յոքնականն վերնոյն. Քաղաքիկք. քաղաքկունք. քաղաքիկներ.
Որք միանգամ ի քաղքակնեարդ են մարդիկ, գան առ քեզ։ Եւ ոմանք եկեալ ի քաղաքկներոյն՝ ասէին. (Պտմ. աղեքս.։)
Քաղթնատն գոլ. թլուատութիւն.
Որ առ քաղթնատեան թոթովէին, ստէպ կրթութիւն զկաղ լեզու նոցա էած յուղղութիւն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 17։)
ՔԱՂԻՐԴ ՔԱՂԻՐԹ. κοιλία intestinum. Գրի եւ ՔԱՂԵՐԹ. Մեծ պարկ ի փոր կենդանւոյն՝ ճարպով պատեալ՝ կից ընդ աղիս՝ ընդունարան ապաւառի. թափան.
Առցես զամենայն ճարպ թաղանթոյ քաղրգին ... զճարպ թաղանթոյ քաղրթին։ Հանդերձ քաղրթաւն եւ ապաւառաւն։ Եւ զճարպն՝ որ ի վերայ քաղրթին։ Լուաց զքաղիրթ եւ զոտսն ջրով. (Ել. ՟Ի՟Թ։ Ղեւտ. ՟Դ։)
Քաղերթ աղբով լցեալ. (Նիւս. կազմ. ՟Ժ՟Ե։)
Վասն տրտմութեանբնաւորեալ է մաղձկաթել ի բերան քաղրթին. (Երզն. մտթ.։)
Նմանութիւն երկուց քաղրդաց. (Վեցօր. ՟Թ։)
Կալ զբերանքն սեկով կամ քաղրգով. (Վստկ.։)
ՔԱՂԻՐԹ կամ ՔԱՂԻՐԴ կամ ՔԱՂԸՐԹ, քաղրթան. Է եւ որպէս յատուկ անուն. յորմէ եւ Քաղրթականք եւ քաղթալեզուք.
Ի սարկինոսացն՝ որք առ ժամանակ մի քաղրդականք կոչեցան, զոր ասէ իսկ աստուածային գիրք, եթէ քաղրթալեզուքն սրբեսին յարենէ անմեղաց. քանզի սկիզբն զօրանալոյ ազգին քազրթն եղեւ, որ էր իշխան սակաւ իսմայէլականաց շրջաբնակաց. (Պտմ. վր.։)
Աստանօր նստի գլուխ ազգին իսմայէլի նախ քաղրթան անուն, զոր եւ գիրն աստուծային պատմէ, թէ քաղրթաշուրթն ժողովուրդն յագեցուսցեն զսուրս իւրեանց յարիւն (կամ յարենէ). (Սամ. երէց.) (ուր գրի եւ ՔՂԵՐԹ, կամ ՔՂԵՐԴ)։
γλεύκους μεμεστώμενος musto plenus. Քաղցուով լցեալ. արբեալ իբրու նոր գինեաւ. շիրա կամ նոր գինի շատ խմած.
Եւ կիսոցն ընդ խաղ արկեալ՝ ասէին, եթէ քաղցուալից իցեն. (Գծ. ՟Բ. 13։)
ՔԱՂՑՐԱԲՈՒՂԽ ՔԱՂՑՐԱԲՈՒԽ. որ բղխէ զքաղցր կամ զքաղցրութիւն. եւ Բղխեալ որպէս քաղցր.
Ես եմ աղբիւրն կենաց, որ քաղցրաբուխ է եւ անուշաճաշակ. (Վրք. հց. ՟Ի՟Զ։)
Կաթեամբ դիեցուցի զքեզ հաճելի եւ քաղցրաբուխ ստեամբ. (Ճ. ՟Ժ.։)
զքաղցրաբուխ ստեամբ. (Ճ. ՟Ժ.։)
Զքաղցրաբուղխ բերանն փակեալ։ Ի վտակաց քաղցրաբուխ շնորհաց։ Ի յորդառատ եւ ի քաղցրաբուխ վարդապետութենէ սրբոյն Յովհաննու։ Ականակիտ աղբերացն քաղցրաբուղխ ծաւալմամբ. (Ոսկ. ի մելիտ.։ Ճ. ՟Ա.։ Վրք. ոսկ.։ Խոր. վրդվռ.։)
Յիշողամտութիւն. ուշագրութիւն. խելամտութիւն. հանճարեղութիւն.
