Definitions containing the research ձ : 10000 Results

Հնգամարտիկ

adj.

victorious at the pentathlon.

NBHL (2)

πένταθλος, πεντάθλιος quinque certaminibus vincens. Որ փորձ եւ յաղթօղ գտանի ի հինգ մարտս ողոմպիականս.

Հնգամարտիկն զշմբրոցն լնուն աւազով, եւ առնուն ըստ անձին, զի այնու զբնաւ ոյժն փորձիցեն. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 8։)


Հնգապատիկ

adj. adv.

quintuple;
five times as much.

NBHL (1)

Մնասն քո արար հինգ մանս, արծաթն քո հնգապատիկ ընտրեալ եւ փորձեալ ի հողոյ. (Մեկն. ղկ.։)


Հնգաքաղաքք, քաց

s.

Pentapolis.

NBHL (1)

Ի մի հնգաքաղաքացն փոխեալ բնակեցեալ. (այլ ձ. ի մի հինգ քաղաքացն). (Փիլ. իմաստն.։) cf. ՀԻՆԳՔԱՂԱՔԵԱՆ։


Հնգեկին

cf. Հնգապատիկ.

NBHL (1)

Արար դուրս ... եւ սեամս հնգեկինս. (՟Գ. Թագ. ՟Զ. 32։ (ա՛յլ ձ. հնգեքինս. իբր հինգեքկինս։))


Հնգետասանամեայ, էի, ից

adj.

cf. Հնգետասանամեան.

NBHL (1)

ՀՆԳԵՏԱՍԱՆԱՄԵԱՅ ՀՆԳԵՏԱՍԱՆԱՄԵԱՆ. πεντεκαιδεκαέτης qui quindecim annorum est. Ունակ հնգետասանամեան ամաց (անձն, հասակ, միջոց ժամանակի, եւ այլն)


Հնգետասանամեան, մենից

adj.

of fifteen years, years old.

NBHL (1)

ՀՆԳԵՏԱՍԱՆԱՄԵԱՅ ՀՆԳԵՏԱՍԱՆԱՄԵԱՆ. πεντεκαιδεκαέτης qui quindecim annorum est. Ունակ հնգետասանամեան ամաց (անձն, հասակ, միջոց ժամանակի, եւ այլն)


Հնգեքեան

s. adj.

cf. Հնգեքին.

NBHL (1)

ՀՆԳԵՔԵԱՆ ՀՆԳԵՔԻՆ. գրի եւ ՀԻՆԳԵՔԵԱՆ, ՀԻՆԳԵՔԻՆ. Հինգքն՝ ամենեքին միանգամայն. եւ նախասացեալ հինգ անձինքն. հինկն ալ .... յն. լտ. պարզապէս հինգ ասի.


Հնգեքին, քեցունց

s. adj.

all five.

NBHL (1)

ՀՆԳԵՔԵԱՆ ՀՆԳԵՔԻՆ. գրի եւ ՀԻՆԳԵՔԵԱՆ, ՀԻՆԳԵՔԻՆ. Հինգքն՝ ամենեքին միանգամայն. եւ նախասացեալ հինգ անձինքն. հինկն ալ .... յն. լտ. պարզապէս հինգ ասի.


Հնդիկ, դկաց

s. adj.

Indian;
black, negro;
—ք, India;
— փայտ, ebony, ebon;
— եղէգն, bamboo;
— ընկոյզ, nutmeg;
— որդն, silk-worm;
— մրջիւն, ant-lion;
— հաւ, turkey, turkey-cock;
գնալ ի —ս, to go to the Indies.

NBHL (1)

Առաջի նորա նախ հնդիկք անկցին։ Ետուր զնա կերակուր զօրացն հնդկաց։ Եթէ փոխիցէ հնդիկ զմորթ իւր։ Հնդիկք յառաջագոյն ձեռնտու լիցին առ աստուած. (Սղ. եւ Երեմ.։)


Հնդկագոյն

adj.

brown, black.

NBHL (1)

Խանձօղն զերծեալ յերկնային հրեղէն բնութենէն անկաւ յերկիր, եւ եղեւ հնդկագոյն. (Եղիշ. դտ.։)


Հնդկահաւ

s.

turkey, turkey-cock or turkey-hen, mushroom;
ձագ հնդկահաւու or հնդկահաւուկ, young turkey;
սնուցիչ —ուց, breeder of turkeys;
գլգլայ —, — գլգլունս արձակէ, the turkey gobbles;
ձագ հնդկահաւու or հնդկահաւուկ, young turkey.


Հնդկերէն

adj. s.

in Indian, in the Indian language;
the Hindoostanee language.


