cf. Քառասնեքեան.
ՔԱՌԱՍՆԵՔԵԱՆ կամ ՔԱՌԱՍՆԵՔԻՆ. Քառասունքն առ հասարակ եւ մի առ մի. քառսուննալ.
Քառասուն մտաք ի հանդէսս, ասէին, քառասնեքինս եւ պսակեալք լիցուք ի տեառնէ. (Բրս. ՟խ. մկ.։)
forty times.
quadragesimal.
forty days.
Քառասուն աւուրք. քառասնօրեայ ժամանակ.
Ի սպառնալեացն եզաբէլին՝ փախեաւ պահօք քառասնօրին. (Յիսուս որդի.։)
Յառաջնում քառասնաւուծսն անդադար հոսանք արկածին եղեն. (Փիլ. լին. ՟Բ. 29։)
of forty days.
τεσσαρακονθήμερος, τεσσαρακοντῖος եւ այլն. Ունակ քառասուն աւուրց. որ ինչ հայի ի միջոց ՟Խ աւուրց. քառսուն աւուր կամ օրուան.
Տղայ քառասնօրեայ բառնի ի գիրկս ծերունւոյն. (Շար.։)
Հաճեցաւ զտղայսն սանդիացս եւ քառասնօրեացսն վերակոչել յօրհնաբանութիւն. (Պիտառ.։)
Քառասնօրեայ գալուստ տեառն ի տաճարն։ Քառասնօրեայ (գոլով) պատուիրանապահեալ. (ՃՃ.։)
Քառասնօրեայ պահոցն։ Պահօք քառասնօղեայ։ Պահօք քառասնօրէիւք. (Մանդ.։ եւ Ճ. ՟Բ.։ Շար.։ Մխ. առակ.։)
Քառասնօրեայ ժամանակ, կամ ժամանակս. (Շ. մտթ.։ Արծր. ՟Ե. 5։)
Պահեաց քառասնօրեայ աւուրբք. (Շ. թղթ.։)
Երկնաչափքն քառասնօրեայ գնացք ասացին զայրեալ գօտին անշէն. (Մխ. այրիվ.։)
ՔԱՌԱՍՆՕՐԵԱՅ մ. Զաւուրս՝ ՟Խ. ընդ աւուրս՝ ցաւուրս քառասուն.
Պահելով քո քառասնօրեայ։ Անճաշակ լինելով քո քառասնօրեայ։ Եւ ոչ ընդ մեզ քառասնօրեայ լրմամբ յորովայնին. (Շար.։ Շ. մտթ.։)
forty;
սուրբ —ք, the forty martyrs of Sebaste;
էր ամաց —ունից, he was forty years old;
ամս երկու ընդ —սնիւ, forty two years;
քաղաքս ութ առ —սնիւք, forty eight cities;
—սուն, —սուն զպահքն լուծանել, break the fast once in forty days.
τεσσαράκοντα quadraginta. իտ. quaranta. Քառիցս կամ չորիցս տասն. քառսուն.
Զքառասուն տիւ, եւ զքառասուն տիւ, եւ զքառասուն գիշեր։ Եւ եղեւ յետ քառասուն աւուր։ Իսկ եթէ գացի անդ քառասուն. եւ ասէ. ոչ կորուսից վասն քառասնիցն։ Եւ էր իսահակ ամաց քառասնից։ Լցան նորա աւուրք քառասուն։ Զայն ամս քառասուն։ Քառասուն՝ միով պակաս՝ արբի (այսինքն ՟Լ՟Թ). եւ այլն։
Տիրեաց ամս երկու ընդ քառասնիւ (կամ քառասնով, այսինքն ՟Խ՟Բ)։ Ետ եւ քաղաքս նոցա ութ առ քառասնիւք (այսինքն ՟Խ՟Ը). (Եւս. քր. ՟Ա։ Փիլ. քհ. ՟Ժ՟Բ։)
Քառասուն թիւդ ի հինգ ութից աւարտի. (Արիստակ. մկրտ.։)
Քռասունքս զբիւրս հալածեցաք, եւ արդ ի միում առնէ քառասունքս ընդէ՞ր երկընչիմք։ Ո՛վ սուրբ քառասունք։ Ո՛վ սրբոց քառասնից (մանկանց սեբեստիոյ). (Թէոփիլ. ՟խ. մկ.։ Շար.։ ՃՃ.։)
քառասուն քառասուն զպահքն լուծանել. այսինքն ի ՟Խ աւուրս միանգամ. (Խոսր.։)
Յայտնի են եւ կարծեցեալ բարդութիւնքն քառասուն եւ հինգ, կամ եօթն կամ ինն. Քառասուն հազար. Քառասուն եւ մի հազար. եւ այլն։
cf. Քառակերպ.
ՔԱՌԱՏԵՍԱԿ ՔԱՌԱՏԵՍԼԵԱՆ. Քառակերպ. քառաձեւ. քառանկիւն. քառաթեւ. եւ Ծալեալ ի չորս (որպէս նամակ).
Ձեւացեալ քառատեսակ սուրբ նշան։ Ընդ քառատեսակ ձեւացեալ անկիւնս յերկրի, ո՛վ քառատեսակ սուրբ նշան. (Թէոդոր. խչ.։)
Կամ թէ զտապանակն քաւութիւնաբեր, եւ նոյն ինքն քառատեսակ. (Անան. եկեղ։)
Գիր նկարեալ ի դէմս երեսաց գոյութեան դիմաց քառատեսակ քարտենի. (Նար. խչ.։)
Կազմեցին եւ պատրաստեցին ոսկեկուռ ձուլածոյ՝ քառատեսակ յօրինմամբ զեւեւ տեսակի աստուածեանն խաչի. (անդ։)
Տախտակ մատենագրի, եւ ապազիոն քառատեսլեան. (Տաղ խաչի.։)
four-faced.
four times.
carsaph, a wind.
• տե՛ս Քարսափ։
cf. Կասսիոպէ.
• «Մեծ Արօին հանդիպակաց մի համաստեղութիւն է W տառի կամ ընկած աթոռի ձևով» Շիր. ուրիշ վկայութիւն չկայ։
• = Յն. Κασσιόπη, որից լտ. Cassione ա-ռասպելական անձնաւորութիւն, որ յետոյ, աստեղատան փոխուեցաւ։
ՔԱՍԻՈՓԷ որ եւ ԿԱՍՍԻՈՊԷ. Κασσιοπή Cassiope. Անուն կնոջ կարգեալ ընդ հիւսիսային աստեղս.
