Definitions containing the research ջ : 10000 Results

Հինգշաբաթի, թւոյ

s.

thursday;
աւագ, մեծ —, holy -;
գէր —, shrove -.

NBHL (1)

Յաւուր հինգշաբաթիոջ (կամ թւոջ)։ Ի մեծի հինգշաբաթոջն. (Ճ. ՟Բ.։ Փարպ.։)


Հինգքաղաք

s.

Pentapolis.

NBHL (1)

Յիջանել հրոյն զհինգ քաղաքաւն. (Իմ. ՟Ժ. 6։)


Հինում, հինայ

vn.

cf. Հանում.

NBHL (1)

Զերկինս ձգեցեր որպէս խորան, եւ զերկիր տարածեցեր որպէս հանդերձ, եւ զորս ի միջի սորա՝ բազմադէմս հինար. (Ոսկ. ղկ.։)


Հինինումն, ման

s.

panting, shortness of breath.

NBHL (1)

Զայսպիսի հինինումն ժողով (իբր նշանակ) տրտմութեան առնեմք, հեծեծումն զնա կոչելով։ Զհինինուն տուրեւառութեան շնչոյն ի ձեռն թոքոյն գործէ։ Կրթումն հինինման այրեցելոյն ջերմամբն յաճախագոյն լինի. (Նիւս. կազմ.։)


Հիպէս

cf. Որպէս.

NBHL (1)

Քանակին ոչինչ է ներհական. հիպարքոս, եռականգնումն, կամ մակերեւութոջն. (Արիստ. քանակ. եւ Արիստ. առինչ.։)


Հիւանդակցութիւն, ութեան

s. fig.

the falling sick together;
compassion, fellow feeling.

NBHL (1)

Պօղոս ի հիւանդանալն ուրուք՝ հիւանդակցութեամբն առողջացուցանէր. (Լմբ. պտրգ.։)


Հիւանդանամ, ացայ

vn.

to fall sick, to be ill.

NBHL (1)

Երկայնէր հակառակութիւնն, քանզի հիւանդանայր գործն արագ եւ առողջ. (Խոր. ՟Ա. 28։)


Հիւանդացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to fall sick, to make ill or infirm.

NBHL (1)

Առողջութեամբ մարմնոյ իւրեանց զառողջ հաւատսն սողոմոնի հիւանդացուցին. (Եփր. համաբ.։)


Հիւանդոտ

adj.

weakly, sickly, of unsound constitution, infirm, valetudinary.

NBHL (2)

Ողջականս, ւամ հիւանդոտս։ Հիւանդոտ (ասեմք) վասն անզօրն լինել, եւ դիւրաւ տեղի տալ հիւանդութեանց. (Արիստ. որակ.։)

Զի ողջացուսցէ, կամ առողջացուցանէ զադամ հիւանդոտ. (Եփր. համաբ.։ Բրսղ. մրկ.։)


Հիւանդքաղ

cf. Թերառողջ.


Հիւանդքաղութիւն, ութեան

s.

cf. Թերառողջութիւն.


Հիւթեմ, եցի

va.

to form, to compose of matter.

NBHL (1)

Որ ի ձէնջ գործեալ հիւթեցաւ (կամ հիւսեցաւ). (Եղիշ. ՟Ը։)


Հիւծանիմ, ծայ

va.

cf. Հիւծեցուցանեմ.

NBHL (1)

Հիւծեալ վերջին աղքատութեամբ. (Սարգ. յկ. ՟Բ։) (շփոթի ի գրչաց եւ ընդ Հոծեալ. որ է խիտ եւ լի։)


Հիւծիմ, եցայ

vn.

to grow lean, to get thin, to shrink, to waste, to fall or pine away, to wither, to languish, to droop, to dwindle away, to decay;
— լուսնի, to wane.

NBHL (1)

Հիւծեալ վերջին աղքատութեամբ. (Սարգ. յկ. ՟Բ։) (շփոթի ի գրչաց եւ ընդ Հոծեալ. որ է խիտ եւ լի։)


Հիւծումն, ման

s.

decay, decline, dwindling away, leanness, marasmus, consumption.

