ, ճաթիլ, ճաթռտիլ.
Փակեցին ի ներքս բազմութիւն ձկանց յոյժ, մինչեւ պարպատէին ուռկանք նոցա. (Ղկ. ՟Է. 6։)
Զուռկանսն լըցեր եւ պարպատեցեր։ Անդ բազմութիւն ձկանց մտին, զցանցս ուռկանին պարպատէին. (Գանձ.։)
Որովայն պարպատեալ՝ ոչ ասէ շատ ի մթերս իւր. (Վրք. հց. ՟Է։)
Յղփացեալ է գութ սիրոյ ի մարսն. վասն որոյ եւ ծանրեացեալ պարպատեն ստինքն կաթամբ. (Փիլ. ել. ՟Բ. 8։)
Ի վերայ նստելոց է որովայնի խանչումն այտուցեալ եւ պարպատեալ. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)
Մարմինն սառի եւ պարզոյ հանդիպեալ՝ նախ իսկ լինի բովանդակն կապուտակ՝ մածուցեալ արեան. ապա պարպատէ։ Երակք պարպատեալք՝ ի ներքուստ խռովութենէն բեկեցելոյ չնչոյն. (Բրս. ՟խ. մկ. եւ Բրս. վաշխ.։)
Յորում պոռնիկքըն յագէին, եւ հացկատակք պարպատէին. (Յս. որդի.։)
ՊԱՐՊԱՏԵԼ. ն. Շուրջ պատել. որպէս պարապնդել. պարաւանդել.
Նոյնօրին յառասանիցն այն պարպատեալ զմէջս եւ զկողսն. (Մագ. ՟Ծ՟Զ։)
blamable, blameworthy, reprehensible, censurable.
to blame, to reproach, to find fault with, to carp, to criticize, to vituperate, to animadvert, to condemn, to censure.
ψοφέω, μέμφομαι vitupero, vitio verto, reprehendo, incuso, criminor. Պարսաւանս դնել. անարգել. գսրովել. մեղադրել. անդոսնել, ընդ վայր հարկանալ. վար զարնել
Պարսաւէ զյունաց մատենագիրս, թէ զուր կարծեցին. (եւ այլն. Եւս. քր. ՟Ա։)
Մի զմեզ այպանեալ պարսաւեսցես. (Խոր. ՟Գ. 1։)
Յարեն զթշուառութիւն, եւ պարսաւեն զյաջողուածս. գովեն զմահ, եւ պարսաւեն զկեանս. (Եղիշ. ՟Բ։)
Յիրաւի պարսաւեսցի առաւել քան թէ գովեսցի՝ մահուամբ սիրելեացն դնելով իւր պատիւ. (Փիլ. իմաստն.։)
Սա իակ կարգեսցի գլուխ բազմականի պարսաւելեացն ամենեցուն. (Պիտ. ստէպ։)
Ի մարդկանէ գովիմ, եւ ի տեսողէդ պարսաւիմ. (Նար. ՟Խ՟Ը։)
Գովելի են գեղեցիկքն, եւ պարսաւելի գարշելիքն. (Արիստ. առաք.։)
Ջանային ի յայտ բերել զոր յիս պարսավելի կիրքն. (Շ. թղթ.։)
Առ մարդկան այսպիսիքս պարսաւեալ լինին, (Իգն.։)
Եւ որպէս Սագտանել խղճի.
Եթէ պարսաւեսցէ զմեզ սիրտ մեր։ Եթէ սիրտք մեր ոչ պարսաւեսցեն. (Իսիւք.։)
to sling, to throw or cast stones with a sling.
σφενδονέω funda jacio ἑκσφενδονέω velut e funda emitto. Ձգել զքար պարսիւ, եւ հարկանել կործանել նովին. լայնաբար, Ձգել իբրեւ ի պարսատկէ. եւ Քարկոծել, կշտամբել. քարոտել.
Պարսաքարեաց եւ եհար զճակատ այլազգոյն. (՟Ա. Թագ. ՟Ծ՟Է. 49։)
Իբրեւ յանօրէն գողիաթ՝ պարսաքարելով իսա. (Մարաթ.։)
Զանձն թշնամեաց. (՟Ա. Թագ. ՟Ի՟Է. 29։)
Ոչ ի պարսաքարել զմինն միայն զբլուրն մսեղէն։ Ընդ դաւթի պարսաքարել զնոսա գողիաթու մսեղէն բուրգն. (Յհ. կթ.։)
Նմանութեամբ ասի.
Պարսաքարել զնոսա. պարտ վարկաք. (Գր. տղ. թղթ.։)
Զինուորեալ աստուածային բանակօք առ ի պարսաքարել զգայլն. (Ոսկ. լուս.։)
Պարսաքարեալ զբանս գրոց յերես բանսարկուին. (Սարգ. յկ. ՟Է։)
cf. Պարսաքարեմ;
to spring up, to burst out, to jump forth.
cf. ՊԱՐՍԱՔԱՐԵՄ. իրօք կամ նմանութեամբ.
Քարկոծէ, եւ պարսէ զգազանս անբանս. (Առ որս. ՟Ղ։)
Պարսեաց զհսկայն դէպուղղակի ի ճակատն. (Մագ. ՟Ծ՟Է։)
Նախ առ աստուած ձգեաց (չարախօսն) զլեզուն, եւ պարսեաց զթոյնք իւր իբրեւ զարձան վիմի. (Մագ. ՟Ծ՟Է։)
Պարսել զպարտաւորեալս՝ իբր զվնասակար անփրկանաւոր անհամոզելի. (Նար. ՟Է։)
Պարսեսցին պատրանքն, ջրեսցին մեղքն։ Պարսեսցի՛ն պատրողին բանսարկութիւնք. (Նար. ՟Լ՟Բ. ՟Ղ։)
Յորժամ ամենայն թշնամանքն լեզուաւն արտաքս պարսեսցին. (Բրս. բարկ.։)
ՊԱՐՍԵՄ, եցի. չ. ἑκπηδάω resilio. Ի վեր վազել. ի դուրս ոստնուլ, որպէս քար ի պարսատկէ. վեր ցաթկէլ, նետուիլ.
Բայց աղեքսանդրոս (ի ջրոյն) յերկիր արտաքս ի ցամաքն պարսեաց. (Պտմ. աղեքս.։)
(Արի՛, զի՞ խորդաս). ո՞չ տեսանես ի վեր քան զօդս պարսեալ զնաւդ. (Փիլ. յովն.։)
Persian religion.
Անուն գենի, եւ մատենի գենին պարսկաց, եւ կրթելոց ի նոյն.
Ուսեալ էր ... եւ զպարսկագենն. (Եղիշ. ՟Ը։)
Մեցարեաց զմոգսն պարսկագեն, եւ չինեաց նոցա տեղի. (Պտմ. վր.։ 1)
in Persian;
Persian, the Persian tongue.
περσικῶς persice. Պարսից լեզուաւ.
Քաջ իսկ գիտէր պարսկերէն. (Եղիշ. ՟Ը։)
wallshaped.
Որ է ի ձեւ պարսպի.
Շուրջ զխորանաւն պարսպաձեւ առագաստ առնել, հարիւր կանգուն ընդ հարաւ, եւ եւ հարյուր հիւսիւսի, եւ յիսուն ընդ արեւելս, եւ յիսուն ընդ արեւմուտս. (Նախ. ել.։)
(Յանցս կարմիր ծովու) ի պատրաստելն ընդ ինքեան զթագաւորականն ճանապարհ պարսպաձեւ կառուցմամբ ի յոջմէ եւ յահեկէ։ Պարսպաձեւ կազմութեամբ ամրություն. (Պիտ.։)
cf. Պարսպեմ.
cf. Պարսպել.