Ձկունք հպեալ անդրոմիդեայ, եւ նա հպեալ քասիոփեայ. (Շիր.։)
Chisleu, the ninth month of the Hebrews.
• «հրէական երրորդ ամիսը» Նեեմ. ա. 1. Ա. մկ. ա. 57. Բ. մկ. ա. 9, 18. 4. 5. Զաք. է. 1։
• = Եբր. [hebrew word] kislēv հոմանիշն է, որ յն. χασ(ε)λε տառադարձութեան միջոցով ան-ցել է մեզ. եբրայական բառն էլ ծագում է ասուր. [other alphabet] ki-ši-li-mu կամ [other alphabet] k-is-li-mu «97? ասորաբաբելական ամիսը» բառից (Delitzsch, Assyr. Handwb. 344, Strassmaier, Alphab. Verz. 547)։-Աճ.
Ամիս եբրայեցւոց, որ ըստ անշարժ տումարին առ թարգմանչօք համեմատէր տրէ ամսոյն հայոց, եւ նոյեմբերի հռովմայեցւոց։ (Նեեմ. ՟Ա. 1։ ՟Բ. Մակ. ՟Ա. 9։ ՟Ժ. 5։ Զաք. ՟Է. 1։)
dreadful, horrible.
cf. Քասքնիմ.
ՔԱՍՔՆԵՄ կամ ՔԱՍՔՆԻՄ. δάκνομαι mordeor (որ են խածանիլ, կծանիլ) գրի եւ ՔԱՍՔԱՆԵԼ. Քստմնիլ, իբրեւ ի խածուածոյ կամ ի կծանելոյ. Խորշիլ. խրտչիլ. հարթչիլ. սարտնուլ. փշաքաղիլ, քաշուիլ, թթուիլ.
Ոչ թշնամօք եւ ոչ հարուածովք եւ ընդչից յափշտակութեամբ քասքնիցեն. (Ոսկ. ՟Ա. 18։)
Մի՛ տայք իշխանութիւն քնոյ, քասքնեցէ՛ք, եւ փախերո՛ւք դուք ի նմանէ։ Առ զթագաւորութիւն առ ի նմանէ, եւ ոչ քասքնեաց նա յայսմանէ. (Եփր. քն. եւ Եփր. արթն.։)
Անուամբ իժիցն առաւել իմն քասքնէին. (Ոսկ. ես.։)
Այլ եւ՛ս քասքնելի ի միտս անցեալ յամենաչարս ճանաչի ի տեղւոջ. (Պիտ.։)
Գիտելով զճշմարտութիւն աւետարանին՝ քասքնէր։ Մի՛ քասքաներ, յորժամ ի պէտս խրատուն հարկանէ զքեզ գաւազանաւ հայր քո. (Լմբ. պտրգ. եւ Լմբ. առակ.։)
to be afraid greatly, to shudder with fear, to thrill with horror, to be horrorstruck.
to frighten, to startle, to scare, to dismay, to terrify.
Տալ քասքնիլ կամ կնճռիլ. խրտուցանել. թթուեցուցանել. երեսը թթուեցնել.
Զո՛ր օրինակ վէոք զերեսս քասքնեցուցանեն, նոյնպէս եւ մեղք զոգիս. (Ոսկ. ես.։)
frightful, terrific.
rocella, alga tinctoria, lichen, cinereus terrestris, white moss.
lithospermum, cromil, stone-crop, gold-moss.
• տե՛ս Կարոս։
λιθόσπερμον lithospermum. Խոտ բուսեալ ի քարուտ տեղիս, որոյ սերմն կարծր յոյժ՝ է որպէս զկորեակ։ (Բժշկարան.։)
stone-hearted, flinty-hearted, hard-hearted, obdurate.
Ոյր սիրտն է իբր քարեղէն կամ քարացեալ. խստասիրտ.
Քարասի՛տ եւ կուրացեալ ի սիրոյն Քրիստոսի։ Ի քարեղէն գրեալ սալսն՝ համակ խստութիւն քարոզէ քարասրտացն եւ չարաց. (Ճ. ՟Գ.։ Փարպ.։)
to have a heart of flint, to be stony-hearted, cruel, obdurate.
ՔԱՐԱՍՐՏԻԼ. Քարասիրտ լինել. խստանալ կարծրանալ սրտիւ.
Նոքա քարասրտեալ՝ ոչ ողորմին. (Յհ. կթ.։)
cf. Քարաբոյս;
morphew.
Քոս քարանց. մամուռ.
Քարեղէն պատկերացն առեալզքարաքոս ժանկոյն, զազրացեալ՝ կանաչացեալ. (Ագաթ.։)
Ազգ բուսականց՝ առաջին, քոսն ի քարինս ... Առաջինն է քարաքոսն, որ մօտ է ի հողն։ Քարաքոսն փոշին է, զոր բերէ հողմ եւ արկանէ զքարամաբն, եւ ըստ ժամանակին արմատանայ եւ բուսանի. (Ոսկիփոր.։)
ՔԱՐԱՔՈՍ. նմանութեամբ՝ Սպիտակ քոս մարմնոյ. որպէս յն. λεύκη leuce, vitiligo alba. (Գաղիան.)
royal.
ՔԱՐԳՈՆԱԿԱՆ կամ ՔԱՐԳՈՆՈՍԱԿԱՆ. Արքունական. թագաւորական. ի պրս. քարիկիյա. արքայ, թագաւոր. եւս եւ մի մի ի չորից տարերաց.
Տրամակայեալ յինքեան յոքնաբեզունն քարգոնական կնիք՝ յապարանէն արքունի։ Մահաշունչ հոտ քաղուն քարգոնական նժուգին։ Զգուշացուցից քեզ չու ի քարգոնոսական նպատ։ Կամիմ, զի եւ դա արքունիս քոյո քարգոնոսական ապարանի առկայացեալ՝ արասցէ քեզ ճեմարան։ Ի զարդ քարգոնոսական տպարանին. (Մագ.։)
stone-wall.
cf. Կարոս.
• տե՛ս Կարոս։
որ եւ ԿԱՐՈՍ. թ. քրէվիզ. Լախուր՝ որպէս խոշոր կարոսն. Դալարի յայտնի՝ բնութեամբ ջերմ եւ չոր, երկայնաբուն եւ երեքճղի տերեւով։ Բժշկարան.։
ossa petrosa, ossa temporum.
parsley.
ՔԱՐՍՈՆ որ գրի եւ ԿԱՍՈՆ. Բանջար մանրատերեւ համեմական՝ որպէս մանր կարոս, մաղտանոս։ (Բժշկարան.։)
card, paper, parchment;
cartoon, pasteboard;
letter;
book.