Արդ զայս միայն խննդրեսցես ի քումդ քաջուշեղութեան վարժումն. նախ՝ յորմէ՛ բանն, երկիր՝ առ որ բանն, երկր՝ յաղագս ո՛յր բանն. (Մագ. ՟Կ՟Թ։)
ՔԱՌԱԿՈՂՄ կամ ՔԱՌԱԿՈՂՄՆ, ՔԱՌԱԿՈՂՄԱՆԻ ՔԱՌԱԿՈՂՄԵԱՅ ՔԱՌԱԿՈՂՄԵԱՆ. τετράγωνος quadrangulus. Որ ինչ ունի զչորս կողմանս, կամ հայի ընդ չորեսին կողմանս. քառաթեւ. քառանկիւն. քառանկիւնի. չորս կողմով.
Յաղագս քառակողմ աշխարհիս պատարագեալ. (Շար.։)
Ի չորից հողմոց, այսինքն ի քառտկողմ աշխարհէ, ի ծագաց երկրէ մինչեւ ի ծագս նորա. (Եպիփ. ծն.։)
Ի քառակողմն կոյս որոշեցան. (Լմբ. պտրգ.։)
Ձեւն՝ զի քառակոմանի է, հրաւիրակ է չորից տնկեանց տիեզերաց։ Օծմամբն քառակողմանի. (Յհ. իմ. եկեղ.։)
Ի չորից հողմոց երկնից ... քառակողմեան (կամ եայ) հրաւիրողին. (Մագ. ոտ. մանուչ.։)
ՔԱՌԱԿՈՂՄ կամ ՔԱՌԱԿՈՂՄՆ, ՔԱՌԱԿՈՂՄԱՆԻ ՔԱՌԱԿՈՂՄԵԱՅ ՔԱՌԱԿՈՂՄԵԱՆ. τετράγωνος quadrangulus. Որ ինչ ունի զչորս կողմանս, կամ հայի ընդ չորեսին կողմանս. քառաթեւ. քառանկիւն. քառանկիւնի. չորս կողմով.
Յաղագս քառակողմ աշխարհիս պատարագեալ. (Շար.։)
Ի չորից հողմոց, այսինքն ի քառտկողմ աշխարհէ, ի ծագաց երկրէ մինչեւ ի ծագս նորա. (Եպիփ. ծն.։)
Ի քառակողմն կոյս որոշեցան. (Լմբ. պտրգ.։)
Ձեւն՝ զի քառակոմանի է, հրաւիրակ է չորից տնկեանց տիեզերաց։ Օծմամբն քառակողմանի. (Յհ. իմ. եկեղ.։)
Ի չորից հողմոց երկնից ... քառակողմեան (կամ եայ) հրաւիրողին. (Մագ. ոտ. մանուչ.։)
ՔԱՌԱԿՈՂՄ կամ ՔԱՌԱԿՈՂՄՆ, ՔԱՌԱԿՈՂՄԱՆԻ ՔԱՌԱԿՈՂՄԵԱՅ ՔԱՌԱԿՈՂՄԵԱՆ. τετράγωνος quadrangulus. Որ ինչ ունի զչորս կողմանս, կամ հայի ընդ չորեսին կողմանս. քառաթեւ. քառանկիւն. քառանկիւնի. չորս կողմով.
Յաղագս քառակողմ աշխարհիս պատարագեալ. (Շար.։)
Ի չորից հողմոց, այսինքն ի քառտկողմ աշխարհէ, ի ծագաց երկրէ մինչեւ ի ծագս նորա. (Եպիփ. ծն.։)
Ի քառակողմն կոյս որոշեցան. (Լմբ. պտրգ.։)
Ձեւն՝ զի քառակոմանի է, հրաւիրակ է չորից տնկեանց տիեզերաց։ Օծմամբն քառակողմանի. (Յհ. իմ. եկեղ.։)
Ի չորից հողմոց երկնից ... քառակողմեան (կամ եայ) հրաւիրողին. (Մագ. ոտ. մանուչ.։)
to justify, to approve, to do justice;
— զիրաւունս այրուոյն, to support the cause of widows;
— զոք թագաւորել, to confer the right to reign, to legitimate the reign.