պարսպաւորէ (զտեղին) անմերձենալտ ամրութեամբ զբլուրս գագաթնաւորս. (Արծր. ՟Է. 36։)
to encircle with a wall, to wall;
to construct or elevate a rampart, to fortify;
to separate by a wall;
to protect, to shelter;
— or ի բաց —, to separate, to divide, to send away, to remove, cf. Որոշեմ, cf. Հեռի առնեմ, cf. Մեկուսացուցանեմ.
τειχέω, τειχίζω, ἑπιτειχέω murum, sive moenia aedifico, struo, muro cingo, muris circumdo, munio. Պնտել պարսպաւ. պարսպափակ առնել. պարսպաւորել. ամրացուցանել. շուրջ պատել. եւ Պարսպապատել. անքոյթ պահել պահպանել.
Պարսպեցին զգեօղս՝ որ էին ի նոսա. (Յուդթ. ՟Դ. 4։)
Զբաբեղոն պարսպէր պարսպով եւ երեքկին պատուարաւ։ Պարսպաց եւ զկարմիր ծովու զեզր յալեաց ծփանաց։ Պիրեւս պարսպեցաւ ի թե միստողկղեայ. (Եւս. քր. ՟Ա. եւ ՟Բ։)
Խորհէին լակեդմոնացիք պարսպել սպարտէ։ Պարսպելի է. (Պիտ.։)
Նմանութեամբ ասի.
Զջուրսն պարսպեալ՝ զիսրաէլ անցուցանէր. (Նար. յովէդ.։)
Բարձրագագաթանց պարսպեալ լերանց. (Խոր. ՟Ա. 11։)
Օրինօք եւ մարգարէիւք պարսպեաց զնոսա. (Փոտ. առ զքր. կթ.։)
Քանզի պակուցեալք էին յահէն, վասն այնորիկ եւս գրովք պարսպէ զնոսա. (Ոսկ. մտթ.։)
Պարսպեալ պահեա՛ զուխտս՝ (Ոսկ.մտթ.։)
Պարսպեալ պահեա՛ զուխտս՝ հաւատացելոց. (Շար.։)
հարցանելոյն Աստուծոյ, նորա պարսպելոյն տայր զշնորհն. (Լմբ. պտրգ.։)
Իսկ յասելն (Կիւրղ. ղկ.)
Յայսպիսի ամենայն ուստեք պարսպեալ անյուսութեամբ ժամանակի . իմա՛, շուրջ պատեալ՝ պաշարեալ։
ՊԱՐՍՊԵԼ. եւ Ի ԲԱՑ ՊԱՐՍՊԵԼ. διατειχίζω distermnio, dirimo. Անջրպետել. տրոհել. որոշել. հեռի առնել կամ պահել.
Պարսպեցաւ խրատուն ի ստահակութենէ։ Քրիստոս շորժեալ զյուրաքանչիւրսն (զհոգի եւ զմարմին իւր) ի բնական ախորժակսն՝ պարսպեաց յաւելորդացն. (Լմբ. առակ. եւ Լմբ. ի տնտեսն.։)
Մարդս կափուցանելով զկոպսն՝ զաչս ի ճառագայթիցն ի բաց պարսպէ. (Նիւս. կուս.։)
cf. Պատրուակեմ.
Որպէս ռմկ. պարտկել. որպէս թէ պատրուակել. թաքուցանել. ծածկել.
ընդ թզենաւ պարտակեցան, եւ տերեւով ծածկեցան։ Սպան զայրն, եւ ասէր ի միտս իւր, զի՞նչ արարից զմարմին սորա՝ զի պարտակեսցի. (Հ. մարտ. ՟Ի՟Գ.։ եւ Հ. դեկտ. ՟Ժ.։)
Տերեւով սփածան, եւ պարտակեցան։ թուզ պատահեցաւ, որով ըսփածաւ, եւ պարտակեցաւ. (Գանձ.։)
Մեղօք մեռելոյն ո՛չ հոգին յարքայութեան հանգչի, եւ ոչ մարմինն ի հող գերեզմանին պարտակի. (Ոսկիփոր.։)
cf. Պարտասեցուցանեմ.
cf. պարտասեցուցանեմ.
Թողեալ եւ զայլս եւս կարծեցեալ փառս մարդկան, որք պարտասեալ պարտաւանդեն զմարդիկ ի յերկնաչու ճանապարհէն. (Վրք. ածաբ.։)
to tire out, to weary, to fatigue too much, to harass, to jade, to overweary, to worry, to fag, to exhaust, to debilitate, to extenuate.
ὁλιγοψυχέω pusillanimum reddo. Պարտելով լքուցանել. տկարացուցանել եւ յոգիս ապաստան առնել. խիստ յոգնեցընել, հոգին հանել.
Թախանձեցոյց զնա, եւ պարտասեցոյց զնա մինչեւ մահ. (Դտ. ՟Ծ՟Զ. 16։)
Ծով ծածկելով, երկիր կլանելով, հողմ պարտասեցուցանելով. (Եզնիկ.։)
tiring, fatiguing, toilsome, wearisome, grievous, burdensome;
overwhelming, crushing.
cf. Պարտաւորեցուցանեմ.
cf. Պարտաւորեցուցանեմ.
καταγινώσκω, κατακρίνω, καταδικάζω inculpo, reprehendo, condemno ἁναρτάομαι obligo. կր. ἕνοχος γίνομαι, εἱμι reus sum ὁφείλω debeo. Պարտաւոր առնել. սագտանել. եւ Դատապարտել.. կր. պարտաւոր կամ դատապարտ գտանիլ.
Արդարացուսցէն զարդարն, եւ պարտաւորեսցէն զամպարիշտն։ Ի բանից քոց արդարասցիս, եւ ի բանից քոց պարտաւորեսցիս։ Տեսեալ Յուդայի՝ որ մատնեաց զնա, թէ պարտաւորեցաւ (յիսուս ի դատաստան)։ Պարտաւորեցար բանիւք բերանոյ քոյ. (Օր. ՟Ի՟Է. 1։ Մտթ. ՟Ժ՟Բ. 37։ ՟Ի՟Է. 3։ Յոբ. ՟Ժ՟Է. 5։)
Պարտաւորեն զնա օրէնքն, եւ ոչ արդարացուցանեն։ Յուրոց օրինացն պարտաւորեցաւ, եւ եղեւ մահապարտ. (Եզնիկ.։)
Պարտաւորեցաւ կողմն ուրացելւցն. (Եղիշ. ՟Է։)
Քազէն զքեզ պարտաւորեցէր, եւ ես թաղում զպատիժսն. (Ոսկ. ապաշխ.։)
Պարտաւորեցին զնա անօրենութեամբ քահանայքն. (Եփր. թագ.։)
Դաւիթ առ քաղցին ելոյծ զօրենս նոցա, եւ ոչ ոք պարտաւորեաց զնա. (Իգն.։)
Տուրք անօրինաց պարտաւորեսցին ի սրբութենէ (ըստ յն պարտական գտցին առ սրբութիւն). (Առակ. ՟Ծ՟Դ. 9։)
Որով առաւել եւս պարտաւորեցեր զմեզ ընդ հարկաւ, քան թէ վճարեցաք՝ հատուցանելով քեզ. (Արշ. այսինքն պարտական կացուցեր. կամ արկեր ընդ հարկաւ։)
to find fault with, to lay the fault on, to accuse, to blame;
to render or declare guilty or culpable, to judge, to condemn, to sentence;
to plunge one into debt;
to oblige, to engage.
