Definitions containing the research փ : 10000 Results

Կարկատուն

adj. fig.

mended, repaired, pieced, patched;
botched;
ragged, tattered;
invented, fictitious, false.

NBHL (1)

Կարկատուն անօթ. այսինքն փայտակերտ նաւ. (Մագ. ՟Լ՟Գ։)


Կարկեմ, եցի

va.

to disconcert, to dumfound, to dumb, to impose silence on, to put to silence, to hush, to quiet, to still.

NBHL (2)

ԿԱՐԿԵՄ եւ ԿԱՐԿԵՑՈՒՑԱՆԵՄ. ἑπιστομίζω, συνέχω , κλείω obturo, inhibeo, claudo ἁποράπτω consuo φιμόω freno եւ այլն. Պապանձեցուցանել. ըմբերանել. ափիբերան առնել, լռեցուցարել. փակել. եւ Սանձել. պապանծեցնել, բերանը կղպել.

Ի միում ժամու իբրեւ յական թօթափել կարկեցոյց (Զբղխումն արեան). փր. համաբ.։)


Կարկեցուցանեմ, ուցի

va.

cf. Կարկեմ.

NBHL (2)

ԿԱՐԿԵՄ եւ ԿԱՐԿԵՑՈՒՑԱՆԵՄ. ἑπιστομίζω, συνέχω , κλείω obturo, inhibeo, claudo ἁποράπτω consuo φιμόω freno եւ այլն. Պապանձեցուցանել. ըմբերանել. ափիբերան առնել, լռեցուցարել. փակել. եւ Սանձել. պապանծեցնել, բերանը կղպել.

Ի միում ժամու իբրեւ յական թօթափել կարկեցոյց (Զբղխումն արեան). փր. համաբ.։)


Կարկիմ, եցայ

vn.

to be disconcerted, put to silence, to hold one's peace, to keep silence;
— ծովու, to become appeased, to grow calm, tranquil;
կարկեաց, hold your tongue! silence! Hush!

NBHL (3)

իբր ձ. ԿԱՐԿԻՄ. κωφεύω obmutesco եւ այլն. Պապանձիլ, համրանալ. փակիլ բերանոյ. եւ դրան (իբր փակ եւ անգործ մնալ) կասիլ. դադարել. ձանը վար քաշել, սըստըւիլ.

Կարկեա՛ ափիբերան լեր։ Կարկեցարո՛ւք, զի խօսեցայց ես։ Այր անօրէն կարկեսցի։ Կարկեցաւ ամպարիշտն։ Սաստեա՛ց հողմոյն, եւ ծովուն, ասէ, դադարեա՛ կարկեա՛ց։ Դրունք ապարանից կարկեցան.եւ այլն։

Կարկեալ լինին (Ջուրք) ի ձեռն հրամանին. փր. ծն.։)


Կարկնաբոլոր

adj.

spherical, circular, round.

NBHL (1)

ԿԱՐԿՆԱԲՈԼՈՐ ԿԱՐԿՆԱՁԵՒ. Կարկնաւ չափեալ բոլորակ. բոլորշի կարակնաձեւ.


Կարկտաբեր

adj.

causing, pregnant with or producing hail;
hailing, tempestuous.

NBHL (1)

Կարկտաբեր ամպք, կամ որոտմունք, ճայթիւնք, ժամանակ. (Նար. ՟Ղ՟Բ. եւ Նար. խչ.։ Շ. եդես.։ Եփր. պհ.։ Ուռհ.։ Արծր. ՟Գ. 11. 15։)


Կարկտչեմ

vn.

to be stiff or rigid with cold.


Կարճագի

s.

scorpiure.

NBHL (1)

Ինձք եւ վագերք եւ կարճագիք եւ փիղք. (Պտմ. աղեքս.։)


Կարճակեաց

adj.

short-lived, ephemeral.

NBHL (1)

Եղիցին կարճակեացք, եւ վաղամեռք. փր. թագ.։)


Կարճակտուր

adj.

summary, concise;
mutilated, cut short.


Կարճահաս

adj.

obtuse, dull, stupid.

NBHL (1)

Կարճ հասողութեամբ. սակաւագէտ. չափաւոր.


Կարճամիտ

adj.

impatient, intolerant;
pusillanimous;
short-witted, silly, simple, foolish, ignorant, dull, stupid, stolid.

NBHL (1)

Որ ոչ համբերէ փորձութեանց, կարճամիտ է. (Ոսկ. ՟ա. թես.։)


Կարճամտութիւն, ութեան

s.

cf. Կարճամտութիւն.

NBHL (1)

Քուն ծանրութեան, այսինքն կարճամտութիւն եւ տրտմութիւն. փր. համաբ.։)


Կարճապատում

adv.

briefly, in a few words.