NBHL (1)

Մաշարական (կամ մաշարայական) ախտիւ ջերմացեալ հիւծմամբ. (Փիլ. նխ. ՟բ.։ Խոր. ՟Գ. 46։)


Հիւպատ, ից

cf. Հիւպատոս.

NBHL (3)

Առաջի պոնտացւոյ պիղատոսի, եւ ոչ առ այլով հիւպատոսիւ. (Միսայ. խչ.։)

Ի հիպատւոջն աւսոնիոսի եւ ղոբռիոսի։ Ի հիպատւոջն գրատիանոսի հինգերորդում, եւ յիւրում թէոդոսի յառաջնումն։ Ի հիպատոջն եւ այլն. (Սոկր.։)

Գործեցաւ այս ի հիւպատւոջն դիոկղիտիանոսի եւմաքսիմիանոսի. (ՃՃ.։)


Հիւպատութիւն, ութեան

s.

cf. Հիւպատոսութիւն.

NBHL (2)

Առաջնոյդ ձերոյ բարեփառ հիւպատութեան. (Պրպմ. ՟Ի՟Թ. ձ։)

Ի հիւպատութեան դիոկղիտիանոսի. (Ճ. ՟Ա. որ եւ ասի, Ի հիւպատոջն։)


Հիւպատոսութիւն, ութեան

s.

consulship, consular dignity.

NBHL (2)

Առաջնոյդ ձերոյ բարեփառ հիւպատութեան. (Պրպմ. ՟Ի՟Թ. ձ։)

Ի հիւպատութեան դիոկղիտիանոսի. (Ճ. ՟Ա. որ եւ ասի, Ի հիւպատոջն։)


Հիւսակ, աց

s.

tress;
braid;
plait;
— վարսից, tresses, plait of hair.

NBHL (1)

Հիւսակ հոգեւոր յեօթնարփեան շնորհաց՝ ջահ վառեալ լուսով զաքարիաս ետես. (Շ. տաղ.։)


Հիւսիսական, ի, աց

cf. Հիւսիսային.

NBHL (1)

Հիւսիսական եւ դերհիւսիսական (կողմանք երկնից). ըստ յն. ասին Արջային, եւ Հակարջային. ἁρκτικός και ἁνταρκτικός (Արիստ. աշխ.։)


Հիւսիսակողմ

s.

north-side, the north, northward;
ի — կղզւոյն, to the north of the isle.

NBHL (2)

Ի հիւսիսակողմն էր սեղան ողջակիզացն. (Նչ. եզեկ.։)

Իջանէ ի լերանցն՝ որ ի հիւսիսակողմանս դաշտին է. (Լաստ. ՟Ժ։)


Հիւսիսային

adj.

northern, septentrional, hyperborean, boreal.

NBHL (1)

Հիւսիսային զօրաց։ Զարթուցից զհիւսիսայինն։ Զհիւսիսայինն հալածեցից ի ձէնջ. (Երեմ. ՟Խ՟Զ. 24։ Ես. ՟Խ՟Ա. 25։ Յովէլ. ՟Բ. 20։)


Հիւսկէն

adj. s.

woven, plaited;
twisted, knit;
open, in open-work;
lace, bone-lace;
գուրպայք —, open-worked stockings.

NBHL (1)

Մանուածոյս ծաղկեալս, գործ հիւսկէն։ Արասցես տախտակ մի՝ հիւսկէն վերջիւք։ Խառնեալ յերկոցունց կողմանց ընդ միմեանս հիւսկէն։ Օձնիք՝ հիւսկէն դրապանաւ. (Ել. ՟Ի՟Ը. եւ ՟Լ՟Թ։)


Հիւսումն, ման

s.

cf. Հիւսուած.