Կրկին չարիք են. զի զարդարն պարտաւորեցուցանեն, եւ զպարտաւորն արդարացուցանեն. (Ոսկ. ես.։)
to worst, to overcome, to vanquish, to conquer, to subjugate, to subdue;
— զչարչարանս, to suffer with fortitude, to bear up against pain or torments.
καταγιγωνίζομαι, ἠττάω debello, vinco πταίω impingo, offendo τροπάω in fugam verto. կր. fortuna adversa utor եւ այլն. Որպէս թէ պարտաւոր կացուցանել զոսոխն. Մարտիւ ընկճել զթշնամիս. յաղթել. վանել. յաղթահարել. նկուն առնել. նուաճել. կործանել, եւ այլն. (լծ. պ. ֆէրէտ, բէրուզ. որ եւ պերոզ, յաղթող).
Հաւատովք պարտեցին զթագաւորութիւնս։ Ընդ մեզ աստուած, գիտացէք հեթանոսք, եւ պարտեցարու՛ք։ Պարտեցաւ այր իսրաէլի յերեսաց այլազեանցն։ Ընդէ՞ր արդեօք պարտեաց զմեզ տէր այսօր առաջի այլազգեանցն։ Պարտեցաւ աբեններ եւ արք իսրայէլի առաջի ծառայիցն դաւթի։ Պարտեցաւ առաջի իսրայէլի։ Ի պարտել ժողովրդեան քո իսրայէլի առաջի թշնամեաց։ Պարտեցաւ յուդա յերեսաց իսրայէլի. (Եւն։)
Մովսէս պարտէր զամաղէկ. (Նախ. ել.։)
Զամենայն բարբառ, որ յարիցէ ի վերայ քո ի դատաստան, պարտեսցես. (Ես. ՟Ծ՟Դ. 17։)
Յամօթ եղեն իմաստունք, զարհուրեցան եւ պարտեցան. (Երեմ. ՟Ը. 9.) (յն. ըմբռնեցան)։
Դարձեալ ընդ նոյնս շաղեալք (կամ շաղախեալք՝) պարտիցին. (՟Բ. Պետ. ՟Բ. 20.) (ա՛յլ ձ. պատիցին, որ է սխալ)։
Պարտիսցես ախտի. (Վրք. հց. ՟Ժ. ըստ հին թարգ։)
Պարտիս յողորմութենէ, եւ ոչ պարսաւիս. (Նար. ՟Ծ՟Ը։ Մինչեւ պարտեսցաւ ձեռն նորա սրովն) (այլ ձձ. մատզեցաւ). ՟Բ. Թագ. ՟Ի՟Գ. 10։
Պարտեցաւ պատերազմ յաւուր յայնմիկ. (՟Բ. Մնաց. ՟Ծ՟Ը. 33։)
Պարտեցաւ ամենայն ուախութիւն երկրի. (Ես. ՟Ի՟Դ. 11. յն. ի բան գնաց.) (որպէս թէ եւ հյ. պարտիլն, վարատիլ)։
ՊԱՐՏԵԼ ԶՉԱՐՉԱՐԱՆՍ. Քաջութեամբ համբերելով յաղթօղ լինել քան յաղթեալ.
Պարտէին առաքինութեամբ զչարչարանս. (Սեբեր. ՟Թ։)
ՅԱՓՇՈՒԹԻՒՆ ՊԱՐՏԻԼ. Ըմբռնիլ յափշութիւն առ ամօթոյ պարտութեան.
Որ խիզախէրն՝ յափշութիւն պարտեաւ (Աստուծոյ պարտեցաւ). (Շար.։)
Անսովոր կրաւորական է ասելն՝ Առ որս. ՟Գ.
Պարտիցուք, զի յաղթիցեմք . քանզի հասարակօրէն պիտէր՝ պարտեսցուք. այլ կամ թարգմանն հարկաւորեալ է դնել՝ պարտիցուք, ի նշանակ կրաւորականի, եւ կամ այլազգ իցէ գրելի։
to envelop, to enclose, to encircle, to surround, to shut in;
to circumscribe, to comprehend;
— թագաւ, to crown, to gird the brows with a crown.
Հրեղէն սրովն պարփակեալ զճանապարհս ծառոյն կենաց. (Զքր. կթ.։)
περικλείω, κύκλῳ περιστεφάνω undique claudo, corona cingo σφίγγω stringo. Շուրջ փակել. պարունակել պատել. պարագրել. մէջը առնուլ.
Պատելով չսկիւթք եւ զսկիլեացիք՝ պարփակէ զտիեզերս։ Ոչ սակաւ շուրջ զբրետականօքն եւ զվրօք (այս ինքն զիբերիացւովք) պարփակեալ լինին կղզիք. (Արիստ. աշխ.։)
Շուրջ պարփակելով թակարդեօքն։ Շուրջ զարտաքնոյն կողմանէ պարփակեալ ունէր պարսպաձեւ կազմութեամբ ամրութիւն՝ ի խիտ եւ ի խոցոտող մացառուտ փչոց. (Պիտ.։)
պատերազմական զինուք պարփակեալ. (Լմբ. պտրգ.։)
Բանակք սերովբէից հրափայլ թեւօքն զարքունական աթոռն. (Խոր. վրդվռ.։)
Զնա սերովբէիցն պարփակէ հրեղէն սուրն. (Յհ. իմ. եկեղ.։)
Բանակօք հրեշտակաց պարփակէ զնոսա. (Խոսր.։)
Պարփակեա՛ քո ձեռամբտ զառաստաղ տաճարիս։ Ի յամենուստ պարփակեա՛ կցորդութեամբ հրեշտակացդ. (Նար. ՟Ծ՟Բ. ՟Ձ՟Դ։)
պարփակեցաւ ամենազօրին Աստուծոյ օգնականութեամբն. (Վրք. հց. ձ։)
Որպէս թեւովք՝ խնայական պահպանութեամբ զպարունակօղն պարփակեցէր. (Նար. կուս.։)
Ոչ կշռի եւ ոչ պարփակի։ Ոչ տեղեաւ պարփակի (աստուած). (Յճխ. ՟Ղ։ Մագ. ՟Է։)
Զոր ոչ տանին երկինք եւ երկիր, ի գիրկս ծերունւոյն պարփակի. (Մեկն. ղկ.։)
Յանկարծակի պարփակեալ մառախուղով։ Անարեւ միգով յամենայն մասանց պարփակեալ. (Պիտ.։ Նար. ՟Ի՟Գ։)
Ի խոր տխրութեան պարփակէր ոչ միայն զանձն նորա, այլեւ զամենայն համատոհմսն նախարարս ազգին իւրոյ. (Ղեւոնդ.։)
ՊԱՐՓԱԿԵԼ. Ամփոփել. սերտ պահել. ամբարել. ի ներքս ընդունել.
Պարփակեալ ունէր յինքեան զշաղկապ սիրոյն. (Փոտ. առ զքր. կթ.։)
Զասացեալսն ի քէն ի մտածութեան մերում պարփակեալ ունիմք. (Պղատ. տիմ.։)
Եւ ոչ զուշ իմաստիցն ի նոյն պարփակեմք. (Լմբ. պտրգ.։)
ՊԱՐՓԱԿԵԼ. Պատեալ պաշարել.
Եթէ երկամբք վշտաց դժոխականաց զիս պարփակեսցէ. (Նար. ՟Կ՟Զ։)
ՊԱՐՓԱԿԵԼ ՊԱՐԻՍՊ. Պարսպել.
Յաղթութեամբք՝ իշխանութեանս պարփակեցէք պարիսպ. (Նիւս. մկ. բեթղ.։)
ՊԱՐՓԱԿԵԼ ԹԱԳԱՒ. Թագ կապել, բոլորել զպսակ.