διακρίνω dijudico. Իրաւունս տալով կամ առնելով՝ արդարացուցանել. ուղիղկշռութեամբ դատել եւ ընտրել.
Իրաւացուցանէ զբանս իմ։ զիրաւունս որբոյն ոչ իրաւացուցին։ Զաղքատն ոչ իրաւացուցին. (Յոբ. ՟Թ. 14։ Երեմ. ՟Ե. 28։ ՟Ի՟Թ. 16։)
Իրաւացուսցես զիմս ողորմութիւն առ երկնայինս եւ առ երկրաւորս. (Նար. ՟Խ՟Ը։)
Զի անմեղին մահն՝ մեղուցելոց կենդանութիւնիրաւացուցէ. այսինքն իրաւամբք արասցէ կամ տացէ. (Խոսր. պտրգ.։)
to effect, to put in execution, to do.
Խորհել, եւ ի ձեռն խորհրդոցն իրաւորել. (Անյաղթ անդ։)
cf. Իցէ՜ թէ;
why? for what reason ?
Մակբայք՝ ըղձիցն նշանակք. իցիւ, օշ. գուշ. մարտան. թր. քեր։ եւ ըստ մեկնչին.
Դամնոն ոտիւք կաղ էր. գողացելոյ կոշկացն, իցի՛ւ, ասաց, թէ յարմարիցի գողոյն. (Ոսկիփոր.։)
աղէքսանդրէ, իցի՛ւ թէ էիր եւ դու իմ որդի, զի քեւ ազանց իշխէի. (Պտմ. աղեքս.։)
Իցի՞ւ այն բարեբաստութիւն, յորժամ յանուրջն պարք լուսաւորացն զերկրպագութիւն մատուցանէին իմածին դեռածաղիկն համբակի. (Պիտ.։)
Խնդրել (էր) իցիւ քո գոնեա թէ զի մեռուցից զսաւուղ, եւ ոչ կեցուց զսամուէլ. (Եփր. թագ.։)
Եթէ վասն ողորմութեան արար զոր արարն, պահեալ իցիւ զգալուստ որդւոյն իւրոյ մինչեւ ի վախճան աշխարհի. (Եզնիկ.։)
his, her;
his own;
—ով անձամբ, personally, in person;
իբրեւ —ոյ հայէր մեծութեանն, he considered riches as belonging to himself;
— առնել, to be appropriated;
cf. Իւրացուցանեմ;
յ— վերայ or ի վերայ —, on him;
—քն, his relations, friends, dependents.
իւրով անձամբ առնէր զյաղթութիւն. (Խոր. ՟Բ. 79։)
Ի չափու իւրում ընթացից (այսինքն իւրոց). (Նար. ղ. ՟Խ՟Ը։)
Նշան տեսողաց զնա իւրում քաջութեան (այսինքն իւրոյ)։ Թողու զթագաւորութիւնն արտաշրի որդւոյ իւրոյ (այսինքն իւրում). (Յհ. կթ.։)
Իւրէ էութեանն զներհակս ոչ ընդունել. իսկ թէ էութեանն իւր է այս, իւր եղիցի աստուծոյ։ Նորա իւր է։ Իւր է նորա։ Նորա իւր է հոգին, որպէս եւ հօր. եւ այլն. (Կիւրղ. գանձ. եւ Կիւրղ. պրպմ. ստէպ։)
մեռանի ինքն, եւ ամենայն իւրքն։ Ի վերայ իմոցս ողբալով ասեմ, որպէս եւ պօղոս յաղագս իւրոցն. (Խոր. ՟Բ. 71. 89։)
ԻՒՐ, կամ ԻՒՐԵԱՆ, րեաբ, կամ րեւ, կամ րեաւ, իւրեանք, եանց, եամբք. գ. դերանուն էական. αὑτοῦ, ἐαυτοῦ sui ipsius, sibi, se եւ այլն. Ինքեան. անձին իւրոյ. ինքեանք. իսկ փոխանակ եզակի ուղղականի պակասելոյ՝ դնի ինքն կամ Անձն. ինքը, իր, իրեն, իրենք, իրենց.
