Definitions containing the research փ : 10000 Results

Անզգաստ, ից

adj. adv.

not vigilant, careless, inattentive;
յանզգաստս, յանզգաստից, insensibly;
cf. Անզգուշաբար.


Անզգաստութիւն, ութեան

s.

want of a vigilance, carelessness, inattention.

NBHL (1)

Առ փոքր մի նիզակակցացն յանզգաստութենէ ի պարտութիւն մատնեալ. (՟Բ. Մակ. ՟Ժ՟Գ. 17։)


Անզեղջ, ից

adj.

impenitent, irreclaimable;
irrevocable.

NBHL (3)

գրի եւ ԱՆԶԻՂՋ. ἁμετανόητος. Որ չունի զեղջ. որ ոչն զղջանայ. անապաշաւ. անդարձ. չիզըղջացօղ. փիւշման օլմայան. թէօպեսիզ.

Մերթ այն ինչ՝ յորոյ վերայ չէ եղեալ զղջումն եւ ցաւ. չիզղջացած. փիւշման օլունմազ.

Անստրջանալի. ընդ որ ոչ լինի զղջալ. անփոփոխ՝ բարի կամ անբրի. որ ետ չիդառնար. փիւշման օլունմազ. ἁμεταμέλητος.


Անզերծ

adj.

inextricable.

NBHL (1)

Անզերծ ընթացք, կամ փախուստ. (Նար.։)


Անզէն

adj.

unarmed.

NBHL (3)

ἅοπλος inermis Որոյ չիք զէն կամ սպառազինութիւն. եւ առանց զինուց. զէնք չունեցօղ. սիլահսըզ փուսատսըզ, եարագսըզ.

Առիւծ յագեալ յորսոյ՝ ոչինչ փոյթ առնիցէ զանզէն երէոց. (Արծր. ՟Ե. 3։)

Անզէն Սամփսոն յաղթեաց. (Եղիշ. դտ.։)


Անզիրկ

adj.

undeprived.

NBHL (1)

Յամենայնի անզիրկ պահէ զնոսա յիշխանութենէն. (Ոսկիփոր.։)


Անզղջական, ի, աց

cf. Անզեղջ.

NBHL (2)

Աստուած անզղջական բարերարութեամբ իւրով կարգեաց։ Գոհացաք զանզղջական փառացն Քրիստոսի։ Ընդ անզղջական վարդապետութեամբն. (Ագաթ.։)

Որ ըստ Աստուծոյ տրտմութիւնն է, անզղջականին հանդիպեսցի փրկութեան. (Յհ. իմ. երեւութ.։)


Անզննական, ի, աց

cf. Անզնին.

NBHL (1)

Անզննելի՝ զգայութեանց։ Զօրութիւն անզննելի։ Պատկեր անփոփոխ, պարզ, անզննելի. (Նար.։)


Անզննելի, լւոյ, լեաց

cf. Անզնին.

NBHL (1)

Անզննելի՝ զգայութեանց։ Զօրութիւն անզննելի։ Պատկեր անփոփոխ, պարզ, անզննելի. (Նար.։)


Անզոյգ

adj.

odd, not a pair;
different, dissimilar;
— գործել, to spoil the pair, to render dissimilar.


Անզուգական, ի, աց

adj.

matchless, incomparable, unparalleled, unequalled.

NBHL (1)

Գեղեցիկ ո՛չ զկերպարանացն ասէ, այլ զանզուգական փառացն. (Ագաթ.։)


Անզուգակցութիւն, ութեան

s.

disjunction, separation;
virginity.

NBHL (1)

Չզուգիլն պսակելոց օրինօք. անփորձ մնալն յառնէ. միշտ կուսութիւն Տիրամօր.


Անզրաւ

adj.

interminable, infinite, perpetual.


Անէ, էից

adj. s.

that does not exist, null, none;
nothing, non-entity.

NBHL (1)

Յանէից փոփոխեալք՝ առին զէութիւն. (Շ. ամենայն չար.։)


Անէծք, նիծից

s. pl.

imprecation, malediction;
execration, horror, detestation.

NBHL (2)

Անէ՜ծք այնպիսի կծծի բանից. (Ոսկ. եփես.։)

Զի մի՛ ընկալցին բազումք զանէծ. փր. օրին.։)


Անըղձանալի, լւոյ, լեաց

cf. Անըղձալի.


Անըմբերելի, լւոյ, լեաց

cf. Անըմբեր.


Անըմբռնելի, լւոյ, լեաց

adj.

that cannot be taken;
incomprehensible, inconceivable.