Թագաւն զգլուխն պարփակեալ պսակէ. (Նար. երգ.։)
ՊԱՐՓԱԿԵԼ. Ի բաց պարուրել. Ճողոպրել.
Տարժամ մահուանէ պարփակել, ըզկապեալսն ի բանդից արձակել. (Գանձ.։)
(Ի յարութեան) հրեշտակք պարփակին զմարդկան աղագաւ. (Ոսկ. ՟ա. թես. ՟Ը։)
cf. Բեկար.
• տե՛ս Բեկար։
arum, colocasia.
Որպէս պեհիտրոնն եւ մտուկքն եւ տիդանքն՝ խոզի կերակուր են՝ փոքր ինչ անգիտացն. նոյնպէս եւ դառն եւ տախտուկ եւ թքանելի քան զմեզ ոչ ոք գտանիցէ. (Համամ առակ.։)
pelagus, the ocean, the sea, the mighty deep, the depths of the sea, the world of waters.
• (գրծ. -իւ, յգ. սեռ. -աց) «մեծ ծով» Խոր. աշխ. 595-6. գրուած պիղագոս Թղթ. դաշ. 15։
• -Յն πέλαγος «ծով», որ և լտ. pelagus. սրանից է Արշիպեղագոս (ծովի անունը)։-Հիւբշ. 371։
• Ուղիղ մեկնեցին ՀՀԲ և ՆՀԲ։
Իտալիա սահմանի՝ ըստ հարաւոյ տիւռենական պեղագոսիւն։ Ելլադա է առ երի կալով մակեդոնիայ ի մէջ պեղագոսացն. (Խոր. աշխարհ.)
Ի մէջ պոնտական եւ կասբիական պեղագոսացն. (Թղթ. դաշ.։)
shell-fish.
• «հաւալուսն, փորահաւ թռչու-նը. pélican». գործածուած է Փիլ. լիւս. 140 ձեռագրի լոաանցքում՝ իբր բացատրութիւն թոնձ հոմանիշի։
• ՆՀԲ և ՋԲ հասկանում են «ծովային մի խեցեմորթ»։ ՆՀԲ ստուգաբանում է «թերևս իբր պեղագոսեանք «ծովա-կանք» կամ պողիպոդք»։ Ուղիղ մեկնեց Նորայր, Հայկ. բառաքնն. էջ 115-6։
to hollow, to excavate, to dig, to delve;
to sap, to mine, to sink;
— գուբս, հորս, to open a trench, to sink a well;
զարտասուաց աղբիւրս —, to shed tears.
(լծ. թ. պէլէմէք, պէլլէմէք ) ἁνασκάπτω effodio, fodio, pastino ἁντλέω , ἑπαντλέω haurio, exhaurio. . Բրել զխորս. եւ Ի դուրս հանել ի խորուստ կամ ի փոսոյ կամ ի փլածոյ զհող եւ զայլ իրս. փորել հանել.
Գուբն՝ զոր փորեաց եւ պեղեաց. (Սաղ. ՟Է. 16։)
Ի հանդերձ իւեանց ընկալեալ զհողն՝ արտաքս պեղէին. (Ագաթ.։)
Նմանութեամբ.
Եթէ անզգամ իցես, միայն պեղեսցես զչարս. (Առակ. ՟Թ. 12։)
Զչար գործոցն զմերթս արտաքս պեղեալ. (Յճխ. ՟Ծ՟Է։)
Պատկառեցուցանել, պեղելով իւրեանց ականջօք միանգամայն ժողովեալ նախատանս. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)
Կործանեցան՝ որ զարդար արիւն՝ իւրեանց անձանց պեղեցին ի գլուխս. (Ճ. ՟Գ.)
ՊԵՂԵԼ. Բրել եւ բանալ. ջրհոր՝ փոս բանալ.
Պեղէ զխցեալ ջրհոսն, եւ զնորսն. (Նախ. ծն.։)
Պեղեալ երկուս հորս յոյժ քաջախորս, եւ սաստկապէս լայնս. (Խոր. ՟Գ. 32։)
Զարտասուաց աղբիւրսն պեղէ. (Լմբ. սղ.։)
hollowing out, excavation, digging.
pentathlon, quinquertium.
cf. Պենտեկոստէ.
ՊԵՆՏԱԿՈՍՏԷ ՊԵՆՏԵԿՈՍՏԷ. որ գրի եւ ՊԵՆՏԱԿՈՍ, ՊԵՆԴԱԿՈՍՏԵԱՅ, ՊԵՆԴԱԿՈՍՏԷ. Բառ յն. բէնդագօստի՛. πεντηκοστή (ἠμέρα ) pentecoste, quinquagesima (dies). Յիսներորդ (օր). այն է Տօնն յիսուն աւուրբք զկնի զատկի, երբեմն հաշուեալ յելիցն յեգիպտոսէ, եւ ի նոր օրէնս՝ ի յարութենէն քրիստոսի. այն է Հոգեգալուստն.
Այժմ լինիմ յեփեսոս մինչեւ ցպենտակոստէ. (՟Ա. Կոր. ՟Ծ՟Զ. 8։)
Ի տօնի զատկին եւ պենտակոստէին. (Վրք. հց. ՟Իղ։ Յաւուր մեծի պենտակոստէին. Նար. ՟Հ՟Է։)
Զատիկն, պենտակոսն, տաղաւարահարքն. (Նախ. ղեւտ.։)
Կատարեցաւ տօն պենտակոստէիցն։ Փութայր՝ եթէ հնար ինչ իցէ նմա, զօրն պենտակոստէից երթալ յերուսաղէմ. (՟Բ. Մակ. ՟Ծ՟Բ. 32։ Գործ. ՟Ի. 12։)
ՊԵՆՏԵԿՈՍՏԷ ասի երբեմն եւ միջոցն յինանց, կամ յիսուն աւուրքն աձնոքիկ ի զատկէ զգալուստ հոգւոյն սրբոյ.
Եւ ի կատարել աւուրցն պենտակոստէից. (Գծ. ՟Բ. 1։)
Ի լնուլ պենտակոստէիցն երեւացաւ հոգին. (Սեբեր. ՟Գ։)
Յուրբաթէ չորեքտասներորդին մինչեւ ցմիւս կիւրակէ երկրորդ շաբաթու պենտակոստէին, որ լինին աւուրք տասն Ճ. (՟Բ.։)
Pentecost.
• , ի հլ. (որ և պենտակոստէ Եփր. յար. 61, պենտակոս, պենդակոստեայ, պենդակոստէ) «Հրէից Եգիպտոսից դուրս գալու յիսուներորդ օրը, յիսնօրեակ» Բ. մկ, ժբ. 32. «Հոգեգալուստ՝ որ Զատկից 50 օր յետոյ է գալիս» Ա. կոր. ժզ. 8. Գծ. ի. 12. Կոչ. 298. «Ջատկից մինչև Հոգեգալուստ եղած 50 օրուայ միջոցը» Գծ. բ. 1. Սեբեր. Եփր. եփես. 147.-գրուած է պենտեկոստ Կանոն. 38, պենտէկոստէ Ոսկ. գծ. 44։
• = Յն. πεντηϰοστή «Հոգեգալուստ». բուն նշանակում է «յիսուներորդ», սրանից են փոխառեալ նաև լտ. pentecoste, ֆրանս. pentecóte, թրք. [arabic word] pinqust (Будa-говь, Cpaв. cлов. 1, 320)։-Հիւբշ. 372։
• Հներից մեկնում են Ոսկ. գծ. 44 «Պենտէկոստէն ըստ յունաց յիսներեակ ասի».-Տաթև. ձմ. ճխէ. «Ասորիք և յոյնք պենտէկոստ կոչեն, որ է հինդ ռասն»։ Աւելի ընդարձակ՝ անդ, էջ ճծե։ «Պենտակոստն ի յասորոց լեզուն հինղ-երորդ թարդմանի, որ նշանակէ զհինգ տօնն ազգին Իսրայէլի... և ոմանք զայն ասեն թէ պենտն հինգ լսի և կոստն դը-լուխ. իբր թէ հինգ գլխաւոր տօն էր նո-ցա զբոլոր ամն... այլ որ ստուգիր թարգմանեն ի հոռոմ լեզուն, պենտաւն յիսուն լսի և կոստն յիսներեակ»։ Նորե-րից ուղիղ մեկնեցին նախ ՀՀԲ և ՆՀԲ։
first stomach, ventricle.