Վասն իւր ասէ։ Առ կամ ընտրեաց իւր։ Առեալ ընդ իւր։ Արկեալ զիւրեւ կտաւ մի։ Յաղագս իւրեանց։ Զհանդերձս իւրեանց։ Յանձինս իւրեանց։ Ունէին առ իւրեանս.եւ այլն։
Ունելով զիւրեաւ տեռ։ Ոչ եթող առանց իւր զաշխարհս. (Խոր. ՟Ա. 15։ ՟Բ. 86։)
Որով իւրեանքն անխտանան, ընձեռեսցեն թողութիւն այլոց. (Ոսկ. ի պետր. եւ Ոսկ. յեղիա.։)
Կեղծաւորեն զիւրեանս. (Համամ առակ.։)
Ասէին եւ իւրեանք։ Իւրեանք անփորձ են. (Լմբ. ժղ.։)
Ըստիւր ինքեան ասլոյ. (Շ. թղթ.։)
himself.
իւրով անձամբ առնէր զյաղթութիւն. (Խոր. ՟Բ. 79։)
Ի չափու իւրում ընթացից (այսինքն իւրոց). (Նար. ղ. ՟Խ՟Ը։)
Նշան տեսողաց զնա իւրում քաջութեան (այսինքն իւրոյ)։ Թողու զթագաւորութիւնն արտաշրի որդւոյ իւրոյ (այսինքն իւրում). (Յհ. կթ.։)
Իւրէ էութեանն զներհակս ոչ ընդունել. իսկ թէ էութեանն իւր է այս, իւր եղիցի աստուծոյ։ Նորա իւր է։ Իւր է նորա։ Նորա իւր է հոգին, որպէս եւ հօր. եւ այլն. (Կիւրղ. գանձ. եւ Կիւրղ. պրպմ. ստէպ։)
մեռանի ինքն, եւ ամենայն իւրքն։ Ի վերայ իմոցս ողբալով ասեմ, որպէս եւ պօղոս յաղագս իւրոցն. (Խոր. ՟Բ. 71. 89։)
ԻՒՐ, կամ ԻՒՐԵԱՆ, րեաբ, կամ րեւ, կամ րեաւ, իւրեանք, եանց, եամբք. գ. դերանուն էական. αὑτοῦ, ἐαυτοῦ sui ipsius, sibi, se եւ այլն. Ինքեան. անձին իւրոյ. ինքեանք. իսկ փոխանակ եզակի ուղղականի պակասելոյ՝ դնի ինքն կամ Անձն. ինքը, իր, իրեն, իրենք, իրենց.
Վասն իւր ասէ։ Առ կամ ընտրեաց իւր։ Առեալ ընդ իւր։ Արկեալ զիւրեւ կտաւ մի։ Յաղագս իւրեանց։ Զհանդերձս իւրեանց։ Յանձինս իւրեանց։ Ունէին առ իւրեանս.եւ այլն։
Ունելով զիւրեաւ տեռ։ Ոչ եթող առանց իւր զաշխարհս. (Խոր. ՟Ա. 15։ ՟Բ. 86։)
Որով իւրեանքն անխտանան, ընձեռեսցեն թողութիւն այլոց. (Ոսկ. ի պետր. եւ Ոսկ. յեղիա.։)
Կեղծաւորեն զիւրեանս. (Համամ առակ.։)
Ասէին եւ իւրեանք։ Իւրեանք անփորձ են. (Լմբ. ժղ.։)
Ըստիւր ինքեան ասլոյ. (Շ. թղթ.։)
built or constructed by himself.
յիւրմէ կերտեալ, շինեալ. իւրաստեղծ. իւրաշէն.
Զիւրակերտս գահաւորակս մարմնեղէն գոյութեանս պահպանեսցէ. (Նար. ՟Հ՟Է։)
egotist, that thinks only of self;
— շահասիրութիւն, self-interest.
ապաշխարօղ իցէ նքնադատապարտեալ խորհուրդ, եւ անհոգ իւրահոգ։ (Վրք.հց. ՟Դ։)
his, his own;
—քն;
his parents, servants;
his works, deeds, property, wealth, goods.
յիւրայնոցն հոմացեղից. (Պիտ.։)
Տաղաւար յիւրայնոցն եդեալ. (Նար. ՟Ծ՟Ա։)
like him.
Իսկ ի միակն ճշմարտի, յորում ամենայն զօրութիւն իւրապէս զիւրն ունի. (Անյաղթ բարձր.)
