Definitions containing the research դա : 10000 Results

Փորձանք, նաց

s.

temptation;
evil, tribulation, misfortune, disaster, mischance;
cf. Փորձան.

NBHL (1)

Տասն փորձանս փորձեցաւ աբրաահամ։ Փորձանք վարդապետ եղեն նմա. (Եփր. ծն.։)


Փորձեմ, եցի

va.

to attempt, to try, to experiment, to make an experiment of;
to prove, to assay, to put to the test;
to tempt, to sound, to try;
to tempt, to allure, to entice.

NBHL (2)

(լծ. յն. փիրազօ. լտ. էքսփէրիօր, եւ այլն). πειράζω, πειράω tento, experior. Ի փորձ մատուցանել զոք կամ զիմն. կրթել, մարզել. մանաւանդ՝ զննել եւ լրտեսել արտաքին իրօք զսիրտ այլոց. զօր սրտագէտն Աստուած առնէ ի յայտնել զհանդէս լաւութեան կամ վատութեան մարդկան. իսկ սատանայ առնէ առ ի խարդաւանել զմարդիկ. իսկ մարդիկ մեղանչեն ի փորձելն զԱստուած թերահաւատութեամբ գաղտնեաց նորա.

Յան մարմինսն վեհագոյն եւ նուաստագոյն ոչ մեծութեամբն դատի, այլ մտածութեամբք փորձի. (Կիւրղ. գանձ.։)


Փորձիմ, եցայ

vn.

to be tried, tempted;
to try, to endeavour, to seek;
to be purified, refined.

NBHL (2)

Փորձի զժողովուրդն հանել Աստուածայ ընդ առաջ։ Փորձեցիր ամբողջ պահել զամենայն ինչ։ Փորձեցայց դարձեալ ըստ իւրաքանչիւր ազգացն յարմարել ըստ իւրաքանչւոր ազգացն յարմարել զտեսլական օրէնս. (Փիլ.։)

Այս կանոնաւ փորձեցան տնտեսավարել զաշխարհ։ Զի անվնաս զիւրեանցն եւ անխարդախ փորձեսցին անցուցանել ժամանակ։ Որում եւ ես հանդիպելով փորձեցայց անտարակոյս մտածութեամբ։ (Պիտ.։)


Փորձութիւն, ութեան

s.

temptation;
misfortune, calamity;
— ունել, to be tempted to;
ի — արկանել, տանել, to lead into temptation;
յաղթել փորձութեան, to resist temptation;
յաղթիլ, ընկճիլ ի փորձութենէ, to succumb to temptation.

NBHL (1)

Զի եթէ բռնաւոր ոք ինչ էր նա, ոչ յԱստուածայ խնդրեալ առնոյր օճան, եւ ապա մխէր ի փորձութիւնսն (այսինքն ի փորձել )։ նոյպէս եղեւ աձն վասն փորձութեան եւ քննութեան ադանայ. (Եփր. ծն.։)


Փորոտի, տւոյ, տնաց

cf. Փորոտիք.

NBHL (1)

Փորոտիք եօթն. ախոնդանք, սիրտ, փայծաղն, լեարդ, թոքք, երիկամունք երկու. (Փիլ. այլաբ.։)


Փորուած, ոց

s.

hollow, cavity, excavation;
notch, score, hole;
— խելաց, the ventricles or cavity of the brain.

NBHL (1)

Երկուս միայն փորուածսխելացն զառաջեաւ արար. զի յիւրաքանչիւր փորուածէ զդայարանքն երակք արձակեալ՝ կծկին առնեն զգայարանսն. (Նիւս. բն. ՟Ը։)


Փութաբանեմ, եցի

vn.

to speak too fast, and too indistinctly.

NBHL (1)

Անհնար է անդադար սաղմոսել կամ կարդալ, կամ փութաբանել ի բանս Աստուածայ. (Բրս. հց.։ Եւ արդ մի, ասէ, փութաբաներ. Լմբ. ժղ.։)


Փութանակի

cf. Փութապէս.

NBHL (2)

Փութանակի ուտիցէք, զի զատիկ տեառն է։ Բռնադատէին փութանակի եգիպտացիքն զժողովուրդն հանել զնոսա։ Փութանակի հասանէին իրքն այն եւ ի շուշան քաղաք։ Փութանակի ընդ առաջ եղեւ նմա։ Եկին փութանակի.եւ այլն։

Փութանակի չուէր խաղայր։ Փութանակի դարձեալ գայր. (Եւս. քր. ՟Ա։ Խոր. ՟Բ. 41։)


Տապալի, լիք

s.

backgammon, tricktrack.