ἕνυστρον ventriculus. Պարկ որովայնի կամ ստամոքս գառանց եւ այլոց որոճօղ կենդանեաց, ուր մակարդի կացն կամ խախացն. խախցոց. խաղցոց.
Տացէ քահանային զերին, եւ զծնօտսն, եւ զխախացոցն. (Օրին. ՟Ի՟Ը. 13։ յորմէ եւ Կանոն.։)
Խախացոցն ելուստ բուսոյ որովայնին է. (Փիլ. քհ. ՟Ժ՟Բ։)
Խախացոց, կամ խաղցոց. (Գաղիան. ըստ այլ եւ այլ գրչաց. որպէս եւ ի սուրբ գիրս։)
rough, harsh, unpleasant;
barbarous.
ԽԱԽՏԱԼՈՒՐ կամ ԽԱՂՏԱԼՈՒՐ. Որ եւ ԽԱՂՏԱԼԵԶՈՒ. Ծանրալուր որպէս զլեզու քաղդէացւոց, կամ խաղտեաց. կոկորդաձայն, խոշոր.
Ըստ իսմայէլեան խախտալուր լեզուին. (Ճ. ՟Բ.։)
spoiled, ruined;
ruin, waste.
Խախտեալ կամ խանգարեալ ինչ.
Հանէր զվնասակար խոզսն յայգւոյ անտի, եւ կազմէր զխախտածն. (Ճ. ՟Ա.։)
biting, pungent;
satirical, cynical;
— լեզու, tart tongue;
— բարք, mordacity, sharpness.
bite.
Խածատումն, եւ խածուած.
Համբերէին նոքա կեղոյ վիրացն, զոր ունէին, եւ զխածատածսն զգազանացսն. (Եւս. պտմ. ՟Ե. 1։)
bite, biting;
sting.
Խայթուած. հարուած օձի. խածումն. եւ խածեալ կամ խայթեալ տեղին.
Խայթմանց խածուածոց մահաբերին բերանոյ ժանեաց։ Զպալարս հոգւոյս խածուածոց բացի։ Զկտեալ խածուածս բազմագունիս. (Վեցօր. ՟Թ։)
act of biting.
δῆγμα morsus. Խածանումն. խածանեքն, իլն. խայթումն. հարուած օձի.
Որպէս ի խածմանէ արիոսականն օձէ վնասեալք. (Աթ. ՟Ժ՟Բ։)
Որ քակիցեն զայլոց զամրութիւն, անկցի ընդ օձի խածմամբ. (Ածաբ. ՟Ժ՟Զ։)
Գոն եւ այժմ ընդ խածմամբ օձին. (Իգն.։)
Անգործ եղիցի յիս խածումն թիւնաւոր օձին։ Ապրեցուցանէ զհաւատացեալս յաներեւոյթ օձին խածմանէ. (Լծ. ածաբ.։)
hard-hearted, rude, harsh.
Խակ կամ հում բարուք. տմարդի. եւ անագորոյն.
Զայս խակաբարոյ թագաւորին ծանուցեալ. (Վրք. հց. ձ։)
Զայնպիսի անմարդի եւ զհայհոյիչ բերանն եխից. (Վրք. ոսկ.։)
seditious, factious, turbulent;
— ստահակութիւն, cf. Խակագործութիւն.
Որ գործէ զխակութիւն, այսինքն ստահակ, չարագործ, անողորմ, խեռ, եւ ապստամբ։
Զանուն ամաղեկայ ջնջել ասէ, յահ եւ յերկիւղ խակագործաց. (Նախ. օրին.։)
Անողորմից եւ խաակգործից դատաստան անողորմ լինելոց է. (Վրդն. օրին.։)
Յապստամբութիւն, եւ ի խակագործ ստահակութիւն. յն. նորաձեւութիւն, իբր յուզումն խռովութեան։
sedition, revolt, rebellion.
στάσις seditio. Ապստամբութիւն. խռովութիւն. եւ Գործ անվայելւոչ. կղայամտութիւն.
Պիղատոս յետ խակագործութեան (հրէից)... կրկին կռուոյ նոցա եղեւ պատճառք. (Եւս. քր. ՟Բ։)
Սկսցի զ՝Ի մանկութենէն զփոյթ եւ զդժնդակ խակագործութիւնն թողեալ՝ առ լաւ եւ ծերունի կարգն փոխել. (Փիլ. ել. ՟Ա. 4։)
Տեառն եղիայի (կաթողիկոսի) խակագործութիւնն յերիցու վանս. (Կաղանկտ.։)
immature judgment, puerility.
Ոչ հեթանոսօրէն ուրուաձայն հնչման, եւ կամ հրէաբար խակախորհութեան. (Նար. ՟Ղ՟Բ։)
want of mature judgment, folly, youthful ignorance or inexperience.
Դու դիւրակործան բարուց հրէից խակամտութեան գայթակղութիւն. (Նար. խչ.։)
Զխակամտութիւն եւ զխստասրտութիւն ազգին նշանակէ. զի այնպիսի ժպիրհք էին. (Երզն. մտթ.։)
unripeness, crudity;
sourness, harshness, cruelty;
sedition, rebellion.
Առ թերի խակութիւն հողոյս, եւ կատարելութիւն հաստողիդ։ Համբակսգ խակակութ պորտոյն խակութեան. (Նար. ՟Լ՟Է. ՟Ծ՟Դ։)
Տղայութիւն աստ ոչ զհասակին տղայութիւնն ասէ, այլ զմտացն խակութիւն։ Ո՛չ եթէ առ տգիտութեան ինչ, եւ ոչ առ խակութեան, եւ ոչ վնաս տխեղծ հասակի. (Ոսկ. գաղ. եւ Ոսկ. եբր.։)
Ետես զհանճարոյ կամացն իւրոց ի նոսա զխակութեանն զանհասութիւն. (Ագաթ.։)
Մնաանկականի քոց տիոց , եւ անհասութեան խակութեանդ լեալ տարփանք. (Խոր. ՟Ա. 32։)
Ի տարացոյց խակութեան մտաց յանցաւորին։ Մտօք խակութեան թերի խորհրդոց. (Նար. խչ. եւ ՟Հ՟Թ։)
ԽԱԿՈՒԹԻՒՆ. ὡμότης crudfelitas στάσις seditio. Տմարդութիւն, անգթութիւն, հմութիւն խստասրտութիւն եւ ապստամբութիւն, խռովութիւն, խեռութիւն.