Որ ի նմանէն եղեն, իւրապէս՝ այսինքն առանձնապէս, կամ նմանապէս զիւրն ունի։
to appropriate to himself;
to usurp.
Զամենայն կիրս մեր իւրացոյց բաց ի մեղաց. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Ա։)
Յափըշ տակելով իւրացուցանեն զօտարին. (Բրսղ. մրկ.։)
Տիրէ աղուանից, եւ եկեալ ի պարտաւ՝ իւրացուցանէ իսկոյն. (Կաղանկտ.։)
accidentally, by chance.
Յայս իւրովաբար եկեալ ածայ ի բանիս հետեւողութենէ. (Բրս. ծն.։)
of or by himself;
spontaneously, voluntarily, of his own free will;
his, her;
— զիւր անձն անիծանէ, he curses himself;
ինքն — կործանէ զանձն չարութիւնն, malice prepares its own punishment;
— երթալ, to go personally;
զ— երթալ, to commit suicide.
Լինի երբեմն որ առանց ջանի իւրովի գայ զղջումն, եւ լինի՝ որ բազում ջանիւ ոչ կարես արտասուել. (Անան. զղջ.։)
Ձգե՛լ իւրովին զանձինս ի նեղութիւնս՝ ցածնոց մարդոց է. (Ոսկ. եբր. ՟Ե։)
Ոչ թէ ի հարկէ, այլ իւրովի բերի յառաքինութիւնս. (Լմբ. սղ.։)
Մի՛ կարծիցես՝ եթէ երուսաղէմ իւրովին ամրութեամբ կարաց ապրել. (Ոսկ. ես.։)
իւրովին հեզութեամբն համոզեալ։ Իւրովին ձեռօք իսկ կերակրել զաղքատս։ Կուսական իւրովին քաղաքավարութեամբ. (Մագ. ՟Ժ՟Դ։ Մագ. կ։)
the act of appropriation;
property, substance.
Ոչ այնպէս զմարմնոյն նկարագրութիւն, որչափ զիւրութիւն զառ ի նոցանէ ուղղելոց առաքինութեանցն բացայայտէ. (Բրս. ծն.։)
Զիւրութիւն հօր էութեանն անվրէպ նմանութեամբ ունելով որդի։ Որ ինչ ենն աստուծոյ եւ հօր բնութեամբ ըստ էութեանն ասելով իւրութիւնս. (Կիւրղ. գանձ.։)
Բնաւորական էութիւն մարդոյ անփոխարինելի մնաց յիւրութեանն ընդ բանին միաւորութեան. (Շ. թղթ.։)
his, his own.
Նաբուպաղսարոս առաքելաց զիւրուրոյն որդին նաբուկոդրոսորոս. (Եւս. քր. ՟Ա.) յն. ἐαυτοῦ sui ipsius.
the twelfth letter of the alphabet, and the seventh of the consonants;
thirty, thirtieth.
Գիր բաղաձայն ի կարգէ կրկնակաց, անուանեալ Լիւն. բարակ քան զղ. որ եթէ փափուկ հնչեսցի որպէս զղամմա յունաց, յորժամ եւ նա կոչի յոմանց ղիւն։
Լ. Լծորդ է ի մազ ընդ ղ. անխտիր գրի լողակ, ղօրակ. լուղիմ, ղուղիմ. լեղի, ղեղի, եւ այլն։
Լ տառն այլոց ազգաց տարադարձութեամբ վերածի ըստ հայոց ի ղ. տե՛ս ի տառն Ղ։
luxury;
debauchery, disorderly conduct, excess.
Սերմներթութիւնք, է՛ որ ի յոյժ գիրութենէ է եւ է՛ որ ի կրօնից լագութենէ։ Եւ եթէ ի կրօնից լագութենէ, զնոյն հառաչանս առնել՝ բարիոք երկիւղածութիւն է. (Կանոն.։)
tearful, pitiful, rueful, weeping, in tears;
tearfully, all in tears.
κλαυτός flebilis δακρώδης lacrymosus. Ու իցէ լալ սաստիկ. արտասուագին. ողբագին.
Լալագին պաղատանօք աղաչեաց. (ՃՃ.)
Արդ պաղատիմ տէր լալագին. (Յիսուս որդի.։)
that weeps, plaintive, mournful, dreary, sad;
groaning, moaning, wailing;
—ք, female mourners, hired female weepers at funerals, mutes;
—ն, faculty of weeping.