NBHL (1)

Կարճապատում շարեալ՝ ի վերանալն փութայ. (Ագաթ.։)


Կարճառօտ

adj. adv.

short, brief, succinct, concise, laconic;
in few words, shortly, succinctly, briefly, concisely, summarily, laconically;
— հատանել, —ս կտրել, to epitomize, to condense, to state briefly.

NBHL (2)

Կարճառօտ խնդիրք (աւազակին), եւ համառօտ պատասխանի (փրկչին). (Եղիշ. խաչել.։)

Կարճառօտ պատմել, կամ կարգել զպտմութիւնն, կամ ասել, կամ շարադրել. (՟Բ. Մակ. ՟Բ. 33։ Եւս. քր. ՟Ա. Վրք. հց. ՟Դ։ Ստեփ. սեւան.։ Լծ. կոչ.։ Շ. վիպ.։)


Կարճառօտաբար

adv.

cf. Կարճառօտ.

NBHL (1)

Կարճառօտ պատմել, կամ կարգել զպտմութիւնն, կամ ասել, կամ շարադրել. (՟Բ. Մակ. ՟Բ. 33։ Եւս. քր. ՟Ա. Վրք. հց. ՟Դ։ Ստեփ. սեւան.։ Լծ. կոչ.։ Շ. վիպ.։)


Կարճառօտութիւն, ութեան

s.

brevity, concision.

NBHL (1)

Կարճառօտութեան չափովքն, եւ յարմարական ասացուածովքն. (Պիտ.։)


Կարճատեմ, եցի

va. vn.

to shorten, to make short, to abridge, to abbreviate;
to grow shorter;
կարճատեն աւուրք, the days are growing shorter;
կարճատէ օրն՝ տիւն, day-light fades, the day wanes or is going down.


Կարճեմ, եցի

va.

to shorten, to cut short, to abridge, to abbreviate;
to lessen, to make short, to render shorter;
to mutilate, to lop;
to retrench, to curtail;
to leave out, to suppress;
to hold back, to withhold;
to hinder, to prevent, to impede, to debar;
to interrupt;
to stop;
to exhaust, to tire or wear out;
— ի կենաց, to put to death, to kill;
— զանձն ի կենաց, to kill oneself, to make away with oneself, to commit suicide;
— զբարբառ ուրուք, to interrupt, to break in upon.

NBHL (3)

κολοβόω decurto, mutilo ἁνέχω retineo συστέλλω , ἁναστέλλω contraho, retraho, coerceo եւ այլն. Կարճ առնել. կարճատել. կրճատել. պակաս առնել, բառնալ ի բաց. տալ ետս կասել. արգելուլ. խափանել. վերջոտնել. կարճեցընել, կտրել, պակսեցընել, վերցընել, արգիլել.

Եւ կարճէր դուստր իւր յելանելոյ ընդ առաջ նորա. փր. դտ.։)

Կարճել զվնասն, կամ զանձինս ի կերակրոց, կամ զանչափութիւն հացի եւ գինւոյ. (Եզնիկ.։ Մանդ. ՟Ժ՟Ե։ Ոսկ. ՟ա. տիմ.։)


Կարճմտութիւն, ութեան

s.

pusillanimity;
impatience.

NBHL (1)

ԿԱՐՃՄՏՈՒԹԻՒՆ որ եւ ԿԱՐՃԱՄՏՈՒԹԻՒՆ. ըստ յն. փոքրոգութիւն. ὁλιγοψυχία, μικροψυχία pusillanimitas. Նեղսրտութիւն. անհամբերութիւն. վհատութիւն. անժուժութիւն. եւ գժտութիւն.


Կարճնովին

adv.

rooting or plucking up with the roots, radically, thoroughly, entirely.

NBHL (1)

Իսկ Եփր. աւետար. պարզէ ըստ յունին այսպէս.


Կարճոգի

adj.

pusillanimous;
impatient.

NBHL (1)

Մխիթարեցէ՛ ք զկարճոգիսն. փր. ՟ա. թես.։)


Կարճոտն, տին

adj. s. zool.

short-footed;
terrier

NBHL (1)

Կարճոտնայքն եւ փանաքիք՝ սողունք ասին. (Վրդն. ծն.։)


Կարճումն, ման

s.

shortening, abridging;
retrenchment.

NBHL (1)

Կարճումն կերակրոց, կամ ի կերակրոց։ Կարճումն մեղաց, կամ ախտից. (Մանդ. ՟Գ։ Եփր. պհ.։ Եւագր. ՟Թ։ Կանոն.։ Լծ. ածաբ.։)


Կարմրագոյն

adj.

red, reddish;
— ներկել, to dye red.