Իբրեւ զգաստ եղեւ յուդա վասն անօրէն խակութեան վնասին, որ եղեւ. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Բ. 5։)
Հրէիցն խակութիւն. (Նիւս. կազմ.։ եւ Նանայ.։)
Մի՜ սնոտի բանից տեղի տացուք, որք օրինադրենն ընդդէմ անձանց մերոց զխակութիւն. (Ածաբ. աղք.։)
Ողորմութիւն քո առ խակութիւն վնասակարիս։ Ի խակութենէ չարին արկածից. (Նար. ՟Լ. ՟Ղ՟Գ։)
Եթէ բնութեամբ այդպիսի գազանային ստեղծ զքեզ արարիչնխ է՞ր վասն դատաստանս պահանջէ ի քէն վասն խակութեանդ. (Սարգ. յկ. ՟Դ։)
Իբր զաղմկիչ զոք բամբասէին զնա, եւ եթէ խակութիւնս ինչ ստահակիցէ. (Ոսկ. ՟բ. տիմ. ՟Ա։)
Ի ծերութեան զխակութեան (յն. անառակ մանկանց). (Ոսկ. ես.։)
Քո ուղղակի վարուքն պատկառեցո՝ զնոցա խակութիւն. (իբր ռմկ. ճահիլլիք) (Վրք. հց. ձ։)
cookery;
the dishes served up;
seasoning of dishes;
dainty meats.
μαγειρική τέχνη coquinaris ars. Արհեստ. եւ գործ խահարարաց. հանդերձանք կերակրոց. խահք. համադամք.
Առ որս չիք տեսանել խահարարութիւն, կամ մարմնական ճաշակումն. (Լմբ. պտրգ.։)
Լնուլ ի նա զամենայն պէտս հացի եւ գինւոյ եւ ձիթոյ՝ մեծի խահարարութեան. (Վրք. հց. ՟Բ։)
Համեղասցի ի ճաշակելիս մտաց մերոց խահարարութիւնք խորտըացն այնոցիկ. (Խոսր.։)
leather-dresser, currier;
tanner.
βυρσεύς, σκιτεύς coriarius, cerdo, sutor. որ եւ ՃՈՆ, ԿՈՆ. Մորթէգործ. կաշեգործ. փոկագործ. որ հարթէ զմորթս ի մազից, եւ յօրինէ ազնիւ կաշի. եւս եւ կարուակ փոկեղինաց.
առ սիմոնի ումենմ խաղախորդի. (Գծ. ՟Ժ. 6. 32։)
ի բաց քերիցեն ի մորթոյն զգեղեցկութիւն, որպէս խաղախորդք զթանձրագոյն մորթոցն. (Առ որս. ՟Թ։) (Իսկ գործարանն խաղախորդաց կոչի ի գիրս Վաստակոց՝ կաշեգործնոց։)
childish, playful.
Մանուկ որ խաղայ. (զի՞ ըստ յն. արմատն բէս, ակնարկէ ի տղայ, եւ ի խաղ. )
Անխարդախ հասակ խաղակաց է. յորմէ եւ խաղակն նախկին անուանեցաւ. (Փիլ. լին. ՟Դ. 188։)
playfellow, playmate.
συμπαιστής, συμπαίκτωρ collusor. Որ խաղայ ընդ այրում. ընկեր խաղուց եւ զուարճութեանց.
Ովարիստէսն ըմպակից եւ խաղակից նշանակէ գոլ արամազդայ. (Պղատ. մինովս.։)
cf. Խաղաղ;
supplimentary vesper service;
certificate of poverty;
— Ովկիանոս, the Pacific Ocean;
— զոհ, peace-offering.
εἱρηνικός, εἱρηναῖος pacificus, pacatus. cf. ԽԱՂԱՂ. Անդորրական. հանդարտական. հանգստեան. հանդարտութեան. անխռովական. հանդարտ. հաշտ.
Տու՛ր նմա պատասխանի խաղաղական հեզութեամբ. (Սիր. ՟Դ. 8։)
Խաղաղական խորհրդով։ Բանիւք խաղաղականօք։ Կենաց խաղաղականաց. (Եղիշ. ՟Բ։ ՃՃ.։ Յհ. կթ.։)
Ի ձեռն առնուլ զպատերազմական եւ զխաղաղական վարս։ Խաղաղականաւն զամենայն երկիր գրաւեալ միահեծան կալիցէ։ Յարաժամ խաղաղականին պարապի կենաց։ Զխաղաղական բնակութիւն. (Պիտ.։)
Հասանեն խաղաղական շիրիմի. (Մագ. ՟Ի՟Թ։)
Նստել ի խաղաղական խուցս. (Վրք. հց. ՟Բ։)
կէին հեշտալիր խաղաղականօք. այսինքն խաղաղ կենօք. (Արծր. ՟Ա. 12։)
Կամ Անդորրացեալ. խաղաղեալ. խաղաղասէր. խաղաղարար. հեզ.
Խաղաղական անձամբ եկին ի քեբրոն թագաւորեցուցանել զդաւիթ. (՟Ա. Մնաց. ՟Ժ՟Բ. 38։)
Անթիւ պետութիւնս օրհնաբանողաց՝ համբոյրս, հեզս, երջանիկս, խաղաղականս. (Նար. ՟Լ՟Է։)
Այնպիսիքն յայնպիսեաց ախտից ազատ են, եւ ի մարմնի են խաղաղական. (Իգն.։)
ԽԱՂԱՂԱԿԱՆ ա.գ. Ժամերգութիւն հանգստեան՝ որ յետ երեկոյան ժամուն յառաջ քան զԵկեսցէն.
Հանգստեան կոչի աղօթք, եւ խաղաղական ասի։ Զխաղաղականին աղօթքն յերեկոյին ժամն յարեն. (Ի գիրս խոսր.։)
ԽԱՂԱՂԱԿԱՆ կամ ԽԱՂԱՂԱԿԱՆՔ. ա.գ. Հաշտարար զոհ փրկութեան՝ վասն խաղաղութեան եւ առողջութեան.
Ողջակէզս, եւ խաղաղականս. (՟Ա. Թագ. ՟Ժ. 8։ ՟Ժ՟Գ. 9։ ՟Բ. Թագ. ՟Զ. 17։ ՟Գ. Թագ. ՟Բ. 25. եւ այլն։)
յաղագս զոհի խաղաղականի, եւ կամ ի սակս պատերազմին շահուց (ըստ հեթանոսաց). (Պղատ. օրին. ՟Ժ՟Բ։)
calm, placid, tranquil.
Խաղաղ ծաւալեալ, հեզիկ ծածանեալ.
Ըստ նմանութեան խաղաղածաւալ ծովային ալեաց. (Ոսկ. համբ.։)
peacefully assembled.
Խաղաղ եւ անշարժ կացեալ կոյտ, կամ իբրեւ զկոյտ.
Եցոյց նմա զխաղաղակոյտ ոսկերաց բազմաց։ Մարգարէա՛ դու ի վերայ խաղաղակոյտ ոսկերացդ. (Մծբ. ՟Ը։)
Եւ այն լի էր խաղաղակոյտ ոսկերօք մարդկան. (Կոչ. ՟Ժ՟Զ։)
Ժողովեալ զխաղաղակոյտս (կամ զխաղաղակոյտս) ոսկերացն, հրամայեաց փոս հատանել, եւ ի միում տեղւոջ թաղել. (Ասող. ՟Գ. 42։)
peace-breaker, turbulent, unquiet, restless, seditious, rebellious.
Ամբոխիչ եւ վրդովիչ խաղաղութեան խռովարար.
to be appeased, tranquillized, to grow calm.
εἱρηνεύω in pace vivo, pacem ago, habeo ἠσυχίαν ἕχω, ἡρεμέω quiesco. Խաղաղիլ. հանդարտիլ. անդորրանալ. հանգչիլ. խաղաղութիւն գտանել կամ ունել. հաշտ եւ ընտել լինել.