κλαίων flens. Լացօղ եւ ողբացօղ ի վերայ մեռելոց. ողբերգակ. լացկան, լալկան.
Տ՛եսանէ ամբոխ յոյժ, եւ լալականս, եւ աղաղակ յոյժ. (Մարկ. ՟Ե. 38։)
Արգելէք զլալականս։ արհամարհեցէ՛ք զեղարամարս լալականաց. (Նար. ՟Կ՟Ը։)
Կամ Ողբական. լալագին.
ԼԱԼԱԿԱՆՆ. գ. Կարողութիւն լալոյ եւողբալոյ. Եթէ էր ծիծաղականն գոյեղ ի մեզ բաղկացական, ապա եւ լալականն. վասն զի եւ նա մնայնում մարդոյ գոյ։ Իսկ ծիծաղականն եւ լալականն ընդդիմակք միմեանց են. Անյաղթ պորփ.։
Ընդէր միայն բանականիս է յաղագոյ ծաղրականն եւ լալականն. (Երզն. քեր.։)
crying (like a child).
Հնչումն ձայնի մարցն աղէխորով որբոց, եւ տղայոցն լալականչ առ ահաբեկութեան գոչումն. (Հ. կիլիկ.։)
broken by sighs and sobs, groaning, moaning, wailing.
Ողբային լալահառաչ բառաչմամբ. (Սիսիան.։)
weeping, bewailing, tears, lamentation, mourning, groaning;
լալ ի լալիւն՝ լալիւն մեծ, to melt or burst into tears, to weep bitterly, to shed a shower of tears, to shed bitter tears;
լալիս դնել, to weep, to cry, to groan;
լալիք, mourning, time of mourning.
κλαυθμός fletus. Լալն լալումն. լաց. ողբ. ողբումն.
Բազում լալիւն եղեւ ամենեցուն։ Դարձաւ երգ իմ ի լալիւն մեծ։ ելացեզեկիա լալիւն մեծ։ Լացին լալիւն մեծ յոյժ։ մրմնջեսցէ իբրեւ զլալիւնն յազերայ.եւ այլն։
cf. Լալիւն.
ԼԱԼԻՔ ԼԱԼՈՒԹԻՒՆ ԼԱԼՈՒՄՆ. cf. ԼԱԼԻՒՆ. κλαυθμός. լաց, ողբ.
Ընդ երեկոյս հանգիցեն լալիք. (Սղ. ՟Ի՟Թ. 6.)
Վայ վայ.. . արդ եղիցին լալիք նոցա. (Միք. ՟Է. 4։)
Ողբոց եւ լալեաց է գործն այն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 27։)
Ձայն կրկնակական եղերերգութեան լալեաց բազմութեան։ Թէ զլալեացս ձայն հատես. (Նար. ՟Խ՟Ե. ձ։)
Ջանայ խափանել ի մեռելոյն ըզմոլեկան լալիսն. (Կաղանկտ.։)
ամենայնփեսայից լի էին բերանք ողբոց լալութեան. (՟Ա. Մակ. ՟Ա. 28։)
Եղեւ լալումն եւ ողբումն մեծ. (Յուդթ. ՟Ե. 18։)
Յոյժ բազմանայ լալումն ողբոյս. (Եղիշ. ՟Դ։)
Անկէտ լալումն աչաց եղկելոյս. (Նար. ՟Լ՟Թ։)
cf. Լալիւն.
ԼԱԼԻՔ ԼԱԼՈՒԹԻՒՆ ԼԱԼՈՒՄՆ. cf. ԼԱԼԻՒՆ. κλαυθμός. լաց, ողբ.
Ընդ երեկոյս հանգիցեն լալիք. (Սղ. ՟Ի՟Թ. 6.)
Վայ վայ.. . արդ եղիցին լալիք նոցա. (Միք. ՟Է. 4։)
Ողբոց եւ լալեաց է գործն այն. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 27։)
Ձայն կրկնակական եղերերգութեան լալեաց բազմութեան։ Թէ զլալեացս ձայն հատես. (Նար. ՟Խ՟Ե. ձ։)
Ջանայ խափանել ի մեռելոյն ըզմոլեկան լալիսն. (Կաղանկտ.։)
ամենայնփեսայից լի էին բերանք ողբոց լալութեան. (՟Ա. Մակ. ՟Ա. 28։)
Եղեւ լալումն եւ ողբումն մեծ. (Յուդթ. ՟Ե. 18։)
Յոյժ բազմանայ լալումն ողբոյս. (Եղիշ. ՟Դ։)
Անկէտ լալումն աչաց եղկելոյս. (Նար. ՟Լ՟Թ։)
to lap up, to lick up.