NBHL (1)

Մարգարէ զարդարի՞, մարգարէ տապալի եւ յոգի (վէգ) խաղա՞յ. (Եւս. պտմ. ՟Ե. 18։)


Տապանակ, աց

s.

chest, box, coffer, small trunk;
poor's box;
tabernacle;
cf. Ուխտ;
— պրտուեայ, ark of bulrushes.

NBHL (2)

Նմանութեամբ՝ Մարմինս մեր (որպէս ընդարձակ ունի Փիլոն).

Եւ առ յովիդայէ քահանայ տապանակ մի, եւ ծակեաց ծակ ի բերան նորա։ Ետես՝ թէ բազում է (արծաթ) ի տապանակի անդ. (՟Դ. Թագ. ՟Ժ՟Բ. 9. 10։)


Տապանակակիր

s.

Tabernacle-bearer.

NBHL (1)

Տապանակակիրքն եկին հասին ի յորդանան ... քահանայք տապանակակիրք. (Եփր. յես.։)


Տապանատեղ

s.

niche or place for a sarcophagus.

NBHL (1)

Տեղի տապանի. դամբարան. գերեզման.


Տապեղ, ի

s.

play-ground;
back-gammon-table.

NBHL (1)

ՏԱՊԵՂ որ եւ ՏԱՊԱԼԻ. (լծ. լտ. դապուլա) tabula, tabella. ուստի յն. τάβλα թ. թավու եւ տապաղա. Տախտակ. տափարակ եւ հարթ վայր.


Տառապական, ի, աց

adj.

unhappy, wretched, miserable.

NBHL (1)

Լի տառապանօք. աղէտաւոր. դառն եւ չար.


Տառատիպ

adj. s.

written;
copyist.

NBHL (1)

Որոց կեանց վարուք զարդարեալ նկարագիծ է տառատիպ օրինացն աստուծոյ. (Յիշատ. փիլ.։)


Տասանորդ, աց

s.

tenth part, tithe;
decime or dime;
առնուլ զ—սն, to decimate, to tithe, to collect tithes.

NBHL (1)

Ետ նմա տասանորդս յամենայնէ։ Յամենայնէ՝ զոր տացես ինձ, տաց քեզ տասանորդս։ Ամենայն տասանորդ յարկրէ՝ ի սերմանեաց երկրին, եւ ի պտղոց ծառոց։ Ղեւտացիքն ի տասանորդաց մերոց տասանորդեսցեն քահանայի մեծի։ Հաս տեառն զտասանորդս ի տասանորդէ։ Զտասանորդս զուարակացն եւ ոչխարաց։ Տասնորդք կամ մաքս, կամ ինչ որ ինչ մուտք յարքունիս իցեն.եւ այլն։


Տասանորդեմ, եցի

va.

to decimate, to tithe, to take tithes.

NBHL (1)

Տասանորդն տասանորդեսցես յամենայն արմտեաց սերմանց քոց։ Յամին երկրորդի կրկին տասանորդեսցես։ Տասնորդէք զանանուխ եւ զսամիթ եւ զչաման։ Պատուէր ունէին տասանորդել զժողովուրդն. եւ ղեւի իսկ՝ որ զտասանորդսն առնոյր, տասանորդեցաւ։ Քահանայ տասանորդեսցէ զղեւտացիսն. եւ ղեւտացիքն ի տասանորդաց մերոց տասանորդեսցեն քահանային մեծի։ Զայգիս ձեր տասանորդեսցէ. զհօտ ձեր տասանորդեսցէ. եւ այլն։


Տասն, սին, սունք, սանց

adj. adv.

ten;
ի — ամսոյն, on the tenth of the month;
— անգամ, ten times;
— —, by tens.

NBHL (1)

Եթէ գտցի անդ տասն. ոչ կորուսից վասն տասանցն։ Տասն ուղտ։ Ի տասն դահեկանէ։ Իբրեւ աւուրս տասն։ Յետ աւուրց տասանց։ Տասն սոքա. եւ այլն։


Տասնաղի, ղւոյ

adj. s.

ten-stringed;
decachord, lyre, harp.

NBHL (3)

δεκάχορδον decachordum, decem chordarum. Ունակ տասն աղեաց կամ լարից, որպիսի էր քնարն դաւթի, որ եւ սաղմոսարան.