NBHL (1)

Ի հիւսման պատմութենէ պիտոյից։ Զհիւսումն հաւաստութեան առաջիկայ իրին. (Խոր. ՟Ա. 18։ Յհ. կթ.։)


Հիւրամեծար

adj.

most hospitable, practising hospitality or liberality towards strangers.

NBHL (1)

Ծովն ասպնջական է հիւրամեծար՝ գետոց բազմաց. այսինքն յինքն ընդունօղ. (Վեցօր. ՟Դ։)


Հիւրընկալ, աց

adj.

receiving or lodging strangers, hospitable.

NBHL (1)

ξένιος hospitalis ξενοδόκος, ξενοδόχος hospes, qui hospites sive peregrinos excipit. Ընկալուչ կամ ընդունօղ հիւրից. ասպնջական. վանատուր. հիւրասէր. հիւրամեծար.


Հիւրընկալութիւն, ութեան

s.

hospitality, welcome, kind reception.

NBHL (1)

ξενοδοχία hospitum exceptio. Հիւրընկալելն. ընդունելութիւն հիւրոց. ասպնջականութիւն.


Հիւրոյթք

s.

cf. Հիւրընկալութիւն.

NBHL (1)

Աղաչէր մի՛ զանց առնելայլ զհիւրոյսն ընդունել։ Իջականս առնուլ, եւ զհիւրոյս կրել՝ համբերին հրեշտակք առ մարդիկ. (Փիլ. իմաստն.։)


Հիւրոյք

s.

cf. Հիւրընկալութիւն.

NBHL (1)

Աղաչէր մի՛ զանց առնելայլ զհիւրոյսն ընդունել։ Իջականս առնուլ, եւ զհիւրոյս կրել՝ համբերին հրեշտակք առ մարդիկ. (Փիլ. իմաստն.։)


Հիւրութիւն, ութեան

s.

quality of a guest or stranger;
pilgrimage.

NBHL (2)

Եղեր նոցին հիւրութեան ընդունօղ, եւ ասպնջական առատ յանապատն. (Լմբ. իմ.։)

Ընկա՛լ դու հիւրութեամբ, եւ արձակեա՛ խաղաղութեամբ։ Եւ նոքա երանելի հիւրութեան ձերոյ արժանաւորք ոչ եղեն (չընդունելով զողջոյն ձեր). (Երզն. լս. եւ Երզն. մտթ.։)


Հիքութիւն, ութեան

s.

misfortune, misery, adversity, wretchedness.

NBHL (1)

Յայսպիսի անհնարին հիքութիւնս կապեմք զանձինս մեր։ Յուշ առնէ նոցա զառաջին հիքութիւնն իւրեանց եւ զանարժանութիւնն. (Սարգ. ՟ա. պետր. ՟Ը. եւ Սարգ. յուդ. ՟Ա։)


Հլութիւն, ութեան

s.

obedience, docility, deference, pliancy;
ի — ածել, to render docile or obedient.

NBHL (1)

Գործիցէ քաջ հլութեան ասպարէզ. (Յհ. իմ. ատ.։)


Հծծանք, նաց

s.

whispering, whisper;
murmur, rumour, bum.

NBHL (1)

Հծծելն. շշնջիւն. փըսփսոց.


Հծծեմ, եցի

vn.

to whisper;
to murmur;
— ումեք յունկանէ or յունկն, to whisper in a person's ear.

NBHL (1)

συζητέω conquiro. Շշնջել ընդ միմեանս՝ հարցանելով եւ խնդրելով. փսփսալ, քսփսալ, հարցընել, վիճիլ.


Հմտանամ, ացայ

vn.

to be well instructed, informed, versed, experienced.

NBHL (2)

Հմուտ լինել. խելամուտ գտանիլ. քաջ տեղեկանալ. փորձ եւ կիրթ լինել. ուսանել եւ ի միտ առնուլ հասողութեամբ.

Քաջ հմտացեալ (նշանագրաց) ի դանիէլէ. (Խոր. ՟Գ. 53։)


Հմտավարժ

adj.

well versed, skilful.

