Definitions containing the research դա : 10000 Results

Սեղանաւոր, աց

s.

banker, changer;
տալ or արկանել զարծաթ ի —ս, to place money in a bank at interest, to put out money to interest.

NBHL (1)

Իբրեւ անհմուտ սեղանաւորք՝ պատուեն զխոտան դահեկանն, եւ խոտեն զլաւն. (Գէ. ես.։)


Սեղանաւորեմ, եցի

va. fig.

to wait at table, to spread the table, to serve up;
to give to eat;
to make known the word of God, to feed with the bread of life.

NBHL (2)

Զոր օրինակ ի համադամս կերակրոց առաջի իւրեանց ունելով սեղանաւորել, ընտրութեամբ ճաշակելեացն զմի յախորժակացն առ ինքն առեալ՝ անփոյթ առնէ զբազմութենէ կերակրոյն. (Շ. թղթ.։)

Որդանցն այնոցիկ սեղանաւորիլն ի մարմնոյ քո՝ լիցի առ քեզ յիշատակեալ. (Կլիմաք.։)


Սեղանորդ

cf. Սեղանակից.

NBHL (1)

Սա զայն խնդրէ՝ որ ինչ օգուտն իցէ սեղանորդացն, եւ նա՝ որ ինչ վնաս իցէ. (Ոսկ. մ. ՟Գ. 17։ 1)


Սենեկաւոր

s.

recluse, solitary, hermit.

NBHL (2)

Միանձն հանդարտեալ յառանձին խցի կամ խղի. արգելական.

Այս դատաստան իրաւանց կացցէ եւ յաղագս սենեկաւորացն. իսկ միաբանակեցացն ամենայնի ինքեանք են ժառանգ. (Մխ. դտ.։)


Սեպ, ոց, ից

s. adj.

peak, point, summit of a rock, steep rock;
peg, wedge;
steep, cragged, a-peak, precipitous.

NBHL (1)

Թէ ոչ էր ծործոր քարանձաւացն պատառեալ, եւ սեպս հատեալ։ Զլերանցն պատառուածի ծործորն, եւ զսեպոցն ամրութիւն ետ թռչնոցն տեղի դադարման։ Թէ վէմ ի սեպէ հատանէր եւ հոլովէր. (Լմբ. սղ. եւ Լմբ. իմ.։)


Սեպեան

s.

sepia, cuttle-fish.

NBHL (1)

Է կենդանի ինչ, զոր սեպեանս կոչեն, զորմէ ասեն՝ թէ զամենայն գոյն փոխէ. (Լաստ. ՟Ի՟Գ։)


Սեպհական, ի, աց

adj. s.

proper, special, particular, specific, one's own;
noble, illustrious, egregious;
—ք, one's own part, property or heritage;
— էր նմա, it was specially his, it was his lot.

NBHL (1)

Զբնակութիւն պարթեւական զձեր սեփական պահլաւն ի ձեզ դարձուցից։ Կանգնեցին ի տարոն յիւրեանց սափհական գիւղն յաշտիշատ։ Խնդրեաց զմանկութեան սեպհականն, զոր հօր իւրոյ շնորհեալ էր նմա հազար երգ։ Եւ ոչ մի ոք յիմոց սեպհականացն եւ ի կամարարացն։ Բաժանակից եւս արար զքեզ իւրոյ սեպհականացն. (Ագաթ.։ Խոր. ՟Բ. 11։ Եղիշ. ՟Ը. եւ թզմ։ Ոսկ. մ. ՟Բ. 20։)


Սեպհականացուցանեմ, ուցի

va.

cf. Սեպհականեցուցանեմ.

NBHL (2)

Իւր միայնոյ սեպհականեալ զկենդանութիւնն. (Եզնիկ.։)

Որք զգաստութեան անսպիաբար սեպհականեցուցին զպատմուճանն, ի խորհրդական հարսնարանն ընկալեալ լինին. (Ճ. ՟Գ.։)


Սեպհականեմ, եցի

va.

cf. Սեպհականեցուցանեմ.