Իբրեւ զշունս լակեն։ Լեզուօք լակէին (զջուրն), եւ ոչ առնաբար ձերբացի. (Կիւրղ. ել.։)
large, broad, ample, vast, spacious, extensive;
գետ ի — ծաւալեալ, a mighty mass of flowing water, an immense, or over flowing river;
բարձր եւ — հասակաւ, a tall and stout man, fleshy, corpulent.
πλάτος latus, -a, -um. Ընդարձակ ըստ աջոյ եւ ձախոյ տարածութեան. տարածեալ ըստ կողմանցն, իրօք կամ նմանութեամբ. լան.
պեղեալ երկուս հորս՝ յոյժ քաջախորս. եւ սաստկապէս լայնս. (Խոր. ՟Գ. 32։)
Որպէս Լայնաբար, կամ ճոխաբար. Ղուկասլա՛յն եւ ընթարձակ գրեաց, զի եւ պօղոս յորդառատ էր ի բանս. (Տօնակ.։)
wider, more ample, very extensive;
—ս, largely, copiously, amply.
լայնագոյնս եւս վասն այլորիկ պատմէ մեծ քերթողն. (Արծր. ՟Ա. 2։)
having a bloated face, whose features are too large.
Ժանգատեսիլ ժպրհերես լայնապէմ անհուն բազմութեանն. (Կաղանկտ.։)
high chested, broad chested;
— երասանակք, rudders, helms.
Ի ծովս ընթանային, ի թեւս թեթեւս թռչէին, յերիվարս փայտակերտս ելանէին (ի նաւս), զերանակս լայնալանջս (զղեակս) ըմբռին. (Ճ. ՟Ը.։)
well-bent (bow);
a well-braced bow, a great and strong bow, a far-shooting bow.
εὕκυκλος bene curvatus. Մակդիր աղեղան՝ ոյր միջին լիճն, այսինքն ծոցն է լայն եւ ընդարձակ, վասն ուժգին պըրկման ի զօրաւոր բազկէ.
Իբրեւ ի լայնալիճ աղեղանէ յամպոցն ոստիցեն ի նպատակս. (Իմ. ՟Ե. 22։)
Լայնալիճ աղեղամբ։ Ի լայնալիճ աղեղնաւորաց նետից։ Զնետաձիգս ի լայնալիճ աղեղանց. (Յհ. կթ.։)
Առեալ զհաստաբեստ աղեղն իւր, եւ լայնալիճ գըրկօք կորովակի փրթուցեալ. (Ուռպել.։)
ԼԱՅՆԱԼԻՃՆ. գ. Աղեղն լայնալիճ.
cf. Լայնատարած.
Իբր ի լայնալիր մարդկան, եւ ի հովտային լերանց հաւաքեալ. (Ասող. ՟Ա. 1։)
cf. Լայնասփիւռ.
լայնածաւալ տեղի. (Շար.։)
եդեմականաղբերնբղխիչ լայնածաւալ ընթացիւք. (Երզն. լուս.։)
flowing copiously.
Վտակք լայնակայլակք ջրականաց գետոց յորդաբուղխ ուղխից. (Նար. խչ.։)
cf. Լայն.
Լայնականն ծիր։ լայնական ծոց եկեղեցւոյ. (Նար. խչ.։)
having wide and deep furrows
Եզն (օրինակի) ի ղուկաս, որ հանդարտ եւ լայնակօս տանի զոճ աւետարանին. (Նչ. եզեկ.։)
long-drawn, far stretched, long and large;
—ք երկրի, the immense size of the earth.
Սոփոկղէս ասէ, մի է աստուած, որ արար զերկինս, եւ զլայնաձիգս երկրի, եւ զծով. (Ոսկիփոր.։)
having a large forehead.
Լայնաճակատ, լայնապատկեր. (Աղթարք.։)
to widen, to stretch, to extend, to grow larger, to branch out;
— մարմնոյ, թիկանց, to pick up flesh, to fatten, to get fat, plump, chubby, stout.
