Definitions containing the research դա : 10000 Results

Կնութիւն, ութեան

s.

female sex;
womanhood;
marriage, matrimony;
լինել ումեք կնութեան, to marry, to wed a husband;
առնուլ կնութեան ou ի —, to take to wife, to espouse, to take in marriage;
տալ ումեք զդուստր իւր կնութեան, to give one's daughter in marriage.

NBHL (1)

Առի զդա ինձ կնութեան։ Ետ զնա աբրամու առն իւրում կնութեան։ Եսաւ առ զմայելէթ ի վերայ այլոց կանանց իւրոց՝ իւր կնութեան։ Ետ նմա լաբան զռաքէլ դուստր իւր կնութեան։ Ա՛ռ դու ինձ զաղջիկս զայս կնութեան։ Եղեւ նմա ի կնութեան։ Լինել քեզ կնութեան։ Եղիցին նոքա մեզ կնութեան եւ այլն.


Կնտակ, աց

adj.

bald, bald-headed or bald-pated.


Կնտանամ, ացայ

vn.

to become bald.

NBHL (1)

Ամենայն գլուխք կտացեալք (կամ կնդացեալք). (Եզեկ. ՟Ի՟Թ. 18։)


Կնտնտոց, աց

s.

plectrum, ivory wand to play on a musical instrument with;
bow, fiddle-stick.


Կնքիչ

s. adj.

sealer;
conclusive.

NBHL (1)

Եղեւ գլուխ անկեան, այսինքն պսակիչ եւ կնքիչ այսր հոգեղէն վարդապետութեան. (Եփր. եփես.։)


Կշռակի

adj. adv.

cf. Կշիռ.

NBHL (1)

Դնէր ի պարսատիկն, եւ կշռակի ընդ աչամէջսն անցուցանէր։ Զարեգական գնացս ճանապարհացն գիտէ կշռակի։ Յարմարալից եւ կշռակի չափովք ընձեռեաց։ Կշռակի եւ չափաւոր գոյութեամբն ի մէջ երկոցունց չարապատահ դժնդակութեանցն զուարճացեալ. (Պիտ.։)


Կշռարար

adj.

judging rightly, just, disinterested

NBHL (2)

Իրաւարար. արդար.

Ակն դատաստանին՝ ուղղագործ, կշռարար՝ անաչառ. (Սեբեր. ՟Թ։)


Կշռեմ, եցի

va. fig.

to weigh, to measure;
to weigh, to calculate, to examine, to ponder on, to take into, consideration;
to compare, to confront;
to shoot, to dart, to take good aim at, to hit the mark;
քաջ —, to weigh well, to ponder, to reflect with mature consideration, to pause;
— զխօսս իւր, to be cautious in one's words;
— զփոխարէն, to return like for like, to recompense, to reward, to renumerate;
— զհարուածն, to strike, to adjust one's blow;
— զամենայն աշխարհս, to be worth the whole world;
ըստ կշռելոյ ական, judged by eyesight;
եւ ոչ կշռեսցի արծաթ ընդ գնոց նորա, neither shall silver be weighed for the price therof.

NBHL (6)

Կշռել զհեր գլխոյ։ Կշռել կշռով, կամ ի կշիռս արդարութեան։ Առցես կշիռս, եւ կշռեսցես զնոսա։ Կշռեցաք եւ տուաք զնոսա զարծաթ եւ զոսկին։ Կշռեալ տուաք։ Տաղանդ մի արծաթոյ կշռեսցես (այսինքն վճարեսցես)։ Կշռեցին նմա երեսուն արծաթի.եւ այլն։

Նախարարքն հայոց կշռեցին քաղաքապետին երկոտասան հազար դահեկանս. (Զենոբ.։)

Արդարապէս կշռէ աշխատութեան ձերում զվարձն. (Շ. ՟ա. պ. ՟Ի՟Թ։)

ԿՇՌԵԼ. δοκιμάζω, κρίνω, ἑγκρίνω perpendo, examino, probo եւ այլն. Փորձել. քննել. ընտրել. դատել. չափել. խորհել. որոշել իրօք կամ մտօք.

Ամենայն մարդասէր կամօք կշռելով իմ՝ հրամայեցի ամենայն ազգաց. (՟Ա. Եզր. ՟Ը. 11։)

ԿՇՌԵԼ. συγκρίνω comparo. Համեմատել. բաղդատել. հաւասարել.


Կշռիչ

s.

weigher;
judge;
requiter, rewarder.

NBHL (2)

արդար կշռիչ կենացաշխարհի լինիցիս. (Եւթաղ.։)

Իրաւանց եւ դատաստանաց արդարակորով կշռիչ. (Արծր. ՟Ե. 11։)


Կշռորդ, աց

s.

steel-yard;
cf. Նժար.