NBHL (2)

Որք զգաստութեան անսպիաբար սեպհականեցուցին զպատմուճանն, ի խորհրդական հարսնարանն ընկալեալ լինին. (Ճ. ՟Գ.։)

Իւր միայնոյ սեպհականեալ զկենդանութիւնն. (Եզնիկ.։)


Սեպհականեցուցանեմ, ուցի

va.

to appropriate, attribute, ascribe or impute to oneself.

NBHL (2)

Որք զգաստութեան անսպիաբար սեպհականեցուցին զպատմուճանն, ի խորհրդական հարսնարանն ընկալեալ լինին. (Ճ. ՟Գ.։)

Իւր միայնոյ սեպհականեալ զկենդանութիւնն. (Եզնիկ.։)


Սեպհականութիւն, ութեան

s.

appropriation;
propriety;
attribute, attribution;
nobility.


Սեռական, ի, աց

adj. gr.

generic;
general, universal;
genitive.


Սեռակնաձեւ

adj.

of an universal or resplendent form (the Cross).

NBHL (1)

Իբրու սեռականաձեւ, մակդիր քառաթեւ սուրբ խաչին, առեալ ի բանից դաւթի անյաղթի, թէ փայտն


Սեռակոտոր

adj.

of several species, diversified, various, subdivided, heterogeneous.

NBHL (1)

տարեալ հանէ յօդային սեռակոտոր տեսակագոյն տեսակս. (Քեր. քերթ.։)


Սեռաձեւ

adj.

round or spherical.

NBHL (1)

Ունօղ զհամայնատարած ձեւ. որպիսի է երկինքն, որ է գնդաձեւ, եւ կոչի նաեւ քառակուսի միաչափ կիվոս. իբր սեռակնաձեւ.


Սեռեմ

va.

harden.


Սերական, ի, աց

adj. gr. s.

genital;
prolific;
generic, sexual;
genitive;
— or —ք, the sex, the genitals;
ի բաց հատանել զ—ս, to castrate, to geld.

NBHL (4)

γόνιμος genitalis, propagandi vim habens. Սերնդական. յաջորդական. ածանցական որդւոց յորդիս.

Եւ երեւեալ որդի նախնոյն հօր սերական, արդարութեամբ անմեղ մեռաւ՝ նըմին նըման։ Անխտաբար է ծնունդն, եւ ոչ նախ հայ, եւ ապա որդի, որպէս հոսանուտ եւ սերական բնութեանս է օրէն. (Շ. ոտ. բարձր. եւ Շ. թղթ.։)

ՍԵՐԱԿԱՆ, անք. գ. γεννητικά genitalia. Անդամ որոշիչ սերի, կամ գործի սերնդեան.

Սերական անդամքն. (Մարթին.։)


Սերանամ, ացայ

vn.

cf. Սերիմ.

NBHL (1)

Բազմացարու՛ք յերկրի՝ ծննդեամբ։ Նոյ դարձեալ օրհնեցաւ սերանալ բազմանալ։ Ի սերանալ եւ ի բազմանալ մարդկան ի վերայ երկրի։ Ի սերանալ բազմանալ ամլութեան նորա։ Սերանալովս եւ բազմանալովս իմով. (Մծբ. ՟Ժ՟Է. Մաշտ. Եփր. թագ.։ Ոչ ծնանին, եւ ոչ սերանան. Եփր. օրին.։)


Սերաւորեմ, եցի

va.

to multiply, to reduce into one kind.

NBHL (1)

Ազգ. գիմն է սերաւորելով զազգս։ Մարդ, դայն է սերաւորել զհասարակացն զձայն. (Երզն. քեր.։)


Սերեմ, եցի

va.

to procreate, to beget, to engender, to give rise to, to propagate.