ՔԱՐՏ ՔԱՐՏԷԶ ՔԱՐՏԷՆ ՔԱՐՏԷՍ. Բառ յն. խա՛րդիս, խարդիօ՛ն չ լտ. քա՛րդա, քարդուլա. χάρτης, χαρτίον, χαρτίδιον charta, -tula. եբր. մէկէլա. Թուղթ կամ մագաղաթ, յորոյ վերայ լինի գրել. թերթ գրոց. գիր ողջունի. նամակ. հրովարտակ. յետակար. գիրք. մատեան.
Առեալ քարտ՝ գրեաց ի նմա զհարկանօղն, եւ կառուցեալ զքարտն ի ճակատն՝ այնպէս շրջէր. (Նոննոս.։)
Որ զհրովարտակս ոք արքունի պատառէ, ոչ միայն զքատն փոխանակ քարտին պահանջէ. (Մանդ. ՟Ժ՟Դ։)
Չնայիս ի քարտն եւ յերէգն, այլ ի պարգեւն ձեռին թագաւորին՝ որ գրեաց. (Սեբեր. ՟Գ։)
Զյետկար քարտին։ Զքարտս ամենայն՝ նիւթս գրելոյ. (Յհ. կթ.։ Սարգ.։)
Ըստ այսմ եւ ես նըկարեցի՝ զներտաղական բանս ի քարտի։ Երկօք վաստակոց ի նիւթս քարտի։ Բան գրի ի քարտ եւ ի մագաղաթ. (Յիսուս որդի.։ Սկեւռ. ի լմբ.։ Վրդն. ծն.։)
Ի տարածումն լայնութեան քարտենի չափեցից։ Սպիտակափայլ լուսափառ դաշտի քարտենդ. (Նար.։)
Զնոյն գրով ի քարտէնս (կամ ի քարտինս) թողուն. (Կլիմաք.։)
Քարտէզն եւ սեւադեղ եւ եղէգնն։ Իմանալի քարտրզ։ Բե՛ծ այսր քարտէզ եւ թանաք. (Սեբեր. ՟Գ։ Անյաղթ բարձր.։ ՃՃ.։)
Ա՛ռ դու քեզ քարտէս մատենի։ Գրեաց բարուք ի քարտիսի մատենին։ Սպառեցաւ ամենայն քարտէսն ի հուր կրակարանին։ Ցուցանէին զքարտէսն պակասեալ։ Ոչ կամեցայ քարտիսիւ եւ դեղով գրել. (Երեմ. ՟Լ. ՟Զ։ ՟Գ. Մակ. ՟Բ։ ՟Գ. Յհ.։)
Գրոյ եւ յիշատակի, որ ի քարտէս։ Ի քարտէս արքունի։ Գրեաց ի քարտիսի։ Հրամանք թագաւորին գրին առ իշխեցեալս ի վերայ քարտեսի. (Փիլ.։ Խոր.։ ՃՃ.։ Շ. բարձր.։)
Քարտէս (կամ քարտէզ) զչար գրեալ եւ զբարի՝ միապէս ընդւոնի. այլ պա՛րտ է մեզ, զի զբարին գրեսցուք ի նա, եւ ոչ զչարն. (Վրք. հց. ՟Զ։)
oreoselinum, mountain-parsley;
chaerophyllum sweet-fern, chervil.
(որպէս Գիւղակարոս) որ եւ ԱԶԱՏՔԵՂ. (Վայրի լախուր. ըստ յն. լեռնալախուր. ὁρεοσέλινον oreoselinon, apium montanum. ... (Գաղիան.։)
cf. Կապնդեղ.
niece (sister's daughter).
aliment, food.
• , ի հլ. «կերակուր». ունի միայն Նոնն. 18, որ յիշում է պատահաբար՝ Ա-քիլլևս բառի ստուգաբանութեան առթիւ. «Աքիւղղևս անուանեցաւ, իբր ոչ հաղորդեալ բիղոսի, քանզի քիղոս սովորական կերա-կուրս է»։
Բառ յն. խիլօ՛ս. χιός pabulum, alimonia. Կերակուր. խիւս. բուտ. ճարակ. որպէս եւ խիւլօ՛ս, χυλός, χυμός succus. հոյզն ( եօզ ) ուտելեաց.
Աքիւլեւս անուանեցաւ, իբր ո՛չ քիղոսիւ սնեալ. քանզի քիղոս սովորական կերակուրս է. (Նոննոս.։)
kind of chalk or whiting.
• «կաւ՝ զոր ծեփեն ի վերայ պնակտի գրելւոյ». իբր ռմկ. բառ ունին միայն ՆՀԲ և ՋԲ. արմատ քսել «զօծել, մածնուլ» բառի որ հների մէջ գործածուած չէ, բայց կենդա-նի է արդի բարբառներում. հմմտ. քսել, քսուիլ Պլ. «շփել, շփուիլ», քիսիլ Ալշ. Ապ. Բլ. Խլ. Մշ., քիսնալ Բլ. «պատահիլ, հանդի-պիլ, իրար քտուիլ». քիսնել Ապ. «ընդհարու-ել, իրար դիպչիլ»։ Մի քիչ հնից ունինք Զքր. սարկ. Ա. էջ 51 Քսէին զստորոտ հանդերձի նորա յերեսս իւրեանց։-Տե՛ս քիստ բառի տակ։
(որպէս թէ՝ քսելու բան մը) Վարի ռամկօրէն որպէս Կաւ՝ զոր ծեփեն ի վերայ պնակտի գրելւոյ. որ եւ թ. քեշ.
Այլ անյայտ է բան գրոցն Վաստակոց. ՟Յ՟Ե.
Ա՛ռ որձ քիս, եւ իշու զաջ սմբակն, եւ այլն։
heathpease, ervum, orobus, bitter vetch, fitch.
• տե՛ս Քրսամն։
պ. քէսէնէ, քիւշէնէ, քիւշնէ. թ. ագ պուրլագ. ὅρωβος ervum. իտ. ervo, moco, rubiglia. Ունդ իբր վայրենի ոլոռն, որ լինի սպիտակ, եւս եւ կարմիր, եւ դեղին.
Քիսամն, որոպոս. (Հին բռ.։)
Քիսամամբ (կամ քրսամամբ) խնուին զզօրութիւնս (այսինքն զարութիւնս) տանջեցելոց. (Եւս. պտմ. ՟Գ. 6։)
awn, beard of corn.