NBHL (2)

Ո՞ կշռեաց զլերինս կշռով, եւ դաշտս կշռորդօք. (Ես. ՟Խ. 12։)

Վեց դահեկանի կշռորդ զունկին ասացին. եւ զունկին երկու սատեր. (Նչ. եզեկ.։)


Կշտամբանք, նաց

s.

reproach, upbraiding, reprimand, admonishing, reproof, reprehension, rebuke, scolding, chiding;
correction, admonition;
adjuration.

NBHL (2)

Ի յանդիմանութիւն կշտամբանաց մեծի աւուրն դատաստանի. (Յճխ. ՟Ժ՟Բ.)

Առանց կշտամբանաց եւ անդատապարտելիք լեալ. (Խոսր.։)


Կշտամբիչ

adj.

scolding, grumbling;
exorcising.

NBHL (2)

Եւ ոմանց դատապարտելոց լինիջիք կշտամբիչք. (Յուդ. 22։)

Կշտամբիչս ինձ գոյացուցի անիրաւս եւ անպատկառելիս։ Անձամբ անձին մահու կշտամբիչ։ Անդուլ դատիչ, անաչառ կշտամբիչ, եւ այլն. (Նար. ՟Ի՟Ա. ՟Խ՟Զ. ՟Ծ՟Ա. ՟Ձ՟Ը։)


Կոզակ, աց

s.

architrave;
lateral construction;
wood-work, frame work, planks, joists;
back of a house.

NBHL (1)

Եւ զճակատս կոզակացն ի նմանութիւն լերանց յարդարէր. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Կոթող, աց

s.

obelisk.


Կոթողեմ, եցի

va.

to set up, to erect an -.

NBHL (1)

Աշտարակ իմն բարձր անհնարին կոթողեցին ի դաշտն սենտար. (Ագաթ.։)


Կոխ

s. adj.

trampling or stamping upon;
trampled upon, trodden underfoot;
— ճանապարհ, beaten or frequented track, public road;
տալ ի —, to give to be trampled on, to cause to tread on;
երկինք չեւ էին —, no one had as yet entered heaven.

NBHL (1)

ԿՈԽ. ա. որպէս Կոխեալ, կոխոտեալ. որ եւ ԿՈԽԱՆ ասի. կոխւած. անցուդարձ եղած.


Կոծական, ի, աց

adj.

deplorable;
weeping, plaintive.

NBHL (1)

Սգալով եւ ցտելով, եւ պարս յարդարելով կործանս կանանց. յն. ողբացօղ. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 38։)


Կոծապար

s.

chorus of hired mourners.

NBHL (1)

Կալեյց սուգ անմխիթար՝ յարուցիչ կոծապարոյս (այսինքն կոծապարուս այսորիկ), յարդարեցից զեղարմարս. (Պիտ.։)


Կոծեմ, եցի

va.

to beat, to strike, to reiterate blows.

NBHL (1)

Անդադար բերմամբ բռնութեան յորձանիցն կոծէ յամենայն կողմանց. (Պիտ.։)


Հինգերորդ, աց

adj. adv. s.

fifth;
fifthly;
the fifth part.

NBHL (1)

ՀԻՆԳԵՐՈՐԴ կամ ՀԻՆԳԵՐԻՐ. մ. πέμπτον quinto. իբր Հինգերորդաբար. հինգերորդ անգամ. հինկերորդ.


Հիւանդոտ

adj.

weakly, sickly, of unsound constitution, infirm, valetudinary.

NBHL (1)

Զի ողջացուսցէ, կամ առողջացուցանէ զադամ հիւանդոտ. (Եփր. համաբ.։ Բրսղ. մրկ.։)


Հիւթեղ, աց

adj.

full of humours, plethoric;
juicy, succulent;
— երկիր, fertile, fruitful land.

NBHL (1)

Զհիւթեղ բերրին, եւ զապալեր անհիւթն։ Զթանձրահող եւ զհիւթեղ անդաստանս. (Պիտ.։)


Հիւպատեան

s. pl.

the consuls;
cf. Հիւպատոսական.


Հիւպերէտ, ի

s.

servant or minister.

NBHL (1)

Ի ծերունւոյ քահանայէն դանիէլէ, որ աշակերտ էր սրբոյն գրիգորի, եւ հիւպերէտ. (Խոր. ՟Գ. 14։)


Հիւսակ, աց

s.

tress;
braid;
plait;
— վարսից, tresses, plait of hair.

NBHL (1)

Ծիրանածայր մանուշակացն վարդագեղեալ հիւսակ. (Թէոդոր. կուս.։)


Հիւսիսակողմ

s.

north-side, the north, northward;
ի — կղզւոյն, to the north of the isle.