Արի՛ք ննջեցեալք երգով ընդառաջ, շարժեա՛ զտասնաղիդ՝ դաւիթ օրհնութեամբ. (Տաղ.։)

Այսօր դաւիթ հայրն քո յօրինեսցէ զլարս տասնաղւոյն իւրոյ. (Եփր. ի ծն. քրիստոսի.։)


Տասնեակ, եկի

adj. s.

ten, half-a-score;
decade.

NBHL (1)

Հրաշակերտեաց զհրեշտակս տասնեակ դասուք. (Մխ. այրիվ.։)


Տասնեան

adv.

by tens.

NBHL (1)

Արդ այսպիսի տասնեան ամբարձեալ՝ դարձեալ ի նոյն դառնայ թիւ, Մագ. (՟Ձ՟Գ։)


Տասնեկին

adv.

tenfold.

NBHL (1)

Տաղանդ ընկալաք. (գործեսցո՛ւք տասնեկի եւ հնգեկի յարդաւորութեամբ. Սկեւռ. յար.։)


Տասնհարուածեայ

adj.

cf. Տասնհարուածեան.

NBHL (1)

Եւ համօրէն տասնհարուածեայ գաւազանաւն զբովանդակն տանջելով քանդէր երկիր. (Պիտ.)


Տասնհարուածեան

adj.

of the ten plagues.

NBHL (1)

Եւ համօրէն տասնհարուածեայ գաւազանաւն զբովանդակն տանջելով քանդէր երկիր. (Պիտ.)


Տասնհրամանեան

adj.

of ten dogmas.

NBHL (1)

Ուր բովանդակիցի տասնեակ հրաման կամ վարդապետութիւն հաւատոյ.


Տասնպատիկ

adj. adv.

decuple, tenfold;
ten times as much.

NBHL (1)

Գտաներ զնոսա տասնպատիկ առաւել քան զամենայն գէտս. (Տասնպատիկ եզերո՛ւք դառնալ եւ խնդրել զնա. Դան. ՟Ա. 20։ Բար. ՟Դ. 28։)


Տատա

s.

daddy, dad, papa.

NBHL (1)

Բառ ռմկ. թ. տատի. mulier geraria, gerula. Կին մանկածու, կամ դաստիարակ։ Վրք. հց. ՟Ի՟Զ. տպ. այլ ըստ ձձ. գրելի է, պապա՛ պապա՛. այսինքն հա՛յր։


Տատամսիմ, եցայ

vn.

to be embarrassed, disturbed or pained in mind, to have difficulty in deciding, to hesitate, to waver, to be unsettled, uneasy, concerned, in trouble.

NBHL (1)

Գոյ օգուտ եւ ի տրտմուեւենէ (վասն մեղացն). զի եթէ զմտաւ ածել տատամսիցիս, դանդաղագոյն լինիցիս միւսանգամ առ այնպիսիս մտաբերել. (Ոսկ. ես.։)


Տատանական, ի, աց

adj.

hesitating, doubtful.

NBHL (1)

Աւաղելի եւ՝ տարակուսեալ տատանական անտեղի տրտմախոհութեամբ։ Տարակոյս տատանական։ Յայսպիսում տատանական տեւել կենդանութեան. (Մագ. ՟Բ. ՟Ժ՟Զ. ՟Լ՟Գ։)


Տատանիմ, եցայ

vn.

to jog, to wag, to totter, to vacillate, to flutter about, to struggle, to tremble, to be shaken, agitated, staggered;
to hesitate, to waver, to be in suspense.

NBHL (2)

περιφέρομαι circumferor ῤιπίζομαι ventilor κινοῦμαι moveor τρέμω tremo. Այսր անդր տարեալ լինել, տարուբերիլ. գեդեւիլ. գանդաչել. շարժիլ. դողալ. սասանիլ. երերիլ.

Խռովեալք եւ տատանեալք յամենայն հողմոց վարդապետութեան։ Նման է հողմակոծեալ եւ տատանեալ ալեաց ծովու։ Երերեալ եւ տատանեալ եղիցիս ի վերայ երկրի. (Եփես. ՟Դ. 14։ Յակ. ՟Ա. 6։ Ծն. ՟Դ. 12։)


Տատասկաբեր

cf. Տատասկածնունդ.

NBHL (2)

Ադամ ել ի դրախտէն յերկիր փշաբեր եւ տատասկաբեր։ Զփշաբեր եւ զտատասկաբեր երկիր ժառանգեաց. (Եփր. խոստով.։ Կոչ. ՟Բ։)

Խոպանացեալ եւ տատասկաբեր անդաստանս։ Տատասկաբեր անդաստան. (Նար. ՟Լ՟Թ։ Մաշկ.։)


Տարաբարձիմ

vn.

to be taken away;
to be divided.

