ὁνειρείος ad insomnia pertinens Որ ինչ հայի յերազս. եւ Ուրուական. պատիր.
Ոչ ասեմ քեզ, թէ մինչեւ յեօթն անգամ, այլ մինչեւ յեօթանասնեկին եօթն. (Մտթ. ՟Ժ՟Ը. 22. (որ ի Մծբ. ՟Բ. ի մի ձեռ. գրի, եօթանասնեկից։))
δριμύς acerrimus Որ ոք կամ որ ինչ զկծեցուցանէ. կարի բարկ եւ սաստիկ.
Ես ոչինչ զարհուրիմ եւ զմտաւ ինչ ածեմ յաղագս դոցա զրախօսութեանդ. (Կաղանկտ.։)
Է, էի էք, էից կամ էոց. գ. τὁ ὅν, τὰ ὅντα ens, entia, quae existunt Էակ եղական. առէք. արարած. որ կանս, գոյք. եղեալ ինչ. իրք.
Էն ի հոմանուանց է. իսկ իմաստասիրութիւն՝ գիտութիւն էիցն է. Սահմ. Ա։ (Ամենայն ինչ) բաղձայ է՛ գոլ եւ կոչիլ. (Անյաղթ պորփ.։ )
Զանտոհմս աշխարհի եւ զարհամարհեալս ընտրեաց Աստուած եւ զոչինչսն, զի զէսն իմն խափանեսցէ. իմա՛ զայնոսիկ, որք յաչս անձանց ինչ մի կարծին։ Այլ յասելն (Փիլ. իմաստն. )
Քերթողն՝ Հոմերոս, բազմաց էից քերթողաց, ըստ առաւելազանցութեան ասի. իմա՛ ըստ յն. ոճոյ, ելոց, եղելոց, այսինքն մինչ են կամ գոն եւ այլ քերթողք։ Եւ յասել (Պղատ. տիմ. )
Է, էի էք, էից կամ էոց. գ. τὁ ὅν, τὰ ὅντα ens, entia, quae existunt Էակ եղական. առէք. արարած. որ կանս, գոյք. եղեալ ինչ. իրք.
Էն ի հոմանուանց է. իսկ իմաստասիրութիւն՝ գիտութիւն էիցն է. Սահմ. Ա։ (Ամենայն ինչ) բաղձայ է՛ գոլ եւ կոչիլ. (Անյաղթ պորփ.։ )
Զանտոհմս աշխարհի եւ զարհամարհեալս ընտրեաց Աստուած եւ զոչինչսն, զի զէսն իմն խափանեսցէ. իմա՛ զայնոսիկ, որք յաչս անձանց ինչ մի կարծին։ Այլ յասելն (Փիլ. իմաստն. )
Քերթողն՝ Հոմերոս, բազմաց էից քերթողաց, ըստ առաւելազանցութեան ասի. իմա՛ ըստ յն. ոճոյ, ելոց, եղելոց, այսինքն մինչ են կամ գոն եւ այլ քերթողք։ Եւ յասել (Պղատ. տիմ. )
Որ ինչ ընդարմացուցանէ. թմրեցուցիչ.
ἑναντίος, τἁναντίος, ἁντίθετος adversus, oppositus, contrarius Հակադրեալ. հակառակ ինչ. ներհակ. ներհական. դիմակաց. եւ Որ ինչ կայ ի դէմս կոյս. դէմը.
Ընդդէմ է բարւոյն՝ չար։ Հարկեցայց զընդդէմսն ասել։ Զի մի՛ բարիքն փոխեսցին առ ընդդէմս։ Յընդդիմացն յորժամ մի ինչ ի դուրս ելցէ, զհետ մտանէ միւսն. (Փիլ.։)
Ընդ հողմոյն դէմ չկարաց ինչ զօրել. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 15։)
Ոչ կարեմք մեք ընդ ճշմարտութեանն դէմ գործել ինչ. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)
Եւ ոչ մի ինչ ի մէջ գործոց նոցա ընդդէմ դարձութիւն գտանի. (Կոչ. ՟Ժ՟Ա։)
cf. ԹՄԲՐԵՑՈՒՑԻՉ. Որ ինչ թմրեցուցանէ, տայ թմբրիլ.