• , ո հլ. «ցորենի հասկը պատող փը-շոտ մազերը» Վեցօր. 87, 88. Եփր. գ. Կոր. 122. Նիւս. կազմ. գրուած է քիս Տաթև հարց. 217. քիզ Բառ. երեմ. յաւել. 572, ո-րից մանրաքիստ Դամասկ. քստումն «փշա-քաղումն, մազերը փուշի պէս տնկուիլը» Եզն. քստմնիլ (կամ կրճատ քամնիլ) «մազե-րը փուշ փուշ լինել, սոսկալ» Յոբ. դ. 15. Դ. մկ. զ. 15. Եզն. քստմնելի (գրուած քամնելի) Նար. երգ. 344. Լմբ. իմ. քստմնածածան (ջրերի վէտվէտման համար ատուած) Ներբ. յորդ. 12։
• Lag. Urgesch. 905 զնդ. xvāsta «կե-րակուր»? Տէրվ. Altarm. 15 սանս. ka-sāyā, յն. ϰνήϑω, լտ. carduus «ուղտա-փուշ» բառերի հետ՝ սանս. kaš «զօծել, քսել, քերել»=հյ. քսել արմատից։ Հիւնք. կուշտ բառից։ Petersson 1) IF 34, 243 յն. σίστρος, σῖτος «մի տեսակ բոյս, ցորեն» բառերի հետ ևն. 2) KZ 47 288 միացնում է տանս. késara. ke-ça, լտ. coesaries «մազ, գէս» բառերի հէլր։
• ԳՒՌ.-Երև. քիստ, քիստղ (վերջինը տե՛ս Տեղեկ. ինստիտ. 2, 103), Մշ. քիստ, քիս, Հմշ. քիսդ, Ղրբ. քէստ, Ագլ. քայստ, Ջղ. քէստխ, (գիւղերը՝ քիստխ), Խրբ. Մկ. քիս, Սվեդ. քէս. բոլորն էլ «ցորենի քիստ». իսկ Գնձ. քիստ նաև «ձկան կամ օձի փուշ»։-Նոր բառեր են անքիս, քստախոտ «մի տե-սակ խոտ»։
ἁνθέριξ arista. Փշատեսակ մազք՝ որք պատեն զհասկ ցորենոյ. քիս.
Բաժանի ի ցօղուն եւ ի պատիճ, եւ ի գոգաձեւ փոճոկս ցորենոյ, եւ ի հատ, եւ ի քիստ ... Շուրջ պատեալ ամրացոյց քստով. (Վեցօր. ՟Ե։)
Զարդարեալս թեփովք եւ ցողնով եւ քստով, զոր յաւելու նոցա երկիր. (Եփր. ՟գ. կոր.։)
Ի շրջել ի ցողուն եւ ի քիստ եւ ի հասկ։ Խոտն, ցողունն, պտուղ, քիստն. (Նիւս. կազմ. ՟Ի՟Թ. յորմէ Պրոկղ. շղկ.։)
fond of sleep, drowsy, sleepy.
Որ սիրէ զքուն. քուն սիրօղ.
Ո՛չ թէ զծոյլս եւ զքնասէրս կոչեն ի պատերազմ։ Դարապեան քնասէր. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 13։ Մծբ. ՟Ժ՟Թ։)
criticism;
cf. Բնազննութիւն.
Խուզարկութեամբ խօսելն զիրաց. քննաբանութիւն. բնազըննութիւն.
որ քննախօսութեանն պարապեցին, ասացին զաղաւնոյ ոչ ունել զլեղի. (Պիտ.։)
fond of examination, desirous or eager to know how, curious.
Քննասէր է ազգ մարդկան. (Վանակ. յոբ.։)
passion for research, desire of information, curiosity.
Չարախօսաց մարդոցն քննասիրութիւն. (Կոչ. ՟Ժ՟Ա։)
cf. Քողարկեմ.
Սուզանել ընդ քօղով. առագաստել. ծածկել. պատրուակել.
Լուսինն քօղասուզեալ ծածկէր զպատրուակն. (Զքր. կթ.։)
Յաչազանս ձեր քողասուզէք եւ պատրուակեք փառասիրութեամբ. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 40։)
Զկենդանի իրագործութիւնն քօղասուզեալ պատրուակես զկերպարան ստութեանն. (Թէոդոր. խչ. Ճ. ՟Գ.։)
created by thee.
Առ ի քէն ստեղծեալ.
Քոյինաստեղծ պատկերիս, կամ պատկերին. (Նար. ՟Ձ՟Բ։ Շ. գանձ վրդվռ.։)
itch, scurf, scab.
• , ո հլ. «շան բորոտութեան նման չոր բռր» ՍԳր. Ոսկ. ա. տիմ. Վեցօր. «ծա-ռի մի տետակ հիւանդութիւն» Մտթ. ևագը. 117. Մտթ. ներբ. 169. որից քոսոտ Ղևտ. իբ. 22. Ոսկ. Կող. 574. Մանդ. քոսոտիլ Եւա-գըր. էջ 132, Բոսութիւն Արծր.։ Նոյն բառն է նտև քոս «մամուռ, գորտնբուրդ» (ՀԲոա. § 3205) Ոսկիփ. ինչպէս ցոյց է տալիս քարա-քոս «քարի մամուռ» Ագաթ. Ոսկիփ. «մար-մրնի սպիտակ քոս» Գաղիան. քոսոտեալ վրան մամուռ կապած» (ծառ) Վեցօր. 97։
• Böttich. ZDMG. 1850, 363 սանս. kaçcha բառի հետ (որ է անշուշտ [other alphabet] ō kaččha «անտառի բացատ, գե-տի ճահճոտ եզերք». երևի ուզում էր ասել սանս. [other alphabet] ō уkatchū «քոս»)։ Pic-tet KZ 5, 336 և Origines 1, 295 սանս. khasa։ Տէրվ. Altarm. 15-16 ըն. ϰνάω =ϰνάσω «քերել, շփել» բայի հետ հնխ. kans արմատից, որ դարձել է հյս քաս> քօս>քոս։-Lidén, Stud. z. Tocharischen sprachgesch. 1916, էջ 15 (անձամբ չեմ տեսած) կցելով քուչ. kāswo «բոր» բառին, երկոսնը միասին ցեղակից է դնում լն. ἐέν «քերել», ἔαίνω «սանտրել», սանս. kaččhū «քոս», հիռլ. cir «սանտր», հհիւս. haddr «վարս» ևն։ Նոյնը կրկնում է Traut-mann էջ 120 հտլ. ceš9, česati «տանտ-րել», լիթ. kasù, kästi «փորել» ռառե-րի տակ։ Հակառակ է Meillet BSL հտ. 22, էջ 60, որ չի ընդունում քոս իբր իրան. փոխառութիւն՝ նախաձայն ք-ի պատճառաւ. հաւանաբար քոս երկա-յացնում է *kosso-։ Մառ ИАН 1919, 395 քոր, քորել բառից։ Petersson, Ar. u. Arm. Stud. 112 հնխ. kok'o-ձևից. թադրում է հնխ. k'ok'o-նախաձայնը վերածուած համանմանութեամբ k'-ի։
• ԳՒՌ.-Ալշ. Մշ. քոս, Ախց. Գոր. Երև. խրբ. Կր. Ղրբ. Ննխ. Շմ. քօս, Ագլ. Տփ. բուս, Զթ. քիւս, Հմշ. քէօս, Սեբ. քէօզ. այ-ւուր ունինք միայն քոսոտ, ինչ. Ասլ. քէօսէ-օդ, Տիգ.. քօսուդ «կեղտոտ, անպիտան»։ Նոր բառեր են քոսաղբիւր, քոսմիրուք։ Թըր-քախօս հայերից Ատն. քսնի, քսոտ «քոսոտ, փնթի»։։
• ՓՈԽ.-Վռաղ. ჭარაგოზა քարագոզա «րա-րաքոս»։-Ատանայի թուրքաց և թրքախոս յունաց ու հայոց բարբառով քիս «քոս» (Ա-րևելք 1888 նոյ. 9)։ Ոա. քօս՝ նոյն նշ..