Հնոտի, տւոյ, տեաց

adj. s.

old, worn, worn out;
—ք, old lumber, trash, rubbish;
—տեաց վաճառիչ, old clothes-man.

NBHL (1)

Հնացեալ կամ կարի հին (ձորձ). հինումին, հինկեկ, քուրչ.


Հնոցացուցանեմ, ուցի

va.

to enflame, to make a furnace of.

NBHL (1)

Եւ զյարակէզն հնոցացուցանելով զհուր. (Անյաղթ բարձր.։)


Հնութիւն, ութեան

s.

oldness;
age, old age, decay;
antiquity;
relic of antiquity;
old rubbish;
—ք անւոյ, the antiquities, the ancient monuments of Ani;
— ծերութեան or ալեաց, extreme old age, hoary old age;
decrepitude;
— օձից, the slough or cast off skin of serpents.


Հնչական, ի, աց

adj.

sounding, echoing, resounding, sonorous.

NBHL (1)

ἡχώδης sonorus. Որ կարէ հնչել. հնչօղ. ձան հանօղ.


Հնչակցութիւն, ութեան

s. mus.

the accompanying.

NBHL (2)

συμφωνία consonantia, concentus. Միաբան հնչիւն. ձայնակցութիւն.

Բաղաձայնութիւն եւ հնչակցութիւն կամաց առ բանս, եւ բանից առ գործս. (Փիլ. ել. ՟Բ. 10։)


Հնչեցուցանեմ, ուցի

va.

to sound, to resound;
to ring, to toll;
to divulge, to publish, to make public.

NBHL (3)

Հնչեցուցանէր զձայն ահեղ գոչման փողոյն. (Շար.։)

Զօրէն պիծակաց վայրենեաց հնչեցուցանել. (Պրպմ. ձ։)

Զնոյն հնչեցուցանել յականջս ձեր. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 5։)


Հնչիւն

cf. Հնչումն.

NBHL (1)

ՀՆՉԻՒՆ ՀՆՉՈՒՄՆ. ἧχος, βόμβοσις, βόμβος sonus, sonitus, strepitus եւ այլն. Հնչելն. ձայն. գոչիւն. բարբառ լսելի. շաչիւն. շնչիւն. բոմբիւն. դղրդիւն. հռչակ. արձագանգ. ձան.


Հոգածու, աց

adj.

full of care, solicitous.

NBHL (1)

Զանձն իւր հոգածու եւ խնամակալ երեւեցուցանէր նմա. (Բուզ. ՟Ե. 38։)


Հոգամ, ացայ, ացի

vn.

to provide, to provision;
to furnish, to garnish, to store, to procure;
to take care of, to preserve with care, to keep, to husband;
to care, to mind;
— վասն ուրուք or զումեքէ, to grow or be anxious about, disquieted, uneasy, thoughtful, to trouble one's head or oneself about, to torment oneself, to fret about;
չ— վասն վաղուի, to take no thought for tomorrow;
մի՛ ինչ —այք, don't be uneasy, do not distress yourself.

NBHL (2)

Ծանրասցի գործ մարդկան, եւ այնմ հոգասցեն, եւ մի՛ հոգասցեն ի բանս տարապարտս։ Հոգալ վասն մեղաց, կամ ոգւոյ, մարմնոյ, հանդերձի, վաղուի։ Ի պատուիրանս քո հոգացայց։ Այլ եւ ի պատուիրանս քո հոգացայց։ Զմէնջ հոգասցէ։ Զմիմեանց հոգայցեն։ Հոգացեալ ի սրտի իմում։ Սկսաւ տրտմել, եւ հոգալ.եւ այլն։

Հոգացի՛ր, թէ ո՛րպէս զիւր չարիքն իւրաքանչիւր ոք յիւրոյ անձնասիրութեան ի ծածկոյթն ստուգապէս տեսանիցէ. (Կլիմաք.։)


Հոգատարութիւն, ութեան

s.

cf. Հոգածութիւն.

NBHL (1)

Հոգ տանելն. խնամատարութիւն. հոգաբարձութիւն.


Հոգելի

cf. Հոգելից.

NBHL (2)

ՀՈԳԵԼԻ ՀՈԳԵԼԻՐ ՀՈԳԵԼԻՑ. Լի կամ լցեալ հոգւով սրբով (անձն, եւ որ ինչ իցէ նորա).

Ի կործանեալս յիս ակնարկեսցես հոգելից։ Ըստ հոգելից բանի իմաստնոյն. (Նար. ձ. եւ լ։)


Հոգելիր

cf. Հոգելից.

