Your research : 247 Results for ր

Entries' title containing ր : 10000 Results

Անդր քան

cf. Անդր.


Անեզր

adj.

interminable, boundless.


Անեզրական, ի, աց

cf. Անեզր.


Անեղակերտ

adj.

made by increated God.


Անեղբայր, բօր

adj.

without brother.


Անեպեր

adj.

unblamable.


Աներ, ոյ

s.

wife's father, father-in-law;
— Լիբանանու or Լիբանաներ, Antilibanus.

• , ո հլ. (յետնաբար ի-ա հլ.) «կնոջ հայրը» ՍԳր. տաներորդի, աներձագ» Խոր. բ. 77, 79. «աներանք, աներոջ տունը» Բուզ. գ. 5, Վահր. յար. որից Աներ Լիբանանու կամ Լիբանաներ «Լիբանանի դիմաց գտնուած մի սար, երկրորդ Լիբանան» Օրին. ա. 7, ժա. 24 աներանալ «աներ դառնալ» Եփր. ծն. էջ 92 նոր բառեր են աներորդի, աներձագ։

• Տէրվիշ. Altarm. 35 սանս. nar, զնդ. nar, պրս. ❇ nar, յն. ἀνήρ «այր» բա-ռերի հետ։ Տէրվ. Նախալ. 164 ուզում է կապել հյ. ներ բառին։ Հիւնք. ներ-ից։ Bugge I 1, 444 սանս. jāmātar, զնդ.

• zāmātar, յն. γαμβρός, լտ. gener, ալ-բան. óender, լիթ. žéntas, հսլ. zeti հոմանիշների հետ հնխ. *g'anətēr aև-վից՝ նախաձայնի կորուստով։ M. E. Schmidt KZ 47, 189 գերմ. Ahn, հրգ. ano «մեծ հայր, պապ» բառի հետ, որի ներկայացուցիչն է սակայն հյ. հան (տե՛ս անո)։

• ԳՒՌ.-Ալշ. Մշ. Ջղ. Սլմ. Վն. աներ, Ախց. Ակն. Երև. Խրբ. Կր. Պլ. Ռ. Սեբ. անէր, Գոր. Ղրբ. Շմ. հանէր, Տիգ. mնէր, Ագլ. Մկ. Ոզմ. Տփ. անիր, Հմշ. օնիր. այս բոլորը նշանակում են «աներ, կնոջ հայրը».-Մրղ. անէր, Հճ. անեյ, Զթ. անիր «անէրորդի» (աները կոչւում է Մրղ. կակօ, կէյնաթա, Զթ. զըքըչբոբ)։ Ա-ներ բառի այս նշանակութիւնը երբեմն գըտ-նում ենք նաև հների մօտ. ՆՀԲ տալիս է եր-կու օրինակ. Աներոյ նորա Եւթաղեայ. Խոր. բ. 77. Աներոյն իւրոյ Արտաւազդայ. Խոր. բ. 79. որոնց վրայ կարող ենք աւելացնել նաև Օրբ. հրտր. Էմինի, էջ 135՝ Գնայ առ աներն իւր Գագիկ ի Վասպուրական (Աճառ. Արրտ. 1912. էջ 1143)։

• «անապատ կամ անմարդաձայն». ու-նի միայն Բառ. երեմ. էջ 20։


Աներաժիշտ

adj.

unmusical.


Աներաժշտութիւն, ութեան

s.

ignorance of music.


Աներանամ, ացայ

vn.

to become father-in-law, brother-in-law.


Աներասան, ի, աց

adj.

not broken in, unruly;
unbridled, unreined, ungoverned, debauched.


Աներասանակ, ի, աց

adj.

cf. Աներասան.


Աներբ

adj.

not bounded by time, eternal


Աներեկ

adj.

that has no night, that always enjoys the light;
eternal, endless.


Աներեկոյ, ի

adj.

cf. Աներեկ.


Աներեւակ

adj. adv.

adj. adv. invisible, hidden, obscure;
ignoble;
invisibly.


Աներեւական

cf. Աներեւակ.


Աներեւակի

cf. Աներեւակ.


Աներեւակայելո

adj.

unimaginable


Աներեւան

cf. Աներեւակ.


Աներեւոյթ, ութի, ից

adj. adv. gr. adv.

adj. adv. invisible, vanished;
imperceptible, insensible;
—, յ—ս լինել, to vanish, to disappear, cf. Աներեւութանամ;
— լինելն, disappearance;
infinitive;
Աներեւոյթ, Յաներեւոյթս, աներեւութաբար, invisibly.


Աներեւութանամ, ացայ

vn.

to vanish, to disappear.


Աներեւութացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to disappear, to hide.


Աներեւոպթերակ

adj.

whose veins are hidden.


Աներեւութիւն, ութեան

s.

disappearing, disappearance.


Աներեւութութիւն, ութեան

s.

cf. Աներեւութիւն.


Աներկաթ

adj.

without iron, without chains.


Աներկբայ

adj. adv.

doubtless, indubitable, sure, certain, unquestionable, incontestable, indisputable;
doubtless, indubitably, certainly.


Աներկբայաբար

adv.

cf. Աներկբայ.


Աներկբայապէս

adv.

cf. Աներկբայ.


Աներկբայելի, լւոյ, լեաց

adj. adv.

adj. adv. cf. Աներկբայ.


Աներկբայութիւն, ութեան

s.

certainty, certitude.


Աներկեւան

adj. adv.

safe, free from danger;
bold, fearless;
certain, doubtless;
infallible, faithful;
safely, in safety;
certainly;
boldly, fearlessly.


Աներկեւանութիւն, ութեան

s.

safety;
confidence, security;
boldness.


Աներկիւղ

adj. adv.

adj. adv. fearless, bold, courageous, intrepid;
fearlessly;
courageously, intrepidly.


Աներկիւղաբար

cf. Աներկիւղ.


Աներկիւղած

adj.

that has no fear of God, irreligious.


Աներկիւղածութիւն, ութեան

s.

irreligion.


Աներկիւղութիւն, ութեան

s.

fearlessness.


Աներկմիտ

adj.

without hesitation, resolute, certain.


Աներկմտելի

cf. Աներկմիտ.


Աներկուանալի

cf. Անյերկուանալի.


Աներկրագործելի, լւոյ, լեաց

adj.

that cannot be cultivated.


Աներկրպագու

adj.

that does not adore, indevout, irreligious.


Աներորդի, դւոյ, դւոց

s.

brother-in-law.


Անզարդ

adj.

unadorned, without embellishment;
unpolished, uncivilised.


Անզարդանամ, ացայ

vn.

to be divested of ornament.


Անզարդացուցանեմ, ուցի

va.

to divest of ornament, to despoil, to disfigure.


Անզարդիմ, եցայ

vn.

cf. Անզարդանամ.


Անզարդութիւն, ութեան

s.

state of any thing without ornament, disfiguration, despoliation.


Definitions containing the research ր : 4430 Results