Your research : 505 Results for ո

Entries' title containing ո : 10000 Results

Թագաւոր (աց)

s.

king;
*bridegroom;
թագաւոր թագաւորաց, the king of kings;
թագաւոր Հայոց, the — of Armenia!
կեցցէ՛ թագաւոր, long live the -!
God save the -!
թագաւոր կենդանեաց, the — of beasts (lion);
թագաւոր թռչնոց, — of birds (eagle);
թագաւոր ծաղկանց, queen (Arm. king) of flowers (rose);
թագաւոր իժ, cf. Արքայիկ՞՞՞օձ;
թագաւորք, certain hymns of the Armenian Church;
թագաւոր կալ յումեքէ ի վերայ աշխարհի ուրուք, to be made — of some country;
թագաւոր առնել, to make —, to cause to reign.


Թագաւորաբար

adv.

kingly, royally.


Թագաւորաբնակ

cf. Արքայանիստ.


Թագաւորագիր մատեանք

s.

The book of Kings.


Թագաւորազարմ (ի, ից)

adj. s.

of royal race, blood or house, descending from kings;
prince (royal).


Թագաւորազգի (ազգւոյ, ազգեաց)

cf. Թագաւորազն.


Թագաւորազն (զին, զանց)

cf. Թագաւորազարմ.


Թագաւորազուն (ազանց)

cf. Թագաւորազարմ.


Թագաւորական (ի, աց)

adj. s.

royal, regal;
royalist;
— ճանապարհ, the king's highway, main road, the highway;
թագաւորական օձ՝ թագաւորական իժ, cf. Արքայիկ՞՞՞օձ.


Թագաւորականութիւն (ութեան)

s.

royalism.


Թագաւորակաց քաղաք

cf. Արքայանիստ.


Թագաւորակերպ

adj.

king-like, like a king, regal, royal.


Թագաւորակից (կցի, կցաց)

cf. Թագակից;
— լինիմ, cf. Թագաւորակցիմ.


Թագաւորակցիմ

vn.

to reign together;
to reign contemporarily.


Թագաւորանիստ

adj.

capital, where the king resides.


Թագաւորանք

s.

court, courtiers.


Թագաւորապէս

adv.

cf. Թագաւորաբար.


Թագաւորասաստ

adj.

with royal threats.


Թագաւորեալ

adj.

crowned;
— քաղաք, royal or capital city, seat of government.


Թագաւորեմ (եցի)

vn.

to be crowned;
to reign.


Թագաւորեցուցանեմ (ուցի)

va.

to make king, to crown;
թագաւորեցուցի ձեզ թագաւոր, I have given yon a king;
— զճշմարտութիւն, to preach the truth publicly.


Թագաւորող

adj. s.

reigning;
reigning prince, a crowned head.


Թագաւորորդի

cf. Արքայորդի.


Թագաւորութիւն (ութեան)

s.

reign, empire;
royalty, crown;
kingdom;
միջոց պարապոյ թագաւորութեան, interregnum;
թագաւորութիւն կամ թագաւորութիւնք, The Book of Kings.


Թագընկալութիւն (ութեան)

s.

coronation.


Թագուած

s.

hiding-place, lurking-place.


Թագուհի (հւոյ, հեաց)

s. fig.

Queen;
church;
moon.


Թագուհութիւն (ութեան)

s.

dignity of queen.


Թագուհւոյութիւն (ութեան)

s.

cf. Թագուհութիւն.


Թագուստ

cf. Թաքուստ.


Թագուցանեմ (ուցի)

va.

cf. Թաքուցանեմ.


Թաթաղուն

adj.

full to the brim, loaded, overflowing.


Թաթաւումն (ման)

s.

soaking, drenching, dipping.


Թաթաւուչ

cf. Թաթաւուն.


Թաթաւուն

adj.

full, very full;
running over, full to the brim;
furnished;
endowed;
adorned.


Թաթուլ (թլոց)

s.

paw, foot.


Թալկացումն (ման)

s.

swoon, fainting, lipothymy.


Թալկացուցիչ (չի, չաց)

adj.

that causes fainting.


Թալուկ

s.

fainting fit, swoon, swimming in the head, giddiness;
nausea, disorder or rising in the stomach;
— զսրտիւն գալ, to turn the stomach, to disgust, to loathe, to be sick or ready to vomit.


Թախանձեցուցանեմ (ուցի)

va.

cf. Թախանձեմ.


Թախանձեցուցիչ (չի, չաց)

adj.

importunate, urgent, troublesome, tedious.


Թախանձութիւն (ութեան)

s.

cf. Թախանձանք.


Թախանձումն (ման)

s.

cf. Թախանձանք.


Թախծեցուցանեմ (ուցի)

va.

to saddden, to afflict, to make desolate.


Թախծողական (ի, աց)

cf. Թախծական.


Թախծութիւն (ութեան)

s.

sorrow, grief, sadness, affliction, melancholy;
mourning.


Թակակոփ

adj.

beating with a sledgehammer;
hardening with the hammer.


Թակնակուռ

cf. Թակակոփ.


Թակոյկ (կուկաց)

s.

pitcher, water-vessel, jug, jar, water-pot, vessel, pot;
cup, mug, goblet, bowl;
the saveall of a candlestick.

• , ի-ա հլ. (յետին է գրծ. թակո։-կով Լմբ. մատ. էջ 71) «ջուրի կամ գինու մեծ աման» (արևմտեան զրականում համարւում t «ջրի կարաս հողէ, տճկ. քիւփ») ՍԳր. Ոսկ. մ. գ. 4. «աշտանակի վրայ թակոյկի ձևով զարդ» Փիլ. ել. սխալմամբ գրուած է նաև թակոյք Նար. երգ. 342 և վերջաձայնը իբրև յոգնակիի նշան առնելով՝ հոլովուած և թա-կոյս, թակոյից (ըստ ՆՀԲ), մինչև անգամ ածանռուած թակոյաբուղխ Եղիշ. չրչր. 271. (այսպէս ունին ՆՀԲ և ԱԲ, բայց տպագրում գտնում ենք թակոյկաբուղխ ձևով)։

• = Պհլ. takok «մսի աման» (ըստ Darmes-teter, Zend-Avesta III, 121), պրս. [arabic word] takōk «անասունի ձևով շինուած ոսկեղէն կամ արծաթեղէն մեծ ըմպանակ՝ գինի խմե-լու համար», որից էլ փոխառութեամբ վրաց. ტაკუკი տակուկի «ոսկի կամ արծաթ թաս». (Չուբինով 1213 սխալմամբ դնում է հայե-րէնից)։-Հիւբշ. 153։

• Առաջին անգամ Աւգերեան, Բացատր. չփ. և կշռ. էջ 86 համեմատեց պրս. բա-ռի հետ. նոյնը նաև ՆՀԲ, որ ընդունում են Lak. Arm. Stud. § 838, Հիւնք. ևն։ Karst, Յուշարձան 403 սումեր. dug «աւման, սափոր»։


Թաղասմաւոր (աց)

adj.

castrated, gelt.


Definitions containing the research ո : 3483 Results