Զլայնացեալ թիկունս փափկութեամբն հոգիացուցանես. (Լմբ. սղ.։)
cf. Լայնադէմ.
Լայն պատկերաւդիմացն. լայնադէմ։ (Աղթարք.։)
to widen, to enlarge, to extend;
to dilate, to stretch;
to unfold, to unrol, to draw out, to spread, to open.
Արեգակն երբեմն ժողովէ, եւ երբեմն լայնացուցանէ զչափ աւուրցն. (ՃՃ.։)
cf. Լայնացուցանեմ.
Եթէ լայնես նեղութեանս, անդորրիչ ես. (Նար. ՟Հ՟Զ։)
Տրտմութիւն նեղէ զմարմինն, եւ ուրախութիւն լայնէ եւ ընդարձակէ. (Բրսղ. մրկ.։)
Լայնէր առաջի իմ զաստուածային գործս եւ զխորհուրդս. (Լմբ. սղ.։)
rather large, wide;
flat.
Թռչուն ջրասէր.. . ունի ոտս լայնշիս մշկեղէնս, զի լիցի նմա ի ջուրն ի նմանութիւն ղեկաց. (Վեցօր. ՟Ը։)
width, breadth, extent, space, size;
enlargement;
latitude;
amplitude.
πλάτος latitudo. Տարածութիւն ընդ լայն. կամ կողմնական աստի եւ անտի. ընդարձակութիւն ըստ լայնութեան.
Լայնութիւն տապանի. ըամ տապանակի. պատկերի, տաճարի, երկրի, երուսաղէմի, գերանդւոյ, ծառոյ, եւ այլն. (ստէպ ի սուրբ գիրս։)
cf. Լայնութիւն.
Սակաւիկ ինչ ի լայնուցս բարձին յամոլաջիլն մերձեցաւ. (Կիւրղ. ծն.։)
catalpa.
ԼԱՅՆՏԵՐԵՒ կամ ԼԱՅՆՏԵՐԵՒԻ. πλάτανος (լայնականն) platanus Ծառ լայնատերեւ ի մէջ կաղամախեաց կամ սօսեաց, եւ այլն.
Նոճի ոչ բազում, եւ շոճի, եւ լայնատերեւի սակաւ թերեւս գացէ ոք. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)
high breasted;
up to the breast.
Ի մէջ տանն որում ի յատակէն յերիս եւ ի չորս կանգունս ի վերկոյս գեղեցիկ շինեալ լանջաբերձ. յն, ըստ օրինակի լանջաց, կամ զրահի, կամ մարտկոցի. (Փիլ. տեսական.։)
corselet, habergeon, cuirass, breastplate.
Լանջապահ պղնձի տախտակացն։ Զիւրեաւ տախտակափակ լանջապահս. (Յհ. կթ.։ Արծր. ՟Ա. 5։)
Բարձրապանօք մորթեղինօք, եւ լանջապանօք զմրմինս իւրեանց պնդէին. (Պտմ. աղեքս.։)
cf. Լանջապահ.
Լանջապահ պղնձի տախտակացն։ Զիւրեաւ տախտակափակ լանջապահս. (Յհ. կթ.։ Արծր. ՟Ա. 5։)
Բարձրապանօք մորթեղինօք, եւ լանջապանօք զմրմինս իւրեանց պնդէին. (Պտմ. աղեքս.։)
cf. Լանջապահ.
Լանջապահ պղնձի տախտակացն։ Զիւրեաւ տախտակափակ լանջապահս. (Յհ. կթ.։ Արծր. ՟Ա. 5։)
Բարձրապանօք մորթեղինօք, եւ լանջապանօք զմրմինս իւրեանց պնդէին. (Պտմ. աղեքս.։)
lungs, breast, chest;
throat, thorax.
Ձեռքն եւ լանջքն եւ բազուկքն իւր արծաթիւք։ Մէջք նորա եւ բարձք պղինձ։ Փոքր մի հանգուցանիցես զձեռն քո ի վերայ լանջաց։ անկեալ զլանջօքն յիսուսի։ Զվակաս զուսովք եւ զլանջօք։
Որ առ լանջօքն են մասունքն հոգւոյն, իբրու առաջնորդաց հետեւին. (Պղատ. տիմ.։)
cf. Քող.