NBHL (2)

Կենդանի ինչ, որ ունիցի ազդումն (զգայութեան), եւ այսպէս առնունի ջուրքն ծնանել եւ սերել. (Վեցօր. ՟Է։)

Ի յուդայիազգէն սերէր անուն հրէական (յուդայեան) (Ոսկ.մտթ.։ 2)


Սերմահեղձութիւն, ութեան

s.

causing, abortion.

NBHL (1)

Պտղակորոյսս եւ անպտուղս ոմանս անունէ, վասն զսերմ իւրեանց ապականելոյ սերմահեղձութեամբն, եւ ոչ կենդանացուցանելոյ. (Շ. յուդ. ՟Ժ՟Է։)


Սերմանակորոյս

adj.

seed-loosing (the earth).

NBHL (1)

Անդաստան, որ միշտ սերմանի, եւ սերմանակորոյս լինի. (Խոսր.) (տպ. սերմնակորույս)։


Սերմանաւոր, աց

adj.

provided with seed, seedy.

NBHL (1)

Ունօղ յինքեան զսերմն կամ զարդաւանդութիւն. սերմանամատոյց. հունտ ունեցօղ կամ տուող.


Սերմանաքաղ, աց

s. fig.

gleaning, gathering or picking up seeds;
babbler, tale-bearer, telltale;
— լինել, to criticize, to find fault with, to censure.

NBHL (1)

σπερμολόγος frugilegus, semina colligens եւ garrulus, nugator եւ disseminans verba. Որ քաղէ յանդաստանաց զարկեալ սերմանիս, կամ ի ճանապարհաց զանկեալ հատս. որպէս ազգ ագռաւու, կամ թռչուն, կամ աղքատ ոք։ Նմանութեամբ՝ կրկտօղ բանից, շաղակրատ. ունայնաբան. բանորսակ. պարսաւագէտ. բանսարկու.


Սերմանեմ, եցի

va.

to sow, to disseminate, to spread or cast the seed;
to procreate;
— սերմն, to seed;
ժամանակ սերմանելոյ, seed-time or sowing-time.

NBHL (2)

Ըստ յն. ոճոյ ասի եւ զկենդանւոյ, որպէս Սերել, ծնանել.

Հերակլէս յարամազդայ եւ յաղկմենեայ սերմանեցաւ. (Պտմ. աղեքս.։)


Սերմնական, ի, աց

adj.

seminal;
spermatic.

NBHL (1)

Յաղագս ծննդականի կամ սերմնականի։ Գործարանք սերմնականին զօրութեան. (Նիւս. բն.։)


Սերմնակեր

adj.

feeding on seeds or grain.

NBHL (1)

σπερματοφάγος seminivorus, qui seminibs alitur. Ուտօղ զսերմն կամ զսերմանիս. ընդակեր.


Ստուարացուցանեմ, ուցի

va. phys.

to thicken, to enlarge;
to augment, to increase;
to magnify.

NBHL (1)

Սովոր են գիրք ստուարացունել զիրս (սպառնալեաց). եւ յորժամ խնդութեան իրք իցեն, դարձեալ զայն ստուարացուցանէ. (Կիւրղ. թագ.։)


Ստուգաբան, աց

adj. s.

truthful, veracious;
true, real, veritable;
etymologist.

NBHL (1)

Որք անուան ստուգաբան են քննիչք, զփառացն անուն կրկին իմանան։ Այր բանիբուն գիտութեամբ, ստուգաբան ի կարգադրութիւն ճառից։ Խաբեբայք եւ պատրիչք փոխաբերեցան ընդ տրանց արդարոց եւ ստուգաբանից։ Աւետարանիչքն եւ առաքեալքն եւ ստուգաբան վարդապետքն. (Կիւրղ. գանձ.։ փարպ։ Յհ. կթ.։ Լծ. կոչ.։)


Ստուգաբանապէս

adv.

truly.


Ստուգաբանութիւն, ութեան

s.

truthfulness, veracity;
etymology.