NBHL (1)

Կենդանին տարաբարձի յայսոսիկ, ի թռչունն եւ ի հետեւակն, եւ ջրային եւ ցամաքային. եւ տարաբարձին սոքա իւրաքանչիւր ի տեսակս. (Արիստ. ստորոգ.։)


Տարաբարձութիւն, ութեան

s.

division.

NBHL (1)

Եւ եղիցի եւ այն համանդամայնզ բնութեամբ, որ միանգամ ի նմին սեռէ ըստ նմին տարաբարձութեանն է (կամ տարբերութեանն). (Անյաղթ ստորոգ.։)


Տարաբեր

adj.

moved, agitated;
unlike, different.

NBHL (1)

Զելեւէջս տարաբեր անդադար սահանացն. (Ագաթ.։)


Տարաբերիմ, եցայ

vn.

to be borne about, to be shaken, agitated;
to differ, to be unlike.

NBHL (1)

Տարաբերեալ միաձունք վանաց ի վանս։ Անժուժկալ կրօնաւոր խռիւ եւ անապատի, որ ի հողմոց անդադար տարաբերի։ Իբրեւ զխռիւ ինչ ի հողմոյ տարաբերեալք դանդաչեն. (Նեղոս.։ Կիր. ՟ը. խհ.։ Յհ. կթ.։)


Տարաբերութիւն, ութեան

s.

agitation, shaking;
difference, diversity.

NBHL (1)

Եւ այլ եւս չորս տարաբերութիւնս, որ է ըստ բշժկական արհեստիցն. որպէս մաղձն երկոքին, եւ մաղասն եւ արիւնն։ Բայց որ յաղագս դատաստանին է բան, յուշ լիցին ի տարաբերութեան մարմնոյ եւ մտաց. (Նանայ.։ Սոկր.։)


Տարագիր

adj.

proscribed, removed, driven away, expatriated, banished, exiled;
— առնել, լինել, cf. Տարագրեմ, cf. Տարագրիմ;
— ելանել ի կենաց, to pass from this world;
ի հայրենի ընչից — գտանիլ, to be disinherited.

NBHL (1)

προγραφής proscriptus ἑκκήριττος voce praeconis expulsus, abdicatus ἕκφυτος . կամ ἕφυλος extorris. եւ բայիւ ἁποκηρύττω, προγράφω proscribo ἑξίστημι, ἑξίσταμαι dimoveo, excido եւ այլն. Գրով դատակնքոյ վտարեալ ի տար աշխարհ. ի բաց վարեալ. արտասահմանեալ. արտաքսեալ. օտարացեալ. օտար. վտարանդի. զրկեալ յորդիութենէ.


Տարագրեմ, եցի

va.

to proscribe, to banish, to exile, to drive away, to remove, to exclude.

NBHL (1)

Հերքեալ տարագրեալ խտրոցաւ մեծաւ։ Ոչ ընդ մահապարտացն տարագրեցեր։ Տարագրեալդ յարդարութեանց։ Տարագրի տագնապն։ Յանդրէն դարձ տարագրելոյ տոհմին յուդայի. (Նար.։)


Տարադէմ

adj.

far, far off, far distant, remote;
— գնալ, դէմ եդեալ — գնալ, to go afar, abroad, to be estranged, to leave one's native land, to go from home.

NBHL (1)

Մի՛ դարձեալ անդրէն միւսանգամ ի նոյն ամբարշտութիւն դէմ եդեալ տարադէմ գնասցուք. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 3։)


Տարազագործ, աց

s.

clever manufacturer, master.

NBHL (1)

Կտաւագործքն բարեկամանք, որ եւ գործեն զբեհեզն ... ճարտարքն ... եւ ամենայն տարազագորք նոցա. (Ես. ՟Ժ՟Թ. 10. այլք իմանան շահարար, եւ կէսք՝ կազմօղ զդարօղի. զի եբր. է որպէս կամ (ցքի)։)


Տարազարդ

adj.

ungraceful, unadorned;
deformed, ugly.

NBHL (2)

Տարազարդ մնացեալ ի վայելչութենէ։ ասացելոց կենդանեացն են աննշանք եւ տարազարդք ձայնք. (Ճ. ՟Ա.։ Փիլ. լիւս.։)

Տարազարդ հարուածովք զանձեւութեանցն քաղաքաց ածեն զվանդումն։ Բարեկարգ յարմարութիւն անցեալ ի տարազարդ առաւել դասեալ լինէր յեղանակումն. (Պիտ.։)


Տարազարդութիւն, ութեան

s.

ungracefulness;
deformity.