NBHL (2)

Կարմրագոյն արձակէին նշոյլք։ կարմրագոյն փայլմամբ. (Փարպ.։)

Կարմրագոյն փայլեն մարտիւրոսացն պսակքն. (Ճ. ՟Բ.։)


Կարմրազգեաց

cf. Կարմրազգեստ.

NBHL (1)

Ելէք ընդ առաջ արիւնաներկեալ կարմրազգեստ իմոյ փեսայի. (Խոր. հռիփս.։)


Կարմրազգեստ

adj.

clothed in red

NBHL (1)

Ելէք ընդ առաջ արիւնաներկեալ կարմրազգեստ իմոյ փեսայի. (Խոր. հռիփս.։)


Կարմրանամ, ացայ

vn.

to redden, tr become or turn red;
cf. Կարմրագունիմ.

NBHL (2)

Ի վեր համբարձ զերեսս իւր, զի էին կարմրացեալ փառօք. (Եսթ. ՟Ժ՟Ե. 40։)

Եւ անդ հարսանանայ (հռիփսիմէ ի գողգոթա), որում ցանկանայ, արեամբ կարմրանայ. (Գանձ.։)


Կարմրավարդ

s.

red rose.

NBHL (1)

Որ կարմիր գունով արեան վարի, արեամբ չեփ ճգնեալ, վառ ի վառեան հնձան կոխեալ. (Տաղ.։)


Կարմրատեսիլ

adj.

red-looking;
reddish.


Կարող, աց

adj.

powerful;
able, capable, clever;
healthy;
rich, wealthy;
— լինել, cf. Կարողանամ.

NBHL (1)

Աղքատացն փոխարէն զկարօղս պատուես եւ կերակրես. (Մանդ. ՟Զ։)


Կարողանամ, ացայ

vn.

to be able, capable, to be in a state or a way to.

NBHL (1)

կարողանային անդամք իմ խաղալ. (Թէոփիլ. ՟խ. մկ.։)


Կարողապէս

adv.

powerfully, according to ones power, strength or ability.

NBHL (1)

կարողապէս բազկաւ խնդրէր (նինուէ) զվրէժ իւր յամենայն ազգաց. (Լմբ. սոփոն.։)


Կարողացուցանեմ, ուցի

va.

to enable, to make capable, to capacitate, to empower;
to strengthen, to invigorate.

NBHL (1)

Զտկարութիւն անձին իմոյ կարողացո՛ ի ջանս եւ ի վաստակս հոգւոյ իմոյ։ Ո՛վ քահանայք քրիստոսի, զհիւանդացելսն ի մեղաց կարողացուցէք. փր. աղ. եւ Եփր. քրզ.։)


Կարողութիւն, ութեան

s.

power, authority;
might, strength, force;
faculty, capacity, ability;
reach;
competence, means, resources, wealth;
—ք, faculties.

NBHL (3)

աստուծոյ միայն է կարողութիւն փակել զնա. (Եղիշ. ՟Դ։)

Սեռն պարունակէ զտարբերութիւն կարողութեամբ. (Պորփ.։)

Որչափ կարողութիւն է, ջանալ պարտ է. (Խոսր.։)


Կարութիւն, ութեան

s.

cf. Կարողութիւն.

NBHL (1)

Կարութեամբ եւ փառօք աստուծոյ։ Ողորմութեանն կարութիւն։ Զկարութիւն զօրութեան իւրոյ։ Աղքատ, եւ առանց կարութեան։ Աստուծոյ կարութեանն եւ դժուարին կարծեալքն դիւրին են։ Զօրաբաբէլ եւ ո՛չ ի կարութիւն առաջին թագաւորացն եհաս. (Լմբ.։)


Կարօտանամ, ացայ

vn.

cf. Կարօտիմ.

NBHL (3)

Կարօտացաւ անձն իմ ի փրկութիւնս քո. (Սղ. ՟Ճ՟Ժ՟Ը. 81. յն. նուազիլ, կամ նուաղիլ։)

եթէ կարօտանեմք ինչ (այսինքն իմիք), այլ ոչ տարակուսանիմք. փր. ՟բ. կոր.։)

ԿԱՐՕՏԱՆԱԼ. ποθέω, ἑπιθυμέω desidero. Փափագել. պապակիլ. կարօտանալ, կարօտ քաշել.


Կարօտանք

s.

cf. Կարօտութիւն.

NBHL (1)

ἕνδεια indigentia. Կարօտութիւն. չքաւորութիւն. եւ Կարօտ. տենչ, փափաք.


Կարօտեալ

adj.

in want of, unprovided, bare of, out of, without, poor, needy, necessitous, indigent.