NBHL (1)

Իջանէ ի լերանցն՝ որ ի հիւսիսակողմանս դաշտին է. (Լաստ. ՟Ժ։)


Հիւսիսային

adj.

northern, septentrional, hyperborean, boreal.

NBHL (1)

Հիւսիսային կողմն, կամ լերինք, խստութիւն, դառնութիւն. (Փիլ. նխ. ՟բ.։ Խոր. ՟Բ. 10։ Իգն.։ Լմբ. սղ.։)


Հիւսն, սանց

s.

carpenter, joiner.

NBHL (1)

Ոչ ոք դարբին գոլով՝ հիւսն մականուանեսցի. (Պղատ. օրին. ՟Ը։)


Հիւսնական, ի, աց

adj.

of a carpenter.

NBHL (1)

Այլ արհեստք ... որպէս հիւսնականն, շինողականն, դարբնականն. (Սահմ. ՟Ի՟Ա։)


Հիւսնեմ, եցի

va.

to carpenter, to work in carpentry.


Հիւսնութիւն, ութեան

s.

carpentry.

NBHL (1)

Որպէս ի դարբնութենէ դարբինն, եւ ի հիւսնութենէ հիւսն. (Եզնիկ.։)


Հիւր, ոց, ից

s. fig.

guest, visitor, stranger;
— անդնդոց, Jonah.

NBHL (2)

Օտար եղէ ես յեղբարց իմոց, եւ հիւր որդւոյ մօր իմոյ։ Հիւրոյն անցաւորի։ Զերախտաւոր հիւրս։ Հիւր ընդունել. եւ այլն։ Եւ նմանութեամբ, ասի յովնան ի փոր կիտին՝ Հիւր անդնդոց. յն. անդնդասուն. (՟Գ. Մակ. ՟Զ. 7։)

Տեսուչք հիւրոցն։ Զհիւրին դարմանսն։ Ընդունիցին հիւրք երեկօթիւք։ Ի սպասաւորութիւն հիւրոց։ Առանց հիւրի ոչ ճաշակել. (Յճխ. ՟Ի՟Գ։ Խոր. ՟Բ. 63։ Խոսր.։)


Հիւրանոց, աց

s.

hospice;
guest's apartment.

NBHL (1)

Կարգէ եւ վանորայս, օտարանոցս եւ հիւրանոցս։ Հիւանդանոցս կարգէր, եւ հիւրանոցս. (Յհ. կթ.։ Մեսր. երէց.։ Վրդն. պտմ.։)


Հիւրասէր

adj.

fond of receiving or entertaining strangers, generous, hospitable.

NBHL (1)

Հիւրասէր որմզդական դիցն վանատրի. իմա՛ արամազդայ կամ դիոսի՝ որ կոչիւր հիւրասէր կամ վանատուր։


Հիւրասիրութիւն, ութեան

s.

hospitality.

NBHL (1)

φιλοξενία hospitalitas. Մարդասիրութիւն առ հիւրս. օտարասիրութիւն. հիւրամեծարութիւն.


Հիւրատես

s.

superintendent of the guest's apartment.

NBHL (1)

Տեսուչ եւ դարմանիչ հիւրից. վերակացու հիւրանոցին.


Հիւրընկալ, աց

adj.

receiving or lodging strangers, hospitable.

NBHL (1)

Կարէ զանազանապէս հիւրընկալն ... հիւրընկալին հետեւելով արամազդայ. (Պղատ. օրին. ՟Ե։)


Հիւրընկալեմ, եցի

vn.

to receive travellers, to welcome, to entertain, to lodge, to shelter.

NBHL (1)

Ծառայելն հիւանդաց, հիւրընկալելն։ Հիւրընկալեալ զմեզ՝ աշակերտեցաւ ինձ. (Խոսր.։ Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)


Հիւրութիւն, ութեան

s.

quality of a guest or stranger;
pilgrimage.

NBHL (1)

Որք քրիստոսի եղաք դաշնակիցք հիւրութեան նորա, հարսնազգեստեալ զմիտս մեր պահեսցուք. կա՛մ է մարդասիրութիւն հրաւիրելոյ նորա զմեզ ի հարսանիս, եւ կամ անարատութիւն հրաւիրելոցս իբրեւ օրիորդաց. (զի լծորդ է օրիորդ ընդ հիւրի, իբր յաւերժահարսն։)


Հլու, աց

adj.

good-natured, condescending, complying, docile;
pliant, supple, yielding;
— բնութիւն, pliant or flexible temper.