ψώρα scabies. Կեղ մարմնոյ զազիր՝ փուտ եւ չոր՝ հանգոյն բորոյ շան. ասի եւ զայլոց իրաց.
Այր՝ յորում իցէ քոս։ Զքոս եւ զդալուկն։ Կեղով, եւ զայրացեալ քոսով. (Ղեւտ. ՟Ի՟Ա. 20։ ՟Ի՟Զ. 16։ Օր. ՟Ի՟Ը. 27։)
Հարի զմարմին նորա քոսովք՝ այլ պահի քեզ քոսն յաւիտենից. (Ճ. ՟Ժ.։)
Եթէ այն ցանկութիւն իցէ, ապա եւ քոս ցանկութիւն իցէ. (Ոսկ. ՟ա. տիմ. ՟Բ։)
Կէսքն ողորմակեղեւք են, եւ կէսքն զկերպարանս քոսոց (կամ քուոց) ունին. (Վեցօր. ՟Ե։)
Զհոգիս հարեալ՝ արար խոց եւ քոս. (Գանձ.) (որ հայի եւ ի յաջորդ բառն)։
scabious.
itchy, scurfy, scabby, scabbed.
ψωράγριος, ψωρώδης, ψωρός scabiosus, scabidus, scaber. Ունղ զքոս.
Ըզկոյրն կամ զկաղն, կամ զքոսոտ. (Ղեւտ. ՟Ի՟Բ. 22։)
Զքոսոտն եւ զվտիտն։ Զքոսոտ ոչխար եւ զախտաժէտ։ Շուն մի քոսոտ. (Մանդ. ՟Զ։ Ճ. ՟Բ.։ Ոսկ. կող.։)
to be infected with the itch.
ψωριάω scabie laboro, psora infestor. Քոսոտ լինել. քոս կապել. Մի՛ տալ քոսոտել ոչխարաց ի հօտի իւրում. (Եւագր. ՟Ժ՟Է։)
Խորշանկեալ քոսոտեալ ցամաք երեւի կեղեւն. (Վեցօր. ՟Ե։)
cf. Քոս.
ψωρίασις scabies. Քոս, կամ քոսոտութիւն.
Նախանձո լցեալ քոստութեաբ. (Արծր. ՟Դ. 2։)
chorepiscopus, rural bishop, suffragan.
• , ի-ա հլ. «փոխ-առաջ-նորդ, առաջնորդական փոխանորդ, գաւառ-ների և գիւղի կրօնական տեսուչ» Եղիշ. Զե-նոբ. Կանոն. (սխալմամբ գրուած քորիսկո-պոս Յհ. կթ. 377), որից քորեպիսկոպոսու-թիւն Բուզ. գ. 14. քորեպիսկոպոսաջոկ ԱԲ.
• = Յն. γωρεπίσϰοπος «գաւառական եպես-կոպոտ». կազմուած է յն. χωρα «գաւառ» և ἐπίσϰοπος «եպիսկոպոս» բառերից։ Յոյնից է նաև վրաց, ჭორებისკობოზი քորեպիսկոպօ-զի։-Հիւբշ. 388։
• Հներից ուղիղ է մեկնում Կանոն. «Քորեպիսկոպոսդ տեսուչ գաւառաց և գիւղից ասի ըստ հոռոմոց»։ Նորերից ուղիղ են մեկնում ՀՀԲ և ՆՀԲ։
(ի յն. խօ՛ռա, որ է գաւառ, եւ գիւղ). χωρεπίσκοπος chorepiscopus, regionis inspector, episcopus ruralis, sive in agro. Գաւառատեսուչ, այցելու գիւղից եւ գաւառաց՝ փոխանորդ առաջնորդի.
Տեսուչս եւ առաջնորդս գաւառաց եւ գիւղից կացուցանելով, որք անուանին քոր եպիսկոպոս. զի քորեպիսկոպոսդ տսուչ գաւառաց եւ գիւղի ասի ըստ հոռոմոց. (Կանոն.։)
Կացուսցե՛ս այդր ահանայս եւ քորեպիսկոպոսունս (կամ քորեպիսկոպոսս). (Զենոբ.։)
Այս ամենայն եպիսկոպոսք, եւ բազում քորեպիսկոպոսք ժողովեալք յարտաշատ։ Սփռեցան եպիսկոպոսքն յիւրաքանչիւր իշխանութիւնս, եւ առաքեցին զքորեպիսկոպոսս ի եօղս եւ յագարակս. (Եղիշ.։)
dignity of a —, rural bishopric.
Պաշտօն եւ աստիճան քորեպիսկոպոսի.
Մեծ քորեպիսկոպոսն դանիէլ ... տեսուչ եւ հոգաբարձու էր ամենայն եկեղեցացն հայոց ... եւ էր սորա ընկալեալ զքորեպիսկոպոսութեան ձեռնադրութիւն աստիճանին ի ձեռաց մեծին գրիգորի. (Բուզ. ՟Գ. 14։)
monk's cap, cowl, capuche, hood, cuculla.