NBHL (2)

ՀՈԳԵԼԻ ՀՈԳԵԼԻՐ ՀՈԳԵԼԻՑ. Լի կամ լցեալ հոգւով սրբով (անձն, եւ որ ինչ իցէ նորա).

Ի կործանեալս յիս ակնարկեսցես հոգելից։ Ըստ հոգելից բանի իմաստնոյն. (Նար. ձ. եւ լ։)


Հոգելից

adj.

full of the Holy Spirit.

NBHL (2)

ՀՈԳԵԼԻ ՀՈԳԵԼԻՐ ՀՈԳԵԼԻՑ. Լի կամ լցեալ հոգւով սրբով (անձն, եւ որ ինչ իցէ նորա).

Ի կործանեալս յիս ակնարկեսցես հոգելից։ Ըստ հոգելից բանի իմաստնոյն. (Նար. ձ. եւ լ։)


Հոգեկան

adj.

spiritual, incorporeal;
psychical.

NBHL (1)

Փորձութեանց հոգեկանաց եւ մարմնականաց. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Ե։)


Հոգեկանութիւն, ութեան

s.

spirituality.

NBHL (1)

Մարդ կոչի ոչ մարմնոյն ձեւ, որ եւ անասնոցն է, այլ հոգեկանութիւնն. (Լմբ. ժղ.։)


Հոգեկորոյս

adj.

soul-destroying.

NBHL (1)

Հոգեկորոյս այրեցմամբ անձանց իւրեանց. (Վրդն. ել.։)


Հոգեհան

adj.

dying, in agony.

NBHL (1)

Որ մերձ է հանել զհոգին, կամ է ի հոգեվարս.


Հոգեղէն, ղինի, նաց

adj. s.

spiritual, intellectual, immaterial;
angelic;
angel.

NBHL (1)

Ոչ տանի գործի մարմնեղէն, եւ ոչ կշռեն իղձք հոգեղէնք. (Նար. ՟Լ՟Բ։)


Հոգեմարտ, ից, աց

adj. s.

warring against, or denying the divinity of the Holy Spirit;
follower of the doctrine of Macedonius.

NBHL (1)

Թէոդորոս ոմն հոգեմարտ. (Պրպմ. ձ։)


Հոգենկար

adj.

formed by the Holy Spirit.

NBHL (1)

Հնձան աստուածահրաշ եւ հոգէնկար. (Թէոդոր. կուս.։)


Հոգենուագ

adj.

singing or sung by inspiration of the Holy Spirit.

NBHL (1)

Ըստ հոգենուագ մարգարէութեանն՝ ի հանդերձս ոսկեհուռս զարդարեալ։ Զհոգենուագ մարգարէութիւն դաւթեան երգոցն. (Յհ. իմ. եկեղ.։ Արծր. ՟Դ. 12։)


Հոգեշնորհ

adj.

granted by the Holy Spirit;
adorned with or full of the gift or grace of the Holy Spirit;
communicating the Holy Spirit.

NBHL (1)

Զնոյն ձայն (սաղմոսի) հոգեշնորհ հնչեցուցանեմք. (Յհ. իմ. եկեղ.։)


Հոգեպատում

adj.

narrated by Divine Inspiration;
treating or narrating by Divine Inspiration.

NBHL (1)

Վերանայր յերկինս՝ ըստ հոգեպատում մարգարէութեանն, համբարձաւ աստուած օրհնութեամբ. (Մեկն. ղկ.։)


Հոգեպէս

adv.

spiritually, according to the spirit, divinely;
allegorically, mystically.

NBHL (2)

Եթէ ոչ էր ծնեալ նորա մարմնապէս, եւ ոչ դու ծնանէիր հոգեպէս։ Պրպմ. (ձ։)

Տարաւ ի տուն իւր զանդամալոյծն, եւ խնամարկեաց զնա հոգեպէս. (եւ հաճէր զմիտս նորա. Վրք. հց. ձ։)


Հոգեվար, աց

adj. s.

dying, agonizing, expiring, at the last gasp, in the e pangs of death;
—ք, pangs, agony, death-struggle;
լինել ի —ս, to be in agony, dying, giving up the ghost, to be in the last gasp or at the point of death.

NBHL (1)

ἁποθνύσκων, ἁγωνιζόμενος moribundus. իտ. agonizante. Որ մերձ է ի վարումն կամ յաւանդումն հոգւոյ. հոգէվարք.


Հոգետեսութիւն, ութեան

s.

the gift of penetrating the secrets of the heart.

NBHL (1)

Տեսանելն հոգւով զգաղտնիս. շնորհք կամ ձիրք հոգետես գոլոյ. հոգեւոր տեսութիւն.