Գազանք վայրենիք խաղաղասացին ընդ քեզ. (Յոբ. ՟Ե. 23։)
Խաղաղացեալք՝ ի բարիսն վայելեն. (Ագաթ.։)
Համոզեալ զնոսա խաղաղանալ. (Խոր. ՟Բ. 27։)
Անդ խաղաղանայր գրաւորական ժողովուրդն ի պատուիրանազանցութենէ՝ քաւեալք ի ձեռն քահանայութեանն. (Մամբր. յորմէ եւ Երզն. մտթ.։)
յապահովութեամբ խաղաղանալ՝ օրինակ իմն յանքոյթ նաւահանգստի. (Պիտ.։)
Խաղաղասցին ոգիք մեր յայնպիսեաց դառն վտանգից. (Խոսր.։)
pacific, quiet.
εἱρηνοφύλαξ pacis custos, pacificator. Որ պահէ զխաղաղութիւն եւ զսէր.
Զխաղաղութիւն սիրելով, եւ իբրու արդարեւ ճշմարիտ խաղաղապահ է նա. (Փիլ. լին. ՟Գ. 8։)
fond of peace, that loves tranquillity, peaceable, peaceful.
φιλειρηναῖος. pacis amans. իբր Սիրօղ խաղաղութեան.
Ասեն խաղաղասէր գոլ զազգն ճենաց։ Են խաղաղասէր։ Խաղաղասիրի տեառն իմում թէոդոսի. (Խոր. Բ. 78։ Գ. 57։)
Այր հեզահամբոյր եւ խաղաղասէր. (Յհ. կթ։)
Առաքինեացն իցէք պսակող մարդկան եւ խաղաղասիրաց. (Պիտ։)
Խաղաղասէր շինութիւն, կամ մարդասիրութիւն, միտք, կեղծաւորութիւն. (Ագաթ։ Եղիշ։)
Խաղաղասէր կեանք, կամ հանգիստ, կամ մատուցումն. (Պիտ։)
mild, soft, gentle.
Ուր իցէ սիւք խաղաղ, կամ շնչումն օդոյ մեղմ եւ հանդարտ.
Եղեւ շնչումն խաղաղասիգ օդոյ, կամ շնչիւն խաղաղասիք օդոց. (Փարպ. Ճ. Բ։)
Շնորհեա՛ տէր գնացողաց ի ծովու խաղաղասիգ ալիսն վետս վետս քստմնել ծածանմամբ. (Վրդն. ծն։)
love of peace, moderation.
Սէր խաղաղութեան.
Աշխարհաշէն խաղաղասիրութեամբ հոգաբարձէր. (Արծր. Ե. 6։)
Նոցին խաղաղասիրութեանն եզեր նախանձոտ. (Խոսրովիկ։)
peace-making, pacifying, conciliating;
peace-maker, pacifier, reconciler.
Έιρηνοποιὸς, ἐιρηνιϰὸς. Pacificus. Որ առնէ զխաղաղութիւն. խաղաղացուցիչ. հաշտարար. եւ Տուօղ խաղաղութեան.
Գոն մնացուածք առն խաղաղարարի։ Երանի խաղաղարարաց. (Սղ. ԼԶ. 37։ Մաթ. Ե. 9։ Տես եւ Սղ. ՃԺԹ. 6։ Երեմ. ԼԸ. 2։ Յկ. Գ. 17։)
Խաղաղարարն երկրի, եւ առ երկնայինսն նմանութիւն. (Աթ. բ։)
Խաղաղարարին աստուածոյ աշակերտք. (Ոսկ. յհ. Բ. 36։)
Զառ յինքենէ՝ երկնաւորաց եւ երկրաւորաց խաղաղարարէն աւանդեալ նոցա զօրէն խաղաղութեան՝ տալ ամենեցուն. (Սկեւռ. յար։)
pacification, reconciliation.
Խաղաղարարութեամբնն որդի աստուծոյ կոչի. (Լմբ. առակ։)
Զաստուած իսկ տէր խաղաղարարութեան՝ ունիցիս. յն. զխաղաղութեանն աստուած. (Ոսկ. մ. Ա. 15։)
very calm, peaceful, tranquil, serene.
Խաղաղական յաւէտ. անդորրական. հաշտ եւ համբոյր.
Խաղաղաւէտ կենդանութեամբ։ Ի պայման միաբանական եւ խաղաղաւէտ սիրոյ հաստատեցի նոցա. (Յհ. կթ։)
Զամն ողջոյն յըղձալի եւ ի խաղաղաւէտն անցուցանէր հանգիստ. (Կաղկանտ։)
peacefully, calmly, quietly, softly, gently.
Ήσυχῆ. quiete, placide. Խաղաղ. խաղաղութեամբ. հանդարտիկ. հեզիկ. րահաթ, սուս փուս.
Հաշտութեամբ խաղաղիկ ի միում արգանդի գառէին. (Եզնիկ։)
playful, fond of amusements.
Սիրօղ որպիսի եւ է խաղուց. օյունապազ.
Հրէայք խաղաղասէրք եւ լկտիք էին՝ ի մեհեանս եգիպտացւոցն սովորեալ.
Իբրեւ զբանս մանկանց խաղասիրաց համարէին յականջս նոցա. (Թէոփիլ. պհ.։)
play-ground;
gaminghouse;
theatre.
Տեղի խաղալոյ. թատրոն.
Ի խաղարանս զբօսանին. յորս մտանեն ողջանգամք, եւ ելանեն վիրաւորեալք (հոգւով). (Մանդ. ՟Ժ՟Է։)
flowing, running, fluid;
cf. Խաղացք.
Լոյծ եւ խաղաց բնութիւն ջուրց. (Վեցօր. ՟Ա. ՟Դ. ստէպ։)
Խաղաց գնացիւք վարդապետութեանն լնու բանն զծագս երկրի. (Սեբեր. ՟Ը։)
Իբրեւ տեսին զանհաւան խաղաց բնութիւնն. (Եփր. յես.։ գրի Խաղաց՝ եւ իբր խախաց։ Եփր. համաբ.։)
Անշարժ կամ, ասեն, գնացք խաղացիցն (ջուրց ծովու). (Վեցօր. ՟Է. յորմէ եւ Շիր.։)
Սերմանց ոչ նոյնպիսի, այլ ի բնական եւ յանշնչական խաղացիցն. (Եզնիկ.։)
cf. Խաղացք;
խաղացմունք շնորհաց, inspiration of the Divine Spirit.
Խաղցաք. շարժումն. ընթացք. գնացք. հոսումն. զեղումն.
Ի խաղացման, եւ ի դադարման։ Խաղացումն յորձանից գետոց։ Խաղացմունք գետոյ։ Գերազանցեալ քան զջրոցն յառաջադեմ խաղացմունս. (Պիտ.։)
Զանսպառ խաղացմունս աստուածայնոցն ի քեզ շնորհաց. (Խոր. ՟Ա. 1։)
Լքին զճանապարհս հետոց խաղացմանց։ Զխաղացումն ժամանակացս յայտնեն. (Նար. խչ. եւ Նար. մծբ.։)
card, playing card;
հմայել խաղթղթովք, cf. Թուղթ.
gristle, cartilage.
χόνδρος cartilago. Աճառ. կրճուկ, կրճիկ. (ըստ յն. խօ՛նտռօս, որ է որպէս խճային. ուստի եւ խաղճախուղճ, իբր խիճախուճ. խիճ եւ խոչ)
Որ մերձ ի պարանոց է խաղճախուղճն, զձայնն առարգեալ՝ գոչաւորագոյն զհնչումն գործէ։ Ոսկերք, եւ խաղճախուղճ, երակք, խռչափողք. (Նիւս. կազմ.։)
in some manner.