NBHL (2)

Բանս եւ համեմատութիւնս ստուգաբանութեան։ Մտաւոր ստուգաբանութեամբ։ Ընթերցասէրն պտղոմէոս գրեալ եւ յարդարեալ ստուգաբանութեամբ՝ դնէ ի դիւանապահ տունս. (Փիլ.։ Փարպ.։ Արծր. ՟Ա. 8։)

Անդարձն անկշռելի կոչի ստուգաբանութեամբ. (Վրդն. պտմ.) (գուցէ որպէս պիթէրաղի իմանայ զբառդ պրս. էնտէրզ )։


Ստուգապէս

adv.

certainly, truly, verily, in truth, without doubt.

NBHL (1)

ἁκριβῶς, ἁληθῶς certe եւ այլն. Ստուգաբար. ստուգիւ. հաւաստեաւ. անվրէպ. անշուշտ. արդարեւ.


Ստուգեմ, եցի

va.

to certify, to verify, to assure, to affirm, to aver, to prove;
to examine thoroughly, to inform oneself of the truth of, to enquire, to ascertain;
to trace etymologies.

NBHL (1)

Հաւատով ստուգի յոյս։ Վարդապետութեամբն ստուգեաց զճշմարիտ հաւատս յամենասուրբ երրորդութիւնն. (Յճխ. ՟Զ. ՟Ժ՟Գ։)


Ստուգութիւն, ութեան

s.

certainty, verity, assurance, verification.

NBHL (1)

ἁλήθεια veritas եւ այլն. Ստոյգն. ճշմարտութիւն. հաւաստիք. եւ Ճշմարտախօսութիւն. արդարութիւն. հաւատարմութիւն.


Ստուերագրեմ, եցի

va.

to sketch, to rough-draw, to delineate, to trace;
to draw, to represent, to figure.

NBHL (1)

Զայս երկուս փրկութեան խորհուրդս եւ յառաջագոյն ստուերագրեաց աստուած յիսրայէլ։ Զնոյն խորհուրդ ստուերագրեն (կամ ստուերադրեն)։ Մովսէս ստուերագրէ յինքեան զքրիստոսի փրկութեանն խորհուրդ գործով։ Լեառն սինեայ ստուերագրէր օրինակօքն եւ կարգօքն՝ որ ի նմա եդան, զլեառն սիովն՝ ուր փրկիչն կատարեաց զճշմարտութիւնն. (Արշ.։)


Ստուերագրութիւն, ութեան

s.

sketch, delineation, outline;
sciagraphy.

NBHL (1)

Տէրն ի կրկին գուբ եմուտ, զի ոչ թողաւ ոգի նորա ի դժոխս, եւ ոչ մարմին նորա ետես զապականութիւն ... որոյ ստուերագրութիւն էր դանիէլին (կրկին գուբն). (Վրդն. դան.։)


Ստուերական, ի, աց

adj.

shady, shadowy, obscure;
figurative, symbolical;
cf. Ստուերանիստ.

NBHL (1)

Եդին ի ներքնումն եւ ի ստուերական բանտի։ Եդաւ ի գբի ստուերականի։ Խաւարելոց եւ ստուերականաց. (Նախ. սղ.։ Շար.։ Ոսկ. մ. ՟Ա. 1։)


Ստուերամարտութիւն, ութեան

s.

sciamachia.

NBHL (1)

Նմանեալ զըմբշամարտկացն անփորձայաղթսն, որք առ հեռիսն ի նոցանէ արիաբար ստուերամարտիկ եղեալ, եւ զօդն դատարկ քաջասրտաբար վիրօք դադարեցուցանել. (Դիոն. ածայ.։)


Ստուերացուցանեմ, ուցի

va.

to cover with shadow, to shadow, to shade, to darken, to obscure;
to hide, to veil, to overshadow;
to give shade.