NBHL (1)

Հմուտ ի վարժս. քաջավարժ. կիրթ. ճարտար.


Հնագրութիւն, ութեան

s.

paleography.


Հնազանդեմ, եցի

va.

cf. Հնազանդեցուցանեմ.

NBHL (1)

Զտանջիչն հնազանդեաց։ Զլեզու մարդկան ոչ ոք կարէ հնազանդել. (Իմ. ՟Ժ՟Ը. 22։ Յկ. ՟Գ. 8։)


Հնազանդիմ, եցայ

vn.

to obey, to submit, to subject oneself.

NBHL (1)

Հողմք եւ ծով հնազանդին սմա։ Ծառայ էք՝ որում հնազանդիքն։ Հնազանդեցարուք ի սրտէ՝ որում աւանդեցայք յառակ վարդապետութեան։ Եւ դեւք հնազանդին մեզ յանուն քո։ Ընդունայնութեան արարածք հնազանդեցան։ Հնազանդեցա՛յք այսուհետեւ աստուծոյ։ Հնազանդել իւրեանց արանց։ Ազգք հնազանդեսցին ինձ։ Հնազանդեցաւ երկիրդ առաջի տեառն.եւ այլն։


Հնամի

adj.

old, olden, ancient, antique.

NBHL (1)

Յառաջագոյն զհայրենական հնամեացն նախնւոյն, եւ զիւր կարծեալ աստուածսն՝ չաստուածս անուանեալս. (եւ այլն. Ագաթ.։)


Հնանամ, ացայ

vn.

to grow old;
to wear out, to waste;
— լուսնի, to wane;
— ախտից, to grow inveterate, to get rooted, to take root, to become chronic, inveterate, rooted;
— սովորութեան, to become obsolete, disused;
— ուրեք, to make a lengthened sojourn, to pass many years in a place;
հնացեալ մոլորութիւն, inveterate or rooted error;
հնացեալ աւուրբք or ծերութեամբ, հնացեալ եւ մաշեալ ալեւոր, wasted, worn out with old age, aged, very old, in years, decrepit;
հնացեալ աւուրբք չարութեան, aged in guilt.

NBHL (2)

Ոչ հնացան ձորձք ձեր։ Որ իբրեւ զտիկ հնացեալ են։ Իբրեւ զձորձս հնասջիք։ Քսակս առանց հնանալոյ (յն. ոչ հնանալիս)։ Կօշիկք նոցա ոչ հնացան։ Քուրձս հնացեալս։ Հողաթափք կամ հանդերձք հնացեալք։ Որ հնանայն եւ ծերանայ, մերձ է յապականութիւն։ Ամպարիշտք հնացեալք, եւ ի մեծութեան են։ Ա՛յ հնացեալ աւուրբք չարութեան։ Զբազմութիւն ծերակոյտ ալեացն հնացելոց։ Բորոտութիւն հնացեալ իցէ ի մորթ մարմնոյ նորա. Վէմ հնասցի ի տեղւոջէ իւրմէ. եւ այլն։

Գործք մեր հնանայ առ վերջինսն, եւ մոռացեալ լինի. (Լմբ. իմ.։)


Հնարակերտ

adj.

possible, feasible, practicable.

NBHL (1)

Զհնարակերտն խափանեն լինել, եւ զանհնարն առաջի դնեն. (Եւագր. ՟Ե։)


Հնարացոյց

adj.

teaching, informing, instructing, suggesting.

NBHL (2)

Որ ցուցանէ զհնարս ճարտարութեան. առաջնորդ, ուսուցիչ.

Զաստուած հնարացոյց ի միջի ունիմ, եւ հարցանես, թէ ուստի՞ ուսար. (Սեբեր. ՟Է։)


Հնարաւոր, աց

adj.

possible, feasible, that can be made or done;
powerful, potent;
cf. Հնարագէտ.

NBHL (1)

Անջրպետեա՛, կամ բժշկեա հնարաւոր. (Նար.։)


Հնարաւորեմ, եցի

va. vn.

cf. Հնարաւորիմ.