NBHL (1)

Ոչ ըմբռնելի ձեռօք. անորսալի. ազատ. աննուաճելի. անարգել. անշօշափելի. դութուլմազ. ἁνάλωτος, ἅσχετος, ἁκράτητος. qui non capitur, qui teneri non potest.


Անընդդիմակ

adj.

unresisting;
resistless, irresistible.


Անընդդիմակայ

cf. Անընդդիմակ.

NBHL (1)

Թէպէտեւ զանընդդիմակայ չափաւորութիւն իւրեանց գիտէին. (Փարպ.։)


Անընդդիմակաց

cf. Անընդդիմակ.

NBHL (1)

Թէպէտեւ զանընդդիմակայ չափաւորութիւն իւրեանց գիտէին. (Փարպ.։)


Անընդդիմահար

adj.

not opaque, transparent.

NBHL (2)

Եւ անարգել. անխափան. աջող.

Յուղարկելոցն ըմբոշխնել անընդդիմահար դիպուածով զստացուածոցն առաւելութիւն. (Պիտ.։) (Նովին առմամբ նշանակէ եւ թափանցիկ։)


Անընդել, ի, ից

adj.

cf. Անընտել.

NBHL (3)

ԱՆԸՆԴԵԼ կամ ԱՆԸՆՏԵԼ. ἁτίθασσος. inconsuetus. Ոչ ընդել. ոչ ընտելացեալ. անծանօթ, անփորձ, անտեղեակ ոք, օտար. ալըշմամըշ, աճամի.

Փափուկք, եւ չարեաց անընդելք. (Առ որս. ՟Ժ՟Գ։)

Անընդելն շաւղաց ի գիշերի ընթացեալ մոլորի։ Յաղագս անփորձ եւ անընտել լինելով. (Լմբ. էր ընդ. եւ Սղ.։)


Անընդհատ

adj. adv.

uninterrupted, continual, successive;
uninterruptedly, successively.


Անընդմիջաբար

adv.

immediately.


Անընդոստ

adj.

that cannot be jolted out of its place, fast;
firm, steadfast.


Անընդունակ

adj.

incapable, unqualified, insufficient.

NBHL (1)

Զանընդունակն լայնատարած դիմաց երկրիս՝ առ իւր պարփակել. (Նար. խչ.։)


Անընդունելի, լւոյ, լեաց

adj.

inadmissible.


Անընկեր

adj.

without companion, alone.

NBHL (1)

Ադամ էր անընկեր միայնակ. (Եպիփ. ծն.։)


Անընտրող

adj.

indiscreet, imprudent.


Անթաղ

adj.

unburied.


Անթանոցիկ

s.

armful, any thing carried under the arm-pit.

NBHL (1)

Զանթանոցիկ սրբոյն յափշտակեցին. (Յոբ. ՟Ի՟Դ. 19։)


Անթառամ

adj. s.

unfading;
incorruptible;
amaranth.

NBHL (4)

ἁμάραντος, ἁμαράντινος, ἁμίαντος. non marcescens, immarcidus. Որ ոչն թառամի. անթարշամ. միշտ դալար. անեղծ. անարատ. մշտատեւ. անփոփոխ, որ չիթօշնիր՝ չիթոռմիր. սօլմազ.

Լուսաւոր եւ անթառամ է իմաստութիւն։ Անթառամ նահատակութեանցն պատերազմի յաղթեալ։ Յանթառամ ժառանգութիւնն։ Ընդունիջիք զանթառամ փառացն պսակ. (Իմ. ՟Զ. 13։ ՟Ա. Պետ. ՟Ա. 4։ ՟Ե. 4։)

Անթառամ զվարդ իմոյ կուսութեան պահելով. (Խոր. հռիփս.։)

Որ անթառամ փառօք պսակէ զսուրբս իւր. (Շար.։)


Անթատակ

s.

arm-pit.

NBHL (1)

մեռաւ ոմն իշխան՝ եւ ի լուանալն գտին բանալի մի յանթատակն. (Ոսկիփոր.։)


Անթարթ

adj.

earnest, steadfast;
with fixed eyes.

NBHL (2)

Առաւել ռմկ. իբր անթարթափ.

Յիսուս ի խաչին անթարթ աչօք ի մայրն հայէր. (Ոսկիփոր.։)


Անթարշամ

adj.

cf. Անթառամ.

NBHL (2)

ԱՆԹԱՐՇԱՄ ԱՆԹԱՐՇԱՄԵԼԻ Անթառամ. եւս եւ՝ որ չէ խորշոմեալ. չըթօշնած. սօլմազ. փէօրսիւմէմիշ.