• (ի հլ. ըստ ՆՀԲ. բայց ա-ռանց վկայութեան) «կրօնաւորի գլխարկ, կնգուղ» Եւագր. 23. Վրք. հց. ա. 250. Ճառ-ընտ. Օրբել. հրտր. Էմ. էջ 55, 321. Ոսկիփ. Առաք. պտմ. 195 (որ մեկնում է «գլխոյ թօփի»). գրուած նաև քիսութայ ԱԲ. քիւ-սիթն Շնորհ. ընդհ.։
• -Ասոր. [syriac word] kosīϑā «կնգուղ». որ գալիս է [syriac word] kasyā «ծածկել» արմատից։ -Հիւբշ. 319։
κουκούλλον cucullus. որ եւ ԿՆԿՈՒՂ. Քիւսիթն. գիշտ. գտակ. եւ վեղար՝ գլխարկ կրօնաւորաց, որպէս սաղաւարտ զինուորաց.
Այն քուսիթայն՝ զոր ունին, նշանակ է շնորհաց փրկչին մերոյ աստուծոյ ծածկոյթ լինել գլխաւորին մերոյ անդամոց։ Զգեցոյց նմա. եբիճաղ մի, եւ քուսիթայ եդ ի գլուխ նորա։ Ունի քուսիթայ ի գլուխն։ Մազեղէն քուսիթայ եդ ի գլուխն. (Եւագր. ՟Դ։ Վրք. հց. ՟Ի։ Ճ. ՟Ա.։ Ուռպ.։)
Քուսիթա, կնգուղ, կամ վեղար, կամ գտակ. (Հին բռ.։)
Այլ ոչինչ ունէր, բայց զայծեամն զգեցեալ, եւ զքուսիթայն պի գլուխն. (Ոսկիփոր.։)
sisterly love.
φιλαδελφία sororium amor. Սէր քերց եռ միմեանս, կամ կուսանաց ի վանս.
Խնդրէ զբարեձեւութիւնն զ ի կանանց վարս ... եւ զքուրասիրութիւն. (Բրս. ճգն.։)
hide, skin.
Կէսք շրջեցան լեշկամաշկօք. (Եփր. եբր.։)
Լեշկամաշկովք. (Մաշտ. սքեմ.։)
to lose the hair;
to lose the nap, to wear out.
Ոչ կօշիկքն մաշեցան, եւ ոչ հանդերձքն լեշկացան. յն. մի բայ. (Ոսկ. փիլիպ. ՟Թ։)
high, very high, as high as a mountain.
Բարձր իբրեւ ըզլեառն. լեռան պէս բարձր կամ մեծ.
Ձկունք անարիք ծովականք, զորոյ ասեն, թէ լեռնաբերձք եւ մեծամեծք են. (Եզնիկ.։)
highlander, mountaineer;
hermit, anchoret;
dwelling in the mountains;
mountainous.
ԼԵՌՆԱԲՆԱԿ որ եւ ԼԵԱՌՆԱԲՆԱԿ. Բնակեալն ի լերինս. միայնակեաց ի լերին. եւ Մնակեցական, առանձնական.
Տեսանել տեղիվայելուչ եւ լեռնաբնակ. (Զենոբ.։)
passing or winding among mountains.
որ գնայ ընդ լերինս. եւ Գնալով ընդ լերինս.
Ընդ այլ ճանապարհ լեռնագնաց տարեալ հանին ի մակեդոն. (Ասող. ՟Գ. 23։)
mounplain table-land.
Ցրուեալք լինէին ի լեռնադաշտս (կամ ի լեռնադաշտս) ամուր ձորոցն. (Եղիշ. ՟Զ։)
cf. Լեռնադաշտ.
Ցրուեալք լինէին ի լեռնադաշտս (կամ ի լեռնադաշտս) ամուր ձորոցն. (Եղիշ. ՟Զ։)
seekingamoug mountains;
wandering or roving among mountains.
Որ խուզէ յածմամբ զլերինս կամ զանցաւորս ընդ լերինս.
small hill, hillock, eminence.
կային ի ծործորս լեռնակի միոյ. (Յհ. կթ.։)
mountain, mountainous;
mountaineer;
hermit, solitary.
Զամենայն քաղաքս լեռնականս։ Ի քաղաքս լեռնականս. (Օր. ՟Բ. 37։ Երեմ. ՟Լ՟Գ. 13։)
Բնակէն յամուրս լեռնականս. (Արծր. ՟Գ. 9։)
mountaineer;
hermit;
— լինիմ, to live, to dwell in the mountains.
Ոչ միայն զքաղաքացիս, այլ եւ զվայրաբնակ լեռնակեացս. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Գ։)
Եւ երթեալ՝ լեռնակեաց սորամուտ ծակախիթեղեալ. (Կորիւն.։)
Ուր ջգնաւորն քրիստոսի ծակամուտ լեռնակեցիկ եղեալ. (Խոր. ՟Բ. 80։)
cf. Լեռնակեաց.
Ոչ միայն զքաղաքացիս, այլ եւ զվայրաբնակ լեռնակեացս. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Գ։)
Եւ երթեալ՝ լեռնակեաց սորամուտ ծակախիթեղեալ. (Կորիւն.։)
Ուր ջգնաւորն քրիստոսի ծակամուտ լեռնակեցիկ եղեալ. (Խոր. ՟Բ. 80։)
mountainside, highland, mountainous country, region or place.
Փախեան ի լեռնակողմն։ Բնակիչք լեռնակողմանն։ Ի քաղաքացն յուդայ՝ եւ ի դաշտականաց եւ ի լեռնակողմանց։ Գնաց ի լեռնակողմն փութապէս ի քաղաքն յուդայ. (Ծն. ՟Ժ՟Դ. 10։ Յուդթ. ՟Ա. 6։ Երեմ. ՟Ժ՟Է. 26. Ղկ. ՟Ա. 39։)
Առ լեռնակողմունս եւ առ ծովն բնակութիւն. (Պղատ. օրին. ՟Գ։)
Կամ ա. որպէս Լեռնային.
Առ յեսու զամենայն երկիրն զայն՝ զլեռնակողմնն. (Յես. ՟Ժ՟Ա. 16։)
heaped up, gathered into a mass, amassed, drifted into a heap like a mountain;
լեռնակոյտ կարկառ, heap, mass;
rick;
pile.
ԼԵՌՆԱԿՈՅՏ ԼԵՌՆԱԿՈՒՏԱԿ. Կուտեալ՝ կուտակեալ իբրեւ զլեառն. լեռան պէս դիզած.
cf. Լեռնակոյտ;
լեռնակուտակ ալիք, a heavy sea, mountainous billows.