NBHL (4)

ՀՆԱՐԱՒՈՐԵՄ ՀՆԱՐԱՒՈՐԻՄ. cf. ՀՆԱՐԵՄ. եւ ՀՆԱՐԻՄ. μηχανάομαι, μηχανεύομαι molior, excogito δύναμαι possum, valeo. ճար ճարակ ընել. եւ ատիկել. եւ ջանալ ամմէն կերպով.

Հնարաւորեաց բնութիւնս իմաստութեամբ (կենդանի մնալ ի յաջորդս). (Շ. ատ.։)

Հնարաւորեալ ջանան. (Զքր. կթ.։)

Հնարաւորէ գործել։ Մի՛ հնարաւորիր ամենեւին, թէ կարասցես պատրել (այսինքն մի՛ ի զուր ջանար)։ Միոյ աղջկան ոչ հնարաւորէր (այսինքն չկարէր) յաղթել. (ՃՃ.։)


Հնարաւորիմ, եցայ

vn.

to invent, to find means or expedients, to contrive, to excogitate.

NBHL (4)

ՀՆԱՐԱՒՈՐԵՄ ՀՆԱՐԱՒՈՐԻՄ. cf. ՀՆԱՐԵՄ. եւ ՀՆԱՐԻՄ. μηχανάομαι, μηχανεύομαι molior, excogito δύναμαι possum, valeo. ճար ճարակ ընել. եւ ատիկել. եւ ջանալ ամմէն կերպով.

Հնարաւորեաց բնութիւնս իմաստութեամբ (կենդանի մնալ ի յաջորդս). (Շ. ատ.։)

Հնարաւորեալ ջանան. (Զքր. կթ.։)

Հնարաւորէ գործել։ Մի՛ հնարաւորիր ամենեւին, թէ կարասցես պատրել (այսինքն մի՛ ի զուր ջանար)։ Միոյ աղջկան ոչ հնարաւորէր (այսինքն չկարէր) յաղթել. (ՃՃ.։)


Հնարաւորութիւն, ութեան

s.

possibility, feasibility;
invention;
means, expedient.

NBHL (1)

Հնարաւորն գոլ (ըստ կրկին առման) կարողութիւն, եւ կարելութիւն. կար. հնար. ճար. ճարտարութիւն. ջան.


Հնարեմ, եցի

va.

cf. Հնարիմ.

NBHL (1)

Եւ հնարեալ՝ վայելուչ անօթ պիտանի կազմեաց. (Իմ. ՟Ժ՟Գ. 11։) Բայց եւ սոքին մարթին բերիլ ի յաջորդ բայն։


Հնարիմ, եցայ

vn.

to invent, to find out, to imagine a device, to conceive a project, to contrive;
to strive, to endeavour, to exert oneself;
to bend or apply one's mind to, to study;
to counterfeit, to feign;
cf. Հնար.

NBHL (4)

ἑπινοέω, ἑπιτηδεύω, τεχνάζω, -άω, κατασοφίζομαι excogito, adinvenio, molior, studeo, machinor, sollerter ago, astute ago եւ այլն. Նոր ինչ հայթայթել. ճարտարել. մեքենայել. արուեստակել. գուն գործել. ջանալ.

Մի ինչ ծնունդ է (ջորւոյ), զոր մարդիկ հնարեցան. (Եզնիկ.։)

Զամենայն վասն նոցա հնարի։ Հիւանդաց հնարին առողջութիւն դեղօք. (Մխ. երեմ.։)

Եւ թէ հնարեսցի՝ զքաղաքն իսկ աւերել ջանայր. (՟Բ. Մակ. ՟Թ. 1։)


Հնարիմաց, ից

adj.

artful, sly, subtle, cunning, crafty.

NBHL (1)

Որ հնարս իմանայ. մեքենայօղ, նենգօղ. ճարտար. արուեստակօղ. եւ Արուեստական. բազմաջան.