Առ ինչ իմնապէս ունել թերեւս ճառեսցի ինչ առ այսոսիկ. (Արիստ. առինչ.։)
mine, my.
աստուածն բոլորից իմոյական կերպիւ հրաշագործեաց զփրկութիւն. (Զքր. կթ.։)
Նա ինքն է նիկոդեմոս՝ իմոյին հարազատն. (ՃՃ.։)
Յարեցայց յապաշխարութեան զղջումն հանդերձ իմոյին համազուգիւ. (Պիտ.։)
cf. Իմոյական.
աստուածն բոլորից իմոյական կերպիւ հրաշագործեաց զփրկութիւն. (Զքր. կթ.։)
Նա ինքն է նիկոդեմոս՝ իմոյին հարազատն. (ՃՃ.։)
Յարեցայց յապաշխարութեան զղջումն հանդերձ իմոյին համազուգիւ. (Պիտ.։)
my goods and chattels.
Ի բնախօսից ոմանք բաժանելով զմարդն՝ ասացին, ես, իմն, եւ իմոքն, նշանակելով զհոգի, եւ ըզմարմին, եւ զստացուածս. (Սարկ. հանգ.։)
as far as I possibly can, as much as is in my power, as much as I can, the best I can;
as for me.
Այնպէս որչափ իմովսանն յօժարութեամբ եւ ձեզ որ ի հռոմդէք աւետարանել. (Հռ. ՟Ա. 15։)
Սակաւ ինչ իմովսանն՝ տկարութեամբ ջանացեալ. (Նախ. գծ.։)
cf. Ինծ.
ԻՆԾ ԻՆՁ. πάρδαλος pardus, pardalis. եւս եւ λεόπαρδος leopardus Գազան գիշակեր խայտախարիւ. որպէս կատու մեծ, կամ որպէս առիւծ. cf. ՎԱԳՐ, cf. ՅՈՎԱԶ. ունծ, գափլան, քալան.
ինծ առ ուլու մակաղեսցի. (Ես. ՟Ժ՟Ա. 6։)
Զարթեաւ ինծ ի վերա քաղաքաց նոցա։ Եթէ փոխիցէ հնդիկ զմորթ իւր, եւ ինձ զխայտուցս իւր, եւ դուք կարօղ լինիցիք գործել զբարիս. (Երեմ. ՟Ե. 6։ ՟Ժ՟Գ. 23։)
Վազեսցեն առաւել քան զինծս երիվարք նոցա. (Ամբ. ՟Ա. 8։)
Այլ գազան իբրեւ զինծ (կամ զինձ). (Դան. ՟Է. 6։)
երկրորդն ի վերայ ընծու. (Խոր. ՟Ա. 25։)
ինձ թեթեւանդամ է եւ արագոտն. (Վեցօր.։)
Կապեալ եմ ի մէջ տասն ընծուց (յն. ըիծառիւծուց), որ են գունդ զինուորացս. (Ածազգ. ՟Ե։)
by myself, personally.
Իսկ (Մխ. երեմ.)
αὑτός ἑγώ ego ipse եւ այլն. Ես ինքնին. յինէն. յանձնէ իմմէ. ինեւ. անձամբ.
Ողջ լիջիք, եւ ես ինձէն իսկ ողջ եմ անենայն իրօք. (՟Գ. Մակ. ՟Գ. 8։)
Ես ինձէն աչօք տեսի։ Ինձէն զիս քեզ մատուցի. (Եղիշ. ՟Գ. ՟Է։)
Զիա՞րդ անձամբ ինձէն զստութիւն իմ ծանակեցից. (Նար. կ.։)
գիտեմ յոլով զբարին, որ յաստուծոյ ինձէն հասին. իմա՛ ինձ՛ս, անձին իմում։
nine.
ἑννέα novem. Երիցս երեք թիւ. միով պակաս ի տասնէ. ինը
Ինն յերից ըստ երից բազմապատկութեանց (ծնանի). (Սահմ. ՟Ժ՟Դ։)
Տալ զնա ինն ցեղիցն. (Թուոց. ՟Լ՟Դ. 13։)
Ո՞չ տասն սոքա սրբեցան. իսկ արդ ինունքն (կամ իննունքն) ու՞ր են. (Ղկ. ՟Ժ՟Է. 17։)
Լե՛ր, մի՛ յիննուցն յապերախտից, այլ տասներորդին նմանեա՛ Ածաբ. (մկրտ.։)
Ամօք երեք հարիւր քառասուն եւ իննուք. (Եւս. քր. ՟Ա։)
իննուց յսնից՝ եւ թուոց երից, եւ չորեակ տասանց. (Նար. ՟Ի՟Թ։)
nine hundred.
Ամք ինն հարիւր եւ երեսուն, եւ այլն. (Ծն. ՟Ե. 5։)
Իննհարիւր կառք երկաթիք էին նորա։ Իննհարիւր կառս երկաթեղէնս. (Դատ. 3. 13։)
thing, some thing;
some, a, an, one, certain, single, any;
աւուրս —, some days;
պտուղ —, some fruit;
չիք —, չէ —, nothing, it is nothing, no matter;
չգիտեմ —, I know nothing, I know nothing about it;
Ի՞նչ, what? Which? զ— ժամ է ? what o'lock is it? զ— ասէ ?what says he ? առ զ— իցէ ? to what purpose ? cf. Զի՞նչ;
յ— օրէնս ? in what law? in what religion or custom?
իւիք իւիք, in something, somehow;
by which, whereby.
property, fortune, substance, possessions;
riches, effects, goods and chattels;
estate, domain;
արկանել յընչից, to despoil or deprive of one's possessions.
by himself, spontaneously, voluntarily, of one's own accord.
ինքնօրէն. ինքնին. ինքայօժար. եւ Տիտական.
Ինքնաբար բերիմք առ այս ցանկութիւն։ Ո՛ ինքնաբար, այլ ի նորա զօրութենէն զորացեալ. (Լմբ. սղ.։)
Ինքնաբար իշխանութեամբն տիրէ ի վերայ բարեաց. (Տօնակ.։)
self-sufficient.
αὕταρκης, αὑταρκέστατος (իբր ինքեան հերիք). sibi sufficiens, contentissimus ինքն բաւական ինքեան. իբրեւ շատացեալ. անկարօտ այլում յո՛ր եւ է կարգի.
Անկարօտ է այլոյ իրիք, եւ ինքնաբաւ անձին. (Փիլ. իմաստն.։)
Բնութեամբի մարդկայնոցս ոչինչ հաստատուն, եւ ո՛չ հարթ, եւ ո՛չ ինքնաբաւ. (Ածաբ. աղք.։)
Միմեանց կարօտ ստեղծ զայս կենդանի զմարդ, եւ ոչ ինքնաբաւ։ Աստուած զմարդս ո՛չ ինքնաբաւ արար, այլ՝ խրատու եւ առաջնորդի կարօտ. (Լմբ. սղ. եւ Լմբ. առակ.։)
Որպէս եւ սրբոցն բաւական է առ ի գովութիւն, եւ յոժարեցելոցն յառաքինութիւն ինքնաբաւ ելեալ յօգտակարսն. (Բրս. գորդ.։)
Բնութեամբ երկարն (տառ) է ինքնաբաւ, եւ անկարօտ լծակցութեան ձայնորդի. (Մագ. քեր. եւ Երզն. քեր.։)
of natural growth.
Ինքնին բողբոջեալ, կամ անդըստին ի բնէ ընձիւղեալ.
Ստեփաննոս ինքնաբողբոջ (ծաղիկ՝) գլխոյ իւրոյ յատուկ պսակիչ. (Ճ. ՟Գ.։)