Ոչ այլ ինչ գտաւ զելս իրացն, բայց թէ թողուլ զնաւն ըստ հողմոյն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ։)
Երկինք ոչ են անարատ առաջի նորա, թո՛ղ թէ այր գարշ եւ անսուրբ։ Եթէ մեծ ինչ բան խօսեցեալ էր ընդ քեզ մարգարէին, ո՞չ ապաքէն պարտ էր առնել. թո՛ղ թէ զի ասաց, լուացի՛ր, եւ սրբեսցիս։ Զհրեշտակս դատիմք, թո՛ղ թէ զերկրաւորս. (Յոբ. ՟Ժ՟Ե. 16։ ՟Դ. Թագ. ՟Ե. 13։ ՟Ա. Կոր. ՟Զ. 3։)
Ի ՍՊԱՌ. ԻՍՊԱՌ. εἱς τέλος, εἱς πέρας in finem, omnino. Մնչեւ իսպառումն. մինչ ի կատարած. ցվախճան. յաւէտ. բոլորովին. ամենայն սարօք կամ մասամբք. բնաւին. ինչուան ետքը, բոլոր բոլորովին.
Իրզէկ եղեն վասն քո, թէ ապստամբութիւն ուսուցանես։ Զորոց իրազեկնեղեն զքէն, ոչինչ է. (Գծ. ՟Ի՟Ա. 21. 24։)
Փոքր ինչ յառաջ իրազեկ ելեալ թագաւորն։ Այսմ իրազեկ շոտոյ լեալ. (Յհ. կթ.։)
ԽԱԿԱԿՈՒԹ. κεκόμμενος (ի κόπτω ), contusus, expressus. Այն ինչ ծեծեալ՝ ճմլեալ եւ մզեալ (ձէթ).
Ամենամօտ գոլ, եւ զամենայն ինչ տեսանել անքուն աչօք. (Փիլ. բագն.։)
Զամենայն ինչ կամ ամենայնիւ շիջուցանօղ. ամմէնը կամ բոլորովին մարօղ.
Որ զամենայն ինչ սպառէ. վատնիչ եւ ծախիչ հասարակաց. զամմէնը հատցնօղ՝ ջնջօղ.
Որոց խրատու ցանկութիւն հարցասէր եւ ուսումնասէր է, ամենայն ինչ ամենուստ եւ երիցագոյն է. (Փիլ. լին.։)
Որ ինչ ունի յինքեան զնշանակս բազում իմաստութեան եւ հանճարոյ.
Որ զամենայն ինչ ուսուցանէ ամենեցուն.
Ընդ ջեռնուլն արեգական՝ մինչ ագեւորեալքն մտանէին առաջի Ամիրային։ Ի ժամու՝ մինչեւ ագեւորեալքն կամէին մտանել զառաջեաւ. (Արծր. ՟Դ. 2։)
Յարեաւ այգուց, եւ անձն նորա ընդ նմա։ Եւ էր այգուց։ Այգուցն իբրեւ դարձաւ անդրէն ի քաղաքն։ Մինչդեռ այգուցն առ նովաւ անցանէին. (Սիրաք. ԼԴ. 24։ Յհ. ԺԸ. 28։ Մտթ. ԻԱ. 18։ Մրկ. ՟Ժ՟Ա. 20։)
Մա՛րթ է այսօր ինչ եթէ դէպ լինի գիտել ումեք, եւ այգուցն մոռանալ. (Սհմ. ՟Ժ։)
Ի ժամանակն հայել եւ ի դէմսն այլագունակս։ Մի կամք էին երկոցունցն (Յիսուսի եւ Յհ. Մկրտչի), թէպէտ եւ վարքն այլագունակք։ Ո՛չ կռուոյ ինչ են բանք, այլ՝ այլագունակ պատմութեան. (Ոսկ. մտթ.։)
Ա՛յլազգ ձեզ, եւ այլագունակ նոցա քարոզէ։ Զմի մի ինչ այլագունակս պատմեցին. (Ոսկ. գղ. եւ Մտթ.։)
Մի՛ այլ այլումն ինչ անփոփոխելւոյն նոյնութեան կարծեսցուք. (Դիոն. ածայ. ՟Թ։)
Այլացեղ ինչ եւ օտար յատկութիւն. (Կիւրղ. գանձ.։)
Զի ոչ այլգունակ ինչ իմացեալ լինէր զծնունդն։ Դարձեալ այլգունակ զնոսա յորդորէ ի սիրոյ հաստատութիւնն. (Նանայ.։)
Այնգունակ գլխաւորել, կամ կոչել, կամ երթեալ հասանել։ Եւ այնգունակ՝ էր ինչ, զոր ծերունին մեկնէր հայր, եւ էր ինչ որով ես, եւ այլն. (Պիտ.։)
ԱՅՍՕՐԵԱՅ ԱՅՍՕՐԵԱՆ. Որ ինչ է այսր աւուր. սերկեան, եւ առօրեայ. առաջիկայ. ενέστος. instans
Աւելաստացութիւն՝ որ աւելի քան զայսօրեան օրն հարկն է եւ փութալ ինչ վասն իւր. (Բրս. հց.։)
Եւ որ ինչ ունի այրիլ, կամ այրի. եւ նիւթ հրոյ. եւ հուր գլխովին.