Հոգերգող, ի

s. adj.

psalmist;
singing by inspiration of the Holy Spirit.

NBHL (2)

Ինքն իսկ ասէ հոգերգօղն, ասաց տէր ցտէր իմ. (Պրպմ. ձ։)

Խնդրէին զբացատրութիւնն զաստուածիմաստ հոգերգողին նուագ (այսինքն մեկնել զսաղմոսն)։ Ըստ նախաձայն հոգերգողին. (Սկեւռ. ի լմբ.։)


Հոգեցատուր

cf. Հոգեմասն՞՞՞բաժին.

NBHL (2)

Հոգեցատուր պայմանաւ ընձեռեալ. (Յհ. կթ.։)

Զիմ հոգեցատուր հողսդ։ Ոչ հոգեցատուր, եւ ոչ յերախտեաց, այլ գնեցի։ Ինձ վաճառեալ, եւ հոգեցատուր արարեալ. (Ուռպ.։)


Հոգեւոր, աց

adj. s.

spiritual;
devout, pious;
animated, lively, spirited;
—ք, spiritual things.

NBHL (2)

Հոգեւոր դրախտ, կամ ձիթենի. հաղորդութիւն, խրախճանութիւն. սպառազինութիւն, փարթամութիւն, եւ այլն. (Կոչ. ՟Ա։ Նար.։ Պիտ.։)

Ոչ եւս շունչ կենդանի, այլ անձինս բանաւորս եւ հոգեւորս ստեղծանէ ջուրս այս. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 25։)


Հոգեւորապէս

adv.

cf. Հոգեպէս.

NBHL (1)

Քանի՞ եւս ունի բարեգործել հոգեւորապէս՝ դարձելոցն առ նաֆ նովին բնութեամբ. (Իգն.։)


Հոգեւորութիւն, ութեան

s.

spirituality.

NBHL (1)

Դարձաւ ի հոգեւորութենէն, եւ եղեւ մարմին. (Լմբ. սղ.։)


Հոգընկէց

adj.

hazardous, bold;
fussy, busy, meddling.

NBHL (1)

ῥιψοκίνδυνος qui se in pericula praecipitat. Որ ի հոգս եւ ի վիշտս վտանգի ընկենու զանձն իւր.


Հոգիացուցանեմ, ուցի

va. fig.

to spiritualize, to purify;
to inspirit, to animate, to vivify, to reanimate, to give new life to, to raise the spirits of;
to restore to life.

NBHL (1)

Ստեղծագործեաց ձեռօք, եւ փչմամբ իւրով հոգիացուցեալ կենդանացոյց. (Ղեւոնդ.։)


Հոգողութիւն, ութեան

s.

care, solicitude.

NBHL (1)

Հոգացողութիւն. հոգաբարձութիւն. հոգ. փոյթ. խնամ.


Հոլաթեւեան

adj.

open-winged.

NBHL (1)

Հոլաթեւեան սերովբէն նստելով ի վերայ վիմին. (Շար.) այսպէս ընթեռնումք եւ իմանամք զգրեալն ի ձեռագիր օրինակս Հոյլաթեւեան. որ եթէ ճշդիւ պահեսցի, թերեւս ունէր նշանակել՝ կա՛մ բազմաթեւեան, այսինքն վեղթեւեան. կամ ամփոփեալ թեւովք։ Ստուգէ զբուն մեկնութիւն իրացս եւ յաջորդ բայդ։


Հոլաթեւեմ, եցի

vn. va.

to open or extend the wings;
to cover with the wings.

NBHL (1)

Որպէս հողմ սաստիկ ի վերուստ հոլաթեւեալ ի վերնատունն կայր սրբոցն։ Եկն ի բարձանց իշխանութեամբ ապենիազն՝ հոլաթեւեալ աղաւնակերպ ի ձայն հնչման. (Տաղ.։)


Հոլանեմ, եցի

va. fig.

to undress, to take off one's clothes, to bare, to strip;
to make known or evident, to reveal, to disclose.

NBHL (1)

Թագաւորն հոլանեալ՝ առնոյր բահ ի ձեռն. (Ճ. ՟Բ. (որ ի Ճ. ՟Ա. գրի՝ հոլոնեալ։))


Հոլեմ, եցի

va.

cf. Հոլոնեմ.

NBHL (2)

Քահանայքն հոլոնեալ՝ վաճառէին զաստուած. (Շար. որ մարթի ձգիլ եւ ի յաջորդ նշ։)

Կանայք կոտորելոցն լրբենի դիմօք հոլոնեալք, եւ ի բաց ընկեցեալք զձեւ կանացի. (Արծր. ՟Բ. 6։)