Տարաժամ, ու

adj. adv. s.

mistimed, ill-timed, inopportune, unseasonable, untimely;
premature;
unseasonably, inopportunely, at the wrong time or moment, out of season;
prematurely;
too late, when too late;
cf. Տարաժամութիւն;
— հասակաւ, not full grown, young;
— ծերանալ, to age prematurely.

NBHL (2)

Տարաժամ եւ վայրապար մարդասիրութեամբ. (Փիլ. քհ. ՟Ժ՟Ա։)

Տարաժամ անցուցանեն զմանկունս։ Տարաժամ ճեպէք սպանանել զիս։ Տարաժամ ցուցանէք զտիրասիրութիւն։ Տարաժամ արար զնոցին սատակումն։ Մի՛ դանդաղանօք եւ տարաժամ կատարեր զխնդրուածս մեր։ Որպէս ծաղիկ ի ձմերանի. ամենեւին տարաժամ, եւ ի գիներբուս արտասուք։ Զի մի՛ տարաժամ քարոզեսցեն զանուն նորա. (Յճխ.։ Ոսկ.։ Արծր.։ Լմբ.։ Վրք. ոսկ.։ Առ որս.։ Իգն.։)


Տարալսեմ, եցի

vn.

cf. Ստունգանեմ.

NBHL (1)

Մեռաւ ադամ, տարալսեալ աստուծոյ. (Իրեն. առ Լեհ.։)


Տարածական, ի, աց

adj.

ductile, extensive, extensible, dilatable, expansible;
— հեղուկ, elastic fluid.

NBHL (1)

Իսկ Մխ. ապար. վարէ որպէս ընդարձակագոյն եւ ընդհանրագոյն եզր փաղստորոգական.


Տարածանեմ, եցի

va.

cf. Տարածեմ.

NBHL (2)

ՏԱՐԱԾԱՆԵՄ ՏԱՐԱԾԵՄ. διαπετάννυμι, διαπετάζω , ἑκπετάζω expando ἑκτείνω, ἑπιτείνω, προτείνω extendo, intendo, protendo δρωννύω sterno ἁνοίγω aperio եւ այլն. Ի տար կամ տարեալ՝ ածել. Ընդարծձակել. բանալ. սփռել. ծաւալել. լայնել՝ երկայնել. պարզել. ձգել. ձկտել. տարածել. փռել. երկնցընել.

Տարածէ զվարդապետութիւնն։ Ոչ է ժամ տարածել զբանս իմ ընդդէմ քննողաց։ Տարածեցաւ զամենայն տիեզերօք առ հասարակ անունս այս։ Զի այնպէս ամենայն ուրեք տարածեսցի բանն։ Ընդ բնաւս տարածեալ էր, թէ նա իցէ քրիստոսն։ Տգիտութիւն եւ ամայութիւն յաշխարհի տարածի. (Ոսկ.։ Ճ. ՟Բ. Խոսր.։ Իգն.։ Խոսր.։)


Տարածութիւն, ութեան

s.

cf. Տարածումն.

NBHL (1)

Տարածք. ընդարձակութիւն. եւ Պարզութիւն՝ որով հոգեղէնք դիւրաւ գտանին ի հեռաւոր տեղիս.


Տարածումն, ման

s.

extent, dimension, latitude;
dilatation, extension, expansion, diffusion;
propagation, spread, reach, sphere.

NBHL (1)

Ունելով զարածումն իւր ի դաշտս ընդարձակս։ Հիւղէի ընդ օդս սփռեալ փոշիաձեւ տարածմամբ։ Ձեռացն տարածումն։ Տարածմամբ ձեռաց. (Խոր.։ Անան.։ Խոսր.։ Վրք. հց. ՟Բ։)


Տարականամ

vn.

constitute itself, to proceed, to issue.

NBHL (1)

Ուրոյն կայանալ կամ տարրանալ. բաղկանալ որպէս քանակ տարորոշ. տիրապէս բովանդակիլ. յերիւրիլ.


Տարակարծ

adj.

unthought of, unlooked for, unforeseen;
absurd, strange, extraordinary;
— լինել, to form strange suspicions.

NBHL (1)

Հաւատափոխ ոչ լինիմք ըստ քոյդ տարակարծ մտաց. (Գր. տղ. թղթ. իբր տարադէպ, թիւրադատ։)