Որպէս թէ ոչինչ անապատութեամբս օգտեցաք. (Բրս. թղթ.։)
Որոյ անդամ ինչ հատեալ իցէ. պակաս անդամով.
Եթէ պատահիցի լեալ միականի եւ կամ անդամահատ ինչ. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Ա։)
Անիրաւ՝ ինչ կամ ոք. եւ արտաքոյ իրաւանց դատաստանի. յանիրաւի. նահագ.
Որ ինչ լցեալ է զանդունդս կամ զխորս։ Իսկ ԱՆԴՆԴԱԼԻՑ ԾՈՎ՝ է համատարած ծով. պեղագոս. πέλαγος. pelagus.
Որ ձայնի միայն շշնջիւն իցէ անզգայաբար, եւ ոչ այլ ինչ իմանի. (Խոսր.։)
Վասն ձեր ասէ հայհոյիմ, եթէ տկար եւ անզօրական ինչ իցէ, կամ անողորմ եւ անագորոյն. (Ոսկ. ես.։)
Ոչինչ անըմբոնութիւն գտանել (իլ) ի նոսա. (Եւս. քր. ՟Բ։)
Մի՛ ինչ առնել ըստ գրգռութեան. իբր զի անընտանի է քրիստոնէին. (Բրս. հց.։)
Աստ եւ անդ զոր ինչ ըմբռնիցեն, անթեն. (Կանոն.։)
Չի՛ք ինչ անհնարաւորութիւն ի նմա, եւ յամենայնի զօրաւոր է. (Ագաթ.։)
Մինչդեռ յերկրի է ոսկին, յուզեն զհողն. յորժամ յայտ եղեւն, դարձեալ յերկիր անյայտացուցանեն. (Բրս. ընչեղ.։)
Տեսանե՞ս անյուսական ինչ իրաց զաստուծոյ սքանչելիսն. (Ոսկ. ես.։)
Մերձեցի՛ր յիս ողորմութիւնդ անբաւ, մինչեւ է ժամանակ անողորմութեան հասեալի վերայ իմ. (Բենիկ.։)
Ուր բուրիցէ հոտ ինչ այնպիսի, ամենեքին անուշանան։ Այնու իւղով անուշանայցեմք, եւ զնոյն կրիցեմք յանձին։ Արբենամք եւ շուայտիմք, եւ իւղովք անուշանամք։ Ազգի ազգի իւղօք անուշացեալս. (Ոսկ. ՟ա. տիմ. ՟Բ։ եւ Ոսկ. մ. ՟Ա. 10։ եւ Ոսկ. ես.։)
Յանսահմանականն ծովէ առեալ ցօղ ինչ. (Վրդն. քրզ.։)
ἁκτημοσύνη, ἁκτησία. inopia, paupertas. Չստանալն ինչ մի սեպհական. անընչութիւն. աղքատութիւն կամաւոր.
Զինչ գործիցէք, ի փառս աստուծոյ արասջիք. դուք աւադիկ հայհոյութիւն եւ անփառաւորութիւն գործէք զինչ գործէքդ. (Ոսկ. կող.։)
Որ հոգայ վասն աշխարհի. եւ Որ ինչ հայի ի խնամս աշխարհին կամ ազգին.
Ցրել զինչս իւր առատաբար։ Արկցո՛ւք առատաբար զսերմանիս. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 18. 24։)
(Սողոմոն եւ քիրամ) առակս միմեանց առաքէին, եւ առեղծուլ հրամայէին։ Եւ որ չկարիցէ առեղծուլ, առեղծլեացն (այսինքն լուծանողացն) ինչս տուժիցէ. (Եփս. քր. ՟Ա։)
Ոչինչ հաստատուն եւ կայուն է յառընթերակայ կեանսս. (Բրս. աղ.։)
Կարծեցուցանելով, թէ նիւթ ինչ միշտ առընթերակաց կայր աստուծոյ. (Եզնիկ.։)
Ճանապարհ աստիճանեալ ներքուստ ի վեր մինչ ի կատարած անձուին. (Արծր. ՟Դ 11։)