ԼԵՌՆԱԿՈՅՏ ԼԵՌՆԱԿՈՒՏԱԿ. Կուտեալ՝ կուտակեալ իբրեւ զլեառն. լեռան պէս դիզած.
surrounded by mountains;
mountainous, alpine
Լեռնահոլով եւ կարծրախարիսխ գաւառին մոկաց. (Նար. խչ։)
mountain like, very high;
— կուտակիլ, to be heaped up;
— կոհակք, waves like mountains, enormous billows.
Կոհակս լեռնաձեւս յարուցանէ դիզելով ի վերայ միմեանց. (Սարգ յկ. Բ։)
cf. Լերանցամէջք.
Լեառն ձիթենեաց բաժանէ ի միմեանց զսուրբ քաղաքն (երուսաղէմ), եւ զերջանիկ լեռնաձորն յովափաթու. (Զքր. կթ։)
retired to, or fled in the mountains.
Մտեալն կամ ապաստանեալն ի խորշս լերան. լեռնախոյս.
mountainous, alpine;
mountaineer, highlander.
Կալէք զանցս լեռնային կողմանն. (Յուդթ. Դ. 6։)
Ի բազում ամուրս լեռնային գաւառաց. (Եզնիկ. Գ։)
Ամենայն թագաւորքն, որ լեռնայինք, եւ որ դաշտայինք։ Առ թագաւորս մեծի սիդոնայ ի լեռնայինսն. (Յես. Թ. 1։ ԺԱ. 2։)
Որպէս քաղաքացին եւ շինականն, լեռնայինն եւ դաշտայինն. (Բրո. մրկ։)
to become a mountain;
to rise like a mountain, to rise aloft, to elevate, to tower.
Առ սակաւ սակաւ աճեցեալ լեռնանայ. յն. գագաթնայ. (Ոսկ. ՟բ. կոր. ՟Ի՟Բ։)
Վէմ լեռնացեալ՝ ելից զտիեզերս. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Դ։)
հարթէ եւ զլեռնացեալ թագաւորութիւն սատանայի։ Զի զլեռնացեալ ամբարտաւանութիւնն սատանայի խոնարհեսցուցէ։ Ի ճակատ ելանէ լեռնացեալ ամբարտաւանութեամբ. (Իգն.։ Շ. թղթ.։ Արիստակ.։)
Օրինակաւ լեռնանալ մեզ, եւ բարձրանալ թեւօք հոգւոյն բարձրութեան. (Լաստ. ընթերց.։)
cf. Լեռնաձեւ.
նման լերին. լեռան պէս .... որ եւ ԼԵՌՆԱՀԱՆԳԷՏ, ԼԵԱՌՆԱՀԱՆԳԷՏ.
cf. Լեռնակողմն.
Եւ ի լեռնավայրսն՝ սափիր եւ յեթեր. (Յես. ՟Ժ՟Ե. 48։)
to hoard, to accumulate, to heap together.
ԼԵՌՆԱՑՈՒՑԱՆԵԼ. Տալ լեռնանալ. մեծացուցանել որպէս զլեառն.
Եւ զմեզ լեռնացուցեալ բարձրացոյց ի վերայ նոցա. (Լաստ. ընթերց.։)
the dwellers on the slopes, or at the foot of a mountain, lowlanders.
Բնակեալք ի ստորոտս լերանց, կամ լեռնականք.
Գընաց զկողմամբք աղուանից պատերազմել ընդ ամենայն լեռնոտեայսն. (Խոր. ՟Բ. 81։)
foot of a mount-ain;
the country extending from the foot of mountains, lowlands.
ὐπόρειος, -ον monti subjectum, promontorium. Ոտն լերին, կամ ստորոտն. Լեռան տակի կողմը.
Մտին նոքա ընդ լեռնատամբն, եւ կապեցին զաքիովր, ընկեցին զնա առ լեռնոտինն։ Զաղբիւրս ջուրցն՝ որ ելանէի լեռնոտանէ անտի. (Յուդիթ. ՟Զ. 9։ ՟Է 9։)
mountaineers, mountain population, people dwelling in the mountains.
միաբանեաց եւ զմետասան թագաւորս զլեռնորդեայսն. (Եղիշ. ՟Ը։)
like a mountain.
Ի միջոյն եւ այսր լեռնօրէն յորձանօք բարձրացեալ կուտակէ. (Պիտ.։)
mountain valley, vale, dale, dell;
սառնակոյտ ի լերանցամէջս, glacier.
cf. Լեարդ.
Արամազդ զսա կամեցեալ պատուհասել եդ արծուի ուտել զլերդ նորա. (Նոննոս.։)
անդէն արիւնախառն լերդն ընդ բերանն դարձաւ՞ եւ սատակեցաւ. (Ճ. ՟Բ.։)
իսկ (Վստկ.)
to frighten, to dread, to terrify, to scare.
ԼԵՐԴԱԲԵԿԵԼ. Ահաբեկ առնել յոյժ, որպէս թէ եւ զլեարդն եւ զլեղին պատառել. լեղապատառ ընել, խիստ վախցընել.
Շուք հանդերձից թագաւորաց բացուստ ի բաց զչարագործսն լերդաբեկէ. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)
lobe (of the lungs).
λοβός (լծ. ռմկ. լօբ ). λοβός τοῦ ἤπατος ima pars hepatis. Ստորին ծայր լերդին՝ որպէս զբլթակ ունկան. Տե՛ս (Ել. ՟Ի՟Թ. 13. 22։ Ղեւտ. ՟Գ. 4. 10. 15։ ՟Դ. 1ր։ ՟Է. 4։ ՟Ը. 16։ ՟Թ. 10. 19։)
germander.
χαμαίδρυς trixago. որ եւ ԶԱՐՕՇ. Խոտ՝ որ ունի տերեւս նման տերեւոց կաղնեաց. վասն որոյ ըստ յն. ասի խամէ՛տրիս, իբրու գետնակաղին. ռմկ. կենարար.
Լերդախոտ. որ է գետնի կաղնի. հոռոմի խամէտարիոս կամ քամատարիոս. որ է հայէրեն կենարարն. (Բժշկարան.։)
akin, related, consanguinous;
— արիւն, relationship, consanguinity, ties of blood.
Յաղագս լերդակից արեանն եւ նա յանձն իւր հաւասար չարչարի. (Լմբ. սղ.։)
cf. Լերդակից.
հատոր լերդի. սրտի կտոր.
կիրակոս մօրըս լոյս աչաց, լերդահատոր սիւն յիմ սրտաց. (Գանձ.։)
the liver side.