NBHL (1)

Այլանդակ իրացն շամանդաղ ստուերացուցեալ ծմակեցոյց (զաչս)։ Թանձր ծխով զշուրջանակի վայրսն ստուերացուցեալ. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)


Ստութիւն, ութեան

s.

falsehood, untruth, story, fib, falseness, falsity;
ցուցանել զ—, to give the lie to;
to belie.

NBHL (1)

ψεῦδος, ψευδή, ψεύσμα mendacium, falsitas, fallacia. որ եւ ՍՈՒՏՔ. Բանսուտ. եւ Սուտն գոլ բանից կամ գործոց. ստախօսութիւն, եւ խաբէութիւն, խարդախութիւն, նենգութիւն, կեղծաւորութիւն, կեղծաւորութիւն, սնոտիք.


Ստունգանեմ, եցի

vn.

not to like listen to, or consent to, to disobey, to contravene.

NBHL (2)

Ստունգանեցեր ի կլանել ամպարշտի զարդարն. (Ամբ. ՟Ա. 13։)

Ի ստունգանելն ադամայ ի կենագործ ի դրախտին. (Շար.։)


Ստունգանութիւն, ութեան

s.

cf. Ստունգանումն.

NBHL (1)

Ստունգանութեան ժառանգեցեր վիշտս։ Մի՛ կարծիցեն զկանխասացութիւն անմիտքն բռնադատիչ ստունգանութեան. (Կիւրղ. կուս.։ Բրսղ. մրկ.։)


Ստունգանումն, ման

s.

contempt, disobedience, indocility.

NBHL (1)

Ստունգանութեան ժառանգեցեր վիշտս։ Մի՛ կարծիցեն զկանխասացութիւն անմիտքն բռնադատիչ ստունգանութեան. (Կիւրղ. կուս.։ Բրսղ. մրկ.։)


Ստռոբիլոս

s.

water-sprout;
top, whipping-top, peg-top.

NBHL (1)

ՍՏՌՈԲԻԼՈՍ կամ ՍՏՐՈՎԲԻՒՂ. Բռ յն. սդռօ՛վիլօս. στρόβιλος strobilus vortex, turbo, trochus, pinus. Պտոյտք. յորձանք, ազդ մրրկի կամ փոթորկի. եւ Դարձդարձիկ խաղալիկ տղայոց. գա՛յ.


Ստրատելատ

cf. Սպարապետ.

NBHL (1)

Վասն քո արարաք ստրատելատ զվարդան զորդիացեալ քո։ Դստրիկ՝ կին վարդանայ ստրատելատի. (Խոր. ՟Գ. 57. 67։)


Ստրկածին

adj.

born of a slave.

NBHL (1)

Աղախնանուն հադարու՝ ստրկածին սինայի. (Նար. խչ.։)


Ստրջանք, նաց

s.

cf. Ստրջումն.

NBHL (1)

Յանցեաք՝ ոչ իբր զպատողն մեր՝ կամաւ, կամ առանց ստրջանաց։ Ստրջանօք իմաստնացեալ՝ յիրաւունս օրինացն դառնայ։ Զանարգանսն եւ զստրջանսն, որ յետ մեղացն լրմանն։ Կատարումն նորին՝ տրտմութիւն եւ ստրջանք է ի զդաստ միտս. (Լմբ. ստիպ.։)


Սրագլուխ, լխի

adj.

long-headed;
sharp-witted;
— լեառն, pinnacled mountain.

NBHL (1)

ὁξυκέφαλος acutum caput habens φόξος verticem habens fastigiatum. Որոյ գլուխն է սուր՝ բրգաձեւ, այլանդակ.


Սրազէն

adj.

armed with sharp weapons;
— կառք, chariots armed with scythes.

NBHL (1)

Սրով, եւ սո՛ւր գործեօք զինեալ. գերանդաղէն.


Սրաթեւ

adj.

acute-winged;
cf. Սրաթռիչ

NBHL (1)

Խնդրուածք արդարոյն սրաթեւ լեալ՝ յերկինս հասանէ. (Շ. յկ. ՟Կ՟Ը։)