NBHL (1)

(ի Լու. լուր. որպէս Դիւրալուր. նոյն է եւ յն. լտ) ὐπήκοος obediens (obaudiens). որ եւ καταπειθής obsequens, moriger. (լծ. եւ ար հալիմ. հեզ, հիւլլամ, գառն). Լսօղ. անսացօղ. ունկնդիր. հնազանդ. հեզ. բարեհամբոյր. հանդարտ. զգօն. խօսք մտիկ ընօղ, խելօք.


Հծծեմ, եցի

vn.

to whisper;
to murmur;
— ումեք յունկանէ or յունկն, to whisper in a person's ear.

NBHL (1)

Զարմացան ամենեքին, մինչեւ հծծել ընդ միմեանս, եւ ասել. զի՞նչ է այս նոր վարդապետութիւնս. (Մրկ. ՟Ա. 27։)


Հմուտ, մտաց

adj.

well versed, erudite, learned;
practised, expert, experienced, skilful, skilled.


Հմտանամ, ացայ

vn.

to be well instructed, informed, versed, experienced.

NBHL (1)

Քաջ հմտացեալ (նշանագրաց) ի դանիէլէ. (Խոր. ՟Գ. 53։)


Հմտավարժութիւն, ութեան

s.

great skill or ability.

NBHL (1)

Տացէ վարդապետաց հմտավարժութիւն. (Գանձ.։)


Հմտութիւն, ութեան

s.

knowledge, erudition, science, ability;
experience, practice.

NBHL (1)

Հմտութիւն գիտութեանց, կամ արհեստի։ Նաւորդացն հմտութիւն։ Խելամուտ հմտութեամբ. (Պիտ.։)


Հնաբուն

adj.

old, ancient, antiquated;
cf. Հնագիտակ.

NBHL (1)

Զայս եւ բազում ինչ իրս դժուարիմաց ըստուգեալ մեր ի վարդապետացն հրէից եւ հնաբուն ժամանակագրաց։ Հարցանէին ընդ աբգար, զի նա ուսեալ եւս էր ի հնաբուն ժամանակագրաց. (Եպիփ. ծն.։)


Հնագիր, գրի

s.

paleograph;
ancient historian;
writer of ancient history;
— մատեան, ancient manuscript.

NBHL (1)

Տեղեկացեալ էր ի հնագրոցն, կամ ի հնագրացն), եթէ ի վատնեան դաշտի առեալ էր զնահատակութիւն սուրբ գրիգորիս. (Կաղանկտ.։)


Հնազանդեցուցանեմ, ուցի

va.

to reduce to obedience or subjection, to subject, to subdue, to subjugate.

NBHL (1)

Անբռնադատ հնազանդեցուցանես լծոյն քաղցրութեան. (Նար. ՟Խ՟Թ։)


Հնազանդիմ, եցայ

vn.

to obey, to submit, to subject oneself.

NBHL (1)

Հողմք եւ ծով հնազանդին սմա։ Ծառայ էք՝ որում հնազանդիքն։ Հնազանդեցարուք ի սրտէ՝ որում աւանդեցայք յառակ վարդապետութեան։ Եւ դեւք հնազանդին մեզ յանուն քո։ Ընդունայնութեան արարածք հնազանդեցան։ Հնազանդեցա՛յք այսուհետեւ աստուծոյ։ Հնազանդել իւրեանց արանց։ Ազգք հնազանդեսցին ինձ։ Հնազանդեցաւ երկիրդ առաջի տեառն.եւ այլն։


Հնազանդութիւն, ութեան

s.

obedience, submission, subjection;
homage, vassalage;
կրաւորական, կոյր —, passive or blind obedience;
non-resistance;
լաւ է — քան զզոհ ընտիր, obedience is better than sacrifice;
ի — ածել, to reduce to obedience;
գալ ի —, to return to obedience;
ունել ի հնազանդութեան, to maintain or hold in obedience.

NBHL (3)

ὐπακουή, ἑπακρόασις obedientia, auscultatio ὐποταγή subjectio. Հնազանդիլն. հնազանդն գոլ. լսողութիւն. անսացողութիւն. ունկնդրութիւն. հլութիւն. եւ հպատակութիւն. ստորադասութիւն. մռողութիւն.

Լաւ է հնազանդութիւն քան զճարպ խոյոց։ Իբրեւ զորդիս հնազանդութեան։ Ի հնազանդութիւն հաւատոց, կամ արդարութեան, կամ խոստովանութեան։ Որ ի հնազանդութեան կայցեն, կամ իցեն։ Ամենեքեան հնազանդութեամբ լսէին միում։ Որոց եւ ոչ առ ժամանակ մի անսացաք հնազանդութեանն եւ յն. ստորակարգութեան) եւ այլն։

Ոչ խոնարհեալ ընդ հնազանդութեամբ (այսինքն ստորադասութեամբ), ոչ պարագրեալ ընդ փոքրկութեամբ. (Նար. ՟Խ՟Զ։)