Կողմն լերդի. ըստ յն. լեարդ.
haruspex, augur, diviner, soothsayer;
— լինիմ, to examine or consult the entrails, to prognosticate like an augur.
ԼԵՐԴԱՀՄԱՅ ԼԻՆԵԼ. ԼԵՐԴԱՀՄԱՅՈՒԹԻՒՆ. ἠπατοσκοπέω jecur speculor, exta consulo ἠπατοσκοπία jecinoris inspectio. Հմայել դիտողութեամբ լերդին. սուտ գուշակութիւն զննութեամբ լերդի.
soothsaying, (divination by the entrails of victims);
augury, omen.
ԼԵՐԴԱՀՄԱՅ ԼԻՆԵԼ. ԼԵՐԴԱՀՄԱՅՈՒԹԻՒՆ. ἠπατοσκοπέω jecur speculor, exta consulo ἠπατοσκοπία jecinoris inspectio. Հմայել դիտողութեամբ լերդին. սուտ գուշակութիւն զննութեամբ լերդի.
consumption, phthisis, decline;
consumptive.
կրօղ զցաւ լերդի. եւ նոյն իսկ Ցաւ լերդի.
Երանելին պորփիւրիոս էր լերդացաւ. (Հ=Յ. մարտ. ՟Զ.։)
hairless, bald;
soft.
Եսաւ այր թաւ է, եւ ես լերկ. (Ծն. ՟Ի՟Է. 11։)
Որ լերկ են ըստ օրինացն, եւ անպատարագել իբրու զէշ. (Սարգ. յկ. ՟Գ։)
Ի սուրբ եւ ի լերկ սիրտսն որպէս ի տախտակհոգեւոր գրեսցուք. (Կլիմաք.։)
Լերկ եւ անապատ եղեալք յաստուածային պարգեւացն. (Շ. ՟ա. յհ. ՟Ի՟Ը։)
ԼԵՐԿ կամ ՂԵՐԿ. ըստ քերեկանաց Նուրբ, բարակ՝ կակուղ ըստ հնչման.
Լերկք (ի բաղաձայն տառս՝) տասն, պ, կ, տ, զ, ն, ծ, չ, մ, ս, ր։ Գիմն (միջակ է) ի մէջ կենի, քէի, եւ խէի. զի քան զկենն թաւ է, եւ զքէն եւ զխէն ղե՛րկ։ Եւ գայն ի մէջ տիւնի եւ թոյի. զի քան ըզտիւնն թաւ է, եւ քան զթոյն լե՛րկ։ Ձա՛յն միջակ է սէի, զայի, եւ ցոյի. վասն զի քան զսէն եւ զայն թաւ է, եւ քան զցոյն լերկ։ Ժէն (ընդ մէջ) շայի եւ չայի, զի քան զշայն թաւ է, եւ քան զչայն լե՛րկ. (Թր. քեր.։)
whose body or skin is without hair.
Լերկամարմին փոքր հասակաւն իբր թեւօք իմն թռիչս արձակեն. (Նար. ՟Կ՟Թ։)
cf. Լերկամարմին.
Ազգ ձկանց, կէսք թեփամորթ եւ կէսք լերկամորթք. (Վեցօր. ՟Է։)
to become bald, to peel off, to come off.
Հերակլ ի ծովայնոյ լերկացեալ. որպէս ասեն, գլխացաւ, երեկորեայ առիւծ անուանեցաւ. (Միսայէլ խչ.։)
cf. Թեւակոխեմ.
Յետ այսոցիկ ի մեծագոյնս կամեցեալ թեւաբերիլ ի յիմաստս կատարեալս. (Հ. կիրակ.։)
winged, furnished with wings, plumed, fledged.
ԹԵՒԱԶԳԵՑԵԱԼ կամ ԹԵՒԱԶԳԵՑԻԿ ԵՂԵԱԼ. Զգեցեալ զթեւս. թեւաբուսեալ. թռուցեալ.
Թեւազգեցեալ՝ ել ի լուսեղէն բանակսն. (Ճ. ՟Բ.։)
Լինին թեւազգեցիկք ի սրովբէագոչ դասսն. (Ճ. ՟Բ.։)
Եւ եղեալ թեւազգեցիկք, ի վեր ի սուրբ սեղանն թռուցեալ բնակէին. (Փարպ.։)
Թեւազգեցիկք եղեալ՝ ի վերին օդս վերացան. (Տօնակ.։)
cf. Թեւազգեցիկ.
ԹԵՒԱԶԳԵՑԵԱԼ կամ ԹԵՒԱԶԳԵՑԻԿ ԵՂԵԱԼ. Զգեցեալ զթեւս. թեւաբուսեալ. թռուցեալ.
Թեւազգեցեալ՝ ել ի լուսեղէն բանակսն. (Ճ. ՟Բ.։)
Լինին թեւազգեցիկք ի սրովբէագոչ դասսն. (Ճ. ՟Բ.։)
Եւ եղեալ թեւազգեցիկք, ի վեր ի սուրբ սեղանն թռուցեալ բնակէին. (Փարպ.։)
Թեւազգեցիկք եղեալ՝ ի վերին օդս վերացան. (Տօնակ.։)
plucked, without feathers, clipped;
— առնեմ, to pluck, to clip, to crop.
ԹԵՒԱԹԱՓ ԱՌՆԵԼ. Թափել զթեւս կամ ի թեւոց. թեւերը փրցընել.
Զմահացան թռչունս թեւաթափ առնեմք. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Թ։)
to be plucked;
to be put to shame.
Եւ մի՛ թեւաթափեսցի վասն բարձրութեան թռչմանն. (Առ որս. ՟Ժ՟Բ։)
well feathered.
Արծիւ թեւալի, բազէ սխրալի։ Անիւք թեւալի՝ յարաշրջելի. (Գանձ.։)
to flutter, to flap the wing, to beat or flutter the wings;
to fly, to fly about;
to study, to exercise one's self, to apply one's self to;
— մորթօյ, the growing of the hairs.
ԹԵՒԱԾԵԼ. Ածել՝ այսինքն շարժել զթեւս առ ի թռչել. վերաթեւել. եւ Թեւակոխել. կրթիլ. թեկն ածել, բուռն հարկանել.
Ոյց թեւածեալ փութապէս ճախրէին՝ հասանել ի տեղիս լոգարանացն. (Պիտ.։)
Թեւածեալ յեթերայինն բարձր խորան. (Երզն. լս.։)
Որոց ուսեալ, եւ թեւածելով ընդ նոսա տղայոց՝ զամս սակաւս. (Խոր. ՟Գ. 52։)
Իսկ (Ճ. ՟Ա.)