NBHL (1)

Կարօտելոց ոչ սփռեցին. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 7։)


Կարօտիմ, եցայ

vn.

to be in want of, to be in needy circumstances, to be indigent or necessitous;
to want, to need;
to desire, to wish, to long or sigh for, to pant after;
չ— իմիք, to want for nothing, to possess in plenty, to revel in abundance, to be in the enjoyment of every good thing;
ոչ եւս — ումեք, to dispense with one's aid or assistance, to do without one;
— հացի, ջրոյ, քնոյ, to be hungry, thirsty, sleepy.

NBHL (2)

Ոչ միով իւիք յայսցանէ կարօտեալք էիք. փր. եբր.։)

ԿԱՐՕՏԻՄ. ποθέω, ἑπιθυμέω, δέομαι desidero, peto. Անձկալ կարօտիւ. փափաքել. ցանկալ. խնդրել. կարօտ քաշել.


Կացութիւն, ութեան

s.

staying, standing up;
state, position.

NBHL (1)

στάσις statio. (զոր յետինք շփոթեցին ընդ status, որ է վիճակ կենաց, եւ այլն) Կալն. կայք. ոտնակացութիւն. եւ բաղկացութիւն.


Կացուրդ, ցրդից, դոց

s.

solemn or general assembly;
reunion, popular gathering;
festival day, fair-day;
solemnity, pomp;
solemn games, spectacle;
hymn, canticle.

NBHL (1)

ԿԱՑՈՒՐԴ ասի եւ Երգն ի կացուրդս. այսինքն Նուագ երգոց ի տօնս. որպէս եւ Ժամամուտ եղանակաւոր, եւ հարցնափառ, եւ տաղ. որք կոչին եւ ԿԱՐԳ. որպէս եւ չարական աւուրն Կանոն ասի.


Կացուցանեմ, ուցի

va.

to establish, to place, to set, to lay, to fix, to put;
to constitute, to institute, to create, to destine;
to render, to make;
to stop, to cause to cease;
իշխան, տէր —, to constitute chief or master, to promote to high dignity;
շնորհապարտ —, to favour, to oblige;
ժառանգ —, to appoint a heir;
հղօր՝ երջանիկ —, to make powerful, happy.

NBHL (1)

Կացուցանել զկամս արարչին։ Կատարեալս կացուցանել։ Պատկառելիս կացուցանել։ Մերկ եւ թափուր կացուցանել։ Ազատ կամ թշնամի կամ գլուխ կացուցանել։ Տեղեկատոյն կամ քաղցրագոյն կացուցանել։ Վկայ կացուցանել։ Յանդիման կամ մերձ կամյոտն կամ յոտին կացուցանել. եւ այլն։


Կացրդական, ի, աց

adj.

concerning to general assemblies, or to solemn festivals, solemn, festive, pompous;
demonstrative (style).

NBHL (2)

Ի ղամպարափայլ կացրդական ըստ բոլոր պարագայեալ ամի։ Ի հաւուր կացրդական, տօնի հասեալըն տէրունեան. (Մագ. ՟Ա. ՟Ժ՟Դ. եւ Մագ. ոտ. խչ.։)

ԿԱՑՐԴԱԿԱՆ. ἑπιδεικτικός demonstrativus. Ըստ ճարտասանից՝ ճառ ներբողական կամ պարսաւական ի հանդիսի, ճարտար փաստիւք. անտենախօսութիւն. վասն որոյ ըստ յն. ասի Ցուցական կամ Ապացուցական.


Կաւագործ, աց

s.

potter;
brick-maker;
bricklaying, brickwork, masonry;
ի —ի կալ, to make bricks.

NBHL (1)

՟հռ փայտակոփ, եւ ՟Ձռ քարակոփ ... զթիւ կաւագործին բաւանդակեաց. փր. թագ.։)


Կաւակերտ

adj.

made of clay, of brick or terracotta.

NBHL (1)

Զփայտակերտն հրով դատել, եւ զկաւակերտն ջուրբ լուանալ. (՟Գ. Մակ. ՟Ե. 23. (յն. ըստ իմաստից)։ Կաւակերտ զանգմամբ խմորեալ. Մագ. ՟Կ՟Ա։)


Կաւառն

s.

canal;
bank, dike.

NBHL (1)

ԿԱՒԱՌՆ կամ ԿԱՒԱՌ. ὁχετός , canalis. ռմկ. եւս, կաւառ. որ ասի ՈՒՐԴ. տե՛ս եւ ԿՈՐԻՔ. Անցք ջրոց. առուակ ըստ ժամուն բանալի կամ փակելի կաւով.


Կաւարծաթ

s.

argil mixed with silver.

NBHL (1)

նիւթ կաւեղէն արծաթափայլ, որպէս ապակի, բիւրեղ, կամ ազգ ինչ հանքաց նման նոցին.


Կաւեղէն, ղինի, նաց

cf. Կաւեայ.

NBHL (1)

Կաւեղէն փառքս. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 37։)


Կաքաւանք

s.

cf. Կաքաւ.