Որպէս ծառ որ անկեալ է ի գնացս ջուրց՝ անթարշամ է, նոյնպէս եւ որ զպատուիրանս Աստուծոյ քննէ, անթարշամ մնայ։ Անթարշամ խնձորին։ Անթարշամ փառօք կրկին պսակեցաւ։ Թագ անթարշամ. (Նար. երգ. եւ Նար. կուս. եւ Նար. խչ.։)


Անթաց

adj.

dry.

NBHL (1)

Զմեղացն հերձանելով ծով անթաց ոտիւք. (Խոր. հռիփս.։)


Անթաքուստ

cf. Անթաքուն.

NBHL (2)

ԱՆԹԱՔՈՒՍՏ կամ ԱՆԹԱԳՈՒՍՏ Նոյն ընդ անթաքուն, եւ անթաքչելի. որ չկարէ թաքչել կամ փախչել.

Անթաքուստ ստուերաւ (այս ինքն յերեսաց ստուերի) ամենեքեան պայծառացեալ լինէին վայրք։ Անթաքուստ յուզմամբ ելեալ ի վեր՝ փախչէին. (Պիտ.։)


Անթիպատութիւն, ութեան

s.

proconsulship.

NBHL (1)

ἁνθυπατεία. proconsulatus. Պաշտօն եւ իշխանութիւն փոխանակի բդեշխին.


Անթողլի, լւոյ, լեաց

adj.

cf. Անթող.

NBHL (1)

Անթողլի մեղք այն է, որ ոք գործիցէ եւ պարծիցի. (Ոսկ. փիլիպ.։)


Անթուական, ի, աց

adj.

innumerable.


Անժամ

adj.

too late;
unseasonable;
unforeseen, unexpected.

NBHL (3)

Եւ ոչ պաղատանս ընդունի, քանզի անժամ է ժամանակն. (Մանդ.։ եւ Եփր.։)

Ընդդէմ անժամ աղաչողիս՝ մի՛ պատճառեր ըզդրանց փակին. (Յիսուս որդի.։)

Անժամ ելանիցէ ի կենցաղոյս աստի. (Ոսկիփոր.։)


Անժաման

adj.

that cannot arrive;
not arrived, slow, tardy.

NBHL (1)

Հոգային վասն իմ, այլ անժամանք էին ի նեղութեանցն. (Ոսկ. փիլիպ.։)


Անժամանակ

adj.

not limited or subject to time, eternal;
unseasonable.

NBHL (1)

Նշանակէ քարինք զտղայքն, որ անժամանակք էին (այս ինքն դեռահասակ). (Ոսկիփոր.։)


Անժամանակական, ի, աց

adj.

cf. Անժամանակ.

NBHL (1)

Անժամանակականն փեսայի. (Նար. կուս.։)


Անժամանակապէս

adv.

cf. Անժամանակաբար.

NBHL (1)

Հողմունս զնոսա անուանելն՝ զսրբութիւն նոցա ցուցանէ, եւ յամենայն գրեթէ անժամանակապէս զթափանցիկն արարողութիւն. (Դիոն. երկն.։)


Անժոյժ, ժուժի, ից

adj.

intolerant, impatient;
incontinent, intemperate, immoderate;
violent.

NBHL (3)

ἁκρατής, ἁκατάσχετος. intemperans, incontinens. Որ չունի ժոյժ. անհամբեր. անժուժկալ. անարգել. անսանձ. անկարգ. ցոփ. ի թիտալսըզ. սապըրսըզ.

Զառաքինեացն եւ զանժուժիցն փորձս. (Արծր. ՟Ա. 1։)

Փոփոխելն ինքեամբ (ի գործոյ ի գործ) անժո՛յժ է. (Բրս. հց.։)


Անժուժելի, լւոյ, լեաց

adj.

intolerable, insupportable.

NBHL (1)

Անժուժելի էր սէր մարգարէին՝ զոր ունէր առ Աստուած. (Ոսկիփոր.։)


Անժուժկալ

adj.

impatient;
incontinent, intemperate.

NBHL (1)

Մարմնով փոքրահասակ, եւ անժուժկալ լեզուաւ. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ե։) եւ (Կլիմաք.։)


Անժուժկալութիւն, ութեան

s.

impatience;
intolerance;
incontinence, intemperance;
immoderation, violence.

NBHL (1)

Եդան պահք խափանիչ անժուժկալութեանն ամենայն վնասուց։ Անժուժկալութեամբն մթերեալ ի հոգի եւ ի մարմին զվնաս. (Յճխ. ՟Թ։)